Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
Lika

Hallo. Doodeng.

Aanbevolen berichten

Als de dood dat ik weer in een burnout beland. Ofzo. Ik trek aan de bel. Hopelijk op tijd. Huil ook op mijn werk. Voel me zo te kort schieten. Waarom nou weer ? Of zijn het de hormonen en is het maandag beter? 

Bah, bah, bah, bah, bah, bah. Of toch een kans? Een kans om mezelf niet meer ergens doorheen te duwen. Waarom? Waarom zou ik blijven duwen om iets te moeten kunnen wat ik misschien nietmeer kan? De deadlines, die constante deadlines, in het werk dat ik nu tijdelijk doe zitten ze veel. En ik ben daarin afhankelijk van anderen. 

Ik breng het niet meer op. Eens kijken. Volgende week ga ik even weg. Daarna gelijk een gesprek met baas gepland. Het moeilijkste vind ik altijd als ze vragen hoe ze me kunnen helpen. Geen idee! Nog een paar maanden en dan mag ik mijn eigen werk weer doen. Yes!! Ik hoop dat ik het haal. Toen ik hier ‘ja’tegen zei was mijn vader nog niet ziek en dood. Dat maakt veel uit. Ik voel me wankel. 

Toch wil ik het zien als kans. En proberen een modus te vinden waarin het gaat. 

bewerkt door Lika
R

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

ja, maar wat dan en dan moet ik ze overdragen en en en....

bewerkt door Lika

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Probeer de dingen waar je energie van krijgt qua werkzaamheden te blijven doen, de rest kan vast wel door iemand overgenomen worden. Leg de lat niet te hoog voor jezelf! En ik denk dat ze vast wel begrip hebben voor je persoonlijke situatie. Tenminste, dat mag ik hopen! Sterkte Lika 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Leg de lat niet te hoog voor jezelf! 

Die zin komt binnen. Dank.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Op 3-5-2019 om 20:30 zei Lika:

 Daarna gelijk een gesprek met baas gepland. Het moeilijkste vind ik altijd als ze vragen hoe ze me kunnen helpen. Geen idee!

Ze zouden je dus kunnen helpen met samen kijken naar waarmee je geholpen zou zijn, omdat je juist dat nu niet kunt overzien? 

:heart:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ja. Dat is het. Ik ben maar begonnen met me uit te spreken. Dat helpt al. Afspraken gepland met bazen. Geeft ook een goed gevoel. En een (voor mij) avontuurlijke vakantie. Om maximaal in het nu te zijn. Goed voor de ontspanning.

dank voor de tips! Het meedenken. Ik ga het gebruiken!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Zie opeens wat ik altijd doe. Meedoen in de grote mensenwereld. Lika kan alles aan! Stapelen die zakken op haar rug. Ook als ik zeg dat ik het niet trek, zien/horen mensen dat meestal niet. Zij zien iemand die opgeruimd en sterk overkomt. Bij wie al die zakken veilig zijn. Zo fijn! Hoppa nog één.

Ik stapel en stapel en stapel en stapel. Eerst met een ook voor mij zelf ogenschijnlijk gemak en plezier. Tot het teveel wordt. Dat voel ik, maar dan stop ik niet. Alleen die vier zakken nog! Eerst de wereld nog redden.

En dan: BOEM! Val ik om. Kan ik niets meer. Moet gered? En weer opkrabbelen vanuit niets. En weer hetzelfde.

Volgens mij doe ik het ongeveer zo. Ben bij misselijk van dit inzicht. Zo...zo, zo....frustrerend! 

Ben weer bij de B van BOEM! Het gaat nu na de burnout snel om daar weer te komen....

Dacht dat ik veel had veranderd. Heb ik ook. Geen oordeel, Lika. Het geeft niet. Als je anders had gekund...

Tja, het allermoeilijkste vind ik het om precies genoeg zakjes te hebben. Te zeggen: ‘nee, deze is even te veel.’ Of Ik heb zoveel zakjes te dragen, wil je er 2 overnemen? Dan kan ik verder. 

Ik weet niet of het mij ooit gaat lukken dit wat gezonder voor mezelf aan te pakken. Ik zal wel moeten. Maar ik vind het dood en doodeng. Keuzes en verantwoordelijkheid. Brrrrrrr.....

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Leren plannen heeft mij in het verleden heel veel rust gebracht. Vooraf je grenzen al bewaken, niet pas als het teveel dreigt te worden.

bewerkt door Bob

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Voor mij blijft het een kwestie van signalen in mijn lijf leren herkennen. Bepaalde signalen die er komen ‘als het al te laat is’ herken ik nu goed. (Angst, depressieve gevoelens, drank, niet tegen onverwachte geluiden kunnen, niet uit mijn veilige omgeving weg willen, noem maar op) Ik ga proberen om de signalen een stadium eerder te gaan herkennen, want ik weet zeker dat die er zijn.... 

veel sterkte!

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
29 minuten geleden zei Lika:

Ik weet niet of het mij ooit gaat lukken dit wat gezonder voor mezelf aan te pakken. Ik zal wel moeten. Maar ik vind het dood en doodeng. Keuzes en verantwoordelijkheid. Brrrrrrr.....

