Ik ben

[Bob]

Vergeven hoeft niet. Vaststellen dat je er nu toch niets meer aan verandert, aan dat verleden, is misschien het belangrijkste.

gisteren om 08:13 bewerkt door Bob

[Yana]

Vergeven klinkt misschien wel heel klef 🫣. Ik zal de man die mij verkrachtte geen knuffel geven als ik hem tegenkom maar ik denk ook totaal niet meer met haat aan hem, meer schouderophalend en met een gedachte van "die gast was totaal verknipt en had niet meer verstand".

[bumperjim]

Op een gegeven moment moet je het laten gaan, dan ben je in feite bevrijd (niet dat ik daar goed in ben)

gisteren om 09:31 bewerkt door bumperjim

[Adri03]

Nou, ik koester mijn rancunes en haal heel veel kracht uit woede. En eh, ja, dat kun je zeker ook positief benutten.

[Etty]

❤️

gisteren om 12:15 bewerkt door Etty
niet helpend

[Reacher]

Ik merk dat ik ontzettend giftig en gemeen boos word van woorden als liefde en vergiffenis in deze context. Ik kan me veel meer vinden in wat @Adri03 zegt. Maar nog verder dan woede.

Rage. Dat is wat me kracht geeft. In beweging ook.
Als dat en mijn angst mij verlaat, dan weet ik ook niet wat er overblijft. 

[Spud]

Gaat  ie goed quinn? Ben aan het teruglezen en snap er geen snars van. Maar hoop dat jij goed gaat µ

[Reacher]

Dat terzijde. Dit is Q zijn draadje en in mijn ogen geeft hij duidelijk aan in welke fase hij zit en wat hij nodig heeft.

Ik zie een kind wat vraagt of het normaal is wat hem is overkomen. 
En als hij iemand nodig heeft die tegen hem zegt: monsters bestaan, wat jou is aangedaan is niet normaal en niet jouw schuld dan doe ik dat tot het eind der tijden voor hem. Want is de waarheid. 

[Quinn]

Ik snap dat het allemaal te heftig is, sorry.

[Reacher]

Ik voel eindelijk iets Q. Dank juist daarvoor. 

[Quinn]

Sorry. Ik negeer jullie voor nu allemaal met die onbegrijpelijke discussie over haar en vergeven want ik snap er geen flikker van en kan er dan ook niets mee nu. Nogmaals sorry, want ik zie de moeite die erin is gestopt heus wel.

22 minuten geleden zei Spud:

Gaat  ie goed quinn? Ben aan het teruglezen en snap er geen snars van. Maar hoop dat jij goed gaat µ

Nee @Spud het gaat wel wat beter, maar op de graadmeter van 0 tot 100 zou ik zeggen kut.

[Yana]

56 minuten geleden zei Quinn:

Ik snap dat het allemaal te heftig is, sorry.

Het is niet te heftig voor ons, blijf vooral schrijven over jouw herinneringen en emoties erover, daar zou je echt geen sorry voor moeten zeggen.

[Quinn]

Dank je.

[Quinn]

Ik ga wat spullen in een tas gooien en dan brengt c me straks weer terug. Dit weekend ging wat beter dan het vorige, kleine stappen. Het is kut dat c alles weg moet bergen, maar het is wel beter. Better in the safe than sorry. Slecht geslapen, maar ja, wel een paar uur vanochtend. Ik weet dat c inmiddels met onze dochter heeft gebeld, maar hij wil er niet over praten. Dat zegt al genoeg hè? En D belt gewoon mooi niet terug, dus daar kan ik ook niets mee. 

[Quinn]

Dus, binnen. Morgen doen we de weekend evaluatie. Nou al zin in. Donderdag de laatste pillen, dat is wel soort van bijna. 

Gisteren kwamen er vrienden te eten, best natuurlijk, doen we vaak en ja, ik ken heus veel mensen en ik kan best normaal doen in gezelschap. Maar het geknuffel en constante aanraken kan ik echt even niet verdragen. Meer niet dan normaal al niet. 

Kan best normaal doen. Ga het nooit worden.

[Lika]

Alles wat ik opschrijf komt er verkeerd uit. Houd vol Quinn. 

[karin123]

12 uur geleden zei Adri03:

Nou, ik koester mijn rancunes en haal heel veel kracht uit woede. En eh, ja, dat kun je zeker ook positief benutten.

Heel herkenbaar. 

Ik hoop dat je een goede nacht hebt @Quinn

 

[Yvonne]

Een bakje en een komke voor je Quinn 

Het was even technisch onmogelijk om het forum te bezoeken het weekend, maar heb veel aan je gedacht. 
Ik las dat het thuis zijn iets beter ging dan de vorige keer, dat is al een hele stap.  En fijn dat C de boel achter slot en grendel houdt. 
Sterkte vandaag weer.... 

[Quinn]

Goed. Ik maak net het tweede pakje open, misschien moet ik hier ook eens mee gaan stoppen. Maar niet vandaag, vandaag heb ik ze nog te hard nodig. Het is okay, ik mag me nog best ergens aan vast houden. Sterker nog, c de anti roker heeft zelf voor me gehaald. Na al die jaren zijn m'n longen toch niet meer te redden. M'n ziel misschien nog wel, let's try.

