Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst

De belangrijkste dag of gebeurtenis in mijn leven acht ik niet de dag dat mijn moeder mijn been brak en in de vrieskou in een beek achterliet als vijfjarige. Nee de belangrijkste dag was in september 2004 toen, laat me haar maar Lun noemen me het gevoel gaf dat ik iemand was die er best mocht zijn. Ik kan dit gevoel dat ik toen had moeilijk omschrijven. Het gaf me ook zeer veel problemen want ik wist niet goed wat te doen met mijn gevoelens. Voor die dag was mijn leven eigenlijk erg simpel. 

Geplaatst

Het is goed dat je hier schrijft, dat kan je helpen om de dingen die je bezig houden zowel voor anderen maar ook voor je zelf duidelijker te krijgen. Het kan je bovendien helpen verbanden te zien maar juist ook sommige zaken van elkaar los te maken als dat nuttig is.

Ik begrijp je teleurstelling over wat er vorige week gebeurde in het licht van wat je als vijfjarige hebt meegemaakt. Die verlatingsangst zit er diep ingekrast en dat krijg je misschien ook niet meer echt uit je systeem. Maar het is natuurlijk  wel goed om je te realiseren dat je inmiddels volwassen bent en niet meer fysiek afhankelijk van anderen zoals toen je vijf jaar oud was. De kunst is om je enerzijds te realiseren welke gevoelens er in je omgaan en anderzijds bij te kunnen sturen hoe je daar nu als volwassene mee omgaat. 

Mij helpt het in dat soort situaties een soort helicopterview toe te passen, dus te doen alsof je vanaf een iets hoger gelegen punt in het landschap jezelf en je gedrag bekijkt.

Geplaatst

@Bob Ik ben echter lang afhankelijk geweest. Mijn oudere broer heeft me wel nooit in de steek gelaten. Ik werd ook vaak gepest. Op de lagere school had iedereen angst van mijn broer. En daar beschermde hij mij ook. Tot en met mijn legerdienst werd ik vaak gepest. Later minderde het wel. 

Ik denk dat ik buiten mijn broer niemand heb. Er waren er wel enkele die me het gevoel gaven dat ik meetelde. 

Zelfs tijdens een opname in de Paaz werd ik gepest. 

Geplaatst
Op 16-1-2026 om 20:06 zei Mormel:

Maar Renaldo zit graag in die positie: alles overkomt hem; zijn moeder, zijn vrouw, Hestia, Femke,  het overkomt hem en hij heeft daarin geen spreekrecht. Totaal geen eigen verantwoordelijkheid zelfs niet nadat hij ruim een jaar nuchter is. 
Ik hoop dat je goede zorgen krijgt want dit is niet louter autisme. 

Toch voor een groot deel

Geplaatst
3 uur geleden zei renaldo61:

Toch voor een groot deel

Zie dat je slaap weer om zeep is. 
Zelf ook ASS en de grote overeenkomst die ik tussen ons beide zie is dat we woorden van anderen zeer snel als persoonlijke kritiek ervaren en vervolgens in de verdediging of de aanval gaan. 
Mij helpen daarbij twee dingen:
- niet dadelijk reageren (natuurlijk als ik gezopen heb is dat stuk om zeep)
- proberen in gedachten te houden dat mensen reageren op een boodschap die je brengt en niet op jou als persoon (dit is al een stuk moeilijker)

Dit stukje van ASS heeft voor mij al heel wat dingen verkloot in het leven. Zeer recent voorbeeld. Ben ondertussen terug aan het werk. Aantal weken geleden door mijn wekker geslapen en dadelijk naar de klant gebeld om mij te excuseren en dat ik zo snel mogelijk ter plaatste zou zijn mocht dit nog kunnen voor haar.
Kreeg te horen dat dit geen manier van werken was, dat ze dit toch zou moeten melden aan het kantoor, maar dat het goed was als ik alsnog zou afkomen. Wel gewoon door de toon en die eerste twee boodschappen, ging de derde boodschap aan mij totaal verloren, voelde ik mij aangevallen, kocht ik drank en begon te zuipen om vervolgens nog een mail te sturen naar het kantoor met de boodschap dat ik niet bij de klant was geraakt en of dit betekende dat ik ontslagen was. Natuurlijk geen enkele telefoon vervolgens opgenomen. 

