Ik ben

[Lika]

🧡

[Quinn]

Voortgangsgesprek. Ik had het voorbereid.

Stoppen met drinken: check.

Houden aan voorgeschreven medicatie: check.

Inzetten en mezelf tonen bij therapie: check.

Houden aan afspraken: check.

Werken aan eetpatroon: ik werk eraan.

Slaapritme: minimaal, maar ik ben het gewend.

 

Wat denk ik zelf? Ben ik klaar om het zelf te doen? Om de wereld weer aan te kijken? Er lijkt maar één goed antwoord; natuurlijk ben ik dat. Maar het antwoord is dat ik het niet weet. Hier is het een beschermde, relatief veilige omgeving. Buiten staan de verleidingen zomaar voor de deur, als ik ze niet eerst al opzoek. Om nog maar te zwijgen over het gemak waarmee een storm opsteekt, alles wat een trigger kan zijn, zomaar ineens. 

Maar ik ben geen exotisch dierentuinbeestje dat tegen elke prijs beschermd moet worden en waarvoor uit alle macht de vijanden worden geruimd. Ik ben Quinn en ik ben volwassen. En ja, ik heb een rugzak vol gezeik, problematiek en vage labels. Maar ik heb ook een rugzak vol gereedschap, een telefoon vol hulplijnen en de beste vrienden van de wereld. Zelf doen, maar niet alleen.

In de afgelopen maanden (zo kort nog maar?) heb ik meer van mezelf prijs gegeven dan in alle jaren daarvoor. Ook, maar niet alleen, aan mezelf. Jezelf beter leren kennen, betekent ook je valkuilen beter herkennen. Als je mensen dichterbij laat komen, zijn ze er ook om je meteen te helpen. 

Ben ik er klaar voor? Nu? Nee. Maar wel bijna, ik werk eraan, ik werk ernaartoe. Wacht maar, ik kom eraan.

[Yvonne]

Wow, mooi Quinn, ik heb heel veel respect voor je 

[spirit]

Mooi geschreven @Quinn.

[Quinn]

Zenuwslopend, dat was de aanloop zeker. Douchen, tandenpoetsen, roken, tandenpoetsen, kotsen, douchen, roken, tandenpoetsen en dat nog een keer. Uiteindelijk kwam ik die cirkel uit, kon de kleren verdragen die in aan had en liep mee naar de auto. We doen het vandaag stap voor stap.
Aangekleed. Naar de auto. In de auto.
c rijdt, ik probeer ernaast kalm te blijven. Niet in paniek te raken terwijl we Stad steeds verder achter ons laten. Na een kwartier moeten we al stoppen, ik moet roken. Een half uur later weer. Ik merk best aan c dat ie op z'n tong moet bijten, maar hij laat het gaan. De stress moet ergens heen tenslotte. Ik probeer me te beheersen, het kost steeds meer moeite. Toch maar weer stoppen om te roken dan. 
Maar uiteindelijk komen we er, parkeren, c stapt in dezelfde beweging uit en ik, ik blijf zitten. Het lukt niet, ik durf het niet. Het moet, de jongen wacht op me en ik kan het niet maken om te draaien. 
We lopen een kort stukje naar zijn huis, hij staat al voor de deur te wachten, ik kan zien dat hij blij is. Ik aarzel, weet niet goed hoe te beginnen, maar hij grijpt mijn hand en sleurt me haast mee naar binnen, laat het huis en vooral zijn kamers zien. Stelt me dan voor aan huisgenoten; mijn vader, Q, en c, zijn man. Dat klinkt beter dan hoe J dat vroeger deed. 
We zien wat van de stad, doen lunch, praten voorzichtig over hoe het gaat. Voorzichtig, om vooral geen wonden aan te raken. Geen vragen stellen, elkaar niet belasten. En dus praten we wat over zijn studie, over mijn korte termijn plannen. Over z'n zus en ik moet hem me inhouden niet naar D te vragen, hoe het met haar is. Hij zegt het dan zelf al, dat het goed met z'n moeder gaat.
Elk kwartier sta ik op, naar buiten, weg, ruimte, sigaret. Na de derde loopt hij mee, kijkt hoe ik rook, praat door. Het voelt wat ongemakkelijk, mijn ruimte is weg. Maar dit is mijn jongen, toch, als is ie inmiddels niet veel kleiner meer dan ik. Ik weet nog hoe zachtaardig hij vroeger was, dat ik me daar soms zorgen over maakte. En ik vertel hem van die ene keer dat hij in een vechtpartij met een vriendje belandde, omdat die iets lelijks over zijn zus had gezegd. Hij herinnert het zich ook, vult het aan. Jij zei, als ze aan iemand komen van wie je houdt en je vindt het nodig, deel dan eerste klap uit.
Ja, opvoedkundig wonder ben ik.

