Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
Lika

Zaterdag 16 mei 2020

Aanbevolen berichten

1 minuut geleden zei Lieke7777:

Vandaag toch weer mijlpaaltje 125 dagen  nuchter... gisteren  via post mijn bestelde aa penning 4 maanden ontvangen . 

 

Toppie! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Eu ja hum, ik moet iets vertellen maar als ik iemand hoor lachen ben ik hier weg en kom ik nooit meer terug.

Ik heb mezelf een cadeau gedaan, een eu............. nou ik heb mezelf een ...kinderdrumstel gegeven. NEE, IK ZEI NIET LACHEN:devil:

Heb altijd heel graag leren drummen. Werd ook altijd verliefd op de drummer. Behalve op Ringo Star.

Kijk ik ben alleen thuis dus niemand lacht me uit. Hahaha ik heb het nog geen eens geprobeerd, ben nu m'n hondjes al kwijt.

bewerkt door bolletje

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei Lieke7777:

Vandaag toch weer mijlpaaltje 125 dagen  nuchter... gisteren  via post mijn bestelde aa penning 4 maanden ontvangen . 

 

Laat dat “tje” ajb weg, dit is een mijlpaal hoor, niets kleins aan. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Zullen je buren blij mee zijn Bolletje, een drumstel. Of woon je vrijstaand. Drummen is wel heel leuk om te doen, als je het al zo lang wilt. Ik heb het ook een tijdje gedaan.

Vandaag lekker rustig dagje. Lekker beetje opruimen thuis, film kijken en vooral weinig doen. -_-

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Eén van de redenen dat ik dit laatste jaar nog naar deze camping ben gegaan is mijn buurvrouwvriendin hier: beiden wilden we hier stoppen, maar ook beiden nog 1 zomer samen doorbrengen zo. De vijf zomers samen afsluiten met nog één laatste.

Zij heeft een 21-jarige zwaar gehandicapte dochter, een engeltje om te zien. In de zomer is ze ook vaak hier. Lopen kan ze, wiebelig en met een helmpje op vanwege de vele epileptische aanvallen op een dag. En tekenen, eindeloos rondjes of streepjes maken, kan ze als de beste. Soms zwemmen we samen, ook dat gaat niet alleen omdat ze vaak in het zwembad een aanval krijgt. Sinds een dik jaar zit ze eindelijk in een eigen huis, met 4 andere kinderen, aangekocht en ingericht met de andere ouders, van het pgb. Zorg ingekocht, huis ingericht.... een traject van jaren en heel heel veel eigen geld. Dit alles om zorg op maat te kunnen bieden voor deze jonge mensen. Ze niet te laten verkommeren in een verpleeghuis.

Zonet zat ze hier, buiten. Met koffie buiten. Haar kind mag ze niet zien. Een wandeling maken buiten, betekent dat het kind niet terug mag. Dat bepalen de zorgmedewerkers die ingehuurd zijn op basis van de landelijke regels. Ondertussen lopen er in dat huis ongeveer 25 door haarzelf ingehuurde zorgmedewerkers onbeschermd rond,  háár kind te knuffelen. Ze moest huilen. Niet alleen omdat ze haar kind niet mag zien, haar kind haar niet ziet. Ook omdat ze zichzelf afvraagt: "wat ben ik voor moeder, dat ik dit toesta, dat ik hier in meega, doe ik wel het goede?" . In deze kleine setting, met in totaal 8 ouders (2 kinderen hebben maar 1 ouder) zou zorg op maat, ook veilig, mogelijk moeten zijn....

Die vraag, die overweging, in honderdduizend verschillende verschijningen, dat is waar ik ook mee worstelde. En de zoektocht die ik weergaf met mijn postings. Niet dat een ander het fout doet of dat het fout is (misschien wel, maar dan nog is dat alleen maar wat ik vind), maar wat is mijn rol dan in dat wel of niet duidelijk maken, daar wel of niet wat in betekenen, daar wel of niet in mee te gaan. In het kort: "mag ik nog zwijgen?" 

En dat daar weerstand bij hoort, ja, dat begrijp ik, weet ik, accepteer ik. Ieder ziet in zijn eigen tempo en ieder ziet wat hij wil zien. En lang niet in alle gremia is het wijs je mond open te trekken, je twijfels te uiten, de discrepanties te uiten. Dat er op de vorm gelet wordt, weet ik ook, accepteer ik ook (ik heb geen andere manier dan de mijne, het lukt me niet, zonder mezelf nog viezer te laten voelen). Een ander doet het politiek, weer een ander door iets kleins op te pakken, iemand start een actie of een petitie, weer een ander zwijgt. Dit is mijn manier, ik heb geen andere. Dus zwijg ik overdag, en schrijf hier. 

