kruidenthee67

Dat is een wijze raad van Maverick. Zet je herstel op de eerste plaats. Alle mitsen, misschiens en maars...daar kun je niet veel mee. Erkennen dat je machteloos staat tov alcohol en hulp aanvaarden wel. Toen dat kwartje viel bij mij en ik me kon overgeven kon ik nuchter blijven. Met hulp ja. En meer hulp 'dan ik dacht nodig te hebben'. Best step ever. Ik ben zelf wel voorzichtig geweest en nog in het delen. Dat is voor iedereen anders. Ik denk dat het een het ander niet hoeft te bijten. En je mag best zorgvuldig zijn in hoe je het aanpakt, naar buiten toe. Is mijn mening. Je herstel op één zetten is jezelf serieus nemen. En dan volgt zelfvertrouwen...Kop op, ook jij bent het waard. Succes.

Van te Lika!!

Goeiemorgen

@Lika Ik herken het zo...het heen en weer zwabberen van de ene naar de andere kant...tja...ik heb geen advies...ik probeer maar te accepteren dat dat bij mij hoort. En ondertussen te zoeken naar wat mij helpt om niet te ver 'door te slaan'. De dingen te doen (ja, bewegen, in contact blijven, naar buiten) die helpend zijn...en de dingen te laten die dat niet zijn... Dus ik ga nu niet als een kip zonder kop allerlei klusjes afhandelen...maar even zitten, 'voelen', en dan vanuit rust en focus, met aandacht, de gekozen taken afhandelen. Ik weet het allemaal wel Fijne dag.

Hoi Rapilos, Ja balen. Maar wat je zegt, je kunt het niet terugdraaien...wel vooruit kijken, ervan leren, en niet bij de pakken neer gaan zitten (dat lijkt me ook niet jouw stijl). Ik 'durfde' pas op het jaarpact toen ik 'het besluit' kon nemen. Dat was niet 'nooit meer', maar een diep besef dat ik het zo niet meer wilde. Mijn bodem. Ruim twee jaar geleden nu. Ik ervaar het jaarpact niet als een stok achter de deur, maar een soort van 'saamhorigheid'...hoop....dat het dus kan, langere tijd droog staan. Voor mezelf en ook voor medestoppers. Mijn stok is het feit dat als ik weer zou gaan drinken, mijn leven in korte tijd een destructieve wending zal nemen. 'Nooit meer' is wel mijn insteek realiseer ik me al schrijvend, maar me bewust dat ik dus alert zal moeten blijven. Op triggers, op situaties, op gedrag. Dag voor dag. Met vertrouwen. Zelluf doen, niet alleen. Geef niet op, pak de draad op, je weet wel, knietjes afvegen en...

Ik 'dacht' dat ik feestjes altijd leuk vond...jaja...met genoeg alcohol had ik ook praatjes genoeg. Wanneer er mensen echt aangeschoten raken en ik dat niet meer fijn vind, ga ik naar huis. Of wanneer ik het gewoon genoeg vind ook. Omdat het kan, en mag. En omdat ik niet altijd zo n feestbeest ben. Best simpel eigenlijk...

@Grumpie Ik ben 2 jaar en 2 maanden geleden gestopt. Ik wilde schrijven 'definitief', want zo voelt het wel.

Goed dat je het opschrijft Ties. Afleiding zoeken? Wat eten of drinken? Met iemand praten? Inderdaad, hou vol..trek gaat voorbij. Oja, met schoenen aan onder de douche gaan staan schijnt ook te helpen..ik heb het nog nooit geprobeerd...

Mooie update Maartje! De gedachten, onderhandelingen...bij mij zijn die toch wel een heel eind verdwenen. Zolang je maar alert bent dat je daar niet in mee hoeft te gaan, wilt gaan. Dan ben je echt al een heel eind op de goede weg! Keep up the good work.

@Lika

Hut Rocks!

Welkom Bianca.

Welkom en succes Evaatje.

Keep up the good work Pelle.

Succes Ties...mooi dag 7. Ga het zien...probeer je open te stellen....over te geven. Voor mij persoonlijk een keerpunt (en ja, vond het heel heftig verslavingszorg, gesprekken, online behandeling, maar o, wat heeft me dat uiteindelijk veel opgeleverd toen ik 'verzet' kon loslaten)

Van te Yogajuf Yes, it pays of..and thanks.

Poeh...blij dat ik het niet meer als een strijd ervaar. Ik ga mijn derde droge jaar in nu, iets minder ver dan jij in tijd Adri.an Echte zucht, craving..nee dat is nu al weer even geleden. Meer wat anderen hierboven als schreven...een gedachte aan, moment van. Wel heb ik onlangs alcoholvrije bubbels gedronken. En ik werd acuut getriggerd in mijn 'oude gedrag'. Heel vervelend vond ik dat. En dat weet ik dan ook weer. Voor mij geeft de wetenschap dat alle deurtje gesloten zijn en ik die ook gesloten wil laten me rust. Het hoeft niet meer, ik wil het niet meer. Het is goed zoals het nu is. Denk dat dat bedoeld wordt met acceptatie. In het begin heb ik de zucht nog wel eens aangepakt met 'de zak paprikachips'...die leegeten. En met zucht bedoel ik dan meer het gevoel van 'ik moet iets...' Daaronder zat vaak een gevoel van, bleh, leegte, zinloosheid..whatever. Op die momenten dacht ik dan, alles beter dan wijn. Inmiddels kan ik ook wel objectiever kijken naar mijn alcoholgeschiedenis...minder lading, verhaal en drama. Dat gun ik iedereen...hoop dat het jou ook gaat lukken!

