Mormel

Ik vind dit eigenlijk een moeilijke om op te antwoorden. Deels zal het natuurlijk zo zijn dat na dertig jaar drinken bij sociaal contact dit een gewoonte geworden is. Maar daarnaast had ik voor ik begon te drinken al moeite om om te gaan met leeftijdsgenoten en zonderde ik mij meer en meer af (tijdens de zomermaanden kon het makkelijk zijn dat ik geen klasgenoot zag, al woonden we allemaal in hetzelfde dorp). Waarschijnlijk is dat een effect van mijn diagnose ASS. Vandaag is een mooi voorbeeld. Niets gedronken voor ik naar de winkel ging om boodschappen te doen en in de winkel gewoon door de rij met drank gewandeld zonder dat het mij iets deed. Maar buiten een goedemorgen en bedankt tegen de kassierster heb ik geen woord gesproken vandaag en ook niemand gezien. Dus nu ben ik redelijk ontspannen (zelfs al heb ik gisteren nog een fles whisky soldaat gemaakt), laatste kop koffie drinken en vervolgens wat lezen.

@Yana @Etty: dit is waarschijnlijk een ingesleten patroon. Vanaf grofweg mijn vijftiende beginnen drinken voor ik naar school ging, 's middags (eens dit kon) en vervolgens na school omdat ik die stampvolle bussen niet verdroeg. Toen was het vooral om mijn spanning te minderen in sociale situaties, tegenwoordig is het ook omdat mensen mij snel vervelen. Bedoel dit niet slecht, maar smalltalk gaat me slecht af, dus meestal als ik weet dat ik langere tijd (langer dan een kwartier) met mensen moet omgaan, begin ik daarvoor al te drinken.

Dagpact: MaryArt renaldo61 Yvonne Mormel

@bumperjim: dat laatste is het probleem niet, heb genoeg zaken waarmee ik een ganse dat kan vullen. Ik herval gewoon telkens ik mijn huis moet verlaten voor een afspraak, werk of iets dergelijks. Als ik mij gewoon thuis op sluit dan is de eerste dag na een binge wat lastiger (geen ontwenning, maar gewoon het doorbreken van gewoonte) en daarna gaat dat redelijk vlot om niet te drinken tot er weer iets in mijn leven gebeurd waardoor ik tussen mensen moet komen. Enfin, ga me nog eens op het dagpact zetten omdat ik, tenzij de notaris belt, deze week geen afspraken heb staan.

114

Met de uitzondering van Bob lees ik dus vooral dat de levenslust terugkeerde eens gestopt. Ik ga dit proberen in mijn hoofd te printen want op dit moment zit ik in een periode waarbij slaap het aangenaamste deel van mijn dag is en ik gewoon hoop niet langer wakker te worden. Terwijl ik vorige zomer er wel in geslaagd was om een drietal weken nuchter te blijven en ik aan het einde van die periode weer een beetje levensvreugde kreeg; maar daarna kwam weer het leven en greep ik terug naar alcohol.

Heb je ook een datum gekregen of contacteren zij je wanneer je binnen kunt?

@Mariposa: The Meltdown lijkt mij met dit nummer zo'n groep die het heel goed zou doen in een pub-setting. Weet niet of daar in Nederland veel ervaring mee is, destijds werd dit redelijk veel gedaan in de kroegen die ik ken (schrijf destijds omdat ik al even uit het publieke nachtleven ben en niet weet of het nu nog zo vaak gebeurd). Een groep die ik wel zou willen zien in zo'n locatie: Weet dat ik hem hier al eens gepost heb. Zal proberen deze nacht de draad niet terug vol te posten.

Oprechte vraag aan zij die erin geslaagd zijn te stoppen: Wat kwam eerst? Een verlangen om te leven of kwam dit verlangen pas terug nadat je gestopt was? Was de angst om vroegtijdig te sterven een drijfveer of maakte dit niet uit?

Maar het liedje waarbij het voor mij startte met dank aan Tour or Duty:

Ik kende hun muziek hiervoor al maar dit was het nummer dat me over de streep trok om hen echt te volgen.

Maar omdat we niet op deze manier de dag kunnen afsluiten (althans ik niet):

Aansluitend hierop:

Gezien dat er hier fans zijn van Kaandorp.

Vrij zeker dat ik deze al eens geplaatst heb, dus sorry voor de herhaling, maar wat een manier om te gaan.

Ik wou je niet afkraken, ik vind het oprecht fijn dat jij geniet van muziek maken en filmpjes plaatst. Het is niet mijn smaak, maar dat is jou zorg niet.

Wat voor positiefs? - vele leuke avonden in kroegen - sociaal contact met personen waarmee ik het anders niet zou hebben - redelijk wat one night stands - een zeer uitgebreid netwerk in de tijd toen ik dagelijks nog kroegen deed (een netwerk dat hulp bood, klusjes, hulp vroeg..) - soms de verdoving om de dag door te komen - de kracht om mijn schooldagen te doorstaan - meer begrip voor mensen die echt in de problemen zitten - slaap

Die verveling is zeer herkenbaar. Mijn laatste echte opname was op de crisis en daarvoor had ik een hoop boeken en schrijfgerief meegenomen, dus eigenlijk zat ik daar gans de dagen op mijn kamer te lezen en te schrijven (daarbij heb je een kamer voor jezelf). Bij de langere opname daarvoor was ik mentaal niet in staat om mij te focussen op tekst (kreeg ook redelijk zware medicatie) en dan duren de dagen eeuwig. Die gesloten afdeling had twee ruimtes waarin een televisie stond en buiten de therapie hing ik meestal in 1 ruimte achter de tv muziekclips te kijken (was nog de tijd van muziekzenders). Goed dat je zegt dat de psychiater je geholpen heeft, wel een beetje spijtig dat je ook vermeld dat je een grote angst voor haar hebt. Heb je dit ook al eens naar haar geuit?

@Yvonne: kun je mij zeggen hoe die wachttijd werkt? De voorbije weken kon ik geen data ingeven, zet ik nu gewoon het gewicht en voeg je mij na vier weken terug toe, of wacht ik vier weken en stuur ik dan terug gegevens door?

Up

Misschien een verkeerd antwoord om hier te geven, maar alcohol heeft mij veel gebracht zowel in positieve als negatieve zin.