Kohtje

Ik reageer meestal niet op iemand die zegt hier ontzettend bezopen te verblijven. Ik weet ook niet of je je, als je eenmaal weer wakker bent, kunt herinneren dat je hier je verhaal verteld hebt. Maar toch wil ik hier even wat schrijven. Als je je werk zo haat, je werknemers (niet allemaal) ook en dan ook nog je klanten en daardoor je problemen moet "wegdrinken", dan lijkt me dat stof genoeg om met je huisarts te bespreken. Uit je mededeling dat je bedrijf prima een aantal weken/maanden zonder jou kan maak ik op dat je ergens hoopt op een opname. Hoop echter niet teveel dat een opname jouw drankprobleem zomaar wegneemt. Na die opname zul je weer terugkeren bij je bedrijf... Je zegt dat je op het oog alles prima voor elkaar lijkt te hebben. Verslaafden zijn meesters in schijnwerkelijkheden op houden. Ze zijn daar vaak zo meesterlijk in dat de buitenwereld daar graag in lijkt te geloven zolang alles goed gaat. Maar als jij er werkelijk aan kapot gaat en anderen er daadwerkelijk gevolgen van gaan ondervinden dan heb je de poppen pas echt aan het dansen. Je ziet voor jezelf duidelijk een oorzaak voor het steeds weer naar de alcohol grijpen. Als je die haat nu eens onderzoekt, waar komt die vandaan, waar is die tegen gericht... en dan eens bedenkt hoe je het anders zou willen, dan komt er misschien een vaag vermoeden bij je binnen van wat je werkelijk zou willen. Soms moet een mens rigoreuze stappen nemen om verder te komen in het leven. Een bedrijf loslaten is zo'n rigoreuze stap. Maar een bedrijf dat als een molensteen om je nekt hangt mee blijven torsen is óók geen sinecure. Door alleen alcohol weg te nemen los je je problemen niet op. Sterkte.

Hoi Ztiertje, Ik lees (nog steeds) veel angst en woede bij je. In plaats van me te richten op het "grote" kwade zaad, in plaats van te proberen dat te verdelgen, richt ik me liever op mijn eigen "kleine" kwade zaad, om maar in jouw termen te blijven. Ik kan de wereld niet veranderen, ik kan een ander niet veranderen, alleen mezelf. Door mezelf anders op te stellen komt de wereld om me heen in een ander perspectief te staan. Bij die wereld horen ook hebzucht, jaloezie, macht. Dat is altijd zo geweest, dat zal altijd zo blijven. Het is vechten tegen windmolens als ik dat wil uitroeien. Ik hoef niet burgerlijk ongehoorzaam te zijn. Liever niet, zelfs. Ik hoef alleen maar gehoorzaam te zijn aan mijn geweten. Als ik mijn geweten volg, heb ik niets te vrezen. (Enneh...pffff... de scroll-knop van m'n muis gaat er helemaal aan als ik jouw bericht een paar keer wil doorlezen. Je interlinie is wat groot en de plaatjes zijn toch niet echt nodig?... )

Huttula, ik kan er de vinger niet helemaal opleggen.. Die knop kan ik steeds wel omzetten maar op een gegeven moment springt ie steeds terug. Wat met drank wel lukt lukt met roken niet. Misschien omdat ik met een sigaret op niet zo klierig ben als met drank op.. Misschien moet ik eerst m'n "rock bottom" nog bereiken, moet er eerst iets ergs gebeuren voor ik overtuigd ben... Misschien moet mijn vrouw me eerst weer eens het huis uitgooien...

Als jullie als moderatoren plaatjes van (vermeende) kersenbonbons weghalen dan zullen jullie ook de plaatjes (emoticons) van een glas wijn en bier moeten weghalen. Zo blijft het forum, in elk geval optisch, alcoholvrij. 't Is toch een beetje vloeken in de kerk.

