Klassement

werd je maar eens boos @renaldo61 maar dan niet op anderen maar op het slachtoffertje spelen wat je zelf doet. Boosheid geeft kracht en brengt je in de actie. Niet om te zuipen hoop ik, maar om een paar wezenlijke dingen te gaan veranderen. Want je kunt veel meer dan je misschien denkt nu. En dan heb je ook een andere uitstraling, wie weet gaan mensen je dan interessanter vinden? Maar het woord aandachtshoer? Wij zeiden vroeger; wat je zegt ben je zelf (met je kont door de helft) En Remi schreef altijd; als je een vinger naar anderen wijst, wijzen er 3 naar jezelf. Mocht je nog nuchter zijn, wat ik oprecht hoop, dan blijf maar even boos, en voel wat een kracht je daar uit kunt halen. Positieve bouwstof. Voor nu en de komende jaren. hup renaldo!

@renaldo61 Je vraagt een zorg die de ene volwassene in mijn ogen niet of of nauwelijks op een gezonde manier aan een andere volwassene kan geven, tenzij de ander echt niet in staat is om voor zichzelf te zorgen, zoals een kind. Ik kan me voorstellen dat jij de indruk wekt dat je dit wel kunt, voor jezelf zorgen. Misschien laat je dit al zien. Of wordt er gedacht dat je dit kunt leren van anderen o.a. door je aan te spreken op je eigen verantwoordelijkheid, of je het even zelf te laten uitzoeken. En misschien daarom worden er afspraken verschoven, en tonen mensen hier op het forum hun ongeduld met jou. Omdat er wordt gedacht dat je dat kunt hebben. Is dat onterecht? Zorg en steun claimen, en als je deze niet krijgt dreigen met jezelf iets aan doen, vind ik een heel pijnlijk patroon. Maar het is wel een menselijk en herkenbaar patroon, ook voor mij. Het meest pijnlijke is misschien wel dat mensen juist minder geneigd zijn om steun te geven als je ze chanteert en veel ruimte en aandacht claimt. Omdat het ongelijkwaardig is en niet wederzijds. Ouder-kind. Dat kan niet lang goed gaan. Als het goed is willen hulpverleners ook niet de rol van ouder op zich nemen, dat leren ze meen ik althans. Ze zullen jou blijven uitdagen een volwassen rol aan te nemen zodat je je zo min mogelijk afhankelijk zult voelen en zijn.

Trouwens nu we het daarover hebben, ik heb me gisteren opgegeven voor een stage reddingszwemmen met de hond, eind mei voor haar verjaardag. Ik heb geen idee hoe dat in zn werk gaat maar in het ergste geval wordt het een dagje lekker samen poedelen 🤣 (Nu dat ik nuchter ben, ben ik druk bezig allerlei goodies te plannen! Zelf je slingers ophangen en zo).

Goedemorgen frummers, Ik betrapte me er gisteren op dat ik met enige heimwee terugkeek naar de tijd van voor mijn pensioen: Ik ging naar mijn werk, deed het huishouden en alles wat ermee te maken had, ging op zijn tijd even bij de kinderen langs en dat was het wel. In het weekend bijkomen, lezen en een spelletje. Nu zijn mijn weken vol met beloofde 'leuke dingen doen', afspraken voor Kees bij de arts/ziekenhuis, eigen ziekenhuisbezoekje, vrijwilligerswerk, met regelmaat oppassen en noem maar op. Inmiddels zijn de weinige taken die Kees voor zijn rekening nam ook bij mij beland... Van de 7 dagen van de week in mijn agenda staan er zeker 4 omcirkeld omdat ik dan 'ergens naartoe' moet. Vandaag nog een rustig dagje (gewoon even het huishouden doen) en dan de komende week 6 van de 7 dagen op pad. Dat moet anders. De week daarna heb ik zelfs onverwacht vrij van vrijwilligerswerk, staat geen enkele dag omcirkeld en dat hou ik ook zo. En dan hoop ik dat na de bizarre december- en januarimaanden februari rustig zal verlopen. Daarna zie ik wel weer. Zo, dat was mijn zaterdagklaagzang. Nu hoogste tijd voor een bakje.

