Mormel

Up

Misschien een verkeerd antwoord om hier te geven, maar alcohol heeft mij veel gebracht zowel in positieve als negatieve zin.

@renaldo61: een opname zou waarschijnlijk sneller kunnen als je via de crisis gaat, maar als je daarbuiten nog wat normaal kunt functioneren kom je op de wachtlijst omdat hun capaciteit beperkt is en ze ruimte willen houden voor crisissituaties. In al je schrijven valt mij op dat je een moeilijke relatie hebt met de hulpverlening maar ondertussen ben je toch maar ruim een jaar nuchter, dus moet je dan niet zeggen dat het ergens toch geholpen heeft?

Dit is de eerste keer dat ik hier reageer omdat ik een poos weg ben geweest (ban). Ik herken een groot stuk in je denken maar van toen ik veel jonger was. Was op de lagere school al bezig met honger en milieuvervuiling (mijn leerkracht destijds noemde mij quasi spottend een greenpisser), daarna filosofie, psychologie, verzet tegen het systeem... Ondertussen midden veertig en ben ik veel rustiger geworden op dat vlak door het besef dat er slechts weinig individuen in ons bestaan zijn, die echt de macht hebben om radicale veranderingen door te voeren. Wat niet wilt zeggen dat ik het compleet opgegeven heb, maar ipv van boosheid en zinloosheid probeer ik mijn energie te steken in mensen te helpen. Gewoon simpele dingen als mijn wekelijkse plogronde (zwerfvuil ruimen), een dakloze helpen, in de kroeg luisteren naar iemands problemen, zo min mogelijk aankopen (ook geen kinderen), eens aanbellen bij die buur die al een poos zijn huis niet verliet, een asielhond adopteren,... Nog steeds ben ik ervan overtuigd dat ons bestaan zinloos is en dat leven een periode van lijden is, maar dat weerhoudt me er niet langer van om toch te proberen dit lijden iets te verlichten en daarom niet voor mij maar voor de wezens met wie ik in contact kom. Als je nog wat lectuur kunt gebruiken raad ik je op dit vlak Peter Singer, Zizek, Patricia De Marteleare, Naomi Klein,... aan met als absolute uitspringer Ethics into action. Sorry als dit te ver off-topic ging.

Bedankt. Ben hier wel blijven lezen en heb dus kunnen zien dat het voor sommigen een woelige periode geweest is. Vorige week daar nog met iemand online over gepraat en deze gaf aan dat het deze maanden zijn, het einde van de donkere periode en dat sommigen dan mentaal op hun tandvlees zitten; ben het daarmee wel eens.

Ik heb een haatliefde relatie met to do lijstjes. De voorbije vijftien jaar had ik altijd een vaste dag in de week waarop ik eerst mijn budget update (ben zo iemand die elke uitgave in inkomst nauw bijhoudt, zelfs mijn kassatickets van de boodschappen worden nog eens onderverdeeld per categorie) en vervolgens een werkschema opstel voor de komende week met alle taakjes en klussen die gedaan moeten worden. Het voordeel dat dit bood voor mij was dat ik dan dagelijks een extern papiertje had dat zei wanneer ik genoeg gedaan had en dat het tijd werd voor ontspanning, want als ik in mijn normale mentale doen ben ga je mij eigenlijk nooit voor 20u zien ontspannen; het nadeel was dat ik zelfs na al die jaren steeds vergat om slechte dagen in te plannen waardoor ik steeds hopeloos achterliep op zelf vooropgestelde doelen. Dat ik nu al sinds december geen to do lijst of weekmenu meer gemaakt heb, zegt mij genoeg over de mentale staat waarin ik mij nu bevind.

