Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst

Toen ik beet was ik net twaalf geworden. Dat weet ik nog, omdat ik toen een andere fiets had gekregen waar ik daarna een paar weken niet op mocht fietsen.

Geplaatst
3 uur geleden zei Quinn:

Proberen vast te houden aan wat Reacher blijft herhalen, niet jouw schuld Q, niet jouw schuld. En ik wil Reacher graag geloven, want Reacher liegt niet, maar toch.

Ik weet (gelukkig) niet hoe dat werkt bij mensen die zoiets is overkomen, maar ik begrijp dat je het gevoel houdt dat je schuld hebt hieraan? Hoe kan dat toch? Kwaadheid lijkt me logisch en verdriet en angst, maar schuldgevoel slaat nergens op vanuit mijn perspectief.

Het is niet jouw schuld, het was niet jouw schuld, jij kon er niks aan doen, je kon er niets tegen doen, het is zijn schuld, hij heeft het gedaan, NIET jouw schuld! 

Hou jezelf vast lieve Quinn, wieg jezelf in je armen, je bent veilig nu.

❤️

Geplaatst

Ja, kennelijk. Ik hoop niet dat het klinkt alsof ik het gek vind dat Quinn het zo voelt. Ik vind het ontzettend lastig om woorden te vinden die niet verkeerd kunnen vallen. Ik ga er maar vanuit dat Quinn begrijpt dat mijn intenties goed zijn.

Geplaatst (bewerkt)

Schuldgevoel is heel normaal en logisch vanuit het kind dat moet kunnen overleven en daarvoor afhankelijk is van de ouders. Zij kunnen daarom niets verkeerds doen want dat bedreigt het overleven van het kind. De ouders staan op een voetstuk en het kind neemt de schuld op zich. Dit is niks nieuws voor mij en sowieso heel herkenbaar. Ik heb dit ook doorgetrokken naar zowat alles. Het is altijd mijn schuld ipv de ander (eerste reflex). Wat ik vandaag wel nieuw geleerd heb is dat er blijkbaar een verband bestaat tussen schuld(gevoel) en depressie. Dat ga ik nog verder onderzoeken.

bewerkt door Musashi
*
Geplaatst

Ja, als het aan jou ligt dan kun je nog wat, liever, beter, onzichtbaarder worden. Als je volledig zou zien dat het aan de ouders ligt dan kun je echt geen enkele kant meer op, is er geen enkele hoop meer, als kind.  Het is van levensbelang dat jij schuldig bent en daarom is het zo moelijk om dat los te laten. 

Geplaatst (bewerkt)

Het gaat niet meer, ik kan helemaal niets meer voor mezelf weghouden. Alles is nu en altijd.

Voor de duidelijkheid, triggers. Kan het ook niet helpen. Ik wil dit niet uiten, maar als ik het niet doe, stik ik erin.

 

 

X

Fuck it. Spuit me maar plat voor de rest van de dag.

bewerkt door Quinn
Verwijderd wegens teveel triggers.
Geplaatst

Je wilt het niet maar je doet het toch. En dat vind ik zo enorm knap, echt. Ik krijg ook het advies van mijn psy om alles neer te pennen maar daarvoor is mijn weerstand momenteel nog (veel) te groot. Alsof het dan helemaal echt wordt en niet alleen in mijn hoofd en lichaam zit, want dan kan ik het niet meer wegredeneren of verdoven. 

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...