Klassement

Dat je ontzettend veel meer geniet van dingen als er geen baby in de buurt is? Ja dat heb ik ook 🤣

Ik geloof mn ogen niet, Claudius ligt nog te slapen 🤣

Mogge. Vandaag de hele dag alleen thuis. Dat waren altijd risicomomenten om mijn gang te gaan, ongemerkt. Maar nee. Zaak is om mij bezig te houden en niet in ledigheid te vervallen. Maar ook weer niet te hyper, want dan haak ik op gegeven moment ook af om liever te gaan zuipen. Het zoeken naar een mooi evenwicht. Intussen staat hier een ragù in de slowcooker het huis te vullen met heerlijke geuren. En ik luister Bach. Het valt mij altijd weer op hoe ontzettend veel meer ik kan genieten van andere dingen als ik niet drink en niet rook. Het is net als met baby’s 🙃 Je geeft een paar dingen dingen op, maar krijgt er ongelooflijk veel voor terug.

Goedemorgen allemaal Jammer, dacht dat het vandaag weer mooi weer zou worden Gisteren een paar uur in de tuin gewerkt Heel veel bollen geplant, Dalias afgeknipt en een laag turfmolm plus noppen folie erop om te beschermen tegen de vorst. Laat het voorjaar maar weer komen ☺️ Vandaag 1 jaar en 4 maanden alcoholvrij

Zojuist de Antabus onder toezicht ingenomen

Goeiemorgen iedereen @bumperjim Ik hoop nog dikwijls je kunnen te teleurstellen door te slapen. dagpact: Fonny Maia Claudius

Leve Onze Lika gefeliciteerd Lika, doorzetter die je bent

Heel goed dat je deze verleiding hebt doorstaan! Ik zou vooral daar trots op zijn. Dat het andere werk hierdoor wat is vertraagd lijkt mij van vele malen minder belang. Niet tobben. Voorwaarts maar weer 🙂

Hartelijk gefeliciteerd @Mariann. Je hebt er twee jaar op zitten! Laat je ons weten of je er nog een derde jaar bij gaat doen? Ook altijd fijn te lezen hoe het er tot nu toe mee gaat en of dat nieuwe leven bevalt. @Jac, proficiat me je twee maanden! @John72 gaat lekker door.

Ik heb regelmatig gesprekken en ik heb nog 2 dagen per week dagtherapie. Vanavond naar de AA. Morgen een cursus over verslaving buiten de kliniek, waar ik zeer naar uit kijk.

Jaaa blijheid en dus goed nieuws vanuit mijn kant: De huisarts heeft me teruggebeld over mijn verzoek om me het medicijn Campral voor te schrijven (tegen de zucht/trek naar alcohol en de roes) Zij kan niks voor me betekenen omdat verslaving niet haar vakgebied is, daarvoor moet ik bij mijn instelling voor verslavingszorg zijn. Hun zostraks gebeld: 6 x doorverbonden (🙈) Uiteindelijk blijkt dat er vandaag 1 verpleegkundig specialist aanwezig is, ze zou me vandaag nog terugbellen en het bespreken met me. Het was nog even afwachten dus. Ben net teruggebeld door de verpleegkundigspecialiste: ik krijg 3 x 2 tabletten Campral per dag voorgeschreven voor een periode van 2 x 31 dagen met daarna maandelijkse verlenging. Opluchting!!

Gefeliciteerd!!!

Hahaha, mooi Claudius, goedemorgen. DAGPACT: Fonny Maia Claudius Yvonne

Filmpje ademloos uitgekeken. Wat legt zij het helder en begrijpelijk uit. Had ik haar maar als therapeute of arts gehad! Dit maakt het hele thema rondom verslaving inzichtelijk en nu begrijp ik er veel meer van hoe het vanuit de basis werkt. Deze ga ik zeker nog terugkijken. Bedankt dat je deze precies met mij gedeeld hebt. En ik werd een beetje verlegen door je laatste zinnen. Nee, ik kan het niet kort en bondig houden, maar fijn dat je geboeid werd en dat je mijn manier van schrijven aangenaam vindt.

