Rosee

Nou ik vind dat heel weinig hoor. Welldone!!

Hoera!

O wow @bumperjim een jaar, dat heb je goed gedaan man! Hoeveel heb je gemiddeld gedronken denk je? Ik weet dat t heel weinig is maar ben er toch benieuwd naar. Ik wil dat ook kunnen.

Wat lief @Cleo66 dank. Puberzoon is weer thuis en hebben een goed gesprek gehad. De lucht is geklaard gelukkig dus dat is een stap in de goede richting. Het is lastig om de aandacht goed te verdelen tussen hem en zijn broertje met een gedragsprobleem. Het lijkt wel alsof ze elkaar afwisselen, gaat t met de ene weer goed begint de ander weer moeilijk te doen en andersom. Ik ben heel blij dat ik t droog heb kunnen houden. Vroeger ging ik dan meer drinken en dat maakt t allemaal nog erger. Alsof je dan helemaal wegzakt in alles. Jij gaat ook goed he? Sinds je je aangemeld hebt voor t jaarpact lijkt t alsof er een knop bij je is omgegaan zo knap!!!! Ik durf dat nog steeds niet. (Tenzij je je met terugwerkende kracht erop kan zetten als het een jaar is gelukt haha) we can do it!!!!

Hey chagrijn! Maar ondertussen ben je hartstikke goed bezig en drink je niet. Het wordt steeds beter maar dat weet je zelf ook.

Precies, je deed het toch vanuit de beste bedoelingen? Al die hectiek in het dagelijks leven valt soms zo moeilijk te rijmen met hoe je zelf wilt leven, waarbij je je goed voelt. Het botst continu.

Hoi @Tatum en de rest. Hier gebakken rijst met knoflook, uitje, kerrie en koriander, met broccoli en voor zoontje 2 minikaassoufleetjes erbij. Was lekker.

Hoi @Evie ik had dit helemaal gemist. Hoe gaat het nu? Goed dat je bij kick your habits start, ik heb er veel aan en hoop dat jij dat ook gaat hebben.

Dank je wel @zonnig! Het stormt in mijn leven, maar ik voel nu voor het eerst pas goed dat drinken een probleem erbij zou zijn ipv een verlichting. Ook al 'mis' ik het om me te verdoven, net zoals ik deze week het roken 'miste'. Maar het wordt wel weer een pittige week. We gaan ervoor...

Ben blij voor je @Patries! En hoop dat t zo blijft. Heerlijk.

Hai @Evie gaat t?

Succes, wat goed dat je het aanpakt!

Nu de stad in met mijn jongste. Hij wil met me shoppen, kleren voor hem kopen. Voor t eerst dat hij dit wil haha. Nieuwe fase voor hem.

Realiseer me net dat ik vandaag, 15 september, exact 8 maanden droog sta. Dat is in ieder geval iets om trots op te zijn. Als ik nu nog zou drinken, zou dat alles vertroebelen, voor chaos en heftige emotionele reacties in mijn hoofd zorgen. Waarschijnlijk zou ik s nachts mijn ex bellen en hem allerlei verwijten maken. Nu doe ik dat allemaal niet, hoe heftig het allemaal ook is, die drankellende maakt het niet nog heftiger. Eyeopener.

Dank jullie wel allemaal. @knakker als jij met pubers werkt weet je er n hoop van, dus alle advies is welkom! Ik besef ook nog maar eens weer dat ik vroeger zelf ook een.lastige puber was. De mening van mijn ouders was totaal onbelangrijk voor me. gevalletje karma.

Dank @Cleo66. Het is 'goed' gegaan in die zin dat t een constructief gesprek was en ik me gesteund voelde. Mijn zoon was er ook even bij en ik had verwacht dat hij nu wel weer terugkwam maar hij blijft dit weekend ook daar en daarna kijken we hoe en wat. Ik vind nog steeds dat hij veel te ver is gegaan en merk dat het mn jongste ook even goed doet dat hij weg is. Maar het doet wel enorm pijn, hij blowt ook stiekem. Het is waarsch beter dat ik hier nu hulp bij heb. Maar nooit gedacht dat dit zou gebeuren. Ik wil meer leren grenzen aan te geven. Hoop dat t goedkomt. Het is heel fijn om t hier te kunnen delen.

