Klassement

Een halve maand alweer!! Gefeliciteerd aan alle volhouders tot aan deze mijlpaal, en voor degenen die gezwicht zijn is er nog altijd de troostprijs te winnen: de tweede helft van de Dry Jan die vandaag ingaat. Zet m op!! ✊🏼✊🏼✊🏼

Het is een poosje stil geweest, maar wat valt er te melden als het gewoon goed gaat. Voel me steeds meer mezelf en krijg mijn gevoel weer een beetje terug. Het afgevlakte wordt steeds minder. Had tijdens de 2 weekse kerstvakantie wel een paar moeilijke momenten. Echter niet aan toegegeven en dat maakt nu dat het iedere dag iets makkelijker lijkt te worden. Afgelopen week een heftige gebeurtenis (werkgerelateerd) meegemaakt en ook dit brengt me niet van mijn stuk. Dat was eerder wel anders. Het gaat goed zoals het nu gaat... we kruipen langzaam richting de 3 maanden 😅

Fijn dat je op het dagpact staat @renaldo61. En heel ellendig dat die persoon jou zo teleurstelt. Maar het zegt meer over die persoon dan over jou hoor. Probeer er boven te staan, laat jouw gevoel van eigenwaarde niet afpakken. Maar ik begrijp dat dat heel moeilijk is. Heel knap dat je tóch geen drank bent gaan kopen, dat je trouw bent gebleven aan Femke én aan jouzelf. Ik heb het je al wel eens eerder verteld: jij hebt Femke niet verraden door haar in te laten slapen. Je hebt haar de rust gegund die ze nodig had, waar ze aan toe was. Maar ik begrijp jouw gevoel daarover wel hoor, het blijft moeilijk. En ja, honden zijn trouwer, veel trouwer dan mensen.

Nog niemand wakker? 😳 De morgenstond heeft peper in de kont!

@renaldo61 ga je nou nog een maand doorzagen hierover? Ga eens wat anders doen dan medelijden met jezelf te hebben.

Maar Renaldo zit graag in die positie: alles overkomt hem; zijn moeder, zijn vrouw, Hestia, Femke, het overkomt hem en hij heeft daarin geen spreekrecht. Totaal geen eigen verantwoordelijkheid zelfs niet nadat hij ruim een jaar nuchter is. Ik hoop dat je goede zorgen krijgt want dit is niet louter autisme.

Wat klinkt dat fijn!

Ik ga door voor de 7 jaar. Het gaat goed met mij en mijn gezin. Ik bezoek nog steeds de AA meeting in de buurt. Dus verder eigenlijk niets bijzonders te vermelden..

Complimenten @reboot. Bijna 8 jaar al.

Goed om te lezen @kers! We lopen gelijk op. Op naar die drie maanden!

Nu geen slachtoffer meer spelen @renaldo61. Weer eten, niet in bed blijven liggen en naar buiten. Hop hop....

geweldig fijn dit te lezen @kers zo ging het mij ook, alles wat ik eerder verdoofde, bleek zonder drank behapbaar. En het was geen gemakkelijke periode ook bij mij, maar elke overwinning op mezelf daar bleef wat kracht van hangen. En mijn verdriet en depressie waren ook niet zo maar weg. Maar ze voelden veel echter, dan de drankjank en piekers midden in de nachten na drank. Gevoel is zo waardevol, of dat nu positief of wat wij negatief noemen, is. Het is deel van ons. Door dat weg te drinken verraden we eigenlijk een stuk van ons zijn. Maar we halen ook het evenwicht weg. En dat brengt de rust om de moeilijke dingen te helen. Dat kan echt alleen nuchter. Ik zou niet anders meer willen. En ik denk jij ook niet. Bedankt dat je mij dit besef ook weer even bewust maakt, het lijkt vaak alweer vanzelfsprekend.