@renaldo61 ik ben blij dat het je toch weer gelukt is om zondebokken te vinden voor je eigen problemen 👍🏻👍🏻👍🏻 zo kan je ze nog jarenlang koesteren. Als je altijd met alles en iedereen in de clinch ligt, zou het probleem dan niet bij jou liggen ipv bij de rest van de wereld? Als ik suggereer dat je ophoudt door te zagen en iets anders te gaan doen, dan is dat met de beste bedoelingen want het is op die manier dat ikzelf met dat soort dingen omga. Hier eindeloos zelfmedelijden hebben levert niet het resultaat dat je zocht: mensen krijgen er snel genoeg van om iemand steeds mentaal op sleeptouw te moeten nemen. Hulpverleners misschien ook wel. In de roeiboot des levens ook zelf meeroeien graag, ook al is het niet heel driftig. Het zou overigens goed zijn om eens boos te worden. Dat is een emotie waar je meer mee bereikt dan met zelfmedelijden. En dan niet op ons natuurlijk maar op de persoon die de afspraak heeft afgezegd. Boos of onterecht boos, dat zie je vervolgens vanzelf, maar alles is beter dan hier te zitten janken.

Nog steeds doperwten @knakker 🤣 Maar het helpt wel! Ik verander langzamerhand weer van monster naar mens. Vandaag kan ik weer ff op mijn fietsje stappen want ik hoeft niet elk uur meer te koelen.

Net terug met zus van bezoek aan tante. Zij heeft ook zware infarcten meegemaakt. 92 nu en nog net zo als vroeger. Oude verhalen gedeeld, soep met broodjes en veel dankbaarheid dat ze er nog is. Haar geheugen is niks aangetast, of goed hersteld. Dat geeft hoop. Ik vertrouw op mn genen en de kracht van mezelf.komt goed

Mooi omschreven. Ongeschoold werk is vaak het "echte werk". Het betaalt slecht, je krijgt maatschappelijk vaak minder waardering maar het kan op persoonlijk vlak veel voldoening geven. Daarnaast (weet ik nu ook uit ervaring) is het fijn om verlost te zijn van verantwoording naar managers, het maken van rapportages, bijwonen van vergaderingen, reorganisaties, geblaat over missie en visie en andere bullshit-activiteiten.

goeiemooiemorgen frummers Ik geloof dat mijn pensionada-leventje wel goed in evenwicht is hoor @knakker. iets te lui soms, maar ook weer niet want gelukkig sport ik graag. Maar helaas laat mijn gezondheid meer te wensen over dan ik zou willen. Dus ook hier ziekenhuis bezoeken af en toe, wat een vreselijk wereldje daar zeg. Natuurlijk blij dat het er is waar nodig, en ik zie er veel ergere situaties en ben dan blij weer naar huis te kunnen. En naar dat vermaledeide zwembad om het herstel te bespoedigen. Eind dec. een herseninfarct gehad en voor het eerst van mijn leven slik ik nu pillen. Ze redden mijn leven waarschijnlijk, dus dankbaar nu dat ze er zijn. Maar 3 x per dag word ik dus even met de werkelijkheid geconfronteerd, dat ik er met 2 soorten waarschijnlijk levenslang heb. Maar ook, afgelopen week weer voor het eerst gevolleybald en ondanks de angst voortdurend, ging het niet slecht. Mn maatjes komplimenteerden me zelfs, maar door de stress kon ik niets binnenlaten. Wat is drinken/niet drinken ineens onbeduidend hier. Maar ook wat ben ik ontzettend blij dat ik niet meer drink. En nog voel ik schuldgevoelens, alsof ik het over me afgeroepen heb, of zoiets. Gelukkig zijn de eerste 3 extra spannende weken bijna om nu, en dan hoop ik wat rust in mijn kop te krijgen. Er mogen dan 2 pillen af en mijn lichaam moet denk ik wat harder werken om er wat taken van over te nemen. En half feb. afd. cardiologie in. Want afd, neurologie kan geen oorzaak vinden. Dus het blijft spannend en ik vermoed dat er dan weer een andere pil bij komt. Ook hier slaat de aftakeling toe. Maar het zwemmen is gek genoeg een nieuw soort verslaving geworden. Terwijl ik daar ook vreselijke hekel aan had vroeger met dat lessen. En dochter die al dik een jaar herstelt van een schouderoperatie, en ook niet meer kan volleyen dus, is woensdag voor het eerst wezen zwemmen, en ook zij vindt het gelukkig rustgevend en niet saai. Maar wat een lessen hebben we toch te leren he. Drinkend zowel als niet drinkend. Niet drinkend zijn ze een stuk makkelijker. En ja, natuurlijk kom je hier ook, juist nog als je nog drinkt. De intentie/motivatie hier is adb te worden. En te blijven.

