Dat begrijp ik. Ik denk echt dat het alleen maar zo lijkt. Het is wat we kennen. 

Toch ondanks jouw enorme gevecht alweer 72 dagen. Als jij er niet trots op bent, dan neem ik wel even voor je waar. Trots! 

en hoe vaak bleek die korte termijn geen des-illusie te zijn?
Was dat niet de reden om hier te komen, de opname aan te gaan,
alle ups en downs het hoofd te bieden om in elk geval ook die kant van jezelf
te leren kennen die ook de lange termijn durft aan te gaan en de afloop(vol vertrouwen)
te gaan oogsten.

 

 

Op 18-2-2017 om 22:47 zei Quinn:

Worstelen met het bestaan, ja. Worstelen met niet drinken. Worstelen met niet toegeven aan al die andere verleidingen. Het lijkt zoveel gemakkelijker om het hoofd neer te leggen en alsnog voor de korte termijn te gaan.

Ooh, wat herken ik dat gevoel op dit moment!!!!! 
Maar ja, het helpt ons niet.

Dussssss, toch maar doorgaan? Knuffel Knuffel Knuffel Knuffel etc Knuffel

19 februari 20179 jr. bewerkt door Jannigje

Hee Quinn, ben je alweer terug op het honk? Ik hoop dat het fijn was thuis!!

Volgens mijn therapeut moet ik leren om me open te stellen, bloot te geven, als ik een stap dichter bij het hele herstellen en mezelf accepteren wil komen. Maar hell, wat vind ik dat moeilijk. Zelfs hier, op een internetforum waar je toch behoorlijk anoniem bent, want het gevoel dat we elkaar kennen is al best groot. En daar komt het weer, ik heb liever niet dat die kern dan gezien wordt, die kern waarvan ik de enige lijk te zijn die gelooft dat het bestaat. Verrotting enzo, ja, daar komt Quinn weer met zijn rottingsproces, sorry.

Ik wil het wel proberen. Ha, moet je dat horen proberen. Proberen is de eerste stap naar je doel niet halen, dat houd ik zelf altijd aan leerlingen voor. Ik zal het proberen. Nee, je moet het gewoon doen. Gewoon doen ja. Dus Quinn, niet proberen, gewoon doen, openstellen. Dus bij deze, sorry alvast voor veel en deprimerende tekst. Als je er doorheen kunt komen dan. Tenzij ik eerder opgeef dan ik nu verwacht. Schriftelijke therapie. Lezen mag, maar hoeft echt niet.

Ik ben... ik ben Quinn. Verslaafd aan verstoppen en verdringen. Het gemakkelijkst gaat dat met drank, omdat je dat zo prettig in je eentje kunt doen, zonder een belasting voor anderen te zijn en zonder iemand nodig te hebben ook. Pillen werken ook wel, tot op zekere hoogte, maar je hebt er steeds meer van nodig. Wil wel eens lastig zijn. Maakt verder niet uit wat eigenlijk, als het maar een verdovende uitwerking heeft. Liefst sterk genoeg om me in slaap te krijgen, een droomloze slaap, want dat lukt mijn hoofd zelfstandig niet meer. Als ik in slaap val zonder iets, dan droom ik altijd over dezelfde dingen. Over vroeger, dat ineens weer nu is dan. Over klappen, gebroken onderdelen, minachting, nachtelijke bezoeken. En als ik dan wakker word, is het er nog steeds. Diezelfde woede en walging die hij voor me voelde, voel ik dan voor mezelf. En daarom is drank ook dan van harte welkom. 's Nachts houdt het de nachtmerries weg, overdag legt het een dikke laag watten om de zelfhaat en de woede. Woede en haat waarvan hier gezegd wordt dat ik die anders moet richten. Niet op mezelf, maar op hem. Dat niet ik de dader ben, dat er geen logische reden is, dat het zo was en nu niet meer.

