kruidenthee67

Mooi Pytje. Ik meen dat gevoel te herkennen...als 'besluit' in plaats van 'poging', waarin voor mij toch nog de mogelijkheid open bleef...

Zwart wit is het nooit...alhoewel....voor mij wat drinken of niet drinken er geen nuance meer is. En dat er nooit een excuus (meer) is om de eerste te nemen. Zwart/wit? Ja. Verder zijn er volgens mij een heleboel nuances..juist in dat pad, die weg. 'Het proces', whatever dat betekent. Het elke keer opnieuw wéér opnieuw stoppen, tegen jezelf het verhaal vertellen dat je het niet vol kunt houden want....kost zoveel energie, slurpt je leeg, maakt moedeloos..speaking for myself. En volgens mij klopt het ook niet. Is het je verhaal, gedachten. Want waarom zou jij het niet vol kunnen houden? Weten waar je tegenaanloopt, kun je daar iets mee doen. Dóen. Zelluf doen. Niet alleen. Ik geloof dat het altijd tot iets beters leidt. Dat is mijn ervaring na het besluit niet meer te drinken. Wat er ook voorbij komt aan obstakels op mijn pad. Ik wens je kalmte, moed en wijsheid.

Goeiemorgen

'Zo gaat dat dus....' Klinkt als accepteren? Een belangrijke stap op je pad. Mooi hoor Pytje. Keep on walking.

Goeiemorgen

Hey Bumperjim...werk aan de winkel he? Dillemma's...keuzes...onderzoek... Eén ding werkt niet Ik wens je succes, sterkte...wijsheid....het is een weg...

Leuk voor thuis

Leuk kapsel

Ik bedoel de spitse oortjes..niet jou Lars

'controle'...ja, dat is een ding....een ontdekking als blijkt dat dat het mechanisme is wat onder veel handelingen zit..zat...het weerhield me van dag voor dag leven...en o, dat lukt nog lang niet altijd..maar ik heb inmiddels ervaren dat dag voor dag, een zeer helpend principe is. Had er gister een interessant gesprek over met puberdochter, in toetsweek, over de zin en onzin van plannen, vooruit kijken...en of je wel helemaal in het nu kunt zijn. Boeiend!

Dagpact; Zbb AlJo Sonnetje Lars Antoinnette Lente jowan Kohtje Francoise Kunsie Bor Spirit IJsvogel Kruidenthee Ik draag graag een steentje bij aan zelluf doen, niet alleen Kunsie, wat jij beschrijft over refusal, het onderhandelen in je hoofd is voor mij steeds een reden geweest het niet te nemen. Omdat iets of iemand bepaalt voor mij dat ik iets (drinken) niet mag. Wat bij mij oproept dat ik er alles aan ga doen het wel te doen...uiteindelijk. Interessant gegeven wel...maar ik hoor ook veel ervaringen van mensen die het gebruiken en er rust door ervaren. Doen wat werkt is het motto. Wat voor jou werkt. En droog is droog...met refusal, met een opname, met online-trajecten, Novadic, huisarts, ervaringsdeskundigen, AA...forum. Zelluf, niet alleen. Ieder op zijn eigen-wijze. Het jaarpact....nooit gedacht daar mezelf op te zetten..het idee alleen al...een jaar....voor mij is het nu een ondersteuning van mijn 'besluit'. Een soort van gegeven. Meer dan een poging, met minder lading dan een poging ooit had. Die bracht spanning....'zou het deze keer lukken?' Al wetend dat dat niet zou zijn...' Weer gefaald. Nu komen er ijkpunten voorbij, zonder dat ik daar echt steeds bij hoef te denken..3 maanden...6 maanden....na maand...na maand............het is goed zo.

Goeiemiddag

Welkom en succes.

Ach Lars, dat is bijna logisch joh...een emotie, verdriet kan zo triggeren...als je daar je koppie dan maar weer ff bijhoudt. En dat doe je toch? Naast het voelen van het verdriet.

Wat verdrietig Lars.

Schaamte...omdat ik het gevoel had te falen...dronk ook stiekem, geen controle....dat. Speaking for myself.

Nee Quinn, da's nie stom...da's inderdaad wat we zelf doen...belemmeren...door gedachten, emoties..overlevingsmechanismen. Het goede nieuws? Je kunt er ook zelf anders mee omgaan...volgens mij is dat wat jij anders wilt doen.......laat die drive maar komen, die drijft je, om in beweging te kunnen en durven komen Niet makkelijk, wel waardevol.

'Met mate' Tja...alles of niets, zwart of wit, goed of fout...Of in de ene, of in de andere pool uithangen. En dan denken dat ik daar iets van controle over heb. Niet dus. Vandeweek schreef ik iets over nieuw evenwicht. Dat is voor mij niet hetzelfde als 'balans' of ergens in het midden uithangen, tussen die twee polen. Dat geeft mij een soort zelfde gevoel van strijden als ik heb ervaren met het stoppen met drinken. Ik 'moet' balans creëren. Lang gedacht...dat het dan 'goed' zou zijn. Nee, het gaat voor mij om acceptatie, overgave. Accepteren dat het zo werkt bij mij, of de ene of de andere pool. Dat maakt mij, mij. Wat ik wel kan doen is 'bewegen'..tussen die polen. En juist die beweging maakt voor mij het allemaal de moeite waard. Ik kan het niet zo goed uitleggen misschien, maar het is niet anders hoeven zijn dan ik ben. En in de beweging kom ik ook af en toe in het midden. Maar eerlijk....het kan er ook saai zijn Er is wel één zaak waarbij ik niet van de ene naar de andere pool mag bewegen en dat is alcohol. Dat is en blijft 'niets'. En dat zou ook gelden voor alle andere dingen die mij op de één of andere manier 'verdoven'. Daar ben ik alert op. Dus ja, ik snack nu te veel...en dat is dus in feite ook een signaal. Daar kan ik mee aan de slag. Ook dat blijft een beweging. En om te kunnen bewegen is het voor mij broodnodig om ook stil te staan. Dat betekent, naar binnen keren. Afstand nemen, rust creëren. Eerlijk zijn daarin naar mezelf. Wat heb ik nodig? En dat kan lastig en oncomfortabel zijn. Want veel logischer is om naar buiten te richten, de ander te helpen...dan hoef ik niet naar mezelf te kijken...maar kom ik ook niet verder. Mooie processen....en ieder doorloopt ze op zijn/haar manier....tijd.

Goeiemorgen

Succes met jouw pad. 'Weerstand' is voor mij vaak een signaal dat ik wat te onderzoeken hebt. En dat heb jij ook gedaan. Knap dat je al zo lang nuchter bent, en ik wens je succes met het onderzoeken en aanpakken van onderliggende problemen.

Ja, klopt...je hoeft je voor niemand te verantwoorden, alleen voor jezelf En het een beetje in het midden laten is helemaal prima...goeie tips hierboven om te antwoorden. Mijn ervaring is ook dat dat genoeg is. En op termijn, bij mensen waarmee jij meer mee wilt delen, ach..dan gebeurt dat vanzelf. Of niet.

Het leven IS zwaar...maar er mee ophouden? Mwah...er mee dealen...ja, het kan. Jij ook. Je hebt nog steeds je 'drive', schrijf je. Geloof niet je verhalen, maar onderzoek je 'drive' .

Mooi hoor, vier weken. En ik kan me aansluiten bij wat Bob schrijft...succes!