Rosee

Welkom (terug) @Pippin. Wat betreft je feest komend weekend: ik heb hetzelfde, ook werkfeest met overnachting. Snap dat het je bezig houdt. Het moeilijkste vind ik de angst om me een buitenstaander te voelen, de verbinding met de rest te missen. Om mezelf geremd te voelen. Maar goed, misschien helpt het om het als een uitdaging te zien en het gewoon te doen. Ik probeer er maar weer een experiment van te maken. En als het minder leuk is dan is dat maar zo. We overleven het wel! En daarna ben je trots en weer een beetje sterker geworden.

Mn naam stond verkeerd

Arresleepact: Lars Jane Bob Rosee

Mee eens. Merk dit ook bij mezelf.

Ik haal deze even naar boven Extranaut. Misschien helpt het je.

Goedemorgen.

Lieve rups, herkenbaar. Ik heb dat nog steeds bij vlagen, maar t wordt echt minder. Het lijkt wel een soort van rouwproces. En dat gevoel van is dit het nou? Wees lief voor jezelf. Kijk hoever je al bent. Accepteer dat je je zo voelt, het gaat echt weer over. En je bent niet voor niks gestopt. Natuurlijk mag je weer drinken, maar dat wil je niet meer, toch? Hou vol kanjer!!

Goedemiddag allemaal, sterkte voor iedereen die het nodig heeft! Gisteravond de film 'don't worry he won 't go far on foot' gezien over alcoholist. Vond m wel de moeite waard.

Welkom @Shinebright wat een heftig verhaal. Goed dat je je hier meldt. Weet niet goed wat ik moet zeggen, hoop dat je goede hulp krijgt en hier veel van je afschrijven en lezen helpt ook.

Goed zo @Patries. Maar als ik je zo lees, is een weekje echt niet genoeg. Je zegt dat je overspannenheid wil voorkomen, maar hoe noem je dit dan waar je nu in zit? Ik ben natuurlijk geen huiarts maar kom op, 1 weekje? Maar goed nu maar lekker uitrusten en dan zie je wel verder. voor jou.

@Patries hartstikke goed dat je dat doet!!! Dit zijn heftige symptomen die je beschrijft. Laat ons weten hoe het gegaan is? Sterkte!!

Als je er middenin zit, zie je vaak zelf niet hoe erg je eraan toe bent. Pas achteraf denk je: hoe heb ik het zover laten komen, hoe hield ik het vol? Als je instort, ben je nog verder van huis. Het vervelende is dat bijna geen enkele werkgever zegt: ho stop. Dat moet je zelf doen en dat voelt als falen, maar dit klinkt alsof je al veel te lang bent doorgegaan. Heb een aantal jaren geleden zelf ook burnout gehad, achteraf veel te snel weer begonnen omdat ik me opgejaagd voelde door de bedrijfsarts. Je bent het waard om nu voor je eigen gezondheid te kiezen.

Als iemand anders jou jouw verhaal vertelde @Patries wat voor advies zou je haar dan geven?

Heerlijk @reboot!!

Maar wat doe je dan op dit forum, als je vastbesloten bent om voor de roes te kiezen?

Lieve @Erizo misschien wil je teveel tegelijk? Het heeft mij geholpen om het klein te houden: vandaag drink ik niet. De rest komt vanzelf. En wb de lange winteravonden. Wat dacht je van sportschool en daarna heerlijk saunaatje pakken? Of naar de film, lekkere warme choco/thee, een goed boek. Probeer het een tijdje uit en het wordt een gewoonte.

Welkom @Troelala71! Je lichaam is aan t ontgiften, gaat voorbij. Zet m op

Goed dat je er niet aan toe hebt gegeven Rups!!

Lekker! Al 2 weken alcoholvrij dus. Hoe voel je je?

Ja, dat is idd een goeie omdenker @Kohtje. Dank!

Dank jullie wel, blij met deze reacties.

Dank @Kohtje. Je hebt gelijk. Maar toch heb ik nog steeds dat gevoel in mijn achterhoofd van: als ik een jaar ben gestopt kan ik misschien toch af en toe wat drinken. Ik heb dit altijd beschouwd als een time out en nooit als definitief stoppen met drinken. Door alles wat ik hier heb gelezen, (en ook het filmpje van Els Noordlander) ben ik gaan twijfelen: is met mate drinken nog wel voor me weggelegd? Ik ben bang dat ik het pas echt weet door het te ervaren. Maar ja, waarom zou ik eigenlijk nog, wat voor waarde heeft het? (Als ik het zo graag wil, betekent dat dat ik er niet los van ben, en als ik er los van ben waarom zou ik dan...) Maar het idee om nooit, echt nooit meer te drinken... Dat voelt nog steeds...ik weet het niet. Ik merk dat het niet drinken me goed afgaat zolang ik het als een time out blijf zien... de woorden 'nooit meer' brengen van alles bij me naar boven: angst, verlangen, heimwee, baldadigheid (niemand zegt me wat ik moet doen) nu probeer ik maar te denken: bij twijfel, niet doen...

@Cleo66