Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas

knakker

Forumdeelnemers
  • Aantal bijdragen

    1144
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    35

Over knakker

  • Rang
    Ervaren Forummer

Recente profielbezoeken

1425 profielweergaven
  1. Mogge mensen. De zon doet goed zijn best vandaag. Maar ik zit half fit een beetje onnozel voor me uit te koekeloeren. Nou ja.
  2. Bijzonder stukje hypnotiserende muziek @Kohtje, dat Gong. Maken ze zulke muziek in deze tijd nog? Doet me een beetje denken aan de oude Pink Floyd. Set the controls for the heart of the sun. Ik dacht vroeger altijd dat je zo stoned als een garnaal moest zijn om zulke muziek te kunnen waarderen. Maar het is best inspirerend. Ook nuchter.
  3. Ja, die ruimtepiraat is weer zijn skills aan het testen hier las ik al op zijn draadje. Vandaar al die gebruikers online misschien. Ik geloof dat hij hiermee tot wereldheerschappij wil komen of zoiets. Uit sportiviteit sidder ik alvast
  4. knakker

    Wil wel maarrrrr...

    Eigenlijk moet je het ook niet moeilijker maken dan het is Mooske. Als je niet wilt drinken, drink je niet. Het leven blijft in het ergste geval precies even rot als met drank. Maar meestal wordt het stukken leuker. En ach, dan drink je thee met Kerst in plaats van wijn en bier. So what? Het zit bijna allemaal tussen de oortjes bedoel ik. Als je het luikje van je hersenpan opent en de kop boven de prullenbak even flink leeg schud van die malle overtuigingen zul je zien dat het prima te doen is zonder alcohol. De mens lijdt het meest van het lijden dat men vreest. Doet het ook leuk op een tegeltje aan de wand.
  5. knakker

    Even voorstellen Myle

    Dat griepje dat gaat wel weer over. Maar hey: toch nog onverwacht goed nieuws van die psychiater dus! Ik zou de kans om naar een kliniek te gaan met beide handen aangrijpen. Als ze daar tenminste ook met jouw psychische achtergrond uit de voeten kunnen. Toch zou ik wel blijven zoeken naar alternatieven, want anders blijf je steeds hetzelfde rondje fietsen en kom je niet vooruit. Ik zou zeggen: dan maar die angst laten komen. Maar ik heb natuurlijk makkelijk kletsen. Maar toch. Heel veel erger dan jezelf steeds opnieuw een flink stuk in de kraag zuipen zal het niet worden. Succes met de grieperdepiep. Beetje mistroostig op bank zitten met dekentje over de beentjes, potje slappe thee met honing. Extra sinaasappeltje. Ziek zijn kan ook best comfortabel zijn hoor. Ben verder heul benieuwd naar de verdere ontwikkelingen over de plannen voor een opname.
  6. knakker

    Pelle drinkt niet meer

    Dit zal voor de argeloze lezer klinken als een spannend romantische rendez-vous Maar ik was er ook bij. Nu fronst de argeloze lezer misschien helemaal zijn wenkbrauwen. Maar ik dwaal af. Ik vind het forum hier ook een fijn kluppie. Ik had de laatste tijd wat afstand genomen omdat tijd voor mijzelf zonder afleiding echt nodig was. Maar jullie zijn me best dierbaar geworden. Maar mooi dat je er zo overtuigd van af lijkt te zijn Pelle. En dat je gewoon vrolijk de kroeg in gaat met thee, en naar huis wanneer je daar zin in hebt zonder gedoe. Het lijkt zo voor de hand te liggen nu ik het zo opschrijf, maar ik herken alle bijkomend gedonder dat je al beschrijft toen je nog dronk. Die openheid waar jij ook over spreekt is voor mijzelf één van de belangrijkste veranderingen ten opzichte van enkele maanden terug. Iedereen is nu op de hoogte. Nou ja, alle relevante familie en vrienden dan. Niet de buurvrouw en de bakker. Maar dat geeft veel rust. Ik had nogal de neiging om al dat problematische gezuip nogal te bagatelliseren of te verstoppen, waarmee ik een soort van tweede duistere persoonlijkheid creëerde. Nu kwebbel ik er vrolijk over met familie en vrienden. Zo raakt de boel wat beter geïntegreerd in mijn kop. Trouwens, ik denk ook vaak terug aan Scheveningen. Hoe lang zou je eigenlijk officieel moeten wachten alvorens over nieuwe plannen te beginnen?
  7. Ik sprak deze week een katholieke priester. Ik had het over mijn bedenkingen over de overtrokken wijze van kerst vieren tegenwoordig. Hij zei: 'kerst is het verlangen naar een flonkering van hoop in een vermoeide wereld'. Daar had ik niet van terug. Dus wij zijn nu ook de boom aan het optuigen. Natuurlijk is het allemaal gelul, zo'n boom met glimmende ballen enzo, maar tegelijkertijd is het erg mooi. Dat vindt mijn zoon van 2 ook, die net heel enthousiast uit zijn bedje komt. "Ow mooi. Mooi papa." Hij klapt erbij in zijn handjes. Hij heeft nog niet zo gek veel last van hinderlijke rationele overwegingen en geniet nog van het leven zoals het op hem af komt. Die levenshouding: daar ben ik jaloers op.
  8. knakker