Maar.....nu de tegenstellingen niet alleen groter, maar ook harder en scherper worden (en dat is mijn aversie tegen het regeren op angst), werkt dat voor mijzelf niet. Er blijft geen ruimte over. Hierin meegaan kan en wil ik niet, zwijgen wil ik niet, hier iets in betekenen lukt me ook niet. Ik wíl het onrecht blijven voelen, ik wíl de ruwheid en hebzucht  blijven zien, ik wil mijn ogen er niet voor sluiten, maar het is nu te veel om te handelen.

Je hebt altijd een keus. Altijd. Welke je maakt is aan jou, en een ander veroordelen om  die keus zal ik niet, en kan ik niet. Maar zeggen dat iemand geen keus heeft....denken dat er geen keus is....dat vind ik moeilijk te verdragen. Sophies choice, soms zijn ze onmogelijk en niet mee te leven. Een rechtstreeks gevolg van mijn levenswijze en -stijl. En de keus die ik nu heb gemaakt maakt me gewoon niet blij, betekent gewoon erg veel verlies, veel afscheid. Niets mis mee, dat hoort bij een keus, maar ja, ik ben erg verdrietig, dat klopt. Het ís ook best verdrietig. Ook. Naast de zon, de natuur, de vele vele kleine mooie dingen die er ook zijn. En het is tijdelijk, natuurlijk, alles zal ooit weer een nieuw evenwicht vinden. 

Ik heb juist last van het zwijgen. 

Maar inderdaad, dit is wellicht niet de tijd en de plek om een dergelijk persoonlijk knelpunt erin te gooien. Ik heb niet de vorm om dat onergerlijk te doen, het onderwerp is geen onderwerp om het uberhaupt onergerlijk te doen. De tegenstellingen zijn te groot. En te scherp.

En nee, ik drink niet. Niet zelfs nu niet, maar juist nu niet. 

 

bewerkt door Jopie

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ja maar Jopie... dat soort dingen maken wij toch ook allemaal mee? Je verhaal is niet uniek, met die vragen worstelt half Nederland. Dat maakt dat ik me soms erger aan de wijze waarop je je verhaal neerzet. Alsof iedereen meemarcheert op de wetten, behalve jij want jij doorziet dat allemaal, en je weet ook al hoe dit af gaat lopen.

Er zijn meer mensen met moeders of oma's, zieken, gehandicapten. In beschermde woonvorm of zelfgekozen quarantaine. Of juist wel in contact, want liever mensen zien en een aanraking, dan een jaar of langer vereenzamen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik lach je niet uit hoor Bol. Hartstikke leuk toch?

Jij dus verliefd op drummers en ik heb het weer met bassisten. Weet niet wat dat is hoor.

Ja, of gewoon mensen, die heel goed in muziek zijn, daar heb ik ook gelijk een goede klik mee.

Komt vast nog wel iemand op mijn pad.

Heb me maar weer eens leuk aangekleed. Had hele leuke kleding gehad van een kennisje. Leuk sjaaltje in mijn haar en nu maar pronken met mezelf hé, tijdens rondje hond.

Gaat weer iets beter met me. Heb goed geslapen en sta nummer 2 voor een huisje. Dus wel spannend.

Dat ik hier wegga op ten duur, is een vaststaand feit. Verhuizen hoeft niet duur te zijn en als ik een huisje kan krijgen, waar de vloer nog in ligt en ik wat dingen over kan nemen, ben ik al blij.

Nu een kopje koffie. Was op tijd op, maar doe lekker wat ik wil en waar ik trek in heb (behalve dat ene natuurlijk, maar dat snappen jullie wel)

Morgen een paar dagen naar mijn zoon. Heb zo'n hekel aan de zondagen. Heb ik ook weer wat te doen en ze vinden Oma best leuk.

Fijne dag nog. Ik ga een bakkie doen en ik ga niet zeuren. Ik heb trouwens op dit moment even niets te zeuren.

De aanmelding bij Antus duurt nog even, maar omdat ik een bingedrinker ben, zal ik heus nu op dit moment niet aan de drank gaan en in die tijd zal er heus wel een plekje voor me zijn.

Jopie: heb je niet zo bijgelezen, maar begrijp dat het niet zo lekker gaat. Je denkt veel teveel na joh. Veel te diepzinnig. Sterkte met alles meis :heart:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Jopie, ik heb op "vind ik leuk " gedrukt,  maar heel eerlijk , begrijp ik niet precies wat je nu schrijft . 