Ludwig, Fijn om te lezen dat nu "de knop om is". Wat doe je nu anders dan al die vorige keren? Ben wel benieuwd naar je antwoord. Mijn knoppie springt steeds weer naar de "originele" stand van slapte...(of zo).

Laat het antwoord hierop nou net vandaag op de Happinez-kalender gegeven worden... Mode is een zo onverdraaglijke vorm van lelijkheid dat we er elk half jaar verandering in moeten aanbrengen. (Oscar Wilde)

Grappig, akelei. Ja, Ami is ook leuk, ook een A-type. Wat betreft dat last hebben van.. ik heb er wel last van, hoor. Menigeen in een moderner vehikel ziet een eendje aankomen en denkt dan: O, nee, dáár wil ik niet achter zitten... en dan schieten ze nog nét even vóór je de weg op.. of ze drukken je zowat van de weg af als ze wél achter je zitten. Ook, of liever gezegd zelfs als ik de gewone toegestane maximumsnelheid rijd. Ik ben met mijn ziekte/gedragsstoornis héééééél vervelend voor andere (snellere) weggebruikers.

Wij hebben dus die ene auto met 2 cilinders, en ook nog een met 3 cilinders, dan nog een met vier cilinders, en een met 5 cilinders.. Het maffe is dat het aantal cilinders helemaal niets uitmaakt om van A naar B te kunnen komen. En ook maf is, dat hoeveel auto's je ook hebt, je er maar in één tegelijk kunt rijden. En wat nóg maffer is, is dat als je helemáál geen auto hebt, je óók overal kunt komen.

Mijn vader had een Berine-eitje op een gewone herenfiets hangen.. was ook zoiets. Die fiets met eitje kan ik me alleen voor de geest halen als dat ie in de kelderbox stond. Heb hem nooit rijdend gezien. M'n vader had wel een Eendje, zelf bij elkaar gezocht en in elkaar gezet van schade-eendjes. Hij werkte bij Citroën-Amsterdam. Naast het Olympisch Stadion. Dat "scharreleendje" was mijn eerste ervaring met auto's. Ik ben Citrofiel, zoals dat heet. Is Citrofilie nou een ziekte en/of genetisch bepaald? Of toch gewoon een gedragsstoornis?

Ja, Dyane is prima.. Ach, een echte Solex? Daar wordt mijn vrouw helemaal weekhartig van. Ze heeft er vroeger ééntje gehad. Hoop gezwoeg en hoog belachelijkheidsgehalte. Eigenlijk net als met de Eend/Dyane.. Lekker, hoor.

Hai Mai.

Hoe "saaier" ik word, hoe interessanter het leven om me heen weer wordt. Gisteren (hoe saai, maar o, wat leuk) in m'n Dyane meegereden met een toerrit door de ommelanden van Wesel. Er was een "verrassing" ingebakken in deze tocht. Een bezoek en rondleiding door een kornbrennerei. Vooraf aan de rondleiding kreeg iedereen een glaasje om één van de produkten te proeven. Mijn "saaie" besluit om niet aan die proeverij mee te doen deed niets af aan de interessante rondleiding. En wat ik ook best interessant vond was dat niemand ook maar een wenkbrauw optrok dat ik als enige geen glaasje nam. Ik denk dat als ik wel een glaasje genomen had, mijn gedachten daarna alleen maar bezig geweest zouden zijn met of ik nou wel of niet goed gehandeld had. Wat dat glaasje met me deed. Spijt, schuldgevoel, gevoel van falen, of juist een gevoel van overwinning? Als ik dit kon, kon ik wel meer ook.... M'n gemoedsrust zou danig verstoord zijn geweest. Ik zou dan niet meer echt van de picknick achteraf, de rest van de toerrit en van m'n Dyaantje hebben kunnen genieten, maar zou weer helemaal "verzopen" zijn in mijn kleine-cirkeltjes-denken.. Nu was het alleen even wachten tot ieder z'n versnapering op had, terwijl ik even bij mezelf te rade kon gaan, en daarna gewoon genieten van de dag.

