Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst

Nou, vooruit maar dan.

Over het incident dat we verder niet benoemen. Waarom dat voelt zoals het voelt terwijl ik met zo ongeveer de hele Stad naar bed ben geweest. Het blijft tenslotte maar sex. En ik geef het zo gemakkelijk weg, dus waarom zou iemand anders  waarde aan mijn lijf hechten?

Geplaatst

Ik begrijp je vraag nu beter.

Misschien moet je het toepassen op een ander. Stel een persoon heeft graag seks met anderen en hecht weinig of geen waarde aan het eigen lijf.

Dat geeft een ander niet het recht om seksueel geweld tegen die persoon te gebruiken. 

Geplaatst

Zelfminachting. Self-loathing. Daarom. Wat maakt het uit, ik ben het maar, waar maak je je druk om. Van de week zei een van de behandelmensen iets als als je als kind maar goed duidelijk wordt gemaakt dat je knap waardeloos bent, dan sijpelt dat de rest van je leven door. Nou werd ik best waardeloos gevonden. En het sijpelt nergens door, het is meer een doorlopende tsunami. Zelfbeeld. Maskers. Wie ben je echt onder al die lagen? Gewoon datzelfde joch dat onder het bed kroop in de hoop over het hoofd gezien te worden. Het joch dat opgroeide tot een grote mond en een overdadige dosis lef om te zorgen voor voldoende afleiding zodat mensen niet onder het bed zouden kijken. 

Dus dat. 

Hi. Ik ben Quinn en als ik echt eerlijk ben, wil ik gewoon iemand die mijn hand vastpakt en zegt dat het allemaal goed komt.

Geplaatst

Heel goed snap ik de verwoestende invloed van alle shit uit jouw verleden. Naïef als ik ben hoop ik steeds dat het eens zal lukken om het verleden echt achter je te laten en verder te gaan, te beginnen desnoods, aan je leven. 

Je kunt schrijven als de ziekte trouwens Quinn. Dwars door alle somberte kan ik daar erg van genieten. Doe je daar wat mee in dit kader? Alle troep verwerken tot een stuk literatuur ofzo, al dan niet fictief. Unhappy childhood, writers goldmine. En vervolgens het boek schreeuwend in het haardvuur werpen. Of juist niet.

Bij mezelf zie ik inverse patronen en daar schaam ik mij weer voor. Waar de poten reeds onder jouw kinderstoeltje werden weggezaagd en jij vervolgens wanhopig er nog iets van te maken werd alles mij in de schoot geworpen en molesteer ik doelbewust mijn prachtige zetel. Het is toch wat.

Je handen zijn al vastgepakt door Reacher en Lika, maar ik wil best een stukje meelopen. Of het allemaal goedkomt weet ik evenmin. Maar vertrouwen heb ik altijd. Lopen maar jongen. Follow the sun.

Geplaatst
13 uur geleden zei Quinn:

Wie ben je echt onder al die lagen? Gewoon datzelfde joch dat onder het bed kroop in de hoop over het hoofd gezien te worden. Het joch dat opgroeide tot een grote mond en een overdadige dosis lef om te zorgen voor voldoende afleiding zodat mensen niet onder het bed zouden kijken. 

Ja, een beschadigd kind met overlevingsstrategieën maar je bent toch ook veel meer dan dat. Een mooi mens met een groot hart, bemoedigend voor anderen, briljant gevoel voor humor, een vader die van zijn kinderen houdt, een vriend, welbespraakt, intelligent, open, eerlijk, moedig, liefdevol... en dat is alleen nog maar wat ik zie en zo goed ken ik je niet. 

Geplaatst

Dus, ik lag vannacht in bed, voor het eerst eigenlijk weer, gewoon. Want c wou het zo graag. En al hield ik het niet vol, het was mooi, echt. Hoe mooi?

Je ligt naast me te slapen. Ik hoor je ademhaling, heel zacht, langzaam. Ik probeer stil te blijven liggen, wil je niet wakker maken met mijn gedraai. Tegelijk zou ik het fijn vinden als je wakker zou worden. Want ik mis je. Het is zo lawaaiig en druk in mijn hoofd. 
Omdat de gordijnen nog open zijn, kan ik stukjes van je zien bij het buitenlicht. Je hoofd op het kussen, de vorm van je lijf. Zoveel prettiger om naar te kijken dan de binnenkant van mijn hoofd. Ik aai door je haren, ze zijn zacht en je vindt ze wat te lang. Zachtjes streel ik je nek. Je mompelt wat en draait je om, naar me toe.
Voorzichtig wurm ik mijn arm onder je hoofd, zodat je tegen me aan komt liggen. Comfortabel. Voor mij althans en, aangezien je niet wakker wordt, voor jou vast ook. 
Met mijn vrije hand streel ik je gezicht en zie het in gedachten voor me. Je rechte neus en je wenkbrauwen. Het beetje baardgroei dat je er over een paar uur weer af gaat halen.
Je nestelt je wat prettiger tegen me aan, je hoofd op mijn borst, nog altijd slapend en zo vol vertrouwen. Wat zou ik je graag wakker maken nu. Met je zoenen en vrijen zodat je zou merken hoe verschrikkelijk veel ik van je houd.
Maar voor nu laat ik je slapen.

