Yvonne Geplaatst gisteren om 05:44 Rapport Geplaatst gisteren om 05:44 (bewerkt) Nee, het IS jouw schuld niet, niets van dat alles Quinn... gisteren om 05:45 bewerkt door Yvonne
Yana Geplaatst gisteren om 08:44 Rapport Geplaatst gisteren om 08:44 3 uur geleden zei Quinn: Proberen vast te houden aan wat Reacher blijft herhalen, niet jouw schuld Q, niet jouw schuld. En ik wil Reacher graag geloven, want Reacher liegt niet, maar toch. Ik weet (gelukkig) niet hoe dat werkt bij mensen die zoiets is overkomen, maar ik begrijp dat je het gevoel houdt dat je schuld hebt hieraan? Hoe kan dat toch? Kwaadheid lijkt me logisch en verdriet en angst, maar schuldgevoel slaat nergens op vanuit mijn perspectief. Het is niet jouw schuld, het was niet jouw schuld, jij kon er niks aan doen, je kon er niets tegen doen, het is zijn schuld, hij heeft het gedaan, NIET jouw schuld! Hou jezelf vast lieve Quinn, wieg jezelf in je armen, je bent veilig nu. ❤️
bumperjim Geplaatst 23 uur geleden Rapport Geplaatst 23 uur geleden Jarenlang gaslighten en iemand gaat precies geloven wat je wilt 😢
Yana Geplaatst 23 uur geleden Rapport Geplaatst 23 uur geleden Ja, kennelijk. Ik hoop niet dat het klinkt alsof ik het gek vind dat Quinn het zo voelt. Ik vind het ontzettend lastig om woorden te vinden die niet verkeerd kunnen vallen. Ik ga er maar vanuit dat Quinn begrijpt dat mijn intenties goed zijn. lady jane reageerde hierop 1
bumperjim Geplaatst 23 uur geleden Rapport Geplaatst 23 uur geleden Ik snap het ook niet, maar dat is geen gek vinden, het is gewoon niet snappen. Yana reageerde hierop 1
Musashi Geplaatst 22 uur geleden Rapport Geplaatst 22 uur geleden (bewerkt) Schuldgevoel is heel normaal en logisch vanuit het kind dat moet kunnen overleven en daarvoor afhankelijk is van de ouders. Zij kunnen daarom niets verkeerds doen want dat bedreigt het overleven van het kind. De ouders staan op een voetstuk en het kind neemt de schuld op zich. Dit is niks nieuws voor mij en sowieso heel herkenbaar. Ik heb dit ook doorgetrokken naar zowat alles. Het is altijd mijn schuld ipv de ander (eerste reflex). Wat ik vandaag wel nieuw geleerd heb is dat er blijkbaar een verband bestaat tussen schuld(gevoel) en depressie. Dat ga ik nog verder onderzoeken. 22 uur geleden bewerkt door Musashi * Yana reageerde hierop 1
Etty Geplaatst 22 uur geleden Rapport Geplaatst 22 uur geleden Ja, als het aan jou ligt dan kun je nog wat, liever, beter, onzichtbaarder worden. Als je volledig zou zien dat het aan de ouders ligt dan kun je echt geen enkele kant meer op, is er geen enkele hoop meer, als kind. Het is van levensbelang dat jij schuldig bent en daarom is het zo moelijk om dat los te laten. Yana reageerde hierop 1
Quinn Geplaatst 22 uur geleden Auteur Rapport Geplaatst 22 uur geleden Het gaat niet meer, ik kan helemaal niets meer voor mezelf weghouden. Alles is nu en altijd. Voor de duidelijkheid, triggers. Kan het ook niet helpen. Ik wil dit niet uiten, maar als ik het niet doe, stik ik erin. Pa schuift naast mij in het bed. Trekt me tegen zich aan, zijn handen onder mijn pyjama. Hij houdt me stevig vast en vertelt me hoeveel hij van me houdt en hoe naar hij het vindt als ik niet goed luister. Dat het hem verdriet doet als ik me niet gedraag zoals het hoort, want ik weet toch dat een goede zoon zijn vader gehoorzaamt? En ja, dat weet ik, dat heb ik geleerd en ik wil zo graag ook een goede zoon zijn, echt. Hij aait door m'n haren, draait me op mijn buik. En echt, ik wil graag een goede zoon zijn, a good boy, maar ik kan het niet. Ik stribbel tegen, waardoor het hem moeite kost mijn broek uit te krijgen. Uiteindelijk lukt het hem toch en hij doet me pijn, steeds maar weer tot hij zwaar op mijn rug blijft liggen. Ik huil zachtjes, omdat het zeer doet, omdat ik niet die goede zoon ben, omdat Fuck it. Spuit me maar plat voor de rest van de dag. lady jane reageerde hierop 1
Yana Geplaatst 22 uur geleden Rapport Geplaatst 22 uur geleden Oh, verdomme Quinn, het spijt me zo 😢. Moedig voorwaarts lieve man, jij kan dit en je gaat van het leven kunnen genieten!
