kruidenthee67

Wat een omslachtige manier om te zeggen: ik voel me zó verdomd alleen met mezelf...Thee wil aandacht en een aai over de bol, ocherm, kom maar hier meiske. Alles komt goed. En tegelijk weet ik dat dat mijn k gevoel niet oplost... Hmmm..ja, opschrijven is zinvol... Kan ik mezelf de aai over de bol geven, en geloven dat het goed komt? Goed is?

Welkom en succes. Je weet hoe het moet, en je werkt aan onderliggende zaken. Als ik je goed gelezen heb, ga je ook een zelfhulpgroep bezoeken. Dat lijkt me een strak plan, omdat stoppen an sich nog te doen is, maar wat je zegt..op de lange termijn volhouden. Alert blijven. Een groep kan daarin een goeie ondersteuning zijn. Sterkte en hoop dat je het goed oppakt.

Pfff...daar zit ik dan met mijn goede gedrag en wijze spreuken. Wat een k-dag. Of nee, wat een rotgevoel...dat maakt het voor mij een rotdag. Om me niet te veel rot te voelen is mijn huis schoon, de was weg, boodschappen gedaan. Geeft ook rust en voldoening, alhoewel de concurrentie met het k-gevoel wel erg groot is. Té groot. Maken jullie je geen zorgen, ik ga niet drinken. Ik heb geen gedachten in die richting, geen behoefte. Wil ook niet. Ondanks het k gevoel. Wat is dat ROT gevoel (krijgt zelfs een hoofdletter nu...). Leegte...zinloosheid, Moedeloosheid..zwaarte? Stuurloosheid...zucht...houdt het dan nooit op? Dat....ben moe. Gaat het dan zo slecht? Nee, eigenlijk niet. Het nuchter zijn lijkt een soort van vanzelfsprekendheid te worden. Dat is fijn. Gisteren een goeie sessie met peut. Nadat we de dag daarvoor een weer ontsporend gesprek hadden, waar we op terugkwamen, op een constructieve manier...wauw...er vielen écht kwartjes. Bij man ook. 'Je komt rustiger over', zei peut..ja? Hmmm, kan...had net een beslissing genomen...over een klus. Iets teruggeven, er werd aan me getrokken, onderbuik zei, niet doen...en ik heb 'nee' gezegd. Ja, achteraf zelfs...héél moeilijk voor mij. Toch gedaan. 'Ik vind je moedig'...tja...ik moet het nog zien..maandag kom ik op de werkplek. Maar heb mijn eigen grens aangegeven. Moeizaam proces, maar gruwelijk veel van opgestoken. Een lesje jezelf niet klein maken, pro actief zijn, staan voor mezelf. Op andere werkplek overleg met lastige collega...die later liet weten het fijn vinden om zo in overleg het jaar te kunnen starten...yes, missie geslaagd, geen weerstand, maar positief contact. Ik sport sinds kort...dat doet me goed. Waarom dan dat ROT gevoel? Oja...waarom vragen..die schieten niet op...'wat doe je als je een cliënt aan tafel hebt', vraagt mijn man me, de lieverd, die toch altijd weer naar me luistert....tja...dan weet ik het allemaal heel goed te vertellen. Wat die moet doen. Maar voor mezelf...pffff....ik loop al de hele dag met mijn ziel onder mijn arm... Niet zo streng zijn naar mezelf...structureel mediteren...schrijven/schilderen weer oppakken...euh, de prachtige adviezen die ik voor de ander heb, zelf uitvoeren... 'Is schrijven een idee?'...neuh...euh...ja dus...ik voel dat het hier schrijven wat 'verzacht'. Oja..dan zijn er ook nog de hormonen..ja, de overgang...weet nu wat opvliegers zijn...bleh...niet fijn. Alcoholgerelateerd...ja zeker weten 'niet-alcohol -gerelateerd' dus...dit is wat het is om nuchter te zijn...voelen wat er te voelen valt...doen met wat er is...dealen met mezelf en m'n rot-gevoel. *aanpassing door moderator

Goeiemorgen

Lang gedacht dat in het midden komen het doel was. Voor mij gaat het om blijven bewegen...

Bedankt voor je uitleg Niet meer.

Hou helemaal niet van sport Nooit gedaan. Ik ben in de vakantie gestart met 'milon'. Een kort maar intensief circuit, 2 x in de week. Mijn doel is me fitter, vitaler voelen. En wat kilo's kwijt raken. Vind het niet erg dat ik niet superslank ben, maar krijg er nu last van. Ondanks het niet meer drinken viel ik niet af, kwam eerder aan. Ik kreeg het gevoel dat mijn lijf 'stil stond'. Vind dat sporten niet perse leuk, maar ik voel me goed als ik het gedaan heb. Letterlijk met mijn lijf bezig ipv hoofd, in beweging, ik merk het al aan mijn conditie. En de weegschaal geeft minder aan. Ik wandelde ook wel. Maar dat was niet genoeg. Dit lijkt me iets wat ik voorlopig wel vol kan houden. En wie weet krijg ik er nog lol in...en ga ik meedoen met een groepsles of zo... Hardlopen heb ik geprobeerd. Maar kreeg toen ik opgebouwd had naar 5 km een blessure. Volgens de fysio is mijn lijf niet echt gebouwd om te rennen..dat dacht ik al @Nietmeer dat je lichaam voortdurend aan laten staan...euh...is dat ook onder invloed van stress? Ik heb nl het idee dat het zwaarder worden en blijven ipv afvallen bij mij daar ook mee te maken heeft. Altijd alert zeg maar....waarbij angst een rol speelt. Tenminste dat is zoals ik het ervaar. Het sporten, ook als is het maar 2 keer in de week, zo n drie kwartier geeft me ook ontspannning. Dus kan niet verkeerd zijn.

