Klassement

Gisterenavond was moeilijk maar niet gedronken. Partner en stiefzoon zijn komen eten en ze hadden ook de hond bij; voelde aan alsof het gezin weer compleet was. Was er enorm zenuwachtig voor en dit terwijl we al acht jaar getrouwd zijn, partner vond dit grappig. Ze zijn bijna drie uur gebleven wat meteen ook het langste is dat ik één van beide zag sinds januari. Goed gelachen. Vrouwlief heeft veel verteld over wat er allemaal gaande is in hun leven. Stiefzoon is net dertien geworden en zijn lichaam zit compleet in ontwikkeling (zeven centimeter gegroeid op minder dan een jaar, acne, stem begint te zakken). Hij vroeg ook dat ik wat vaker online zou komen om met hem te gamen (deden we toen ze hier woonden meermaals per week). Enkele malen was er contact tussen mijn en partners hand, voor mij voor het eerst sinds lange tijd weer huid op huid contact met een ander persoon. Fijne avond... en toen vertrokken ze. Geniet ervan dat het goed gaat met hen en het deed me enorm plezier om mijn vrouw te zien lachen, maar toen ze vertrokken waren kwamen de verwijten naar mezelf over wat ik hen had aangedaan door met mij te leven de voorbije jaren en de schuldgevoelens dewelke natuurlijk gepaard gingen met dorst, enorme dorst om alles te vergeten. Maar niet gedronken. Ergens ben ik ook een beetje kwaad omdat er geen woord gerept werd over ons en de toekomst terwijl er wel de gelegenheid toe was daar we even alleen zijn gaan wandelen terwijl stiefzoon thuis bleef. Misschien mag ik niet verwachten dat daar meer duidelijkheid over komt omdat het voor haar de voorbije jaren ook nooit zeker was wat de volgende dag ging brengen, maar ergens wringt het. Voor ik ging slapen herinnerde ik mij het mantra van de AA (de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen...) en daarmee denk ik dat ik gewoon moet doorgaan op het pad dat ik enkele maanden geleden ben ingeslagen en dat de tijd zal uitwijzen wat dit brengt voor onze relatie. Hoop dat dit niet te veel klonk als zelfmedelijden, dus besluiten met positieve noot. Het drinken blijft gestaag dalen, de nieuwe baan verloopt goed, ben aan het solliciteren voor een tweede baan en daarnaast komen er steeds vaker korte momentjes van tevredenheid met mijn leven, geen geluk, maar doodsimpele tevredenheid.

Mogge. Midden in de week heb ik zomaar een weekend van drie dagen. Wat een luxe. Ik ben er ook wel aan toe geloof ik. Gisteren sukkelde ik tijdens een vergadering in slaap. Hilariteit alom. Maar het was ook wel een erg saaie vergadering. Ik heb nooit goed begrepen waarom zoveel bedrijven menen dat het echt nodig is om vaak met het voltallig personeel te vergaderen. De beste lopende organisaties waar ik heb gewerkt gaven veel vertrouwen en vrijheid aan hun werknemers en hadden een minimum aan vergaderingen.

Vergaderingen vermijd ik zoveel mogelijk, zeker als er geen duidelijk doel is. Wat ik graag doe als ik wat van plan ben en ik heb instemming nodig van deze en gene, ik stuur de info per mail en ik vraag is het OK of moeten we hierover vergaderen? Meestal krijg je dan van 1 iemand een suf antwoord terug dat ze deze week geen tijd hebben voor een vergadering. Dan wacht ik nog een dag of 2-3 en als het stil blijft dan ga ik vrolijk doen wat ik van plan was. Dan moeten ze maar wat scherper zijn 🤷🏼‍♂️😜

Applaus voor @Jan1000 en voor @Monster.

Net de documentaire op netflix gekeken aka charly sheen! Ben onder de indruk !

Misschien begonnen jullie beiden niet over de toekomst om de sfeer niet te bederven? Is er over jouw drinken gesproken? Kon jijzelf eventueel beginnen? Ik kan me zo indenken dat beide onderwerpen nauw samenhangen? Kennelijk is het leven van je vrouw een heel stuk lichter nu, denk je eens in hoe het voor haar is dat ze nu, in jouw bijzijn zo kan lachen. En dat zoon vaker contact wil.

Ik lees helemaal geen zelfmedelijden maar een kwetsbaar verslag van een mooie avond. De frustratie dat er niet over jullie toekomst werd gesproken snap ik, maar ik denk dat jullie in deze fase nu meer baat hebben bij een kalm en vriendelijk samenzijn. Zulke gesprekken overschaduwen een mooie avond vaak terstond met verdriet, verwijten of ruzie. Rustig aan. Geniet van wat er nu weer is. De rest komt later. En focus nu gewoon op je eigen leven. Tevredenheid is volgens mij zo ongeveer het hoogst haalbare waar je zelf nog een beetje invloed op hebt. Daarbij is het een prachtige voedingsbodem voor meer. Geluk is een incident. Daarnaar streven pakt doorgaans averechts uit.

Verwijten en zelfmedelijden, daar kan je de kachel niet mee aansteken. Kijk vooruit. Ik lees melancholie maar ook hoop. Sterkte 💪🏻💪🏻💪🏻💪🏻💪🏻

ohhh 2,5 jaar, glad niet in de gaten, ben naar de 1000 dagen aan het werken, nu op 917, shit, taart gemist.

Alleen twee achterwaarts gerichte krachten lijkt mij ook geen pretje. Ik bedoelde meer de weemoed als bewustwording van wat ooit was of nooit heeft mogen zijn. Voor de verdieping, de wijsheid. En het verlangen juist als passie voor wat komen zal. De nieuwsgierigheid, de motivatie. Beiden krachten heb ik nodig. En ook hier weer zaak om de juiste balans erin te vinden.

Respect voor @Nun en @Pinkman.

Ik wil je zo graag wat zeggen @knakker maar ik weet niet of ik het goed ga formuleren. Ik zou zo graag zien dat niet je hele wereld instort als het gebeurt. Waarmee ik niks wil veranderen aan de motivatie om te stoppen en nooit meer te bingen. Maar de kans is nooit 0% dat het ooit weer gebeurt. Ik vergelijk het met de zelfmoordpoging van mn dochter. In het boekje dat we gekocht hebben wordt afgeraden om herhaaldelijk op ze in te praten en te smeken om vooral nooit, nooit meer een zelfmoordpoging te doen. Of zichzelf te beschadigen. Of dit niet en dat niet. Uiteindelijk is het niet helpend. Ook al wil je evengoed niet dat het gebeurt. We lachen er nu af en toe om. Om de dark side. We zijn in contact erover, vrij vaak. Kan je erom lachen met je vrouw? Of iemand anders? Of blijft het iets verschrikkelijks, een terugval? Ik zou zo graag willen dat niet alles instort, dat niet je gezin op het spel staat. Zonder dat ik daarmee wil zeggen, geeft niks, val maar terug, het is niet erg. Maar als het telkens zo'n enorme deuk in je eigenwaarde oplevert, daar wordt n mens ook niet echt beter van. En je voelt je even zo verdomd alleen. Knietjes schoon en kroontje recht 😘

@BamBam, hartelijk gefeliciteerd met je 19 nuchtere jaren! Hopelijk gaat alles naar wens. Mogen we aannemen dat je ook voor de 20 jaar doorgaat? Laat het ons weten. Ook @Francoise en @Koala84 blijven lekker doorgaan. Respect hoor.