Geplaatst
Op 26-3-2026 om 20:17 zei Quinn:

Hi. Ik ben Quinn en als ik echt eerlijk ben, wil ik gewoon iemand die mijn hand vastpakt en zegt dat het allemaal goed komt.

image.png.af3e8f0bd097eb27bf89a89bdb71bc63.png

Op 28-3-2026 om 04:48 zei Quinn:

.....Je ligt naast me te slapen. Ik hoor je ademhaling, heel zacht, langzaam. Ik probeer stil te blijven liggen, wil je niet wakker maken met mijn gedraai. Tegelijk zou ik het fijn vinden als je wakker zou worden. Want ik mis je. Het is zo lawaaiig en druk in mijn hoofd. .....................
 

Wat  ontroerend mooi Quinn... 

Geplaatst (bewerkt)

Het was niet echt een gemakkelijk weekend.

Trigger warning. Voor het geval dat. Het was niet leuk. 



Ik zak neer in het gras, rug tegen de steen. Tik een sigaret uit het pakje, rook hem langzaam op. Ik rook hetzelfde merk als jij. Ik zie ze nog voor me, hoe je die rotdingen tussen wijsvinger en duim hield. Ik voel ze nog. En nu steek ik ze zelf op, meestal zonder erbij na te denken.
De steen is van koud glanzend marmer, twee namen staan erin gebeiteld. Jij boven, zij eronder. Geboortedatum, die van jou vijftien jaar voor die van haar. Sterfdatum, ze overleefde je bijna zes jaar. Het ziet er best netjes uit, wie zou ervoor zorgen? Ik niet, ik betaal alleen de jaarlijkse rekening en het heeft me nooit genoeg geïnteresseerd om die te lezen.
De laatste keer dat ik hier was, was toen ma werd begraven. Het is wel je moeder, vond D en ze stond erop. Dus ik ging. Dat heeft me ervoor en erna wel een paar flessen gekost. 
Wie heeft die steen eigenlijk bedacht? Ma? God ziet alles, staat er bovenaan. Nou, dat hoop ik niet zeg, dan zou ze haar ogen waarschijnlijk uit klauwen. Wat een wereld. 
Long time no see. Maar ik hoor je wel, elke dag. Jouw stem in mijn hoofd. Met je scherpe accent en je Engelse woorden als je het Nederlandse equivalent niet wist. Doe ik ook, wist je dat? Om woorden kracht bij te zetten, of juist te verzachten. Vreemd, dat je zulke gewoonten overneemt. Maar ja, dat ik op je lijk hoeft niemand me te vertellen, dat zie ik elke dag.
Dus, nou, hier ben ik dan. Ik zou graag met je afrekenen. Opgraven en je botten in de hens steken. Maar ja, tussen droom en werkelijkheid... Mag je over een graf pissen als die in feite van jou is? Hoe zou dat werken? Again, wetten en praktische bezwaren. Ook maar niet. 
Het cadeau dat ik je zou bezorgen vandaag moet nog maar even wachten. c was mordicus tegen en zoals dat gaat, als die echt tegen is, geef ik toe. Ik heb hem net wel mijn mes afgetroggeld, rotzak die ik ben. C: ik heb hem niet. Q: ik weet dat ie in de rechter binnenzak van je jas zit. Long story short, ik heb heb hem nu en straks geef ik hem netjes terug.
Derde sigaret. Wat ik hier voor nu wilde doen, heb ik gedaan. Misschien kom ik nog eens terug, we zijn nog niet klaar tenslotte. Maar misschien ook niet, want om klaar met je te zijn, heb ik jouw toestemming niet nodig. 
Voor nu, klaar. Terug naar die kliniek, je weet wel, waar de mentally ill wonen. 

bewerkt door Quinn
Geplaatst (bewerkt)

Ja, ik kan me indenken dat dit geen makkelijk weekend was. 
Petje af voor je Quinn, hoe moeilijk, je kijkt niet meer weg... 

image.jpeg.e1a5e786998115a89bb44562d8391369.jpegimage.png.2ba8bd7d6d7e8c127610f1421b507c98.pngimage.png.51217c2726b3b9723afcac9e5486c82f.png

bewerkt door Yvonne
Geplaatst

Vandaag dus een heel volwassen beslissing genomen. Niet op eigen houtje eruit om bij c te kunnen zijn, maar hier blijven om er straks ook echt voor hem te kunnen zijn.
En ja, eerlijk is eerlijk, dat iemand me van het dagpact af flikkerde, triggerde zeker het nou, prima dan idee. Dus helemaal geen goed idee om naar buiten te gaan in m'n eentje. Want dan ben ik er niet alleen niet, dan gaat het ook weer om en over mij. En dat moet niet. Dus, volwassen en verstandig.
Verder zou ik graag willen dat het overmorgen is. Of nog beter, volgende week donderdag, want dan zal de uitslag ook al wel geweest zijn. Denk ik. Ik heb veel te weinig onthouden van het hele proces.
Waar een uurtje naar papier staren allemaal goed voor is.

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...