@Renaldo, kom als de donder jouw bed uit, ga douchen en kom tot jezelf. Eet een boterham en drink een bak koffie. Ik lees net de draad van gisteren even en de reactie van @MaryArt aan het eind, ze heeft gelijk. Er komen buiten de mensen die jou een zeur vinden meer dan genoeg bemoedigende berichten jouw kant op. Kijk daarnaar, hou je daaraan vast. Zo, en nu ga ik aan de slag.

@renaldo61 Wat een prachtige berichten hierboven! Speciaal voor jouw geschreven rond 7 uur in de morgen. Net zoals op je eigen draadje. Allemaal mensen die jou willen steunen en helpen. Allemaal gratis en voor niks! Dit zijn ook hulpverleners en die spreken uit eigen ervaring. Zij hebben ook hun eigen beslommeringen en problemen. Haal eruit wat goed voor je is en wees ook eens een beetje dankbaar. Daar knap je echt van op geloof me.

Zeker. Wij bungelen hier met de voetjes in de Biesbosch. Dus we kunnen straks zonder verdrinkingsgevaar met een kano door de kreken. En we wonen tegenover een zwembad. Kan dat jong mooi zonder ons met zijn vriendjes gaan zwemmen.

Wow! Ik geloof dat wij voor diploma A slechts min of meer hoefden te drijven in de jaren 70. De crawl kwam er helemaal niet aan te pas. Wel een paar meter met de kleren aan, voor als je ooit middenop de Atlantische oceaan in allerijl een vliegtuig uit moet. Heb het nog niet nodig gehad 😁

Mogge Marietje. Welke groente ligt er vandaag op je hoofd?

Gaat het weer een beetje @renaldo61? Kom op, nieuwe dag nieuwe kansen! Gister is geweest en voorbij. Daar kan je niets meer aan veranderen.

Een activiteit in de agenda van Yvonne betekent nog niet per se een dag lang intensieve arbeid of doorbrengen met meerdere hulpbehoevende aandachtvragende mensen, toch. Er wordt niet vermeld wat die activiteiten zijn, maar blijkbaar kosten deze meer energie dan dat ze opleveren. 4 Dagen in de week erop uit klinkt niet per se intensief, maar dat is dus allemaal heel relatief. Sommige van mijn activiteiten in de kalender leveren ook ontspanning op, deze vind ik niet enkel thuis. Ja van die bejaarden-activiteiten. Héél ontspannend. Ik ben een legpuzzel aan het maken. Daarvoor moet je echt goed kijken naar het plaatje en dat is heel mindful. Pfoe ja de gezondheid Lady Jane. Gelukkig ben ik nog zonder medicijnen maar dat is tegenwoordig een zeldzaamheid inderdaad.

Klopt dat mensen dat maar moeilijk kunnen. Ik ken ze ook om me heen. Dan zeg ik kennen jullie het verhaal van de zuurstofmaskers als een vliegtuig dreigt neer te storten? Eerst zelf je kapje op zetten want dan kun je pas een ander helpen. Mensen vinden dat egoïstisch maar het is een waarheid als een koe! Dus @Yvonne dat geld ook voor jou. Een beetje egoïsme is noodzakelijk om steun te kunnen zijn/blijven voor een ander. 🌻 Ik schat zo in dat jij dat wel weet, maar er nu nog naar handelen. Ikzelf lijd niet aan het gebrek aan egoïsme maar dat komt omdat ik kind nog kraai heb denk ik. En mensen zitten vaak niet te wachten op mijn bemoeienissen.