Musashi Geplaatst 22 uur geleden Rapport Geplaatst 22 uur geleden Je wilt het niet maar je doet het toch. En dat vind ik zo enorm knap, echt. Ik krijg ook het advies van mijn psy om alles neer te pennen maar daarvoor is mijn weerstand momenteel nog (veel) te groot. Alsof het dan helemaal echt wordt en niet alleen in mijn hoofd en lichaam zit, want dan kan ik het niet meer wegredeneren of verdoven.
Reacher Geplaatst 20 uur geleden Rapport Geplaatst 20 uur geleden Lieve Q… het is niet jouw schuld. Niets ervan was jouw schuld. lady jane reageerde hierop 1
lady jane Geplaatst 18 uur geleden Rapport Geplaatst 18 uur geleden 1 uur geleden zei Reacher: Lieve Q… het is niet jouw schuld. Niets ervan was jouw schuld.
Rosee Geplaatst 16 uur geleden Rapport Geplaatst 16 uur geleden Lieve Quinn ik vind je zo moedig en dapper
Maja Geplaatst 10 uur geleden Rapport Geplaatst 10 uur geleden Lieve Quinn, geen woorden, maar wel een hele grote knuffel voor jou. Moedige strijder. Liefs, Maja
Yana Geplaatst 2 uur geleden Rapport Geplaatst 2 uur geleden Goedemorgen, een beetje, hoop ik voor je.
Oskar Geplaatst 1 uur geleden Rapport Geplaatst 1 uur geleden (bewerkt) Quinn: ik lees je bijdragen met verbijstering, walging en bewondering. Bewondering omdat je er nu wel in slaagt de troep er uit te persen. Hopelijk gaat delen ook bij jou uiteindelijk helen worden. Het is voorbij. En nee, natuurlijk was het niet jouw schuld. Ik vond dat eerst zo wiedes dat het me overbodig leek steeds op te merken, maar begrijp intussen hoe diep sommige gevoelens dwars door alle ratio in de kerkers van je binnenste zitten verankerd. En wat ik hoop: dat je ondanks alles af en toe er ook nog in slaagt een glimp op te vangen van wat er ook is. Een vogel, een glimlach, een lief gebaar. En als het er niet inzit dat op dit moment te voelen dat er ergens nog een restje vertrouwen zit dat dit ooit terugkomt. Ik probeer dat vertrouwen namens jou levend te houden. Hoe zeg je zoiets toch? Maar ik ben maar een onnozel boerke. Dat moet ik er volledigheidshalve wel bijzeggen. 1 uur geleden bewerkt door Oskar
Reacher Geplaatst 8 minuten geleden Rapport Geplaatst 8 minuten geleden De verbijstering en walging om wat Q zijn vader hem aandeed bedoel je @Oskar. Wat voor jou en mij duidelijk is qua bedoeling kan Q nu heel anders lezen, omdat hij zichzelf schuldig voelt. Als hij leest, momenteel.
Aanbevolen berichten
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen
Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten
Account aanmaken
Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!
Registreer een nieuw accountAanmelden
Ben je al lid? Meld je hier aan.
Nu aanmelden