gisteren om 02:48 bewerkt door Quinn

[bumperjim]

Ik wou dat mij dat vroeger geleerd was. In plaats daarvan was "je fatsoen houden" een hoger goed dan ergens authentiek razend over worden, zelfs al betreft het iemand van wie je houdt. (En dat je zelf die iemand kan zijn dat was al helemaal niet in Frage).

[hub02]

Dit begin is natuurlijk doorbijten. Hele verandering. Dat is wennen. Verwacht niet dat alles meteen perfect gaat. Je komt niet thuis van een vakantie. Waar je was, dat was hard.  En nu, eigenlijk weer opnieuw beginnen zal ook moeilijk zijn. Maar het begin is er tenminste. Niet te veel willen nu. Morgen komt weer een dag, en daarna ook. Vecht niet tegen alles wat nog moeizaam gaat, en vecht niet altijd tegen alles wat jij denkt verkeerd te doen. Ook dit heeft weer tijd nodig allemaal. Het gaat allemaal beter, maar dat duurt even. Alle begin is moeilijk, ik weet zeker dat dit heus wel allemaal normaler en rustiger voor je wordt.

[Yvonne]

Wat een enorme spanning. 
Maar ook: wat mooi. 
Wat waardevol moet de dag zijn geweest Quinn... 

 

[Yana]

Wat schrijf je toch mooi, na 1 zin zit ik al helemaal in het verhaal. Veel liefs voor jou en voor c en voor jouw jongen 😍

[Kaatjemama]

Mooi geschreven @Quinn

wat een spanning en begin wat iets moois weer. Fijn dat jullie dat moment hadden dat hij je al aanvult

[Musashi]

Hihi ik ben stiekem ook blij dat ik een man heb die dit leert aan zijn dochter. Vriendelijk onderhandelen en altijd rekening houden met Jan en alleman, allemaal goed en wel, maar soms is er meer nodig. Ik verzacht en corrigeer dan ook wel wat maar ben eigenlijk heel trots dat mijn kind zo leert om voor zichzelf en haar dierbaren op te komen. Ik kan het haar niet leren maar hierdoor leer ik er zelf ook wat meer van. 💪🙌👌

[lady jane]

je schrijft zo fragiel
dat ik de moeite die het leven je kost
in mijn lijf kan voelen.
dappere dodo

[Quinn]

Jullie hebben me overdonderd vanmorgen, dank jullie wel.

[Quinn]

Ik ben doodnerveus. Gisteren een heftig gesprek met de psych, daar heb ik over nagedacht en geschreven en alles en straks gaan we daar vrolijk verder op in. Drie keer raden wiens karige lunch er al weer uit ligt. 

[lady jane]

ach Quinn wat verteert jouw lijf je emoties toch naar.
Laat dat woordje vrolijk maar weg, soms is zelfspot
ondermijnend voor jouzelf he. Heel veel kracht voor
dat gesprek straks. Hopelijk erna een bordje brinta dat
beklijft. Of chips desnoods

[Musashi]

Veel courage gewenst, zoals wij hier zeggen, op z’n Frans. 💚