Dit filmpje (1/2 uurtje) kan je helpen als reminder. De antabus is het fysieke deel van verantwoording nemen, deze les kan het psychisch deel vormen, mocht je ooit in de verleiding komen te gaan sjoemelen met innemen van antabus. Voor mij was het een eye-opener het zo duidelijk ook als brein-proces te zien. Bedankt voor al je verhalen vandaag; ik lees zelden de lange stukken (aan het eind vergeten wat erin staat) maar werd toch geboeid. Je schrijft fijn en beeldend.

Hartelijk gefeliciteerd @Soothe. Je staat op 17 jaar. Een topper, mag je wel zeggen. Laat je ons weten of je door blijft gaan? Ook @Lika wil ik hartelijk feliciteren met haar 8 jaar. Da's ook best veul, zullen we maar zeggen. Ook graag van jouw een bevestiging dat je door blijft gaan. Iets meer laten weten over hoe het er mee gaat mag natuurlijk ook, hoor. Liefst van allebei. @Moeps proficiat met je 5 maanden. Mooi op weg dus. En dan hebben we nog @bolletje en @Happiness2 met weer een maand erbij.

Ja gewoon wegwegweg ermee onmiddellijk goed gedaan. Het blijft nog lange tijd een strijd, hoor, het is echt een hard drug. Stoppen met alcohol is niet voor kids en watjes 😜 Elke keer dat je niet zwicht is een overwinning waar je lekker trots op mag zijn.

Ja, het blijft een strijd. Ik had ze trouwens leeg gedronken.

Ik ben ter voorbereiding voor de muren die overmorgen geverfd gaan worden alvast de bank, hoge kast en eettafel van de muur weg te halen (metertje ofzo) om de plinten schoon te maken, de vloer te stofzuigen en de plinten alvast af te plakken. Vandaag deel 1, morgen de rest. Eerlijk verdeeld. Maar.... het ging een 3 kwartier geleden behoorlijk mis eventjes... ik had het onser en achter de bank en dat deel van de plinten klaar, volgende gedeelte was de hoge, wiebelige kast waar ik vrijwel nooit inkijk. Staan boeken in etc. Kast voorzichtig stukje voor stukje een ruime meter van de muur weggetrokken, maar ik hoorde gerammel... ik keek in de kast en er lagen 2 volle flessen wijn in, en 1 fles 3/4e gevuld. Flessen direct leeggegooid en lege flessen in de berging gezet. E-nor-me behoefte aan de roes die me alle gevoelens en dingen laat vergeten, interne 'mini-crisis', code rood, dít is 100% mijn nummer 1 valkuil. Die gigantische behoefte aan de roes. In de 20 alcoholvrije dagen nog niet eerder zo'n heftige en intense behoefte gevoeld. Vriendin geappt maar die snapte niks van mn warrige / onsamenhangende bericht. Rationeel geprobeerd te denken.. "max. 20 minuten... max 20 minuten.." Ambulante zorg gebeld, godzijdank is mijn pb-er aan het werk die me door en door kent. Kwartier ofzo gebeld en toen zakte het inmiddels ook weer af. Toen hij er zeker van was dat ik weer oké was hingen we op. Pffff. Wat een avondje opruimen, afplakken en schoonmaken had moeten worden werd onverwacht en lelijk onderbroken door die kut flessen wijn en de reactie van mijn hoofd daarop. Gelukkig heb ik goed gehandeld, daar kan ik als ik er morgen aan terug denk trots op zijn. Ik maak dit bericht even af en dan ga ik verder hier in huis. Ik dacht trouwens oprecht dat ik helemaal geen alcohol meer in huis had.. Pfff. He-le diepe zucht. Zal het altijd zo'n strijd blijven?

Dank je @Maia, voel je niet verplicht te reageren hoor!