Gewoon een klein voorbeeld van hoe een eenvoudig incident totaal opgeblazen kan worden omdat ik niet in staat ben om daar adequaat op te reageren. Gelukkig de baan kunnen behouden, maar in het verleden al verschillende keren jobs verloren omdat ik het gewoon afbolde door de manier waarop een werkgever iets zei.  

Enfin, ik hoop dat je ondertussen al wat meer rust hebt gevonden en terug beseft dat we hier allen zitten omdat we met hetzelfde probleem kampen. 

Geplaatst

Voor mij tel je zeker mee oudere grombeer. Blaat maar en chat/praat van je af.  Zie/lees je graag en geen kasteel bier!! Knoop dat in je oren he! Ben trots op je, dat je eens boos werd hier, dat mag ook weleens. Fijne dag en wees wat liever voor jezelf.

Geplaatst

Blozen? Mijn vraag aan jou zou meer zijn hoeveel heb je al gedronken @Mormel? Of ben je van plan te gaan doen innemen. Maar ongepast om te vragen en te voorspelbaar. En zit op het draadje van @renaldo61. Niet echt stimulerend lijkt mij of wel. Kan aan mij liggen. Duik even de muziek in en let it go with the flow. Kon ik dat maar net als jij. Alhoewel nuchter is echt fijner en minder depressief dat zeker wel. Blij dat ik wel een echte lieve moeder heb gehad. Jij niet en daarom snap ik het ook wel. Denk ik?

Geplaatst
3 uur geleden zei Smaragdie:

Blozen? Mijn vraag aan jou zou meer zijn hoeveel heb je al gedronken @Mormel? Of ben je van plan te gaan doen innemen. Maar ongepast om te vragen en te voorspelbaar. En zit op het draadje van @renaldo61. Niet echt stimulerend lijkt mij of wel. Kan aan mij liggen. Duik even de muziek in en let it go with the flow. Kon ik dat maar net als jij. Alhoewel nuchter is echt fijner en minder depressief dat zeker wel. Blij dat ik wel een echte lieve moeder heb gehad. Jij niet en daarom snap ik het ook wel. Denk ik?

Gezien @renaldo61 hiermee niets te maken heeft, zullen we dan de discussie verplaatsen naar mijn draadje?

Geplaatst

Ik ben zeer slecht in het onthouden. Dan bedoel ik ook verjaardagen. Sommige verjaardagen houd ik bij. Ik zie op tegen de dag dat het een jaar geleden is dat ik mijn Femke moest afstaan. 

Geplaatst (bewerkt)
1 uur geleden zei renaldo61:

Ik ben zeer slecht in het onthouden. Dan bedoel ik ook verjaardagen. Sommige verjaardagen houd ik bij. Ik zie op tegen de dag dat het een jaar geleden is dat ik mijn Femke moest afstaan. 

Zo moet je het niet zien. Je hebt haar niet afgestaan.
Je hebt haar verder lijden bespaard. Dat was het meest humane wat je kon doen.

Als je dat niet gedaan had, was je egoistisch bezig geweest en had je je geliefde huisdier een doodstrijd laten voeren.

Ik heb een aantal jaar geleden een katje van nog geen jaar in laten slapen.

Het beestje had natte FIP en zijn organen losten langzaam op.
Met allerlei medicijnen hadden we 'm nog een paar maanden in leven kunnen houden maar dat was dan alleen puur voor onszelf en het beestje had geen leuke laatste maanden gehad.

Ik heb er toen wel voor gekozen om de dierenarts thuis langs te laten komen om hem in zijn vertrouwde omgeving in te laten slapen zonder verdere stress.

Ik heb 'm destijds huilend begraven en vond het echt onrechtvaardig maar voor het beestje was het gewoon het beste.

Soms is houden van gewoon loslaten hoe moeilijk dat ook is.
 

bewerkt door Sanity
Geplaatst

Wat ik zeker niet mag doen is terug alchohol gebruiken. Ik probeer ook tegen mijn eetverslaving te vechten, maar misschien is dit gewoon te moeilijk. Alchohol was gemakkelijk, alchohol heb je voor niets nodig, maar eten wel. 

Geplaatst
56 minuten geleden zei Lonster1:

Cola, chocolade, ijs en en andere suikerrijke producten heb je ook niet nodig.