Hieronder wat je verhaal met mij doet:

Ik ben heel erg blij en dankbaar zoon thuis te  hebben.  Er gaaT geen dag voorbij dat ik niet denk aan die ouders die dat niet mogen . Vriendin zegt (zij is werkzaam op zo'n woongroep) , dat de meeste ouders hun kind naar huis gehaald hebben.  Ze haalde gemeen uit naar ouders die nu te dichtbij willen komen omdat ze hun kind zo missen . "Hadden ze maar niet zo aan hun vrijheid moeten hangen " .  Mijn hart huilt bij een dergelijke uitspraak , maar ik zwijg...... omdat ..... ieder verhaal een keerzijde heeft . 

Ik denk dat je dat ook bedoeld,  maar jou niveau en manier van schrijven gaat me nog al eens boven mijn pet 

Net als laatst je verhaal over dezelfde storm,  niet dezelfde boot .

Hou het droog , chapeau, vooral nu .... zeker nu 

bewerkt door Cleo66

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

laat ik maar een heel concreet klein voorbeeld geven: 

Ik ben buschauffeur. Ik geniet van dat werk en ik ben er goed in. Het korte contact met de passagiers, met medeweggebruikers....  ik genoot daarvan. Dagelijks. Nu moeten passagiers in het OV mondkapjes gaan dragen. Omdat de 1,5 meter in de spits niet te handhaven is, zo luidt het. Wij komen achter glas te zitten en anders stapt iedereen achter in. 

Daarmee gebeuren er twee dingen: 

Ten eerste verandert mijn werk wezenlijk. Alles wat ik leuk vond aan dat werk verdwijnt, alles waar ik goed in ben (gezichtsuitdrukkingen wederzijds) raak ik kwijt. Geen contact meer. Geen wezenlijk contact meer, ook geen oppervlakkig contact meer. Je vervoert 'vee'. Daarmee verandert mijn werk van karakter, verlies ik ook mijn 'instrumenten'. Dat vind ik jammer, daar heb ik niet voor gekozen, dus dan zou ik iets anders gaan zoeken. Rustig, zonder haast. Een persoonlijk ding waar ik wel verdriet van heb (but he, things change) maar mee kan leven. 

Het tweede is voor mij veel lastiger. De virologen zijn heel duidelijk over besmetting: dicht bij elkaar in gesloten ruimtes (a la carnaval) lijkt besmetting het meest eenvoudig plaats te vinden. En, wat de overheid er ook van maakt: mondkapjes bieden geen bescherming tegen het virus, hooguit tegen slijm. Dat betekent dat, zeker in een gebied waar veel besmetting is, de bus (het OV) domweg gevaarlijk is. In het westen nu misschien niet zo, omdat de besmettinggraad niet zo hoog is, maar bijvoorbeeld in Brabant.......toch kiest (daar is ie weer) men ervoor het OV open te stellen, de drukte te accepteren, voor handhaving naar elkaar te wijzen, en een veiligheid te suggereren die niet door virologen gedeeld wordt. Om economische redenen. 

Dat is voor mij een veel lastigere, want daar wil ik niet aan meewerken. En ook wil ik de angst voor het virus zelf niet vergroten waar dat niet nodig is. Wil ik ook niet geconfronteerd worden met zelfrecht van passagiers in mijn bus (gebeurt nu al).......Toch is dat lijnrecht waar we op af gaan. Wat moet ik dan? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Jopie , is het misschien een idee om jezelf ziek te  melden? Jij gaaT hier zo aan onderdoor ben ik bang.  

 Kun je niet iets van mantelzorg ondersteuner worden , weet ik veel. Ik roep ook maar iets.  

Verander wat je niet kunt accepteren  

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
4 minuten geleden zei Cleo66:

@Jopie

Verander wat je niet kunt accepteren  

Uiteraard, ik kan niet eens anders. Het wordt ontslag, ander werk zoeken. Maar niet iedere keus is leuk. Deze niet.Wel goed, niet leuk. 

bewerkt door Jopie

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Eerder schreef je ontslag te willen nemen. Misschien is ziek melden beter. 

Dat alles verruimd wordt, is niet alleen om economische redenen. Het is ook omdat mensen graag weer meer bewegingsruimte willen. Naar hun werk moeten of familie willen bezoeken. Maar ik snap dat het je heel erg tegen staat. Ik vind het ook naar, hoe in winkels en andere ruimtes allerlei nieuwe regels gelden. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...