Mormel

118

@stroumfke: intake is maandag.

Je komt nog steeds verward over dus ik kan de berichten van anderen wel begrijpen.

Kuch, kuch. Bij deze zijn we allen tesaam, om de heilige verbintenis te zien tussen de heer @Sanity en juffrouw @Spud. Neemt deze hongerige kater deze loopse zwerfpoes tot kattin? @Sanity: haal die vinger uit de kont, zo laat je een kat niet miauwen. Neemt deze loopse zwerfpoes deze hongerige kater tot kat? Dan gaan we nu over naar het wisselen van halsbandjes. @Sanity, @Spud: kunnen jullie even zorgen dat die katten al niet beginnen neuken op mijn altaar? Dan verbind ik hierbij jullie tot kattenpaar in de heilige geest van bedwelmende dranken. @Sanity: kun je hem nu wel even vasthouden zodat we kunnen overgaan tot het knippen der balletjes? Wees gezegend en voorspoed op jullie weg. @Spud: je kattin ligt bewusteloos in de kelk, raap jij haar even bij elkaar?

Hoe reageerde de kat?

Correct is overgewaardeerd. Laat nooit de waarheid een goed verhaal in de weg staan.

Hoop dat je snel een plekje kunt vinden en je lichamelijke klachten afnemen. (En dat ik zoiets kan schrijven en te lezen, daar word ik weer vrolijk van.)

Hiervoor nodig ik je graag uit op het draadje "Daar word ik vrolijk van", een beetje opbeurend nieuws brengen wanneer het uitkomt.

Die dankbaarheidsoefening kan ik wel begrijpen. Toen ik ruim twintig jaar geleden na enkele slechte jaren (opnames, blut, op straat slapen...) eindelijk terug in de bakkerij stond te werken en ik 's nachts aan het foeteren was op mezelf omdat het werk niet vlotte schoot volgende gedachte mij binnen "Zie mij hier nu eens staan, buiten vriest het en hier heb ik gratis koffie, gratis eten, zit ik warm en droog en wordt er nog voor betaald ook." De herinnering aan die gedachte heeft me in al die jaren veel door moeilijkere periodes geholpen.

Daarstraks enkele filmpjes gezien van mensen die zich ontfermden over verwaarloosde dieren en lieten zien hoe ze eraan toe waren een jaar later. Kleine momentjes van hoop.

Omdat ik hier een spreuk zag staan, deze kwam ik onlangs tegen: Addiction is the only prison where the locks are on the inside.

Dezelfde, maar dat werk is dus weer niets geworden.

Dit herken ik dus heel sterk. Geef me enkele dagen om nuchter te worden zonder contact met mensen en dan ben ik eigenlijk best tevreden als ik thuis wat kan aanrommelen of 's morgens zwerfvuil kan gaan rapen, maar vervolgens zijn er weer afspraken en die kosten dusdanig energie dat ik er weer onderdoor ga. Op dit moment ben ik bezig om te proberen de papieren in orde te krijgen om in een beschutte werkplaats te werken (dat ga je wel kennen daar je in België woont), maar dat is alleen omdat het verwacht wordt. Mochten ze mij morgen zeggen dat ik genoeg geprobeerd heb en ze mij permanent invalide verklaren, dan is het eerste wat ik doe al mijn afspraken met psychologen en dokters annuleren en vervolgens een klein feestje op mijn eentje houden omdat ik nooit meer moet proberen mij in te passen in de samenleving.

Ik heb op 4 mei een intake gesprek in Tienen, eigenlijk verwacht ik dat jij daar nog bent op dat moment en dan kom ik langs om jou te bezoeken. Zullen we afspreken dat je nog zeker tot die datum blijft?

Hoe je nu schrijft geeft aan dat je nog geen rust hebt gevonden. Je bent bezig met terug naar huis te keren en zelf alles op te lossen, en hoe denk je dat dit zal gaan?

Ik herken wel wat in hetgeen je schrijft over dieren begraven. Al mijn overleden dieren liggen ook in mijn tuin, ook Sky al was dit eigenlijk niet toegestaan; behalve de kippen die ik zelf slachtte natuurlijk. Een aantal jaren geleden lag er een aangereden vos hier in de berm en toen ben ik deze samen met mijn stiefzoon gaan ophalen en deze ook begraven, stiefzoon heeft toen ook wat bloemen geplukt om in het graf te smijten en volgens mij was dit een goede manier om hem te leren omgaan met de dood. Over je vraag. Zelfmoordgedachten zijn altijd sluimerend aanwezig bij mij, maar ik heb met mezelf afgesproken om er niet meer naar te handelen. Soms verlang ik naar de dood gewoon omdat ik niet goed functioneer in deze samenleving. Op dit moment in de tijd maakt het mij eigenlijk niet meer uit of ik de volgende dag wakker wordt. Ik heb geen doelen of verlangens meer in dit leven, er is niemand die afhankelijk van mij is, dus elke dag probeer ik er gewoon het beste van te maken maar niemand zal er last van hebben mocht ik er plots niet meer zijn. Met het topic wou ik eigenlijk de vraag openen hoe andere mensen hiermee omgaan.

@Smaragdie: niet absoluut zeker, maar vrij zeker dat dit AI is. Dus nog iets echt: Edit: en een vette dikke middelvinger naar het slachtoffergedrag waarin sommigen zich wentelen.

@Oskar

Misschien is het hier al vermeld: Shameless, gaat wel zeer herkenbaar zijn voor sommigen.

Misschien vergis ik mij hierin, maar ik denk dat veel personen met een dubbele diagnose alcohol eigenlijk gebruiken als zelfmedicatie en misschien moet je de verslaving dan anders aanpakken. Want eens nuchter blijven er nog steeds die problemen waarom we net begonnen drinken. Sorry dat ik dat hier schrijf @Kaatjemama, aan hoeveel dagen zit je ondertussen?

Leuk vooruitzicht, maar wat is een Sarah? Over dood gaan, het grote voordeel daarvan is dat je er zelf geen last meer van hebt. Persoonlijk hoop ik dat tegen die tijd humusatie toegelaten is in België en dat ze mij gewoon in de tuin kunnen begraven, zodat dit lijf met al zijn calorieën een voeding is voor nieuw leven.

Bedankt had het gelezen. ik hoop dat het je goed doet om terug contact te hebben met een echte hond. Heb wel niet veel liefde voor chihuahua's en kruisingen daarmee. Mijn achterbuurvrouw had er zo eentje, ook uit asiel en in het begin zeer bang maar na enkele maanden wandelen begon dat beest elke hond uit te dagen die ze tegen kwam. Enfin, veel plezier ermee.

Ik had hier al een tekst geplaatst. Toen rolde ik een peuk en dacht ik: laat maar.

Jij kunt iemand met die gedachten al meer dan fout vinden, maar gelukkig genoeg werkt ons strafrecht niet zo. Mensen bestraffen om gedachtes, veel idioter moet het niet worden. Nogmaals: spijtig dat jij dit hebt meegemaakt maar je reactie hierop is infantiel. En doe nu niet alsof jij het grote slachtoffer bent want je zat er niets mee in om te snuiven terwijl je heel goed weet hoe dat wereldje eruit ziet. Hoop dat je de hulp krijgt die je nodig hebt en dat je deze ook aanvaard.