Deze voormiddag mijn moeder bezocht. Ze hadden mij enkele dagen geleden al verwittigd dat het snel ging. Ik zag een homp vlees dat moeilijk ademde en ogen van een geest volgepompt met pijnstillers en kalmeermiddelen. Had al geen verlangen haar te zien en voelde niets. De zoveelste keer dat ik een mens op zijn sterfbed zie, heb er al zoveel begraven. Lang zal het voor haar niet meer duren en ik zei haar ook dat ze mocht gaan slapen. Qua symboliek kan het tellen: 16 januari de dag dat mijn grootmoeder overleed (zij heeft enorm veel zorg voor mij gedragen), morgen de dag dat ik 44 word. Ik was er altijd trots op om een atheïst te zijn, maar de toevalligheden stappelen zich op. En ik weet het niet meer.

@Adri03 Dat is gewoon het Stockholm syndroom 😁 De hond heeft weinig keuze. Ik heb altijd medelijden met honden die over de rooie gaan van enthousiasme als ze mij zien. Alsof ik het leukste ben dat hun ooit gebeurt 😁 Als ik thuis kom zegt mn hond hoi. Als ik een week weg ben geweest dan is het wel heel enthousiast idd en dat is dan eigenlijk een beetje zielig.

Mensen met honden vergelijken vind ik altijd wat onzinnig. Dat ze veel vreugde en liefde geven is wel een feit. Als het hondje van een vriendin mij helemaal door het dolle heen enthousiast begroet, vergeet ik ook vaak om die vriendin te groeten en loop ik zo langs haar heen. Jezelf bewusteloos willen drinken omdat je je verlaten voelt, dat is op zich natuurlijk wel begrijpelijk. Hopelijk heb je vandaag weer andere ontmoetingen en kun je er over praten met iemand Renaldo. Vanmorgen op de sportschool had ik een leuke ontmoeting na de les. Zo'n praatje bij de koffie kan weer nieuwe inspiratie geven, het heeft mij aan het denken gezet. Hoe ouder ik word, hoe makkelijker ik een gesprek aanga met vreemden. Het helpt ook dat ik dat kan doen zonder verwachtingen. Als mijn gesprekspartner geen sjoege zou hebben gegeven, was het ook prima geweest.

Goedemorgen, Ik begrijp het denk ik niet goed @renaldo61. Een afspraak twee keer moeten verzetten, daar kan van alles achter zitten. Als je graag met deze hulpverlener contact hebt, kan ik het me heel erg goed voorstellen dat je je teleurgesteld voelt en baalt, en tegelijkertijd kan deze persoon een hele goede reden hebben, misschien iets naars zelfs in zijn of haar leven?

Ja joh allang al! Ik zat om 5 uur alweer met een pond bevroren doperwten in een ouwe sok op mijn ogen 🤣 Goeiemorgen allemaal!

Gefeliciteerd @Marij topper!!

@Spud: ik kom soms vijandig over voor mensen maar in realiteit ben ik een van die kloothommels die altijd iedereen probeert te helpen. En dus niet alleen mensen, maar ook dieren. Eigenlijk denk ik dat jij het ook niet zo makkelijk hebt maar dat je ondertussen toch een plaatsje hebt gevonden. En heel eerlijk lijkt jou geest ook verstoord maar probeer je er het beste van te maken zonder afhankelijk te zijn van anderen. Dus ik wens jou het allerbeste. Het is niet eenvoudig te leven in een wereld waarin je zelden iemand tegenkomt die dezelfde taal spreekt. Weet dat je niet alleen bent.