Lieve lady jane, jij hebt het over jouw blinde vlekken. Misschien is het wel net andersom. Jij ziet gewoon wat er is, en ik (wij) zie(n) door achterdocht meer dan dat. Zo samen komen we er toch mooi uit? We hebben elkaar nodig om een gemiddelde realiteit te filteren uit al die persoonlijke realiteitjes...

Het is waar, A3, dat we zelf dat eerste, tweede, derde etc... glas hebben genomen. Maar je maakt mij niet wijs dat je er zelf voor gekozen hebt om het zover te laten komen dat je het niet meer in de hand had, dat jij het willens en wetens zover hebt laten komen dat je nu hier op het forum bent..

Hoi Peet, Interessant wel, wat je hier aansnijdt. Ik ken ook een paar mensen die zich op deze manier aan hun verantwoordelijkheden onttrekken. Op zich zijn het best aardige lui, hoor. Maar soms word ik een beetje naar van hoe ze zichzelf weten schoon te praten onder het mom van allerlei bijbelse uitspraken, en anderen precies weten te vertellen hoe het moet zonder zelf echt te veranderen. De bijbel uit je hoofd leren is dan een nieuwe vlucht uit de realiteit geworden. Ik ken echter ook mensen die zich met ziel en zaligheid in het geloof hebben gestort, óók de bijbel bijna letterlijk kunnen citeren en daar dan niet anderen mee om de oren slaan maar zichzelf.. en de ervaringen die dát oplevert delen met anderen. De uitdrukking: "de hand in eigen boezem steken" betekent bij je eigen geweten te rade gaan en wordt ook in de bijbel gebruikt. En daar zit hem volgens mij het grote verschil tussen beide soorten mensen. Daar gaat het ook om bij je eigen verantwoordelijkheden nemen. Weten wat je verantwoordelijkheden zijn is iets anders dan je verantwoordelijkheden nemen. Ik, als verslaafde, heb in het (nabije) verleden heel wat mensen benadeeld, zowel materieel als psychisch. Inclusief mezelf. Daar was ik me altijd wel min of meer bewust van, maar onder invloed kon me dat geen barst schelen. Of eigenlijk wel een beetje, maar ik was niet bij machte om het anders te doen. Om mijn verslaving in stand te houden deed ik dingen die ik nu nooit zou (durven) doen...keer op keer. Met de bereidheid om mezelf te veranderen en de verantwoordelijkheid van mijn daden en woorden uit de tijd dat ik niet echt voor rede vatbaar was op me te nemen, kon ik dingen goed gaan maken, voor zover dat in mijn vermogen ligt. Nou zitten en zaten er niet veel mensen te wachten op een "sorry" van mijn kant. In het verleden had ik dat al zo vaak gezegd, maar even later deed ik precies hetzelfde wéér. Gevolg: geen vertrouwen meer. Ook het steeds weer zeggen dat ik het vanaf NU helemaal anders ging doen was op het laatst absoluut niet meer geloofwaardig. De meest effectieve manier om mijn spijt te betuigen is niet de bijbel uit m'n hoofd leren en verkondigen maar te stoppen met gebruiken en mensen als gelijkwaardig en met respect te behandelen. Hoe ik dat bewerkstellig is geheel aan mij. Ik werk aan mezelf, probeer grenzen te verleggen als ik weet dat ik daar beter van kan worden, sta open voor kritiek en ben bereid m'n verleden met z'n consequenties onder ogen te zien zonder dat ik dat als last mee hoef te dragen. De hogere macht is voor mij niet iets om me achter te verschuilen maar om me te laten voelen wat leven is. Net zoals de erkenning dat ik een ziekte (verslaving) heb geen excuus is voor mijn doen en laten onder invloed. Ik heb een ziekte die de kop op stak toen ik de realiteit niet meer onder ogen kon en/of durfde zien. Ik ben ziek, dus ik kan er niks aan doen.. gaat niet op. Ik ben ziek, dus ik moet op zoek naar herstel. Ik ben niet verantwoordelijk voor het ontstaan van mijn ziekte verslaving, ik ben wel verantwoordelijk voor mijn herstel. Ik moet de realiteit de realiteit durven laten zijn. Vertrouwen. Oók als ik het allemaal niet meer durf te vertrouwen..

ik vertrouw jou wel, Lady Jane, maar die verleiding toch nog niet helemaal... ik denk dat ik bedank en toch nog maar even zo'n beetje door rook..

