lady jane

Houd de nul maar aan @Musashi. die staat je beter💓

@Lika; Primavera is ook een prachtige film. Mocht je m zien bij een filmhuis: doen!

dat moet vast mèt zijn🙃

Daar kreeg ik mn zoon met geen stok naartoe. Snap ik ook wel.

en aangezien dat nogal eens wisselt, maar erg vaak negatief was, en hij geen echt forumlid is, vul jij maar in dat wij hem niet mogen? Ik heb juist met hem te doen soms. Maar dat heeft met mogen of niet mogen niets van doen. NIVEA @spirit !!!

Nog dezelfde man van hiervoor, hetzelfde verleden, dezelfde trauma's en eigenaardigheden. alleen kun je er nu anders naar kijken, er anders mee omgaan, simpelweg omdat je nu gelukkig bent, heerlijk toch! Maar als straks alles weer wat normaliseert heb je wel deze ervaringen extra in je broekzak zitten. Geniet ervan♥️

zeker, daar was ik nu ook mee bezig. Zwemmen dus. nu! ikke.

Ik zou nu op weg naar de sauna zijn, maar kreeg net een app van dochter. Of ik mee wil naar haar zieknhuisbezoek, dan hapje eten en de film. Dus meteen omgeboekt en nu maar wachten tot haar werk er op zit en ik richting Utrecht ga vertrekken. Grappig hoe dan afspraken spontaan kunnen ontstaan/veranderen.

Ja sporten is nu on hold, hier ook. Komkommertijd, lui, warm. En dan is eten/snacken/ijsje weer een andere verleiding. Zo is er altijd wat he. Ik zou wel wat meer discipline hebben als ik mezelf vergelijk met matige vriendinnen.

goeiemooiemorgen frummers en ja brrrrrr rosé getver. Het zal verbeterd zijn misschien t.o.v. vroeger? Mijn zussen dronken het vaak bij de BBQ bij mn moeder. Had ik de rode wijn lekker voor mezelf toen haha. Maar overdag drinken heeft me nooit zo bekoord gelukkig. Verleiding, roesje, elk excuus is goed soms he Jimbo? Kom nu maar weer gewoon op de aug.pact, dan heb je weer even een schone lei?

Hij is altijd problematisch omgegaan met tijd/ritme/verplichtingen.(is nu 33) Is ooit psychotisch geweest na vele nachten geen/te weinig slaap. Rampzalig om hem naar school te krijgen, op tijd helemaal. Gameverslaafd ook geworden. Ja overprikkeling ook. Hij is nu 33 en doet vrijwilligerswerk, en volgt een studie. Is gemotiveerd genoeg om het allemaal te doen (in tegenstelling tot vroeger) maar wat het hem kost daar heb ik geen weet van. Als ik hem zou bellen (doe ik niet meer) geheid dat hij dan slaapt als hij niet aan het werk is of aan de studie. Ik heb diepe bewondering voor hoe het nu gaat, maar ben bezorgd dat hij boven zijn macht leeft. Dat snap jij denk ik wel? Wat een aanpassingen boven je kunnen je als ASS moet doen omdat dat zo "hoort" omdat mensen dat toch van je verwachten.

Wat ik me besef is dat bovenstaande maar zijdelings aangeraakt wordt. Een enkele keer spreek ik mijn machteloosheid uit, heel voorzichtig, want hij is zo kwetsbaar en het is geen kwestie van schuld of expres zo zijn. Maar ik voel ook dat ik er niet helemaal eerlijk in durf zijn, bang ben om iets onomkeerbaars teweeg te brengen. Kennen jullie dat ook? Bang zijn om de ander af te wijzen (zelf afgewezen te worden dus ook), en dan maar quasi beleefd blijven? Zijn we als e eerlijk zijn misschien juist te bot/onbeleefd/egocentrisch?