Zeker! Ik las net een mooie op de dagdraad van Rapilos...'nooit stoppen met stoppen' en zo ist!

Zelluf doen, niet alleen...goed gedaan Ties!

@Manou ja, besluiten dat ik niet meer wil drinken. Sommige noemen het 'de bodem'...het is een rekbaar en voor iedereen ander begrip. Maar voor mij in ieder geval een heel helder moment. Ik zie mezelf nog in de situatie.... Ties, wat maakt je bang? Angst is een slechte raadgever. Misschien kun je kijken naar de situatie waar je bang voor bent, en of dat wel reëel is? En wat je zou kunnen doen om je erop voor te bereiden...een plan maken. Fysieke zucht verdwijnt na een tijdje wel...een week of zo...het zijn vooral je gedachten...en daar hoef je niet naar te luisteren. Of ja, je hoort ze wel, maar je hoeft het niet te doen...er niet aan toe te geven...accepteren dat ze er nou eenmaal zijn. Niet fijn, maar is wat het is.

'Neem een besluit' schreef Lika een aantal berichten terug...en zet de onderhandelaar daarmee uit. Tja, dat klinkt als heel logisch en simpel, toch? Ik weet nu dat dat een proces is, kan zijn...met vallen en opstaan. Met 'bang zijn'...en vooral niet bepaald helpende gedachten... Maar...eenmaal het besluit echt genomen, is het mij tot nu toe wel gelukt niet te drinken. En ja, wordt zucht op termijn echt minder. Kop op Ties, de draad weer oppakken...dag voor dag...succes!

En terwijl ik het gras aan het maaien was...dacht ik aan mijn post...over de horizon...het ligt genuanceerder voor me. Ik merk dat ik hier nu gerichter ben. Minder inga op persoonlijke zaken...meer alcoholgerelateerd lees. Zoiets. Het elke dag wel een kijkje nemen...soms wat schrijven is voor mij om alert te blijven. Ja, het droogstaan gaat me op dit moment relatief makkelijk af...maar het is niet vanzelfsprekend (en toch ook weer wel haha). En nu het gras opharken

@Adrian het lijkt me heel naar om het niet drinken nog steeds zo als strijd te ervaren. Die strijd heb ik wel in de eerste jaren gevoel, en gevoerd. Nu ik langer droogsta heb ik tot nu toe geen heftige zucht ervaren. Wel af en toe een gedachte aan...in de trant van..goh..dit zou vroeger een moment geweest zijn waarin ik alcohol zou pakken. Momenten die ik liever niet bewust meemaak...dat is dan wat het is. Dat voelt ook niet meer zo, hoe zeg ik dat, fysiek..meer geestelijk. En ik kan nu ook bedenken wat er gebeurt en waarom..en hoe ik er mee om kan gaan . Dat vind ik erg fijn. Wel herken ik nog steeds het 'verslavingsgedrag'..ook in andere zaken. Ik rook dan wel niet..maar kan vreselijk veel op de foon bezig zijn...toch weer kleding kopen die ik niet nodig heb...en een zak paprikachips leegvreten. Knap dat je toch al drie jaar droogstaat. Ik hoop dat de strijd en zucht voor jou ook minder wordt.

Horizon verleggen...dat is wel een mooie. De eerste jaren heb ik ontzettend veel tijd doorgebracht op het forum. Volgde iedereen, reageerde volop...Ja, een soort 2e wereld, die heel echt leek. Een houvast ook wel. Helpend was het zeker. Helpend in alcohol de baas worden...ook helpend in 'communicatie', omgang met anderen, afstand nemen, patronen bij anderen en mezelf herkennen, relaties, relativeren...ach, eigenlijk 'alles' wat boven tafel kwam toen ik langere tijd de drank kon laten staan. Tot ik in RL hulp kon aanvaarden. Besef ik nu dat het forum voor mij een andere plek, rol heeft gekregen. Wat minder acuut allemaal...minder aanwezig ook hier. Wel blij dat ik het ooit gevonden heb. Het was zeker een belangrijke stap in het nuchter zijn. Voor mij zelf is het wel goed om mijn focus meer te leggen op RL. Met alles wat daarbij hoort....

Ja, om moedeloos van te worden... Je wilt er verder niet te veel over uitweiden hier..en dat mag. Maar voor jezelf wel goed om te kijken wat er nou gebeurde en wat je een volgende keer anders kunt doen? In plaats van jezelf dom, stom te noemen en je kapot te schamen. Want als ik nog één ding heel goed helder heb is dat die gedachten me niet hielpen. Kop op!!