Peet, je zei gisteren o.a. het volgende: Voor mij is een hogere macht het geloof in mezelf,vertrouwen in mezelf,beseffen wat je kan en niet kan en het uitvoeren ervan. en: Maar nou ben ik daar ook erg beperkt in hoor, er zijn er die er prat op gaan maar ik bekijk meer alles nuchter... Ik kan me helemaal in je uitspraken vinden. Al snap ik niet helemaal wat je met dat allerlaatste bedoelt, dat onderstreepte gedeelte. Ik spreek nu wel weer alleen voor mezelf, hoor. Maar ik ga ook prat op m'n "hogere macht theorie", die overeenkomt met wat jij hierboven in de eerste zin stelt, en ben daar tevens hartstikke nuchter in. Ik geef toe dat ik die nuchterheid via een ietwat zweverige weg heb gevonden, maar dat had ik nodig om te ontdekken dat "zweverigheid" in mijn geval niets anders is/was dan de realiteit op een wat romantischer manier te zien voor wat ze is. Een beetje omslachtig dus. Wat jij in jezelf beperkt noemt, zou je ook gewoon kunnen scharen onder het noemertje: "snelle leerling".. We zijn hier allemaal op zoek naar een manier om van de drank af te raken (of er op een in onze eigen ogen verantwoorde manier mee om te gaan) en het is goed als je een manier vindt die werkt. We kunnen ons hier erg moeilijk met elkaar vergelijken. We hebben veel overeenkomsten in onze alcoholverslaving, maar de ingrediënten tot die verslaving zijn van persoon tot persoon verschillend. In herstel kunnen we hetzelfde zeggen: de grote overeenkomst in herstel is dat we niet meer hoeven te gebruiken. Maar de ingrediënten tot herstel zal een ieder zelf bij elkaar moeten zoeken. Dit forum is eigenlijk niets anders dan een grote grabbelton met ingrediënten tot herstel. Ieder kan hier graaien en teruggooien tot een persoonlijk passend geheel is gevonden.

Misschien een niet-relevante vraag op het (niet)rokersdraadje..: is dit zoethoudertje alcoholvrij, Jane?

Hèhèhè..... Fruitvlieg... dat moet je niet willen, hè?

Nou ja.. zonder nou weer het hele verhaal van gisteren te willen oprakelen: ze beïnvloeden dat wat je dénkt dat je wil is...

"moeten" in "willen" veranderen is mooi als het werkt.. maar als ik iets "moet" wat ik niet wil, zal ik door "moeten" niet als straf maar als "bij het leven horend" te accepteren toch met "moeten" kunnen omgaan zonder ervoor te hoeven vluchten...

hihi, Acanthus.. als je me gisteren gelezen hebt kun je daaruit opmaken dat moeten ook wel leuk, of in elk geval leerzaam kan zijn.. In mijn optiek in elk geval.

Ha An, vakantie.. door jouw berichtje keek ik even wanneer wij weer op pad gaan.. is al over drie weken. Ik schrik ervan. Heb het idee dat ik net terug ben en nou moet ik alweer!! (PS.. die is een grapje, hoor. Ik heb er best weer zin in..)

Inderdaad A3. Maar wij denken vaak te beperkt over onze eigen wil. Wij denken vaak dat onze wil dát is wat moet gebeuren, maar soms is dat wat gebeurt tegengesteld aan wat wij dénken dat wij willen...