kruidenthee67

Ja....beroerd...missselijk..huilerig....ik wil niet klagen....maar ik heb er wel ff heel erg de schijtbalen van! Zo!

@Renaldo61 is de winkel dan een goed idee als ik je bovenstaande bericht lees? Lekker de natuur in?

Goeiemorgen Of goeie...mwah...slecht slapen...pffff....wat is dat vermoeiend Niet alcohol- maar hormoon gerelateerd...alhoewel ik er na behoorlijk wat wakkere nachten wel erg wiebelig van kan worden, kort lontje, depri...bah! T'is wa t'is...zonnetje komt weer tevoorschijn na dikke hagelkorrels hier...ik zit op mijn fijne werkplek...ga wat dingen afronden wetende dat ik daar straks heel tevreden over ben. Heb het goed.

Hoi Ronald, Ik weet niet wat de instelling/huisarts bedoelt met een online programma. Zelf heb ik bij een andere instelling een reeks gesprekken gehad tegelijk met een online programma. Dat werkte toen voor mij goed. Het werkte, omdat ik er ook aan toe was. Vond het best pittig. Maar heeft me veel inzichten gegeven die ik kon toepassen. Succes!

Herkenbaar. Vooral ook dat je het je zo onverwacht nog kan overvallen. De uitdaging dus om daar mee te dealen. Dat omdenken van Bob is wel een goeie. Je bent geen slachtoffer, er wordt je niks ontnomen. Je bent niet zielig. Je kunt niet omgaan met alcohol. Dus dat neem je niet meer. Niet meer en niet minder. En weer verder. (I know, klinkt simpel..maar echt, zo gaat het werken op den duur....)

NK is Novadic Kentron

Hoi Pytje, Nav je vraag op de draad van SanMiquel even verder op jouw draad. Een heel belangrijk 'weten', dat je het niet alleen hoeft te doen, jezelf serieus nemen ja. Maar ook accepteren dat alcohol een probleem voor je is. Erkennen. Stap één in de 12 stappen van AA. De kennis en ideeen van AA is voor mij heel helpend en waardevol gebleken. Wat mij ook heeft geholpen is een online programma volgen bij NK, naast de gesprekken die ik daar had. Een vorm van cognitieve gedrags therapie waarbij ik voor mezelf kon begrijpen hoe het in mijn brein werkt. De mechanismen, gedrag. Ik kon het allemaal heel goed vertellen voor anderen...maar nu moest ik er zelf mee aan de slag (wel even door wat weerstand) Ik ben bekend met allerlei therapieën (beroepsmatig). Lees er veel over. ACT wordt hier wel eens genoemd, Acceptance en Commitment Therapy. Daar haal ik eea uit voor mezelf ook. Een belangrijk moment voor mij is geweest dat ik ruimte kon maken tussen de gedachte 'ik moet nu iets drinken' en de daadwerkelijke handeling. En dat 'oefenen'. Niet toegeven aan die impuls. En ik heb alle boeken zo ongeveer wel gelezen haha! Begonnen met 'nog eentje dan...' gevolgd door alles wat er aan ervaringsverhalen te vinden was...herkenning...erkenning...hopen op de wonder tip...ik kan niet zeggen dat er een boek bij zit wat eruit springt. Ruby Wax vond ik fijn..leuk en ze geeft ook veel achtergronden. En verder is mijn ultieme tip...'doen'. De daadwerkelijke stap naar ACTie. Dat wat je gaat 'weten' omzetten in 'daden'. Doen wat goed voor je is, werkbaar en helpend. Da's best een proces...met vallen en opstaan...maar het kan! Mijn valkuil was (is) blijven steken in 'weten'. Je schrijft ook over het jaarpact. Ik heb het nooit gedurfd. Deed wel mee aan dagpact, soms weekpact...en ja...ook daar sjoemelde ik.... Ik ben op het jaarpact gegaan op het moment dat ik me stevig voelde. En het is nu een soort van lange termijn commitment wat ik mezelf wil geven. Dat is hoe het voor mij werkt. Het werkt, als je er aan werkt. En soms wat gemakkelijker en soms wat moeilijker. Geef niet op. Doe het zelluf maar niet alleen...voor je zelf om dat je het waard bent!

Welkom Senna! Welkom Rapilos! Succes

@Meadow dat is een mooi inzicht en eerlijk naar jezelf gekeken....en door!

Ach Rapilos, ja je weet wel hoe het werkt he? Dat 'twijfelen' wat Fruitvlieg noemt...dat doe ik over heel veel dingen in mijn leven, maar niet meer over wel of niet drinken. Dat geeft me enorm veel rust, en ja, dat voelt ook heel 'sterk'. En dat ik op momenten dat ik zucht ervaar niet voor de bijl ga. Dat is ook geen strijd (meer). Dat 'is' gewoon zo. Yep, je houdt het zelf in stand Maar het goede nieuws is, je kunt het dus ook zelf anders doen Wat Fruit zeg, je kunt alles joh!

Bob, van❤te!

Goeiemorgen

@Lika ja...herkenbaar...de verdovingsreflex...maar, drank is geen optie meer. Paprikachips nog wel

Fijn dat je nog even blijft Pelle. Ook ik kan alleen maar beamen 'dat hoe langer je ervan af bent, hoe meer je je ervan verlost voelt'.

Hoi nancy, Kort maar krachtig :-) Jij ook veel succes in het adb-proces. Keep up the good work

Da's best veel ja! Goed gedaan

Zadelpijn @Bor ?