Dus, weekend evaluatie. Het idee alleen al. Vroeger, op school ging dat al. Gezellig op maandagochtend, wat had iedereen voor geweldigs meegemaakt? Verjaardagen, voetbal, naar de dierentuin, oma op bezoek, weet ik wat allemaal. Ik zei niets. Liegen mocht niet en ik wist zo ook wel dat niemand mijn verhalen wilde. Bovendien, ons geheim, weet je wel? Hoeft niemand te weten. En och, of het nou de riem of de knuppel was geweest, de uitwerking bleef meestal onder de kleren, daar werd aardig goed op gelet. Al was het bizar hoe vaak ik uit een boom viel.
Maar nu moet ik, al zijn het maar een paar woorden, ook ik moet bijdragen aan het gesprek. Ik som keurig de lieve dingen op die c bedacht had het weekend te gaan doen. Mensen om me heen, normaal eten op tafel, keurig op tijd pillen met een glas water. Zo kom ik haast over als een geslaagd, volwassen mens. En om dat te benadrukken, heb ik me daar ook naar gekleed. Goed bezig Q, geef ik mezelf maar vast complimenten. En het slapen, hoe ging dat? Fuck die therapeut. Een paar uur. Buiten de uren die we hadden afgesproken. Eten? Ja, ik heb gegeten, echt eten, binnengehouden ook. Weer die blik, maar nou staar ik star terug, hier zit mijn grens. We do not talk about it. Ever. Heb je... Staar. Geen behoefte aan delen? Nee, geen behoefte aan... Slaapwandelmeisje staart me aan. Kut. Ik zit hier voor mezelf, maar niet alleen voor mezelf hè? Hoe helpend zou ik het hebben gevonden, vroeger, als een van de andere jongens had gezegd dat ie een mep had gehad, alleen dat al? Dus ik zucht, doe mijn mond open en pak de handschoen op. Ja, dat wilde ik, allemachtig wat wilde ik dat graag. En met alles weggeruimd was dat zo moeilijk dat de drang alleen maar groter werd, zo groot dat ik zelfs heb geprobeerd hoe scherp mijn nagels waren. Met alle wilskracht die ik nog kon verzamelen heb ik het gestopt, de laptop opgestart, werk gaan doen. Afleiden, afleiden, net zo lang tot de drang flink was gezakt en ik weer gewoon ademen kon.
Dus ja, dat was de weekend evaluatie, daar gingen mijn principes. Jolly. En dan moet het middagprogramma nog beginnen.

[Yana]

Lieve Quinn, ik leef zo met je mee.

Ik ben heel blij voor je dat c er is, hij klinkt als net zo'n held als mijn lief voor mij is. 

[Spirit]

Het verhaal vond ik niet te heftig @Quinn. Het was de keiharde realiteit wat er is gebeurd. Heb het met afschuw en boosheid gelezen. Daarbij kwamen voor mij ook weer wat dingen boven. Het verhaal van mijn schoondochter bijv. Ook bij ons in de familie hadden wij zo'n smeerlap. Die kon niet van zijn dochters afblijven en van zijn nichtjes. Het zijn allemaal smeerlappen. Gelukkig heeft hij zich doodgezopen. Ging ook dronken vanuit de voetbalkantine naar huis met 3 dochters achterin zo'n bestelwagentje. Zo eentje met een grijs kenteken. De kinderen zaten dan in de laadruimte. Hou je taai @Quinn. Ik volg je.

[lady jane]

mn ziel huilt als ik je lees
maar wat fijn dat je schrijven hier terecht komt

[Quinn]

Dat is ie @Yana ben blij voor jou dat je ook zo iemand hebt.

Zware dag hier, we gingen vanmiddag door waar we in de ochtend waren gebleven. Leuk, als je therapeuten met elkaar praten. Dus, triggers.

 

 

 

Het is donker. Ik ben alleen en wacht. Het raam is een prima weg naar buiten, dat weet Ik uit ervaring. Ik weet echter net zo goed hoe kort die vrijheid duurt. En dus wacht Ik op dat wat onvermijdelijk gaat komen. Het kraken van de trap, de deur van mijn slaapkamer die piept als hij opengaat, je voetstappen en dan je stem die zegt: "you fucking bastard, wat flik je me verdomme nou weer?" Een eerste klap tegen m'n hoofd, omdat ik het waag je aan te kijken. Met een blik die volkomen leeg is als ik hem in de spiegel zie, maar waar jij altijd weer beledigingen uit weet te halen. Een goedgemikte stomp van jou en ik zak in elkaar, verzetten heb ik allang opgegeven. Je trekt me omhoog bij een oor, of bij m'n haren, wat je het eerst te pakken kunt krijgen. Je hijgt in mijn gezicht en sist dat ik de knuppel mag gaan halen.

Het is donker. Urenlang blijft het donker. Golf na golf van paniek en pijn en angst stroomt door me heen. Ik wil iemand slaan, iets vernielen, ergens grip op zien te krijgen. En dan is daar dat kleine zakmes, de eerste scherpte, eerste bloed. De eerste keer controle over mezelf.

[Smaragdie]

Er zijn hier nauwelijks woorden voor. Goed wel dat je het uit. Je zit veel in mijn hoofd de laatste tijd. Weet niet hoe, het juiste te zeggen/tikken tegen jou. Dat kan waarschijnlijk ook niet eens. Wel dat ik aan je denk en in jou geloof. 🤍

[Yana]

Lieve Quinn