Ik loop bijna altijd vast op het woord begrijpen. We hebben er behoefte aan, aan begrip, maar krijgen het zelden echt. Met de mensen met wie ik een klik voel, heb ik het idee dat zij me begrijpen, maar als ik het dan omdraai, weet ik dat ik hen niet begrijp. Mijn zoon met autisme, ik begrijp geen snars van hem en zijn brein. Maar ik zie hem wel, ik houd van hem,ik zie zijn worsteling en zijn eenzaamheid en ik blijf er moeite mee hebben. We weten dit wel van elkaar, want andersom begrijpt hij ook weinig echt van mij. Met geloven heeft het misschien minder te maken? Natuurlijk geloof ik mensen. Machteloosheid. En het is bij mij dus ook iets van ongemakkelijk voelen, doen alsof terwijl mijn tijdssspanne op is, de rek is er uit na verloop van tijd. Dan ga ik draaien, soms een smoes zoeken om weer uit contact te gaan, naar huis, waar ik niet sociaal hoef te zijn en bijna altijd tevreden ben. Voor mijn zoon is het pijnlijk, die heeft heel veel door. En we komen daar dus niet echt uit. Ik voel me schuldig als ik niet vaker contact zoek. Hij zoekt nooit contact. Maar gaat altijd gretig in om mijn voorstel om een nieuwe afspraak te maken. Hij wil zo graag "normaal" zijn maar we weten beiden dat dit nooit gaat gebeuren. En een echte soulmate is voor hem bijna onmogelijk te vinden. Herman van Veen zingt ergens; "begrijpen kost niets; ik heb zo'n behoefte aan een positief geluid."

klinkt goed, maar de tijd van schrijven is rond half 5, is dat nadat of vóór je gaat slapen? Beide passen niet echt in een gezond bioritme lijkt het mij.

fijn, een pos. update w.b. de andere zaken, wordt vervolgd hoop ik. je steunt ook anderen die hier lezen, met je berichtjes.

Nachtpact Reacher 💜 Quinn 🧡 kaatje 🌺 Jane🫠

goed hoor @IJsvogel, af en toe krijg je de geest en dat smaakt dan misschien ook naar méér? Ik heb net Calle Malaga gezien, prachtige film. En buiten mij zaten er nog 4 mensen in de zaal. Zeker te warm om er op uit te trekken voor een hoop mensen?

Een hele mooie zondagmorgen frummers🫥

Nachtpact: Reacher 💜 Quinn 🧡 Jane🙃

welkom Klaproosje. wat je wel kunt doen is goed voor jezelf zorgen. Bij de jellinek is daar een lotgenotengroep voor; sterkernaast. Of, via Tactus hier, of Al Anon. Je zult goed moeten leren je eigen grenzen hierin te bewaken. Over hem, maar vooral naar hem toe. Met hem kun je hier wel over praten. Het is nl niet vanzelfsprekend dat jij zijn troep/poep opruimt. Dat kun je hem duidelijk maken voor de "volgende keer". Ook kun je aankondigen dat je bij een volgende keer wel degelijk kontakt gaat zoeken met zijn huisarts? Want deze verantwoordelijkheid alleen dragen is te groot, te veel. Alleen hijzelf kan zijn problemen erkennen, maar daar hoef jij niet op te wachten. Heel veel sterkte. Dit gaat niet zomaar weg.

kun je het niet op een usb stick laden? Of zoiets. En anders maar een nieuwe telefoon? Mag wel na 10 jaar lijkt me. Ook al doet ie het natuurlijk nog wel.

Ik ga heel vaak alleen, en deze film had ik in mn agenda gezet. Maar toevallig appte een oud collega van het filmhuis of ik zin had om met haar te gaan, dus ik heb me aangepast (zij had al geboekt, ik boek meestal last-minute). En ik heb nog 2 volley/filmmaatjes die ik ook wel eens vraag. Maar ik ben vaak niet zo in de stemming om me vast te leggen dus ik zie veel meer films dan die andere 3 mensen. Grappig genoeg doet mijn dochter het ook zo; zij heeft een onbeperkt maandabonnement en neem ook af en toe iemand mee of past zich aan hun smaak aan. Dus onderling raden we elkaar wel eens een film aan ook. Voor lezen is mijn concentratie minder geworden en in de film zie en beleef je het hele verhaal in één keer. Ik moet dan echt uit een andere wereld komen steeds. Heerlijk vind ik dat. Overweeg jij ook om alleen te gaan of doe je dat al wel eens?

In ned. zijn er ook instanties die voor naasten hulp bieden. Hoe dat in belgie is weet ik niet. Maar Al Anon lijkt dus ook zo te werken. Net naar de laatste Spielbergfilm geweest, Disclosureday, geweldig!