Grappig, ik merk dat ik @MaryArt en @Fonny vaak door elkaar haal. Ik dacht net al: apart, die reageert op haar eigen berichten. Maar jullie zijn met twee 🙃

Vandaag gaat mijn jongste afzwemmen. Godzijdank. Anderhalf jaar elke woensdag zitten knikkebollen in dat warme, vochtige, echoënde zwembad. Ze moeten ook al van alles voor dat eerste diploma: borstcrawl, rugcrawl, door een gat. En dan wordt dringend aangeraden door te gaan voor B en C. Nou, mooi niet. ‘Anders is uw kind niet zwemveilig’. Commercie die profiteert van overbezorgdheid huidige ouders.

Prei

Kies alvast maar een groente dan 😜

Wat een gedoe nog zeg. Maar hopelijk zal het resultaat schitterend zijn. Ik zat gisteren in de spiegel naar mijn rolluikjes te kijken. Ik ben niet erg ijdel, maar enthousiast word ik er ook niet van om te zien dat het verval ook daar is ingezet.

Goed bezig @billy1981, bijna 3 jaar al. En nog langer goed bezig @Amethist. Bravo allebei.

Ik weet helaas wat het is...heb ook veel moeten inleveren...zorg goed voor jezelf lady♥️

De dag is te snel gegaan.... Of had ik gewoon teveel te doen..? Maandag moet mijn auto voor de beurt dus ik heb binnen schoongemaakt en uitgemest.. Jeetje, het niveau van vieze plak snoepjes op de vreemdste plekken Hij ziet er nu ook niet meer uit als mijn auto.. Het lijkt wel een auto uit de showroom Eigenlijk ben ik alleen maar aan het poetsen en opruimen geweest Het was nodig, super blij dat ik soms tenminste de energie weer kan vinden

Ik heb wel iets gelezen van "lukt me nu niet meer om hetzelfde bericht op verschillende draadjes nog te volgen", dacht al van hee, maar dit is wel even heftig. Keep calm and carry on 😘

Jeetje @lady janewat heftig dat je een herseninfarct hebt gehad, dat is me helemaal ontgaan hier op het forum, of heb je er niet eerder iets over geschreven? Wat zal je geschrokken zijn, hopelijk voel je je snel weer de oude.

'Zorg en steun claimen, en als je deze niet krijgt dreigen met jezelf iets aan doen' Jullie doen allemaal wat ik niet graag wil, nou dan is het nu jullie schuld dat ik ga drinken Weg loop van huis Met de deuren sla Niet thuis kom vandaag Je klinkt als een puber @renaldo61 Ik heb een puber hier in huis, de zon draait om hun. Ze menen dat ze het middelpunt van het universum zijn. En elke keer vallen ze weer met hun snufferd hard op de grond als het blijkt dat in de realiteit het niet zo is als zij zich bedacht hadden Dat heet het pad naar volwassenheid, sommigen hebben daar moeite mee en anderen bereiken het nooit

De insteek van Etty vind ik wel een mooie. De hulpverlener moet naar een kwetsbare hulpbehoevende persoon. Met Renaldo gaat het de laatste tijd zo goed, die heeft wat minder hulp nodig nu. Dat klopte blijkbaar niet, Renaldo moet ook hulp hebben. Nu, want anders gaat hij alcohol drinken. Het forum moet hem gelijk geven want anders gaat hij alcohol drinken. En dat hij hulp nodig heeft komt beslist niet door hemzelf. Ik denk dat alcohol drinken ook een vorm van zelfmedelijden is. Je kunt er dan in elk geval goed in zwelgen.