Dit vind ik een lastige. Ik heb zelf bewust gekozen om nooit kinderen te krijgen, enerzijds omdat ik een pessimistisch wereldbeeld heb maar anderzijds voornamelijk omdat ik genetisch bezwaard ben en dit niet wil doorgeven. Als tiener al was ik daarmee bezig. Later heb ik vele jaren doorgebracht in wat men zegt de marginaliteit is (werklozen, bruine kroegen, voedselbanken...) en als ik daar dan zag met welke vanzelfsprekendheid iemand zwanger werd, dan stelde ik mij daar toch vragen bij. Ondertussen ben ik op de leeftijd dat ik soms denk over mijn nalatenschap (vrij jong, maar stevig geleefd dus denk niet echt oud te worden; natuurlijk met mijn geluk zit ik hier over vijftig jaar nog), en dan wringt het soms dat ik noch mijn broer kinderen hebben. Heb wel twee stiefzoons vorm gegeven tijdens hun cruciale jaren, maar dat blijven toch stiefzoons en na het afspringen van die relaties heb ik er ook nauwelijks contact mee. Enfin, het was een zijdelingse gedachte.

Moet eerst het intake gesprek nog doen ter plaatse en daarna is er een wachtlijst van twee maanden. Ze spreken wel van een korte opname (5 à 8 weken), maar de laatste keer dat ik in de psychiatrie was opgenomen (niet voor alcoholmisbruik) gaven ze bij mijn ontslag aan dat het beter voor mij zou zijn als ik langer bleef (dan spreken we over 1 jaar of langer). Hoop dat je vandaag een betere dag hebt en nu maak ik mij hier weer uit de voeten.

Toch nog een voor de personen in het nachtpact.

Goed, ga nog drie nummers plaatsen.

Ik veronderstel dat je van je zelf weet dat je geen groot muzikaal talent bent. Zag net je nummer van twee weken geleden over carnaval en het was echt mooi de snoet die je daarbij trok en het nummer daarna zou het waarschijnlijk wel goed doen in de kroegen. Nu toch even andere muziek spelen:

Nieuwe gezichten, love it.

Vreemd: was daarnet aan het surfen op een ander kanaal en daar kwam een filmpje voorbij waarbij verscheidene mensen aan hun ouders vertelden dat ze homo waren. Verschillende reacties maar eigenlijk alle ouders liefdevol, en het brak weer mijn dam en kon de tranen niet tegen houden. Ergens gaat dat overlijden van mijn moeder toch iets getriggerd hebben.

Ik begon het hier wel een beetje saai te vinden. @stroumfke: jou heb ik gezegd wat ik wou schrijven.

Hej kleine smurf. Laten we dit direct uit de weg halen. Ik verontschuldig mij niet voor dat bericht vorige maand, maar wil wel sorry zeggen als dit jouw gekwetst heeft. Het was niet de bedoeling jouw te kwetsen, maar wel om je echt wakker te schudden. En weet je wat? Ik heb volgende maand een intake in Tienen, dus misschien kruisen onze paden zich nog in het echte leven.

Zag het ook niet als vervelend. De muziek zat net in mijn periode maar vond dit nummer iets te overduidelijk. Hej, ik ben wel blijven lezen de afgelopen maand, dus dikke duim voor je nuchtere periode. (En echt ik ik meen dit, je bent goed bezig.)

Soms is het beter om toe te geven dat je een opname nodig hebt. Zelfs al is het maar een week.

@Spirit: je clip liet me direct denken aan sommigen van de kroegen die ik bezocht. Heb ernaar gekeken met een zeer brede glimlach.

In plaats van te googlen vraag ik het hier: wat is een haptonoom? Ik ben recent gestopt met het bezoeken van psychiaters en psychologen omdat ik het gevoel had dat dit enkel praat uurtjes waren die me geen stap verder hielpen. Maar eigenlijk heb ik echt wel hulp nodig want op dit moment hoop ik quasi elke dag dat ik niet zou ontwaken.

Dit is mijn constante gevoel. Vele jaren geleden heb ik mezelf beloofd dat ik geen poging meer zou nemen om er zelf uit te stappen. Veel gebeurd sindsdien maar altijd met de sluier van het verlangen naar de dood. Het is prachtig hoe jij verbondenheid voelt met dieren en andere mensen, maar onze huidige maatschappij heeft eigenlijk geen ruimte voor ons. Ik wens je oprecht veel sterkte.