Jij bent er misschien niet verdrietig om, maar ik vind het sowieso voor iedereen die kampt met welke verslaving dan ook gewoon heel rot. En je hebt heel erg teruggeschaald, hetgeen betekent dat je in het verleden nog veel dieper in de shit zat dus dat zal al een hele verbetering zijn. Knap! En gelukkig kun je er soms nog om lachen. Humor en een gezonde dosis zelfspot zijn zo belangrijk!

Niet drinken betekent vaak op een andere manier leren omgaan met gevoelens. Ze toelaten in plaats van wegdrukken of verdoven. Vervelende gevoelens gaan niet weg, maar ze wisselen zich normaal gesproken af met fijne gevoelens. Een leven lang. Elke dag. Als drank een optie is leer je niet met die vervelende gevoelens omgaan, behalve dan door deze te verdoven. Als je dan nuchter bent, is het logisch dat er veel verzet is tegen vervelende gevoelens. En misschien wel zit te wachten tot het over gaat. Het proces bevorder je door een manier te vinden om met vervelende gevoelens om te gaan die voor jou werkt. Ik ben het gaan zoeken in de hoek van radicale acceptatie, mindfiulness, dat werk. Dat pad bevalt mij het beste. Ik heb nuchtere perioden gekend van 8 jaar, anderhalf, twee jaar. En dan denk ik dat het wel weer kan, dat het uit mijn systeem is. Omdat ik zo goed kan voelen en niet meer wegloop voor mijn gevoelens. Maar zodra ik een glas wijn drink kunnen mijn gevoelens de boom in, kennelijk kan ik het drinken beter laten als ik vooruit wil, mezelf ontwikkelen, mezelf leren kennen.

Nee maar ik ben er niet verdrietig om, ik heb het heel erg teruggeschaald maar ik blijf wel verslaafd. Ik moet er soms om lachen. Soms ook niet 🤣

Jaaaa ik schrijf graag maar meestal wordt het een lange lap tekst terwijl dat niet de oorspronkelijke bedoeling was. Daarom zijn ze op whatsapp ook heel vaak heel blij met mij.. *not* 😀 Het forum voelt zeker aan als een veilige plek op internet waar ik nog heel veel dingen van een hoop ervaren mensen kan leren. Zeer zeer zeker. Verdrietig dat jij nog een van die worstelaars bent, maar gelukkig heb je veel aan dit forum. Echt zo bijzonder en waardevol. Sterkte

"Ik schrijf graag" 😁 dat blijkt! Dat kan hier naar hartelust. Anderen lezen is heel leerzaam. Jezelf teruglezen een paar maanden later misschien nog meer leerzaam. Ik ben 1 van die worstelaars waar LJ het over had maar ik kan wel zeggen dat ik zonder dit forum 7 jaar lang veeeeel meer had gezopen dan dat ik nu nog doe.

