Mormel

Hoe je nu schrijft geeft aan dat je nog geen rust hebt gevonden. Je bent bezig met terug naar huis te keren en zelf alles op te lossen, en hoe denk je dat dit zal gaan?

Ik herken wel wat in hetgeen je schrijft over dieren begraven. Al mijn overleden dieren liggen ook in mijn tuin, ook Sky al was dit eigenlijk niet toegestaan; behalve de kippen die ik zelf slachtte natuurlijk. Een aantal jaren geleden lag er een aangereden vos hier in de berm en toen ben ik deze samen met mijn stiefzoon gaan ophalen en deze ook begraven, stiefzoon heeft toen ook wat bloemen geplukt om in het graf te smijten en volgens mij was dit een goede manier om hem te leren omgaan met de dood. Over je vraag. Zelfmoordgedachten zijn altijd sluimerend aanwezig bij mij, maar ik heb met mezelf afgesproken om er niet meer naar te handelen. Soms verlang ik naar de dood gewoon omdat ik niet goed functioneer in deze samenleving. Op dit moment in de tijd maakt het mij eigenlijk niet meer uit of ik de volgende dag wakker wordt. Ik heb geen doelen of verlangens meer in dit leven, er is niemand die afhankelijk van mij is, dus elke dag probeer ik er gewoon het beste van te maken maar niemand zal er last van hebben mocht ik er plots niet meer zijn. Met het topic wou ik eigenlijk de vraag openen hoe andere mensen hiermee omgaan.

@Smaragdie: niet absoluut zeker, maar vrij zeker dat dit AI is. Dus nog iets echt: Edit: en een vette dikke middelvinger naar het slachtoffergedrag waarin sommigen zich wentelen.

@Oskar

Misschien is het hier al vermeld: Shameless, gaat wel zeer herkenbaar zijn voor sommigen.

Misschien vergis ik mij hierin, maar ik denk dat veel personen met een dubbele diagnose alcohol eigenlijk gebruiken als zelfmedicatie en misschien moet je de verslaving dan anders aanpakken. Want eens nuchter blijven er nog steeds die problemen waarom we net begonnen drinken. Sorry dat ik dat hier schrijf @Kaatjemama, aan hoeveel dagen zit je ondertussen?

Leuk vooruitzicht, maar wat is een Sarah? Over dood gaan, het grote voordeel daarvan is dat je er zelf geen last meer van hebt. Persoonlijk hoop ik dat tegen die tijd humusatie toegelaten is in België en dat ze mij gewoon in de tuin kunnen begraven, zodat dit lijf met al zijn calorieën een voeding is voor nieuw leven.

Bedankt had het gelezen. ik hoop dat het je goed doet om terug contact te hebben met een echte hond. Heb wel niet veel liefde voor chihuahua's en kruisingen daarmee. Mijn achterbuurvrouw had er zo eentje, ook uit asiel en in het begin zeer bang maar na enkele maanden wandelen begon dat beest elke hond uit te dagen die ze tegen kwam. Enfin, veel plezier ermee.

Ik had hier al een tekst geplaatst. Toen rolde ik een peuk en dacht ik: laat maar.

Jij kunt iemand met die gedachten al meer dan fout vinden, maar gelukkig genoeg werkt ons strafrecht niet zo. Mensen bestraffen om gedachtes, veel idioter moet het niet worden. Nogmaals: spijtig dat jij dit hebt meegemaakt maar je reactie hierop is infantiel. En doe nu niet alsof jij het grote slachtoffer bent want je zat er niets mee in om te snuiven terwijl je heel goed weet hoe dat wereldje eruit ziet. Hoop dat je de hulp krijgt die je nodig hebt en dat je deze ook aanvaard.

Cirkel.

@renaldo61: even melden dat het fijn is om te horen dat je met de hond van de buur gaat wandelen. Vind je het zelf ook prettig? En natuurlijk wacht ik nu op verdere info over die hond.

Jij ziet mij als kwaadaardig omdat ik gedachten formuleerde die de meeste personen hebben wanneer ze zoiets hebben meegemaakt, gedachten waar ze vervolgens mee worstelen. Zie mij maar als kwaadaardig, daar heb ik geen probleem mee.

Over verslaving in combinatie met een psychische stoornis zou wel een apart draadje mogen komen. Sorry, Kaatje dat ik het hier zet.

Dat is ook een kleine leugen. Ik ben een maand verbannen geweest toen ik je de eerste keer wou wakker schudden. Probeer nog wat te slapen en veel geluk morgen. Weet je, ik vond een opname steeds heel rustgevend, een plek waar je aan niets moest denken en gewoon mocht zijn. Doe dat goed zou ik zeggen, maar je hoeft helemaal niets te doen, gewoon zijn is voldoende.

Edit: en bleiten. Depressie is klote maar deel van het leven.

@Oskar, Oskar,...waar is Oskar?

Ik ben heel blij te horen dat je morgen binnen mag. Hoop dat je deze nacht nog wat kunt slapen en dat je nergens een uitweg vind om dit nog te omzeilen.

Tien jaar geleden zei ik nog dat een elektrische fiets er pas zou komen als ik op pensioen ben, maar vijf jaar geleden was ik toch tevreden toen ik die van mijn vader kreeg omdat hij hem niet meer gebruikte. Op die manier ging het toch wat vlotter om met de fietskar stiefzoon naar zijn toenmalige school te brengen (ventje woog al 25kg en enkele afstand was 12km) of de weekboodschappen te doen.

DAGPACT: Mormel Goedemorgen, hoop vandaag wat verzet te krijgen in de tuin want alles begint wel goed op te schieten op dit moment.

DAGPACT: MaryArt renaldo61 Fonny🌞 Yvonne Mormel

Daarop is mijn antwoord: natuurlijk. De mens is een gewoontedier en daarnaast nog eens gefixeerd op hormonale beloning. Dat laatste kun je halen uit tal van zaken (drugs, boeken, gamen, sport, werk..) waarbij je louter gefocust bent op die bezigheid terwijl andere zaken naar de achtergrond verdwijnen, volgens mij beginnen ze echt pas te spreken over een verslaving wanneer het gedrag schadelijk begint te worden voor jou of een ander. Bijvoorbeeld: niemand zal iemand die 's morgens dagelijks een rondje gaat lopen en daarbij zijn runners high bereikt zien als een verslaafde, maar wanneer alles in diens leven begint te draaien rond dat lopen (aangepast eten, sociale afspraken die moeten wijken, obsessief gedrag, ...) dan zullen er vast personen zijn die hierbij spreken van een verslaving. Het is niet de intensiteit of het obsessieve van een activiteit dat iets verslavend maakt, maar wel de impact daarvan op je normale functioneren. Enfin, dat zijn mijn gedachten als leek.

117