Welkom en veel succes!

Zet 'm op....!

@Hannahs De dag is nog niet voorbij...dus als het je helpt...lekker op de dagpact. En goed joh, dat je je komt melden als het lastig wordt.

@Kohtje bestaat nog wel dat reclameschilderen..in Boxtel, op St.Lucas, vormgeving & ambacht. Gave richting....

Niks gemerkt van het weer vannacht...het is wel nat nu buiten. Er hangt verandering in de lucht. De zomer nog niet voorbij, maar de natuur is zich al wel aan het opmaken voor de nazomer...ik voel het, merk het..zie het....hoef er verder niks van te vinden...alleen maar waar te nemen... Deurtje open van mijn werkplek...zicht op de tuin...wind voelen...ach..., ik heb het goed...één voor één, dag voor dag. Adem in... Heb het goed allemaal.

Goeiemorgen

Misschien wordt het eens tijd voor een adb schilder workshop

Biologisch snap ik nog...maar dynamische saucijzen?

Goeiemorgen

Fijn Bilo! Het helpt als je je voorbereid op het weekend, als je weet dat dat lastig is. Bedenken van te voren wat lastig kan zijn, welke dingen je anders kunt doen? Succes!

Wat fijn om te horen dat het een goede stap voor je is geweest, de stap om te gaan, en de eerste stap Mijn ervaring is dat deze avonden zeer waardevol kunnen zijn, leerzaam op veel gebieden. En helpend in het nuchter worden, zijn en blijven....ja, samen sterk. Zelluf doen, niet alleen. Ik ben zelf nog niet bij andere groepen geweest, maar dat kun je zeker doen. Ik vind je moedig.

Hier zelfgemaakte sushi en tempura.

O, ik val wat binnen misschien met mijn bericht...was er vanochtend aan begonnen...en moest toen onverwacht weg, en wilde het toch ff posten haha! Oja Koh....ik ontdekte dat ik mijn omgeving wilde 'controleren'...zodat ik er in kon functioneren..zoiets...maar zo werkt het niet. Heel confronterend moment was dat. Maar ook hoopgevend. Want ik kan het zelf wel anders doen...zeer oncomfortabel af en toe...maar er gebeurt wel wat

Sporten...tja...sportschool. Ik vind sporten niet leuk. Niet om te doen, niet om naar te kijken. Hou wel van fietsen, een wandeling. Toch ga ik sinds een paar weken naar de sportschool. Omdat mijn lijf in een soort van stil stond (zo ervaar ik het). Na een jaar nuchter alleen maar zwaarder worden, trager...zoiets. Ik heb een programma ontdekt wat ik in drie kwartier kan afwerken. Train daarbij mijn grote spiergroepen. Ik hoef er niet bij na te denken. Vind ik het leuk..neuh...dat niet. Maar als ik klaar ben heb ik een goed gevoel. Ik merk het aan mijn conditie. Mijn gewicht gaat een klein beetje omlaag. Mijn drive is 'welbevinden', gezondheid...me wat 'fitter' voelen, gezondheid. Mezelf letterlijk weer in beweging brengen. Na de proef van vijf weken beslis ik of ik me voor een jaar ga committen. Zoals het er nu uit ziet wel. En die balans...uit balans...o, wat is het allemaal gevoelig, nu ik de prikkels, welke dan ook niet meer demp. De grote winst van nuchter zijn en dan uit balans geraken is dat ik kan kijken naar wat er gebeurt en kan handelen. Waar nodig. Dat lukt allemaal niet meteen...en ik voel me regelmatig behoorlijk uit balans. Maar kan steeds beter zien waardoor en hoe. Ik word er soms wel wat moedeloos van...vind het vermoeiend. De zoektocht...'het werken aan mezelf'. Toch kan ik niet anders. En zie ook, ervaar wat het oplevert. We zullen doorgaan...

Goeiemorgen

Goeiemorgen Ja het is weer maandag...de eerste na de vakantie. Blijf die omschakeling altijd bleh vinden Maar ook vandaag neem ik de eerste niet.

Ik begrijp je terughoudendheid. Het was voor mij ook een hoge drempel. En angst voor herkenning. Ik ga naar een groep in een stad verderop (in mijn plaats zit geen groep). Dat maakte het wat makkelijker. Toch kwam ik daar een paar weken geleden een klasgenoot van vroeger tegen. Dat is even 'schrikken', maar we zitten in hetzelfde schuitje. Had ik wellicht een half jaar geleden moeilijker gevonden. Als voor jou de tijd er is ga je gewoon een keertje kijken....het is even die eerste stap (hahaha, letterlijk en figuurlijk)

Mooi he, als je geschreven hebt en terugleest je alweer wat inzichten krijgt... Ja, zo na een vakantie weer in de structuur van alle dag...zowiezo een verandering...gaf mij ook vaak stress. Doe daar een hardschreeuwende criticus bij en de trigger is geactiveerd. Goed dat je het ziet. Ja Francoise..er zijn wel wat linken....perfectionisme, controle, zelfafwijzing, weinig basisvertrouwen....tja...... Goed gehandeld Beter!