    Even voorstellen Myle

    Gedoe Myle, balen. Een tijd geleden overwoog je een opname meen ik. Is dat niet gewoon een goede optie? Of is dat met jouw bijgeleverde psychische constructies geen mogelijkheid? Mij heeft het twee maand geleden wonderbaarlijk goed gedaan. Ook al was het maar een detoxje van een week. De medische noodzaak was nihil, maar het resultaat verbluffend. Bij mij dan. Vooral het gevoel even een keiharde reset te krijgen voor lichaam en geest pakte bij mij goed uit. Ik zou het zeker overwegen als ik jou was, en de randvoorwaarden kloppen. En voor nu: kop derveur. Kop in de wind. Zorgen laten wegwaaien. Lekker rennen met Woefdram. Die dingen.
  9. Net lekker gezwommen met de oudste zoon en nu een kop verse thee. En Bach. Ik vind het leven wel mooi eigenlijk.
  10. knakker

    Harald

    Dit is voor mij enorm herkenbaar. Het vermogen tot relativeren is een prachtige eigenschap waarmee je tegenslagen kunt overkomen. Maar je kunt daar ook in doorslaan. Ik heb zelf vaak ook de neiging om het gehele leven aan flarden te relativeren. Dat je bij alles gaat denken: 'ach, wat een flauwe kul, wat heb ik daar aan, wat voegt dat toe'. En er is vaak ook weinig tegen in te brengen, want met rationele argumenten kun je alles pareren. En dan resulteert een zo'n nare totaal lusteloze passiviteit. Inderdaad, op de bank hangen, nergens zin in hebben, jezelf nergens toe kunnen zetten. Ik heb daar vooral in het verleden vaak last van gehad. Met die verwoestende relativeringsdrift is depressie het onvermijdelijke gevolg. Het kost mij nog steeds weinig moeite alles te relativeren. En voor de goede orde: vaak is dat ook erg handig om te kunnen. Maar je moet er wel iets tegenover stellen. Je ontvankelijk maken voor het goede waarmee het leven ook boordevol zit. En dan niet meteen denken: 'ach, wat heb ik daar nou aan', maar juist proberen te blijven zien - zonder die relativerende vragen in je kop - waarom die dingen nou ook tegelijkertijd heel aardig en leuk zijn. Dat je eens domweg eens gaat kijken naar hoe die poes zo koddig rond je huis scharrelt ofzo. En dan niet denken: 'god, wat heb ik daaraan zo'n stomme kat', maar gewoon domweg genieten van het gedrag van zo'n beest. Want die poes die is daar niet alleen voor zijn eigen curriculum vitae koddig aan het rondscharrelen, maar ook om ons treurige tobbers een klein beetje levensvreugd te brengen. Alleen moeten wij daar wel een beetje aan meewerken. Daarom vond ik dat schriftje van jou ook zo'n goed idee. Dat je zulke dingen opmerkt en desnoods opschrijft. Want het wemelt en krioelt ervan in het leven, neem dat maar gerust van deze ezel aan. Je moet alleen wel eerst die kartonnen doos van je kop halen, anders zie je niks. Harald, volgens mij ben jij een gevoelige jongen en kun jij best gelukkig zijn. Je rijdt alleen steeds met je autootje het verkeerde doodlopende straatje in. Als het je lukt om eens om te keren en een ander straatje in te rijden denk ik echt dat het ineens heel anders kan uitpakken.
  11. @Penny *steekt zijn voorpoot in de lucht*
  12. Mag ik daar trouwens wel milde grapjes over maken? Of ben ik dan erg lomp? In dat geval: sorry.
  13. O wacht, @Smaragd natuurlijk. Ik riep hem zelf nota bene. Verdikkie, als ik niet uitkijk begin ik ook te dissocieren
  14. Oja, ik bedoel films kijken over Pinguïns. Ik neem altijd mijn toevlucht tot de Natuur als het rot gaat. Bij mij werkt dat. Maar ik ben dan ook een tamelijk eenvoudig boerke
×
×
  • Nieuwe aanmaken...