Mormel

Net even gecontroleerd buiten is het nu (22u40) nog 31°C, binnen 25°C (geen airco). Sorry voor mijn cynisme want ik bedoel het niet kwaad voor andere mensen, maar mijn donker groen kantje hoopt op nog hittegolven zodat politici eindelijk eens doorpakken met de vergroening van de steden. (Al zal die wens weer in mijn gezicht ontploffen en zullen we gewoon allemaal overschakelen op airco.)

(Even heel terzijde: zou deze manier van denken ook kunnen samenhangen met je voorliefde voor Japan?) Als ik dit bericht samenleg met wat je eerder schreef denk ik dat er een zekere overlap zit in onze manier van denken. Dat plichtsgevoel en het schuldgevoel wanneer je niet bijdraagt. Tijdens mijn laatste sessie met de psychologe onderbrak deze mij en zei dat ik steeds sprak over moeten en vroeg van wie ik dat moet. Heb daar sindsdien stevig over nagedacht en gevonden dat dat moeten inherent met mij verbonden is, dat ik iets moet om mijn plek in de samenleving te rechtvaardigen en dat het nooit gewoon "zijn" kan. Dit is in ieder geval iets dat ik moet oppakken en waarbij ik hopelijk wat tips kan krijgen. Niet zo leuke anekdote. Toen ik 26 was kwam ik eens bij mijn huisarts terecht: gewichtsverlies, gezwollen lymfeklieren, nachtzweet,... Echo laten nemen en toen dacht zij aan lymfeklierkanker, doorverwezen naar ziekenhuis voor verder onderzoek. Uiteindelijk bleek het Pfeiffer te zijn, maar tussen het moment van het ziekenhuisonderzoek en de mededeling van de diagnose was ik enkele dagen eigenlijk gelukkig. Eindelijk was ik op een punt dat niets meer moest.

@Musashi ik heb het voordeel dat ik door al die jaren in de bakkerij nog maar weinig last heb van warmte. Dus ook bij deze temperaturen zit ik gewoon aan de koffie afgewisseld met kraanwater. in de koelkast staat wel een fles cola waar ik soms een slok van neem, maar daar kom ik dan ruim een week mee toe omdat ik niet zo'n zoetekauw ben. Dat lief zijn voor mezelf en zonder schuldgevoel niets doen ga ik dinsdag aankaarten bij mijn psycholoog want eigenlijk zit me dat stevig in de weg. @spirit: ik heb het gisteren niet gevraagd, maar hoe zit het met een opname tegen de wil in Nederland? In België is dat vrij strikt gereglementeerd en moet zelfs de vrederechter overtuigd zijn dat die persoon een gevaar voor zichzelf of anderen vormt.

Hoop dat iedereen het een beetje koel kan houden. Zo meteen even naar mijn vader bellen om te vragen of ik boodschappen moet doen voor hem want hij verplaatst zich met de motor en ik kan me voorstellen dat die beschermkledij niet zo comfortabel is nu. Daarstraks viel mij in dat ik deze drie dagen weinig ga kunnen verzetten in de tuin door de temperatuur en dadelijk kreeg ik de gedachte om een karton wijn te halen zodat ik de boel wat kan forceren. Het is een geniepig beestje dat duiveltje.

Bedankt. Heb me deze week ik gerealiseerd hoe absurd het eigenlijk is. In de winkel zie ik meestal naar de goedkoopste producten, zelden iets van verwennerij maar vervolgens zit ik meer geld op te zuipen dan ik aan eten besteed.

DAGPACT: Mormel Goedemorgen.

Dag zes zonder alcohol begint en eigenlijk gaat alles vlotjes, geen craving alleen meer zweten tijdens de slaap. Slaap is sowieso een dingetje de voorbije week, kruip er rond 23u in en het langste dat ik heb geslapen is tot 4u (vandaag was het 2u15), maar eigenlijk mag ik niet klagen daar ik de ruimte heb om 's middags een siësta te houden. Eerste echte test zal volgende week dinsdag zijn omdat ik dan een afspraak heb en sociaal contact is bij mij altijd de dominante reden geweest om te drinken. Denk nu het te gaan counteren door mezelf voor te houden dat wanneer ik nuchter blijf ik na dit contact dingen mag kopen die ik normaal niet koop maar wel heel lekker vind (gerookte vis, sushi,...).

@spirit: omdat ik me meende te herinneren dat het allemaal nogal snel is gegaan heb ik even het begin van je draadje herlezen. Je schrijft in je tweede bericht over je oudere ex-buurman waar je altijd welkom was in je slechte dagen. Misschien kun je eens bij hem langsgaan en je situatie voorleggen, hij zal je ook een stuk beter kennen en misschien kunnen helpen dan leden van een anoniem forum.

DAGPACT: Mormel Goedemorgen allen. Nieuwe dag, nieuwe kansen. Omdat gisteren moeilijk verliep niet naar de AA geweest (kans was te groot dat ik bij terugkeer daarvan gestopt zou hebben bij de nachtwinkel). Als je kunt deelnemen zonder camera ga ik wel bekijken of ik vandaag een online vergadering kan meepikken.