Goeie morgen, ik ga niet zeggen dat dit forum me ah wankelen brengt want dat is het zeker niet maar ik ga straks ook weer naar de zwemles en begin door dit draadje nu ook al te twijfelen aan mijn eigen motieven daarvoor. 😅 Het kind zit in de voorlaatste groep, die ze opnieuw moet doen. Diploma van 25 meter heeft ze al en ze kan eigenlijk wel zwemmen: schoolslag, rugslag en 2 kanten crawl. Alleen mist ze nog wat kracht en uiithoudingsvermogen, volgens de lesgeefster. We gaan nu al 2,5 jaar trouw elke zaterdag en daarvoor had ze ook al les. Zij is de zwemles beu maar ik vind het goed dat ze toch iets van sport doet want voor iets anders is ze niet te motiveren (wel heel enthousiast over tekenles). En natuurlijk wil ik dat ze zich in het water zo vrij voelt als een zeemeermin, omdat ik dat zelf een fantastisch deel van het leven vind, dat zwemmen. Enfin, even invoelen of het dus mijn eigen angst en verlangen is waar we dit doorzettingsvermogen voor inzetten 😅. Maar wat dan nog eigenlijk als het zo is? En o ja, nieuwe hobby’s, ik heb het kleuren op nummer ontdekt, ik kan me bijna geen bejaardere activiteit inbeelden (niet beledigend bedoeld naar ouderen) maar ik heb gisteren mijn eerste helemaal afgewerkt en eigenlijk feitelijk moet ik toegeven dat ik dat dus best heel fijn vind, rustgevend, no-brainer en tegelijk toch een beetje creatief en met resultaat. Hoe fijn kan het zijn? en @Mormel tuurlijk mag je hier schrijven als je nog drinkt. Allez, mijn inziens toch, anders wordt het hier echt wel heel saai en is er ook geen herkenning voor als het mislukt, want dat kennen we toch allemaal niet? Al is het van in een ver verleden of enkel in gedachten. Appeltje, eitje, dan zou er geen forum (hoeven) zijn. In ‘falen’ zit verbinding. Wie gaat er nu graag met perfecte mensen om? Zelfs de perfecte mensen hebben dat graag want dan kunnen die zich lekker perfect blijven voelen 😁 Zo, dat was weer mijn ochtendlijke spraakwaterval die ik er even moest uitbraken precies.

Oh, en dat vergeet ik al dagen te zeggen: Het doet me goed jou hier weer te lezen @Adri03

Goedemorgen! Hup, wandelschoenen aan en gaan😄 Dagpact: MaryArt Fonny🌞 Maja

82,4

Goeiemorgen, Toitoi voor je zoon @knakker, en blij voor jou dat je niet meer naar dat zwembad hoeft. Vond het ook geen pretje. Vooral het geluid. Vandaag eindelijk partner zover gekregen om samen een flinke klus in huis aan te pakken. Ik dacht even: hoofdactiviteit? Maar dat is het natuurlijk wel inderdaad. Ik merk dat ik vooral aan het schoonmaken en opruimen ben, achterstanden wegwerken, en alles bewuster doe. Ik had me al opgegeven voor een paar cursussen, die beginnen in januari en februari. Leuk vooruitzicht.

Mooi is dat, hoe dat werkt. Ik merk dat met stoppen met roken op dezelfde manier. Nadat je hoofdactiviteit is komen te vervallen ga je vanzelf ineens allerlei veel leukere dingen ondernemen.

Voorzichtig, met zonnebril😎

Beetje late reactie en ik weet dat je niet altijd zit te wachten op reactie dus als je wenst verwijder ik deze post. Ben sinds kort zelf aan de slag als huishoudhulp en herken wat je schrijft (lang als bakker gewerkt, maar mijn achtergrond is menswetenschappen). Kuisen om te kuisen (dus op de plekken waar het eigenlijk gewoon proper is) is doodsaai, dus ik heb aan het kantoor gevraagd om mij bij de moeilijkere klanten te zetten, waar er echt werk is en je het gevoel hebt een meerwaarde te bieden. Maar dat sociaalpsychologische is ook wel fijn. Bij de klant waar ik komende dinsdag moet zijn heb ik de vorige keer bijna een uur aan tafel gezeten om koffie te drinken en te praten, even schoonmaken en vervolgens had ze wafels gebakken en zei ze dat het tijd was voor een pauze, waarna we weer een uur gebabbeld hebben.

Oja @Spirit Als alle aandacht niet naar U gaar dan heb jij steeds een probleem niet? BJ al juist hetzelfde. Aandachtshoeren! En nu ben ik echt weg, voor ik echt boos wordt.

Vermeend verschil.

@renaldo61 ga je nou nog een maand doorzagen hierover? Ga eens wat anders doen dan medelijden met jezelf te hebben.