Zo, deze komt even binnen zonder dat ik precies kan benoemen waarom. Je rake woorden? In de grote lijnen de spijker op z'n kop slaan? Ik ken mijzelf inderdaad goed. En ja, ondanks de eerder benoemde mildheid die voorzichtig toeneemt kan ik in situaties behoorlijk kritisch op mijzelf zijn. Tegenwoordig bespreek ik dit soort situaties ook na, en kijken we naar wat er goed ging, en ook naar hoe ik anders of eventueel beter zou kunnen handelen de volgende keer. En is het niet mens-eigen dat je je meer bewust bent van je negatieve kanten? Ik vind al met al dat ik wel optimistisch in het leven sta, al is dat er hier misschien nog niet zo goed uit de verf gekomen. Kom ik op terug. Werken gaat niet. Na meer dan 10 jaar intern bij de ggz (aaneengesloten) ben ik volledig afgekeurd en daar heb ik inmiddels vrede mee in mijn hoofd. Dat wil overigens niet zeggen dat ik de hele dag op de bank naar streamingsdiensten zit te kijken. Hobby's heb ik gaandeweg -ik woon nu zo'n 5 jaar ambulant- weer opgepakt of nieuwe ontdekt. Zo ben ik altijd lichtelijk euforisch als ik 's ochtends thuiskom na een lange wandeling die begint als het vroeg in de ochtend nog iets schemert. Rust, natuur, vogeltjes, af en toe een hert aan de bosrand en vooral even alleen maar Maia. Ik heb enkele penvriendinnen. Ik schrijf graag. Ben creatief: mandala's kleuren, soms een Diamond Painting voortzetten etc. Ik lees graag thrillers, luister misdaad podcasts, speel en knuffel graag met de katten en omring me graag met de enkele dierbaren die ik nog heb. Sporten gaat niet meer na een aantal jaar geleden mijn enkel verbrijzeld te hebben. Wandelen -ik heb een route uitgevogeld van 4.2 km, met 3 bankjes om de voet even te laten rusten onderweg- is het maximaal haalbare voor mij. Endorfinen: het welbekende gelukshormoon. Ik ben absoluut niet fysiek ingesteld. Een keer een hand op mijn schouder is oké, maar ik hoef niet geknuffeld, gemasseerd of aangeraakt te worden bijvoorbeeld. Met de katten knuffelen of ze aaien werkt wel, net zoals thuiskomen na het wandelen, goed eten en een goede nachtrust, om maar wat te noemen. Structuur is van groot belang. Ik ben lichtelijk autistisch dus dat hangt ook wel samen met elkaar. Zo bel ik bijvoorbeeld dagelijks met mijn moeder op een vast tijdstip. Daar wijken we nooit vanaf. En anders laat ze het asap weten zodat ik me erop in kan stellen. Dan is het oké. Ik raak enigszins ontregeld als een vaste, wekelijkse afspraak verzet wordt, al is het eenmalig. Ik kan dan compleet met de dagen in de war komen. Structuur is een basisfundament in mijn leven, maar ik kan er een heel klein beetje vanaf wijken, want ik ben ook realistisch: het loopt nooit 100% zoals het zou "moeten" lopen. Geven deze een soort van roes? Sporadisch een gevoel van lichte euforie, meer niet. Ik neem zeker je tip mee om de wie is wie draadjes uit te pluizen met jouw ideeën daarin. Ik kan ook absoluut leren van andermans ervaringen, dus ik zal dat gaan doen. En even zoeken is prima voor mij. Gebrek aan eigenwaarde.. afhankelijk van verschillende omstandigheden. Na een goede nacht met slaap is dat beter dan een onrustige, wiebelige nacht. Als ik goed heb gehandeld en daar trots op ben, stijgt het. Faal ik, kan ik mijzelf in gedachten ook finaal de grond in boren. En van nog zoveel factoren afhankelijk. En ik herken wat je zegt. Elke dag een dag erbij maakt TROTS. Zie, ik kán het wel, en nu ga ik het volhouden ook. Interne motivatie die groter en groter wordt naarmate je al vaker de 0 op kunt schrijven. Ook mensen in mn omgeving complimenteren me. Gezond kleurtje in het gezicht, open en helder in contact, vrolijker, geïnteresseerd in degene die tegenover je zit etc etc. Doet me enorm goed. Ik hoef het niet elke keer te horen, maar sporadisch en het liefst op een totaal onverwacht moment. Dat doet me enorm goed en motiveert me enorm. Ik heb een sterk karakter inderdaad, en dat heeft z'n invloed op zowel mijn positieve als mijn negatieve dingen en eigenschappen. Dus bij deze de positieve kanten: Ik ben loyaal, alert, krachtig, communicatief vaardig, creatief, intelligent en kan me enorm focussen. Ik ben breed georiënteerd én geïnteresseerd. Ik heb een brede algemene kennis: ik weet van heel veel dingen nét genoeg af. Ik ben leergierig, neem doorgaans het initiatief, ben realistisch, denk positief en oplossingsgericht. Daarnaast denk ik, maar durf ik nog niet hardop te zeggen dat ik (diep) van binnen ook wel dapper en moedig ben. Zoals je leest zijn de positieve kanten er zeker wel en heb ik ze heel duidelijk. Áls ik niet drink. Als ik helder en stabiel ben. Als ik open sta voor contact, en eerlijk en open in gesprek blijf. Als ik onder invloed ben kun je 8 van de 10 positieve dingen/eigenschappen op dat moment absoluut niet in mij terugzien. En ach ja, ik heb in al die jaren en ook nog ambulant dat ik de goede eigenschappen zo weet op te noemen. Nog mooier is dat ik inmiddels ook geloof dat ik zie positieve eigenschappen ook daadwerkelijk bezit.