Al jaren doe ik eigenlijk van alles om dat negatieve zelfbeeld maar te bevestigen. Tenminste, als ik zo terugkijk, geloof ik dat ik dat patroon wat begin te herkennen voor wat het is. Mijn straf heb ik tenslotte al lang gehad, dus waarom niet gewoon inderdaad alles doen om die straf alsnog te verdienen? Hoeveel mensen ik mijn excuses zou moeten maken, weet ik al niet eens meer. En ik was met een lijstje begonnen, als een soort reminder aan mezelf. Boetedoening noemde de peut het. En ze kritiseerde het lijstje ook meteen, had wel een mening over wie er bovenaan zou moeten staan. Mijn vriend, dacht ik, want dat is degene die ik het vaakst en het diepst kwets, omdat ik altijd de grens op blijf zoeken van wat iemand kan verdragen voor ie vertrekt. Of mijn vriendin, die hetzelfde in iets andere mate te verduren krijgt. Of mijn kinderen, want als je vader verslaafd is, kun je niet anders dan tekort komen.
Peut schudde alleen maar haar hoofd. Je bent slim genoeg, zei ze, kijk vanavond maar gewoon eens in de spiegel. De grapjas, ik haat de spiegel. Maar inderdaad, ik ben slim genoeg, ik snap best wat ze bedoelt. Maar ik ben niet in staat om me te verontschuldigen voor de ellende die ik mezelf aan heb gedaan en nog steeds aandoe. Nog niet. Toch vind ik dit ook al een stap, toegeven dat het inmiddels zo is dat ik mezelf een hoop ellende aan doe. Ik, mezelf. Altijd maar weer mezelf blijven straffen en daarvoor weer straffen. Een twisted vicieuze cirkel.

Ik ben een verziekte vicieuze cirkel. Nee, ik zit in een verziekte vicieuze cirkel. Of ik er zelf in gestapt ben, dat maakt niet meer uit. Het gaat erom dat ik er zelf uit ga stappen.

Ik ben Quinn. En ik wil verder.

Ik ben Quinn. En ik wil verder.

Ik ben dik geroerd! Je gaat voor jezelf zorgen, daar waar dat eerder nog niet lukte. Waar schuld en schaamte in de weg stonden. Jemig man, fantastisch!!

Als ik dit zo lees denk ik: dat moet je vaker doen, zo analyserend schrijven. Het hoeft niet steeds hier, je kunt het ook privé houden. Maar wel doorvragen en niet te gauw stoppen bij wat je gister en vorige week en vorige maand ook al dacht. Steeds verder doorontwikkelen vanaf het punt waar je de vorige keer gebleven was.

 Dappere en knappe stap op weg naar de uitgang. 

dappere dodo gaat verder

Tjémig Quinn...ik vind het zo indrukwekkend.

Zo werkt het dus, je hebt de straf al gehad, dus nu maar zorgen dat je het met terugwerkende kracht ook verdient.

Wat een tragisch inzicht. Maar ook eentje om korte metten mee te maken! Fijn dat je het met ons deelt, echt waar.

(ik heb gewoon ff geen tekst. Dankjewel Quinn, voor je openheid.)

                                 Met de rug naar de afgrond?

                                                

 

                

Wat jou is aangedaan is een gruwel. Het ziet ernaar uit dat je je jaren overeind hebt weten by the skin of your teeth. Laat degene die je dit heeft en hebben aangedaan niet winnen door jezelf te vernietigen. Ze mogen nooit winnen Quinn. 

Jij bent Quinn! Een dappere man met een analyse waarvan ik ontroerd raak maar kracht uit lees.

Quinn???

beetje blijven oefenen in delen en openen he.

Ik mis je hier.

Ben je geschrokken van jezelf? Niet doen hoor!! Kom ,laat gauw wat horen!

 denk aan je. Zomaar. Hoop dat het goed is. 

Qui........hiiiiiiiinn!!!!!!!!!!!

Dank je wel, Lars!

Dankje Lars. Hopelijk horen we binnenkort weer van Quinn 

Hoi terug voor Quinn! Wat er ook is: het is fijn om je eventjes te horen via Lars