Maar Renaldo zit graag in die positie: alles overkomt hem; zijn moeder, zijn vrouw, Hestia, Femke, het overkomt hem en hij heeft daarin geen spreekrecht. Totaal geen eigen verantwoordelijkheid zelfs niet nadat hij ruim een jaar nuchter is. Ik hoop dat je goede zorgen krijgt want dit is niet louter autisme.

Tjeetje, ik schaam me er altijd voor als ik mag zeggen dat mijn werk huishoudhulp is. Omdat het ongeschoold werk is, denken mensen vaak dat je dan ook dom bent en zo en dat vind ik er lastig aan. Vooroordelen dus. En ja schoonmaken vind ik ronduit saai en zal ook nooit veranderen verwacht ik, maar wat uitdagend aan deze job is, is de omgang met mensen. En deze week werd het me weer eens haarfijn duidelijk. Dat ik met dat stomme poetswerk, eigen gewoon hetzelfde mag doen als een soort van maatschappelijk werker, waar ik een diploma voor heb, alleen geen verslagen hoef te schrijven en verantwoording af hoef te leggen aan mijn meerdere. Dus er eigenlijk gewoon puur voor die mens mag zijn, qua luisteren, qua zijn. Niet de druk voel dat ik moet presteren en het gevoel van iemand willen redden er ook niet is. De grenzen waarin ik mag werken zijn duidelijker, waardoor ik dingen sneller los kan laten en daardoor veel productiever kan zijn. Van bovenaf opgelegde beperkingen opgelegd krijgen, werkt voor mij gewoon niet. Maar vanuit, een soort van beperking, zoals huishoudhulp zijn en daardoor eigenlijk geen verantwoording mogen nemen over heftige zaken vind ik heel prettig. Dan kan ik bijvoorbeeld wel gewoon zeggen wat ik denk, maar hoeft er niet zoveel meegedaan te worden. Kan ik ook gewoon oefenen en zo en mezelf beter leren kennen. Vandaag hoorde ik bijvoorbeeld van een klant, dat deze weer een terugval had in de anorexia, gewoon omdat ik opmerkte dat ik haar wel erg mager geworden vond. Ik weet van haar dat ze problemen heeft met haar kunstgebit en daardoor alleen zacht eten kan eten, dus daar refereerde ik eigenlijk aan. Maar wat ik dan heel erg bijzonder vind, is dat deze dit dan met me deelt. Omdat ze het nog maar pas tegen haar man had gezegd en mij nu ook in vertrouwen nam. En haar kinderen het niet wil vertellen. Dat ze het met me durft te delen vind ik al speciaal, maar wat ik merkte aan mezelf vond ik ook wel bijzonder. Ik hoorde het gewoon en had niet zoiets nu moet ik je gaan helpen. Eerder dat ik het gewoon aannam en nieuwsgierige vragen ging stellen. Of gewoon geïnteresseerde vragen stelde. Dat had ik zelf niet zo door, maar dat gaf deze me later wel aan dat ik deze gewoon heb kunnen laten praten en deze zijn verhaal heb kunnen laten doen. Natuurlijk vind ik het wel erg en hoop ik dat het beter gaat, maar dat is niet aan mij om er iets mee te doen. En ja, dan denk ik, huishoudhulp zijn is niet zo schaamtevol ook weer niet, zonder autoriteiten boven mij, verantwoordelijkheden en dergelijke, kan ik met dit werk soms ook gewoon even weer mijn talenten benutten. En dan voel ik me toch best wel weer nuttig. Under cover, mag ik dan toch een beetje mensen helpen en mezelf ook. Want gaat op een super veilige manier. En ja dat maakt mijn werk dan weer heel bijzonder. Ik poets voor de kost om mijn rekeningen te kunnen betalen en wat ik ernaast doe verrijkt mijn leven. En daar heeft mijn baas niks mee te maken, enkel mijn klanten die me daar in toelaten. Dus eigenlijk heb ik niks om over te klagen of me voor te schamen.

Applaus voor @Elonwyn en @Shahire.

Okee ik ga me hier afmelden en een lekker stuk in mijn kraag drinken. Dat is toch hetgeen wat jullie willen horen niet? Ik had gehoopt dat, verkeerdelijk gedacht dat dit forum diende om te steunen. Mijn fout.