Lonster

Nodig is het soms om een gokje te wagen, en dingen te zeggen die misschien niet in goede aarde vallen.

Uit de categorie onverklaarbare angsten. Wat is alektorofobie?

1967

1976

Vet balen Quinn. Jaloers op Rapilos, heerlijk, met dit weer langs het strand. Veel plezier

YvonneRapilosQuinn Lonster

Gaat dat niet tegenwerken? Een regelmatige afspraak, waar je moet rapporteren wat je doet en hoe je dat gedaan hebt zou mij beter helpen. Sommige dingen gaan wel vanzelf. Het zwemmen, wat er eerst bij mij ook nooit van kwam heb ik gestructureerd. Combinatie maken met werk, waar het zwembad vlak bij is. Vanwege corona moet je een tijdslot reserveren. Dat werkt voor mij beter dan gaan wanneer je wilt (want dan stel ik uit). En de beloning is mijn motivatie; ik voel me meestal heel tevreden en weldadig na het zwemmen. Ik zie mijn lijf wat minder blubberig worden. Ik word soepeler. Laatst vroegen een paar bouwvakkers (voor de grap, bleek later) of ik op de halfhoge steiger wilde klimmen om de vorderingen van hun werk op mijn uitbouw te bekijken. Ja hoor, zei ik en ik was al boven. Ze waren heel verbaasd dat zo'n ouwe vrouw (in hun ogen) die uitdaging aannam. Kreeg dan ook complimentjes, dat was leuk.

Ik zwem in een 50 meterbad. Dat is in de zomer zonder dak, en in de winter doen ze dat erop. Zo lang aan een stuk zwemmen in een meer heb ik al lang niet gedaan, dat lijkt me inderdaad heel fijn.

Maar wat maakt het uit, bij de psych moet je je toch bloot geven.

Als ik zo'n lijst zou moeten bijhouden van wat ik eet en drink zou ik vanzelf al gezonder eten denk ik. En niet die zak chips gisteren gekocht en opgegeten hebben bijvoorbeeld. Om te voorkomen dat ik me daar vervelend bij voel, of me moet verantwoorden. Ik wil hangmat in de tuin. Met je korte broek naar de psych lijkt me niet verkeerd. Behalve als de broek ultrakort is misschien, en je billen er onderuit steken.

Bezigheid is het omgekeerde van ledigheid, fijn om je soms aan over te geven.

Ja dat is begrijpelijk. Het is niet alleen een gewoonte veranderen, maar ook de manier waarop je met emoties omgaat. En die ervaren. Dat vind ik ook lastig. Het bezien als een proces kan helpen. Zelf ben ik 6 weken gestopt geweest. Dat wilde ik deze zomer weer doen, maar dat lukt me niet. Wel ben ik afgestapt van het dagelijks drinken. Afgelopen donderdag heb ik een paar glazen wijn gedronken en ik merk heel goed wat dit doet met mijn energie, humeur en motivatie.

Elke dag drie halve liters na 22:00 uur. Dan ging je ook niet vroeg naar bed. Welkom Bowie.

Ik zelfgemaakte tomaten/paprikasoep met geroosterd brood. Met dat thuiswerken kan ik thuis een gezonde lunch maken. Alleen ben je dan wel een tijd bezig, En ondertussen heb ik een was erin gegooid en allemaal andere dingen aan het doen. Meer zin om zo in de tuin te gaan zitten, dan te werken. Gisteren 1 km gezwommen. Dat vind ik heel wat, maar Jopie anderhalf keer zoveel, las ik. De hele week voel ik me al wat gammel. Bij het opstaan denk ik dan steeds dat ik net zo goed alcohol had kunnen drinken. Flauw hoor, die hardnekkige gedachten.

Het lijkt me dat die weken in oktober dan herfst zijn? Het is hier nu een paar dagen rond de 25 graden. Avond en ochtend zijn koeler dan in de zomer en het is eerder donker. Dit is ook mijn favoriete tijd van het jaar. Lekker nazomeren. Straks zwemmen en daarna ergens op een grasveldje liggen/zitten tegen een boom met een boek. Lekker luieren.

Van een nicotineverslaving afkomen is pittig. Daar kunnen er hier meer over meepraten. Koppig volhouden is de enige manier. En het is vies inderdaad.

Leuk dat je je oude bericht van februari erbij pakte. Goed verhaal, een mooi voorbeeld van hoe het kan. Niet iedereen komt dat na een paar maanden vertellen, terwijl dat juist fijne verhalen zijn om te lezen.

Straks zwemmen en nog even wat werken. Gisteren had ik een sjiek diner waar volop wijn bij geschonken werd. Daaraan heb ik meegedaan, ondanks mijn voornemen om weer wat langer zonder te doen. Spijt van nu natuurlijk. Ik was juist zo lekker op weg weer.

Gisteren na ruim een jaar weer een broodje gehaald waar ik en mijn collega vaste klant zijn. Hartelijk wenste de eigenaar ons welkom terug en hoopte dat we goed gezond waren gebleven? Mijn collega die nog niet zo lang geleden haar laatste chemo had zei maar niks. Of je op een dergelijke vraag serieus reageert hangt af van de relatie die je met de ander hebt. En of je zin hebt om er over te vertellen. Op zich prima, als je dat op die manier weet te plaatsen. Overigens kan ik voor sommige forumleden wel oprechte belangstelling hebben, dat heet empathie.

Maar hoe is het met Nellie? Het weekend zonder alcohol doorgekomen, of ging dat niet?

Het is de kunst om je niet te laten provoceren en af te zakken naar het niveau van verwijten terug, zogenaamde grapjes of de provocateur proberen te slim af te zijn. Ik vind de oprechte interesse en reactie van Bob vaak heel prettig hierin. Als je dat niet lukt of daar geen zin in hebt, heb je wat mij betreft geen zwarte ziel, zoals Reacher stelt. Negeren is juist vaak wel zo rustig voor jezelf ook. Zelf hanteer ik bij irritatie bij voorkeur de stelling "als je niets aardigs weet te zeggen, zeg dan maar liever niets"

Maar gelukkig zijn de meeste vrienden en kennissen tegenwoordig ook matig, of drinken ze niet standaard alcohol op een terras of tijdens een etentje. Tijdens een concert vind ik het moeilijker, dan komen er weer oude vrienden en die geven je gewoon bier in je handen, omdat je dit nu eenmaal jarenlang zo deed met elkaar.

Soms wel en soms niet Als het té gezellig en jolig wordt, glip ik er tussenuit. Dat geeft soms een onbevredigend gevoel, omdat je niet meedeed. Maar daar ben ik wel weer snel overheen en in de ochtend ben ik dan heel tevreden met mezelf. Maar ik heb ook wel eens aan de thee en gemberbier gezeten en het heel gezellig gehad tussen de drinkers.

Bij mij piept ie keihard. Elke paar minuten, als de was klaar is. Dat vind ik zo irritant, dat ik direct de was eruit haal en ophang. Dus het werkt.

Heet dat niet kaarsen? Of is dat alleen bij een kastanje.