Ik vrees dat je inderdaad wel zal moeten. Je hebt geleerd van het verleden en je wilt niet weer terug vallen. Dus je hebt geen keuze. Omdat iets moeilijk is, maakt het zeker niet onmogelijk. Vraag hulp, accepteer die en ga ervan uit dat je dit moet doen. Gaat vast goed komen. De wil is er dus die weg komt vanzelf. Ga in ieder geval niet dingen van te voren negatief invullen en laat het op je af komen. Men lijdt het meest, van het lijden dat men vreest

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Over planning: het maken op zich kan al een bewustwordingsoefening zijn.  Werk jij met een planning? 

We hebben zelf verschillende mensen in dienst gehad en ik heb gezien dat sommige mensen heel goed zijn in het bewaken van grenzen. Die werken zelf vanuit een planning en zien dat als er iets extra's gevraagd wordt,  dat dat fysiek dan gewoon niet gaat. Die komen dan praten en laten hun planning zien en zeggen dan:  vertel me maar wat ik mag schrappen om aan je verzoek te voldoen.   Dat werkt heel krachtig.   Want het is direct duidelijk bij wie de verantwoordelijkheid ligt. 

Ik heb zelf moeite met plannen.   Ik zie dat ik vaak leef vanuit: ik ben nog niet goed genoeg, ik moet eerst beter.   Een planning maken confronteert me met het gevoel van niet kunnen, de angst om te falen.  Ik doe er vast te lang over,  ik moet het vragen aan die en die en die gaat dan weer zuchten, of met zijn ogen rollen, enz.  Maar ook laat het me zien als ik de planning heb gemaakt dat ik misschien zal zien: oké, als het er zo staat, dan is het eigenlijk best te doen.  Voor een volwassene met de vaardigheden die en het verstand dat ik heb. Ja maar, ja maar....

Geen concrete planning maken houd me in een 'veilige'  afhankelijke kind situatie, een soort droom toestand, kop in 't zand. :  ik hoef zelf geen overzicht te hebben omdat ik dat nog niet kan, de volwassenen vragen me alleen iets als ze weten dat ik het aankan, anders zouden ze het niet vragen( eh...?).     

'Het is teveel' kan echt fysiek teveel zijn, of een gevoel dat er überhaupt ontstaat als ik een verzoek krijg. En wat ik ook weer afkeur in mezelf.   Daar geen verschil tussen zien heeft voor mij vaak te maken met  niet goed genoeg zijn.   En voor de zekerheid maar doorgaan in plaats van op de plaats rust.   Niet onder ogen durven zien wat er op me af komt als ik zou zeggen: neen. Ik niet.    

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat je hier beschrijft is geheel waar voor mij. En ik voel me zelfs misselijk van angst ( ? )als ik het lees en het tracht te erkennen. 

Ik verlam vaak vanuit paniek. Denk dat het heel eng is dit gewoon te gaan doen ipv wachten tot de grote mensen zeggen dat ik mag opgeven.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Oh wat een herkenning. :blush:  en wat ook erg is, is dat het bij mij al gaat om een kaartje maken. Het moet goed zijn. Rozen zijn rood, binnen de lijntjes kleuren, anders is het niet goed, zoiets. Mijn excusses aanbieden voor het niet perfecte kaartje. Eerst wil ik het kunnen, voordat ik het laat zien aan de grote mensen wereld. 

Maar ook bij het hardlopen (wat Ik niet meer doe). Eerst kunnen hardlopen en me dan pas gaan aansluiten bij een club. (ook niet gedaan).

En zo nog meer...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik wilde net een toevoeging opschrijven. Dat was eigenlijk in essentie dit. Zodra ik iets niet kan, gaf ik het op. Nooit echt geleerd te leren denk ik. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Een cursus gewichtconsulente gaan volgen, maar jezelf er niet aan houden. Doei cursus..

Wederom in mijn uppie. Dus ja, maak een plan, hou je eraan vast en hou vol. En dan het liefst samen, want samen sta je sterk.

Net zoals met alcohol stoppen. Dat kan je niet alleen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat mag @GewoonDoen. Het is eigenlijk veel kleiner dan we ervan maken en omdat het zo basaal is, heel groot.

We mogen leren en stap voor stap. Ook als we ongeveer 50 zijn! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Er flitst een beeld van mezelf naar boven. Binnen in de keuken op tapijttegeld met mijn nieuwe plastic rolschaatsen met vier wielen. Dat ging niet.

Buiten zouden ze vies worden, zou ik me onbeholpen voelen. Ik heb natuurlijk nooit leren rolschaatsen....

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Lieve Lika, wat een ontzettend herkenbaar proces beschrijf je hier.

 

De angst om..........en precies die heeft mij ervan weerhouden 'te doen'.

En juist dat 'doen' is nodig om te leren, om te leven.

 

Het goede nieuws is,  t'is nooit te laat om te leren.

Om te leven.

Nu

 

:heart:

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik weet het, maar intussen wil ik weg, ‘uit’, ‘ik kan het niet’, help. 

En precies dat ga ik nu niet doen, hoop ik. Maar o, wat eng. 

Er is één ding van mijn bordje nu. Op de oude manier, maar toch. Nu de rest plannen en in porties. En nu zit ik in het bos. Ik hoor vogels en kikkers. Dat ook.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...