Ik ben iemand met zeer uiteenlopende problemen

[Yvonne]

Kom op @renaldo61, pik dat op wat jou kan helpen uit de reacties en laat de rest voor wat het is... 
Je haalt over het algemeen een bepaalde steun uit het forum, geef het dan niet op... 

[renaldo61]

De belangrijkste dag of gebeurtenis in mijn leven acht ik niet de dag dat mijn moeder mijn been brak en in de vrieskou in een beek achterliet als vijfjarige. Nee de belangrijkste dag was in september 2004 toen, laat me haar maar Lun noemen me het gevoel gaf dat ik iemand was die er best mocht zijn. Ik kan dit gevoel dat ik toen had moeilijk omschrijven. Het gaf me ook zeer veel problemen want ik wist niet goed wat te doen met mijn gevoelens. Voor die dag was mijn leven eigenlijk erg simpel. 

[Bob]

Het is goed dat je hier schrijft, dat kan je helpen om de dingen die je bezig houden zowel voor anderen maar ook voor je zelf duidelijker te krijgen. Het kan je bovendien helpen verbanden te zien maar juist ook sommige zaken van elkaar los te maken als dat nuttig is.

Ik begrijp je teleurstelling over wat er vorige week gebeurde in het licht van wat je als vijfjarige hebt meegemaakt. Die verlatingsangst zit er diep ingekrast en dat krijg je misschien ook niet meer echt uit je systeem. Maar het is natuurlijk  wel goed om je te realiseren dat je inmiddels volwassen bent en niet meer fysiek afhankelijk van anderen zoals toen je vijf jaar oud was. De kunst is om je enerzijds te realiseren welke gevoelens er in je omgaan en anderzijds bij te kunnen sturen hoe je daar nu als volwassene mee omgaat. 

Mij helpt het in dat soort situaties een soort helicopterview toe te passen, dus te doen alsof je vanaf een iets hoger gelegen punt in het landschap jezelf en je gedrag bekijkt.