Cola dronk ik al een hele tijd suikervrij, nu geen meer wegens de cafeïne. Chocolade koop ik ook niet meer. Ijs en en andere suikerrijke producten heb ik dan moeilijker mee. Vooral dan ijs, ik eet geen gebak, maar ijs nog wel. 

Geplaatst

Dat is mooi. Maar nodig is ijs niet, nietwaar. Dat is het punt. Alcohol heb je net zo min nodig als snoep.

IJs doet mij niet zo veel, maar een lekker stukje chocolade... gelukkig zijn er ook genoeg gezonde dingen waar je van kan genieten.

Geplaatst

Hé Renaldo, ik was eigenlijk je draadje aan het zoeken waarin je aangeeft dat je Femke mist. Dat kon ik niet vinden, dus kom het hier gewoon vragen. Ik vroeg me gewoon af, of je misschien plek hebt voor een andere hond? Niet dat ik een plekje zoek voor een dier, maar eigenlijk meer omdat ik nieuwsgierig ben of je het gemis aan Femke al een plekje hebt kunnen geven? Dieren moeten missen kan namelijk ook een heel lang rouwproces zijn. Voor mij tenminste wel. 

Geplaatst
18 uur geleden zei Lonster1:

Dat is mooi. Maar nodig is ijs niet, nietwaar. Dat is het punt. Alcohol heb je net zo min nodig als snoep.

IJs doet mij niet zo veel, maar een lekker stukje chocolade... gelukkig zijn er ook genoeg gezonde dingen waar je van kan genieten.

Heu ja. Ik vind het mij heel moeilijk om alle geneugten te ontzeggen. 

Geplaatst
12 uur geleden zei Spud:

Hé Renaldo, ik was eigenlijk je draadje aan het zoeken waarin je aangeeft dat je Femke mist. Dat kon ik niet vinden, dus kom het hier gewoon vragen. Ik vroeg me gewoon af, of je misschien plek hebt voor een andere hond? Niet dat ik een plekje zoek voor een dier, maar eigenlijk meer omdat ik nieuwsgierig ben of je het gemis aan Femke al een plekje hebt kunnen geven? Dieren moeten missen kan namelijk ook een heel lang rouwproces zijn. Voor mij tenminste wel. 

In mijn huidige woonplaats gaat het niet. Maar ik kijk uit naar een andere. 

Geplaatst
2 uur geleden zei renaldo61:

Ik vind het mij heel moeilijk om alle geneugten te ontzeggen.

Kan je niet genieten van gezonde dingen? Suiker is verslavend, maar je kunt het wel ontwennen en jezelf aanleren om bijvoorbeeld thee meer te waarderen, of zelfgebakken taart met fruit, zonder suiker. Als je zelf in de keuken aan de slag gaat, heb je ook meer in de hand wat je er in doet.

Geplaatst

Sinds gisterenochtend heb ik weer een nieuw kwaaltje, mijn linkerbeen weigerde dienst tijdens het nemen van een trap. Nu vandaag ook last van mijn rechterbeen. Ik zal me blijven afvragen hoeveel het een gevolg is van mijn jarenlang alchoholgebruik. 

@Lonster1 Thee heb ik al verschillende keren geprobeerd. 

Geplaatst

Jaren geleden toen ik nog samen met mijn ouders op de boerenbuiten woonde hadden wij op een moment wel 7 honden. Geen rashonden, die hadden we destijds niet. Meestal waren het zeer brave honden. Maar soms was het jachtinstinct van een hond zo groot dat er geen binnenhouden aan was. Waarom dat ik daar aan terug denk? Aan hetgeen @stroumfke juist plaatste op haar pagina. Het jachtinstinct van die hond lijkt sterk op een verslaving. 

Geplaatst

Hé Renaldo, fijn te lezen dat je in ieder geval wel durft rond te kijken naar een andere hond. Dat daar toch nog wel plaats voor is in je hart. Verlies van een huisdier kan je soms overweldigen! Zeker als je op dat moment maar 1 huisdier had. Ik zelf heb dat nooit meegemaakt, want ik heb altijd veel dieren gehad dus als ik er eentje af moest geven, miste ik deze wel en mis deze soms nog maar het voelde alsof mijn verdriet mee gedragen werd door die andere dieren. Ik kan het niet anders uitleggen.