@spirit: ik hoop dat je voor jezelf tijdig aan de handrem trekt voor de verleiding om zelf te drinken terug te groot wordt. Hier is vandaag ruk verlopen. Deze ochtend een lange wandeling gemaakt maar van het tuinwerk is niets in huis gekomen. Gelukkig moet ik zo meteen gewoon de chili con carne van gisteren opwarmen om gegeten te hebben. Wel niet gedronken, dus toch een beetje tevreden.

@Musashi Zelf blijf ik het er lastig mee hebben dat ik niet echt actief ben in de maatschappij. Ben heel hard van het principe dat iedereen een steentje bijdraagt en de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen en dan staat mijn huidige situatie in schril contrast met vroeger. Maar ondertussen is wel het muntje gevallen dat ik niet kon blijven proberen om mee te draaien en telkens te falen, dus dat ik eerst moet zien dat de basis terug in orde is.

Al zoveel geschreven over stoppen, maar deze keer voelt het anders. Op dit moment begint de vierde dag zonder alcohol en eigenlijk heb ik geen craving. De scheiding en het overlijden zijn afgehandeld en eerder deze maand had ik een afspraak bij mijn psychiater die me letterlijk zei dat meedraaien in de maatschappij dmv een betaalde job niet zijn doel was, maar wel terug wat kwaliteit in mijn leven brengen. Heb sinds drie maanden ook een vaste psychologe en deze vraagt zich ook af waarom ik zo focus op werken terwijl er zoveel andere dingen spelen. Ergens is hun boodschap aangekomen en voor het eerst lijk ik de mentale ruimte te hebben om deze verslaving aan te pakken. De voorbije dagen zijn al goed verlopen en als vandaag gaat zoals ik wil zal ik vanavond terug naar een vergadering van de AA gaan. Over dik drie weken heb ik terug een afspraak met de adviserend geneesheer die moet beslissen of ik nog wel recht heb op een uitkering, maar volgens mijn behandelaren moet ik nergens voor vrezen dus ik ben een stuk minder gespannen dan de vorige keer dat ik die afspraak had. Ik hoop echt dat deze stoppoging anders wordt, al besef ik natuurlijk dat er valkuilen blijven.

DAGPACT: Mormel Goedemorgen, in afwachting van Yvonne's koffie heb ik nog overschot in de thermos van gisteren. Geen goede info over hoe het in Nederland zit maar hier geven ze voor zaterdag inmiddels 39°C, denk niet dat ik het al zo warm heb geweten.

Even een zijvraagje. Is er misschien iemand hier die de verjaardagen bijhoudt en mij die van Renaldo kan geven?

DAGPACT: Yvonne Mormel Goedemorgen. Hoop dat iedereen het 's nachts een beetje koel kan houden.

Weekpact 21 juni 2026: Mormel Een dag te laat, maar eerste keer.

Sorry, maar het enige dat ik kan zeggen is dat niet drinken de problemen alleszins niet groter zal maken. Sterkte, ook gescheiden dit jaar.

DAGPACT: Mormel Inderdaad profiteren van de ochtend om iets te doen.

Gisteren leuk berichtje gezien op fb. Persoon had een oudere vrouw gezien die naast haar fiets op een bankje zat, toen hij terug passeerde zat ze er nog steeds en toch eens gaan horen of alles in orde was. Vrouw had een appelflauwte door de warmte. Gelukkig woonde persoon vlakbij en is hij drinken gaan halen waarna deze vrouw weer verder kon. Eigenlijk zou iedereen toch moeten beseffen dat wanneer je met dit weer een inspanning levert dat je best drinken mee brengt.

116

Dagpact Maja 🐝 kaarje 🌺 Mormel

DAGPACT: kaatje🌺 Fonny🌞 Mormel

Exact dat. In het jeugdhuis vroeger werd het succes van de fuiven ook gemeten aan het aantal vaten dat ze getapt hadden.

Weet dat dit makkelijker gezegd dan gedaan is, maar misschien eerst focussen op jezelf en je zus volledig afschrijven. Die haatgevoelens tegen een bloedverwant herken ik (tegenover mijn moeder dan) en voor mij ging het een heel stuk makkelijker toen ik haar volledig bande uit mijn leven. Natuurlijk zit jij nu ook met heel het gedoe van het nalatenschap te regelen en zal het moeilijk zijn om je zus compleet te mijden. Dat er geen bodem van die put bestaat voor een verslaafde, die gedachte kan ik wel begrijpen. Dit stuit waarschijnlijk op defensieve houding, maar al eens overwogen om met een psycholoog te praten?

Blijven schrijven, zeker als er niemand is in je omgeving waarmee je eens kunt kaatsen. Kan me voorstellen dat je poes soms ook even een pauze nodig heeft van je verhalen.