Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

  • 3 years later...
Geplaatst

Beloofd @Quinn

Ik wilde iets schrijven over hoe het me tegenwoordig vergaat maar dat moet nog even wachten.

De laatste weken gebeuren er allemaal dingen waardoor ik in de war raak, het voelt een beetje alsof ik de grip op de dingen kwijt ben en dat maakt me onzeker. Ik hoop dat het een dip is waar ik weer gauw uitkom. Nú probeer ik mijzelf bij elkaar te rapen en weer met beide benen op de grond te komen. Daarna kan ik proberen de balans op te maken.

IK probeerde nog wat extra uitleg te geven maar dat werd zo onduidelijk en vaag dat ik het maar weer weghaalde. 
Soms vind ik het heel lastig om de goede woorden te vinden die echt de lading dekken. Nu lukt dat even niet en laat ik het hierbij voor nu.

Gelukkig drink ik niet!

Tot later

 

Geplaatst
36 minuten geleden zei Jannigje:

Dankjewel @lady jane, het voelt wonderwel vertrouwd. 

Allemaal mensen met hetzelfde probleem, dus ik mag hopen dat het vertrouwd voelt; of misschien net niet. 
Ken je niet maar wens je wel het beste. 

  • 1 month later...
Geplaatst

Ik wilde hier zo graag een positief antwoord op geven @spirit, want altijd maar zeggen dat ik nog steeds somber ben vind ik zelf zo deprimerend, ook al is het waar.

Ik  ben al geruime tijd bezig met een esketamine behandeling , onder medische begeleiding. Deze behandeling is voor mensen met chronische depressies die niet goed genoeg reageren op andere behandelingen. Helaas behoor ik tot die groep.

Voordat ik in aanmerking kwam moest ik een intake gesprek hebben met een psychiater in het AMC. Dat bleek eigenlijk heel akelig, het is mijn verhaal en dat ken ik natuurlijk, maar om alles zo achter elkaar te vertellen aan iemand die dan moet beoordelen of ik “erg” genoeg lijd vond ik naar. Het gekke was ook nog dat ik dacht dat hij het vast nog wel mee vond vallen. Wonderlijk weer om te ervaren dat mijn realiteit en die van de buitenwereld niet overeenkomen. Hij vond het namelijk helemaal niet meevallen.

Afijn, vorig jaar gestart, weken gebeurde er niets. Behalve dan dat ik legaal onder begeleiding esketamine-ervaringen had die ik onmogelijk kan beschrijven.

Eindelijk begon ik effect te merken. Dingen die ikanders niet zou doen of durven lagen opeens binnen mijn bereik. De alpe d’Hues werd een veel lagere berg met een minder hellingspercentage. Ik kon weer meer ademhalen en hoefde minder te zwoegen. Al die vragen die mij altijd bestormden, al die onzekerheden, al het zelfveroordelen, en ook de angsten werden minder.

Mijn god, wat een zegen! Ik zag een beetje perspectief: leven ipv overleven? Ik? 
Ja ik !!!

Eindelijk!!!

Maar toen werd het mei en er trad een verandering op! O nee, ajb niet!!!Niet weer terug naar de diepte,  naar het duister.

Het gevoel om op een helling te zitten die schuin naar beneden loopt, waar ik me langzaam naar beneden voelde glijden, waar geen houvast was, wat ikniet tegen kon houden.

Dus wachtte ik in de hoop dat het tijdelijk was en ik toch positief kon berichten. Maar dat is (nog) niet zo.

Op de dag draad ging het over hoe belangrijk wij hier voor elkaar zijn en hoe goed wij (sommigen) hier kennen. En inderdaad, jullie weten meer van mij dan menigeen in mijn omgeving.

Ik werd verdrietig door het lezen van jullie berichten: ik doe zo weinig meer, door allerlei oorzaken valt van alles wat belangrijk voor me is weg. Mensen die sterven, vrijwilligerswerk dat wegvalt, gedonder in de tuinclub, een treiter buurvrouw,

Dan ga je toch wat anders doen joh! Tuurlijk , ja hoor zeg ik dan maar. Maar dat gaat nu dus weer niet.

Voorzichtig weer leven is weer overleven geworden. En dat beangstigt mij zo!!!! Dus ik ben ouder geworden, misschien zelfs wijzer. Maar verder ?

Ik ben blij dat ik hier weer bij jullie ben! Want ik drink niet en dat wil ik graag zo houden, maar het verlangen om te verdoven, om te verdwijnen is groot.

Maar ja, nu eet ik weet teveel en ongezond. Gelukkig is er dan de kilokiller om te proberen de schade binnen de perken te houden.

Morgen weer naar het AMC! Ik hoop toch nog op  verbetering.

Geplaatst

Ik ben blij dat je er bent @Jannigje, hier, bij ons. Blij dat je niet drinkt. Blij dat je blijft proberen, volhoudt. Ik ben blij dat je niet verdwijnt, want ik zie je graag. Blij dat ook jij hier steun vandaan haalt, je er toch ook bij voelt horen. 

Geplaatst

dank dat je ons je verhaal toevertrouwt Jannigje
wat een voor mij onbekende wereld, ik moest het even googlen net
en las wel dat je verwarring een bijverschijnsel kan zijn en als je ermee
stopt je ook nog best lang nawerkingen kunt houden. Maar eerst maar op verbetering blijven hopen, iets moet toch jouw wereldje beter kunnen maken!  the words a big hug just for you are written in glitter

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...