Nu weer een vraag aan jou? Woon je nog steeds op de plek waar je ook met Femke gewandeld hebt? Ik maak me er altijd een soort van voorstelling voor over hoe een ander rouwt om zijn dier. Omdat ik zelf soms echt nog tig jaar later, nadat een kat of kip overleden was, een favoriet speelgoedje vond of een schuurplek waren haren aan zaten en dan kon ik spontaan in huilen uitbarsten.

Dus ik kan me voorstellen dat eigenaars van honden en varkens waarmee ze dagelijks een wandelingetje deden, dat soms nog heftiger meemaken als ze weer buiten zijn. Aangezien ik dat zelf ondervonden heb bij het rouwen over mijn dieren, dat het spontaan en onverwacht over je heen kan vallen. Zeg ik dat ook tegen andere mensen als ze een dier verloren zijn. Dat dieren een afdruk van zichzelf achterlaten op de wereld, en het een soort gewoonte is van dat dier waar je aan went bij leven. Maar je na deze zijn of haar dood nog emotioneel verrast kan worden later.

En van een feedback van een vriendin, die haar hond verloren was. Heb ik ooit eens jaren later terug gehoord dat ze met haar nieuwe hond het ouderwetse rondje ging doen en haar toen pas opviel dat haar oude hond die altijd langs een muur schuurde, weldegelijk een markering had achtergelaten op die muur. En ja, het verdriet en gemis overviel haar, maar ze kon het ook zien als dat de oude hond haar nieuwe ook oké vond. Maar dat is haar invulling, voor mij gewoon de bevestiging van al die rare denk wijzen die ik in mijn dierenrouw erop nahoudt.

Ik lees dat je lichamelijk effe slecht zit Renaldo. Betekend dat, als je ergens anders gaat wonen misschien ook geen ander maatje meer kan ..... nemen vind ik stom om te zeggen en krijgen ook. Dus omarmen lijkt me een betere benoeming. 

En omdat we toch op een alcoholverslaafde forum zitten, komen al die lichamelijke gebreken daadwerkelijk enkel en alleen vanwege je drankmisbruik in het verleden?  Of heeft het ook te maken met psychische gesteldheid, ouderdomskwalen en genetische afwijkingen in de familie?  En de stressvolle maatschappij die er tegenwoordig is? Ik geloof wel dat je er lichamelijke ongemakken aan over kan houden na jaren drankmisbruik, maar ik geloof er niet zo in dat als je aan de slag gegaan bent met je verslaving allemaal doordat komt, dat iemand lichamelijke kwalen krijgt. 

Ik denk dat het een soort op 1 stapeling is van het leven, de wijze lessen, de domme dingen die je doet tijdens het leerproces, welk lotje je getrokken hebt in het leven en de consequenties die je daarvan krijgt. Sommige mensen krijgen nu eenmaal meer dingen voor hun kiezen dan anderen. En de 1 vervalt in drugs en drank en de ander in dwangmatigheid of iets anders. 

Wat ik vervelend vind aan dat ik open ben over mijn alcoholmisbruik en mijn psychische diagnoses, is dat als ik daadwerkelijk voor een klacht, in dit geval een ontstoken oog, geneeskundige steun aanvraag, ze in mijn dossier kijken en daardoor geen hulp krijg voor mijn oog maar advies om minder te drinken en me een gevoel geven dat ik, een fantast ben en geen ontstoken oog heb. 

En dat is hetzelfde voor mij, als  toegeven dat je dronken achter het stuur hebben gezeten. Daar mag je blijkbaar niet eerlijk over zijn dat je die fout begaan bent. Terwijl je allang blij bent dat je nooit iemand doodgereden hebt en jezelf ook schaamt dat je dat gedaan hebt. En eigenlijk door erover te durven praten de boel ook kan verwerken. Maar zelfs hier is dat vrijwel onmogelijk. 

Voor mij werkt het dan zo en misschien ook voor jou Renaldo, ik kan wel zieker worden van dat ik het voor mezelf houdt. Maar ik zeg het gewoon wel en krijg ik maar ruzie met heel de groep. Dat vind ik krachtig aan jou. 

 

Lieve groetjes,

Spud

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...