Welkom Maia. Je hebt alles wel al bedacht lijkt het. Je kent jezelf, durft kritisch te zijn en weet dat de niet aardige/negatieve kanten er ook zijn. De positieve benoem je niet (als ik goed heb opgelet). Heb je werk? Hobbies? Sporten? Dingen die je structuur bieden en endorfinen leveren? Die geven mij soms ook een soort van roes, die ik herken van vroeger de drank. Maar dan een zonder schaamte en schuld. Als tip zou ik zeggen, lees eens de hele wie is wie draadjes van een paar adb-ers. Bijv. een die nog worstelt/terug valt en iemand die er "klaar" mee is. Zal misschien even zoeken zijn. Maar hier veel lezen en schrijven heeft mij deugd gedaan. Zien hoe ik niet wil, en me optrekken aan hoe wel. Er staan km's teksten aan tips en thema's. Jaren aan ervaringsverhalen. Maar elk mens is anders, heeft een andere rugzak en het vergt dus selectief zijn wat voor jou helpend gaat zijn. Veel mensen gebruiken deze wie is wie draad ook als een soort van dagboek. Kun je altijd gericht teruglezen als je het moeilijk hebt. Ben je zo door die 20 min. trek heen. Voor mij persoonlijk was het vooral een gebrek aan eigenwaarde waardoor ik dronk. En ja dat versterkt natuurlijk. Hoe langer en meer ik dronk, hoe slechter dat werd. Dus toen ik stopte en een zekere fierheid terug ontdekte, was dat iets om te koesteren. Ik volgde ook die training en kon 3 maanden de 0 noteren. Dat elke dag tikken, was alleen al een van de meest positieve dingen in mijn leven toen. En wel de vragen goed en eerlijk blijven beantwoorden. Dat hielp me beseffen hoe makkelijk ik eerder van die 0 afgestapt was. Altijd wel een smoes bij de hand. Het forum heeft mij de ogen geopend. Is nu een van mijn "betere" verslavingen geworden. Want ja, onmatig he. Dat blijft. Maar ik neem nu wel beter de verantwoording in welke verslaving toe te geven en welke niet. Als ik jou een beetje goed lees, heb je een sterker karakter dan je je nu misschien beseft? Vandaar dat ik naar positieve dingen/eigenschappen nieuwsgierig ben. Een beetje evenwicht. Dat geeft al wat rust.

Ik deed bijna al die dingen en heb via die link een vraag gesteld. Ook ben ik vandaag naar de bibliotheek geweest om wat ontspannend te lezen. Dank U wel.

Word het nog wat met die sekssite?

Waarom zouden wij niet als een oester zijn, die van zijn pijn een prachtige parel maakt (ergens gehoord)

Ik heb een probleem als een afspraak door de een of andere reden niet door gaat. Ik heb weinig eigenwaarde.

Was hier vroeger geen topic over gedichten? nooit meer nee dit overkomt mij niet meer maakte ik mij wijs maar toch na ongeveer een week was dat gevoel daar weer onweerstaanbaar nochtans ondanks alle voornemens eindigde het in (bijna) totale overgave