@Etty zie ertegenop dat ze een oordeel over me hebben dat ik een slechte moeder ben, dat ze denken dat ik het alleen niet aankan en dat mijn puberzoon niet voor niks wegloopt en mijn andere zoon ODD. Dan trek ik mezelf in gedachten steeds meer naar beneden en ga er allerlei andere dingen bij halen waarin ik nog meer heb gefaald en wat ik allemaal verkeerd heb gedaan in mijn leven. Totdat ik mezelf minder dan niks vind en serieus denk dat ik er beter niet meer kan zijn. Dat vind ik dan weer zo n dramaqueen gedachte dat ik daardoor een nog grotere hekel aan mezelf heb. Met mijn domme zelfmedelijden. Zo draait het maar rond in mijn hoofd. Ik wil zo graag sterk zijn en een goede moeder die het leven aankan.

Hoi Sara, ik 'ken' je niet van vroeger omdat ik sinds januari op t forum ben, maar veel succes

@Zonnig dank wat lief. Blijf maar malen wat ik anders/beter had kunnen doen. Ik hoor vaak van mijn omgeving dat ik veel te lief voor ze ben en ze juist harder moet aanpakken. Misschien is dat zo. En moet ik meer grenzen aangeven. Dat vind ik lastig. Ik voel nu ook boosheid jegens mijn puberzoon (hij heeft iets gedaan waardoor ik 600 euro kwijt ben en ipv excuses word ik uitgescholden) en ik schaam me kapot t.o. de moeder van zijn klasgenoot dat hij daar nu logeert omdat hij het thuis kennelijk niet uithoudt. Morgen heb ik een gesprek met haar en ook met de schoolpsych. Zie er vreselijk tegenop.

Dank voor de reacties. Hij logeert bij iemand uit zijn klas en hij wil me niet zeggen wie, ik weet niet eens wie de ouders zijn en vind dat vreselijk. Het lijkt wel alsof hij mij wil straffen terwijl hij toch echt zelf verschrikkelijk gedrag vertoont. Deze week gesprek aangevraagd met schoolpsycholoog waar ik best tegenop zie. Ik heb nog een zoon vaan 13 met ODD met wie het nu al langere tijd heel goed gaat. Ik vind het ook gewoon veel met een baan en het huishouden af en toe. Het was vaak een uitlaatklep om met vriendinnen te drinken en praten. Zonder drinken kan ik moeilijk 'stoom afblazen', ik probeer het nu in andere dingen te zoeken (net weer terug van rondje park samen met jongste zoon die ook meejogt.)

Ik herken me zo in jouw verhaal @Beter. Er lijkt soms gewoon geen oplossing te zijn, behalve doorgaan en zo goed mogelijk voor jezelf zorgen ipv te verdoven. En vriendinnen en yoga en weten dat t niet altijd zo blijft.

Phoe ik heb t sinds een paar dagen lastig. Conflict met puber is geescaleerd (schelden en kwetsen) hij is bij een klasgenoot gaan logeren en ik heb prof hulp ingeschakeld. Het lukt me even niet om begrip voor hem op te brengen, ik weet dat ik zijn moeder ben en de volwassene moet zijn maar ik voel een enorme boosheid over hoe hij mij heeft behandeld. Zonder in details te treden. Ik wil dit gewoon niet langer accepteren, tegelijkertijd voel ik me kapot en verdrietig en maak me zorgen om hem. En vind het zwaar zonder verdoving. Ik kan moeilijk de hele nacht door het park gaan rennen. Hij is bijna 16. Ik mis nu gewoon even een vent die het van me overneemt en kordaat optreedt. Niet erg geemanicipeerd maar ja. Pffff.

Indrukwekkend verhaal @Patries. Gefeliciteerd met je maand!

Gefeliciteerd met je maand @Zonnig. Herken dat gevoel dat t allemaal makkelijker lijkt met alcohol en sigaretten. Dan heb je tenminste nog 'iets' wat je helpt om erdoor heen te komen. Not. En nu komt t allemaal op je af zonder verdoving en dat is heftig vind ik. We zijn ten slotte niet voor niks gaan drinken. Maar als we zo door waren gegaan kan er niks veranderen en staan we stil. Nu moet er wel iets veranderen of we leren ermee om te gaan. Ik vind ons dapper dat we dat doen!