Goeiemiddag Hier koffie, weliswaar achter pc...maar wel even alleen...schaduw van mijn screens..maar blik op de zomerse tuin...wat dingen organiseren. Constructief. Stilstaan en bewegen...hoe verleidelijk is de cocon van afgelopen periode...en ja, dat mag ook. Maar nu weer meer eruit..rustig an. Niet groots en meeslepend, wel proactief. Wat is het heerlijk weer...echt, daar geniet ik zó van.

Acceptatie

Ik wil zeker geen hoezee roepen wat betreft Corona. Integendeel. 'Alles' valt of staat met wat ik doe, of niet doe. Ik heb weinig controle over de omstandigheden, wel over hoe ik er mee omga. Daarin wel degelijk een keuze. En dat voelt soms zeer oncomfortabel. Want kiezen..tja...dan neem ik verantwoording. Vind ik (nog) steeds hartstikke eng. Ook al weet ik dat niet kiezen, verliezen is. Ik bereid me voor om 'straks' als het weer gaat draaien voor mij daar bewuster mee om te kunnen gaan. En dat betekent heel concreet, helder hebben wat ik wil met mijn werkzaamheden, grenzen aangeven, nee durven zeggen. En nog wat zaken in mijn eigen proces En ik voel me bevoorrecht dat ik dat kan. De ruimte heb. En vind het ontzettend naar te zien hoe mensen nu worstelen met het overeind houden van hun bedrijf, werk...zichzelf.

Slapen hier ook bagger..pfff...dat is wel heel vervelend. Paar dagen is te overzien...maar weken..mwah...dat haalt soms het slechtste in de mens boven Hormonaal...denk ik. Tips zijn welkom

Ik 'vind' het zo'n gezapig woord...maar voor mij draait het om 'tevreden' kunnen zijn. Geluk ervaar ik in de kleine dingen. Op onverwachte momenten. De kunst is voor mij om het waar te nemen. En er mee te zijn in plaats van te willen vast houden (om 'meer' te willen). Nu ik noodgedwongen even stil sta, minder werk, hobby's, sociaal verkeer, wordt dat weer heel duidelijk. Kan ik de 'toevalligheden' weer zien, ervan genieten. Aandacht geven aan de zaken die er voor mij toe doen. De angst die Fruitvlieg beschreef...oja....ik kan het zo weer voelen. En af en toe is die er nog wel eens. Ik durf er nu steeds meer over te praten. En de rol van drank hierin te benoemen. Wijsheid komt met de grijsheid

Wel of niet drinken is echt mijn eigen verantwoordelijkheid (gebleken). Ik noem het 'het besluit', genomen op 17 augustus. En dat blijft het. Punt. Op andere vlakken heb ik nog wel eens de neiging 'de ander de schuld te geven'. Te sjoemelen en te onderhandelen, mezelf mooie verhalen te vertellen. Als het gaat om de alcoholverslaving niet. Dat is voor mij heel erg helder. Toen ik dat zo kon 'voelen', ging alles erom heen ook voor mij 'werken'. En bereikte ik wat ik wilde, nuchterheid. Tot nu toe. Daarover onderhandel ik niet meer met mij zelf. Ben ik zwart/wit. Ik drink niet. Dat wil ik niet. En daarin heb ik zelf de keuze. Nog steeds ervaar ik ondersteuning van de hulpmiddelen. Van de één wat meer dan van de ander. Hier lees ik mee, maar ben wat minder actief. Met mijn appmaatje app ik dagelijks. Voor mij heel belangrijk. De AA groep heb ik opgezegd. Maar weet ik te vinden als ik het nodig heb. En af en toe app ik met een lid. Wachtlijsten zijn vervelend, maar geen excuus om...vraag jezelf af, wat kun je dan wel aan ondersteuning krijgen nu? Wat heb jij nodig om niet voor de bijl te gaan? Die verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen welzijn...dat was waar het om draaide. Niet slachtoffer van..maar zelf actief zijn in het proces. Makkelijk..neuh...was ik niet gewend. Confronterend ook. Maar het werkte wel. En nog steeds. Het werkt als ik er aan werk. KMW, sterkte, kracht,...euh...'motivatie'...? Geloof in je zelf? Dat wens ik iedereen die worstelt.

Goeiemiddag

Welkom terug Pytje. En dapper van je. Dat je de huisarts gebeld hebt. Dat vragen en aanvaarden van hulp heeft er bij mij aan bijgedragen dat de knop echt om ging. Dat ik 'het besluit' kon nemen dat ik het écht niet meer wilde, drinken. Dat ik écht wilde gaan voor een nuchter bestaan. En dat ik het écht zelluf moet doen, maar niet alleen. Je schrijft: waarom kan ik het niet gewoon zelf? Nou, meid, je moet het gewoon zelf doen. Letterlijk, de eerste niet nemen. Ongeacht de omstandigheden. Maar delen, uitspreken, en wat er allemaal nodig is om aan te werken, dat hoef je niet in je eentje op te lossen of te bedenken. Ik hoop dat je goeie praktijkondersteuning gaat krijgen. Ik had een 'strenge, confronterende ondersteuner'...die ik niet om de tuin kon leiden haha! En daarna een jonge maar pittige dame van Novadic...die me echt goed begeleid heeft. Zij hebben me echt op weg geholpen om de stappen erkennen en hulp aanvaarden te zetten. over refusal..dat werd mij ook een aantal keer voorgesteld. Ik wilde dat niet. De reden voor mij was dat ik weet dat ik daar mee zou gaan sjoemelen. Dat voelde voor mij als van de regen in de drup. De 'interne drive', de wil om nuchter te willen zijn dat houdt me tot nu toe op het nuchtere pad..en de inzichten in hoe het verslavingsbrein bij mij werkt .en ik hoop dat ook jij over een tijd kunt zeggen...het ís niet makkelijk, maar het wordt wel steeds wat gemakkelijker. Succes Pytje!