Ik weet niet eens of ik achter alles in mijn laatste bericht sta. Crap.

Ik begrijp je niet helemaal, maar er is niets mis met een schreeuw om hulp. Kreet om hulp mag ook. 

Ik hoop dat je kunt slapen.

Tis zo ingewikkeld om, als je eenmaal dat wijntje/biertje/borreltje hebt ingeschonken direct op het forum te gaan melden dat je dat hebt gedaan, ik begrijp dat dat niet is gelukt. Wat ik ook weet is dat het wél kan helpen als je het toch doet. De afspraak met jezelf maken dat je dat toch moet doen kan zelfs voorkomen dat je er aan begint, tenminste, zo werkt het bij mij. Hulp vragen mag, is zelfs een heel goed idee.

Weltrusten lieve @Myle. Morgen weer een nieuwe dag.

Ik stop nu. Dankjullie

Morgen meer. Als ik weer nuchter ben.

Slaap maar lekker. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Eerst maar slapen. Morgen weer een nieuwe dag. Take care. 

Thanks. Dat meen ik echt. Het komt wel weer goed. Het is nu even een soort slideback. ik vecht door.

Hee lieve Myle, ik hoop dat je je een beetje oke voelt vandaag en dat je de draad weer kunt oppakken. Dat gun ik je  En je mag altijd om hulp vragen, daar is het forum toch ook voor juist?! Gekkie  Voor nu een knuffel! 

Ik ben ook benieuwd hoe het met je gaat! Hopelijk still going strong 

Hoi, bedankt voor het vragen. Het is even een flinke rot ochtend en middag geweest met een flinke kater. Die had ik dan ook goed verdiend. Nu gaat het langzaam weer een beetje. Ik zit buiten in de zon te genieten van de zomerse geluiden om me heen. 

Vandaag weer dag 1 en ik ga ervoor.

Success weer! Nooit te laat om opnieuw te beginnen. ❤

Ik zal het appje downloaden. Dankje voor de tip @Denise79. En het is nooit te laat nee. Thanks @xenia !

Net even gepraat met een begeleider over vannacht. Hij zei dat hij wel in me gelooft, dat ik het vandaag weer oppak. Geeft steun. Samen zelfs ook gelachen over de "stommiteit" van zuipen. Beetje relativeren zegmaar.

 

Wat jammer! Maar vandaag gewoon opnieuw beginnen en je komt er wel. 

En doorrrrrr.....

Hoe gaat het nu @Myle? Hoop dat je lekker kunt slapen.

Succes weer!  Ik ben nieuw. Ik heb gisteren een heel stuk van je draadje zitten lezen. Wat een heftige tijd maak je door.  Ik wens je alle succes bij dag 2 weer. Geniet van een fris hoofd:) en morgen weer lekker met je kop in de zon! Slaap lekker voor zo.

Vandaag dag 3 uitzitten. Het is bij mij steeds de nacht die me vooral de das om doet maar ik heb niks in huis, dus ik zal het moeten doen met mezelf. Geen alcohol dus.

Ik ga door.

Dank jullie voor de bemoedigende reacties. Heb het moeilijk maar er is gewoon geen weg richting alcohol. Ik moet even zien hoe ik de avond en nacht doorkom. Maar het zal nuchter zijn. Wel heb ik nu enorme trek. maar ja. Ergens diep vanbinnen blij dat ik niks heb. Ik weet dat ik er morgen trots op ben en ook een veel fijner gesprek kan voeren met mijn begeleider om 10 uur in de ochtend.

 

Sterkte Myle! Avonden waren voor mij ook altijd zo lastig op het begin.

Thanks

@Denise79 Je stelt een goede vraag. Het is zelfs een heel treffende. Ik slaap niet omdat ik bang ben me over te geven aan slaap. Omdat ik in de begin-uren van de nacht erg veel last heb van mezelf (herbelevingen/dissociaties). Ik houd mezelf wakker op alle mogelijke manieren. Als ik niet drink zijn dat ook andere schadelijke methoden. (zonder dat ik daar nu bezorgdheid mee wil wekken, enkel eerlijkheid.) Het geeft geen rust in bed te liggen omdat ik herbelevingen heb en uiteindelijk mezelf totaal kwijt raak met zelfbeschadiging aan het eind. Op het forum zijn helpt me voor een deel. Ik kijk tussendoor Netflix en ik schakel regelmatig de nachtdienst in. Ik doe wat ik kan en wat in mijn macht ligt. Ik bedoel dit niet (be)dreigend. Want dat is het niet. Het is hoe ik omga met het hier en nu op dit moment. En mijn omgeving weet ervan inmiddels. Daar is dit forum, jullie, een grote steun in geweest de afgelopen tijd. 

Ik zet door in mijn gevecht tegen alcohol, en dat is wat ik hier ook op de voorgrond wil laten zijn. Niet de naaste problematiek. Al is me duidelijk dat het niet los van elkaar staat.

Het is nu even een lang traject met mijn nieuwe psycholoog(die tot mijn verbazing ook 'hoort' tot dubbel diagnose). Ze was niet veroordelend, zelfs eigenlijk helpend. Ik weet eigenlijk niet wat me overkomt. 

Ik schaam me zo erg. Terwijl iedereen tot nu toe zegt dat dat dat helemaal niet nodig is. 

Ik schaam me, maar waarom.....

Dat schaamtegevoel herken ik. Vooral door het label 'verslaafd'. Alleen dat woord al. Voor mij heeft het een diepe en minderwaardige lading, maar feit is dat ik het ben. Dat het net zo goed een ziekte is. Wat je ermee doet is een tweede. Jij neemt op dit moment je verantwoordelijkheid en vecht ertegen, met vallen en opstaan, en dat is iets waar je heel trots op mag zijn lieve Myle. Top.

Bij mij begon het met drugs, toen mezelf snijden en allerlei ander gevaarlijk en ongezond gedrag. Dat is overgegaan in een behoorlijk hardnekkige alcoholverslaving. Nu ben ik bezig met het onderliggende probleem, maar het is een zwaar gevecht.