Tjeetje, ik schaam me er altijd voor als ik mag zeggen dat mijn werk huishoudhulp is. Omdat het ongeschoold werk is, denken mensen vaak dat je dan ook dom bent en zo en dat vind ik er lastig aan. Vooroordelen dus. En ja schoonmaken vind ik ronduit saai en zal ook nooit veranderen verwacht ik, maar wat uitdagend aan deze job is, is de omgang met mensen. En deze week werd het me weer eens haarfijn duidelijk. Dat ik met dat stomme poetswerk, eigen gewoon hetzelfde mag doen als een soort van maatschappelijk werker, waar ik een diploma voor heb, alleen geen verslagen hoef te schrijven en verantwoording af hoef te leggen aan mijn meerdere. Dus er eigenlijk gewoon puur voor die mens mag zijn, qua luisteren, qua zijn. Niet de druk voel dat ik moet presteren en het gevoel van iemand willen redden er ook niet is. De grenzen waarin ik mag werken zijn duidelijker, waardoor ik dingen sneller los kan laten en daardoor veel productiever kan zijn. Van bovenaf opgelegde beperkingen opgelegd krijgen, werkt voor mij gewoon niet. Maar vanuit, een soort van beperking, zoals huishoudhulp zijn en daardoor eigenlijk geen verantwoording mogen nemen over heftige zaken vind ik heel prettig. Dan kan ik bijvoorbeeld wel gewoon zeggen wat ik denk, maar hoeft er niet zoveel meegedaan te worden. Kan ik ook gewoon oefenen en zo en mezelf beter leren kennen. Vandaag hoorde ik bijvoorbeeld van een klant, dat deze weer een terugval had in de anorexia, gewoon omdat ik opmerkte dat ik haar wel erg mager geworden vond. Ik weet van haar dat ze problemen heeft met haar kunstgebit en daardoor alleen zacht eten kan eten, dus daar refereerde ik eigenlijk aan. Maar wat ik dan heel erg bijzonder vind, is dat deze dit dan met me deelt. Omdat ze het nog maar pas tegen haar man had gezegd en mij nu ook in vertrouwen nam. En haar kinderen het niet wil vertellen. Dat ze het met me durft te delen vind ik al speciaal, maar wat ik merkte aan mezelf vond ik ook wel bijzonder. Ik hoorde het gewoon en had niet zoiets nu moet ik je gaan helpen. Eerder dat ik het gewoon aannam en nieuwsgierige vragen ging stellen. Of gewoon geïnteresseerde vragen stelde. Dat had ik zelf niet zo door, maar dat gaf deze me later wel aan dat ik deze gewoon heb kunnen laten praten en deze zijn verhaal heb kunnen laten doen. Natuurlijk vind ik het wel erg en hoop ik dat het beter gaat, maar dat is niet aan mij om er iets mee te doen. En ja, dan denk ik, huishoudhulp zijn is niet zo schaamtevol ook weer niet, zonder autoriteiten boven mij, verantwoordelijkheden en dergelijke, kan ik met dit werk soms ook gewoon even weer mijn talenten benutten. En dan voel ik me toch best wel weer nuttig. Under cover, mag ik dan toch een beetje mensen helpen en mezelf ook. Want gaat op een super veilige manier. En ja dat maakt mijn werk dan weer heel bijzonder. Ik poets voor de kost om mijn rekeningen te kunnen betalen en wat ik ernaast doe verrijkt mijn leven. En daar heeft mijn baas niks mee te maken, enkel mijn klanten die me daar in toelaten. Dus eigenlijk heb ik niks om over te klagen of me voor te schamen.

Tsjonge, van de pil kun je dus ook niet op aan! Daarom had ik het dus zo lastig! Een doodgewone PMS waar ik effe geen rekening mee gehouden had. Maar en van me af schrijven en daarna in bed gaan liggen heeft me in de veilige zone gehouden.

Bedankt Bob! Het lijkt misschien wat overhaast na slechts 2 weken gestopt te zijn, maar gezien hoe ik me nu voel zou het een enorme blunder zijn om na het eind van de Dry Jan weer te gaan drinken. Of op wat voor ander moment dan ook. Na zoveel jaren is het nu helder geworden.

Beter. Dan raakt het je stukken minder of niet.

Dagpact: MaryArt Yvonne renaldo61 Ik heb er gisteren in de namiddag zeer lang over nagedacht om alchohol te gaan kopen. En me bewusteloos te drinken. Een van de belangrijkste redenen dat ik het niet gedaan heb is de nagedachtenis van mijn hondje Femke. Het zou zijn als alsof ik haar voor een tweede maal helemaal zou verraden. De eerste maal was toen ik haar liet inslapen. In mensen heb ik absoluut geen vertrouwen meer, maar mijn hondje heeft me nooit verraden.