Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst
12 uur geleden zei Quinn:

Maar hoe dan wel? 

Ah, poging 6!

Ik beschouw dit maar als een retorische vraag, want ik heb geen idee. Ik vind @Yana haar woorden prachtig, dus @Yana als je het niet erg vindt dalift ik mee op jouw mooie wensen

Mijn telefoon doet heel raar, geen idee of ik dit bericht geplaatst krij

  • 2 weeks later...
Geplaatst

Eerste week ambulant traject zit erop. Alles is anders, alles is wennen. Op zoek naar een nieuwe modus in, well, alles. Ondanks alles hecht ik enorm aan structuur, vaste tijden, gewoonten en rituelen. Dat is er al vroeg ingeramd, zullen we maar zeggen. Dus dat. 
Hi, ik ben er wel, lees hier en daar wat, maar heb het even niet in de macht. Het belangrijkste eerst hè.

Geplaatst
1 uur geleden zei Yana:

Dat is een goed idee als je er iets aan kunt doen maar aan veel gevoelens is niets op te lossen. Je kunt ze wel ontkennen en er overheen leven of je kunt ze erkennen en voelen.

Ik neem je even mee hierheen met deze @Yana, hoop dat je dat okay vindt. Er overheen leven heb ik echt lang geprobeerd. Verdovend en verzuipend en de rest. Nu ben ik bezig met erkennen en voelen en dat is flink kut en moeilijk. En dat is okay, meestal. Maar nergens in kunnen vluchten is wel echt heel lastig. 

En door maar weer.

Geplaatst

Vanmorgen met de psych verder gepraat over de gewone, neutrale dag. Gepraat over de angst en spanning die er altijd was. Hoe er altijd wel iets verkeerd was, ik altijd wel iets fout deed, waardoor de straf toch altijd wel kwam. Voorzichtig langs herinneringen gelopen, hier en daar iets aangeraakt. Soms de hardnekkige weigering me aan de regels te houden, het was toch nooit goed.
De angst en stress voel ik nog steeds, soms meer, soms minder. Nu, in dit proces, weer heel actueel. Wist je, zei ik vanmiddag tegen R, toen we het over de therapie hadden, wist je dat ik op een provocerende manier adem kan halen? 

Geplaatst
4 uur geleden zei Quinn:

Gepraat over de angst en spanning die er altijd was. Hoe er altijd wel iets verkeerd was, ik altijd wel iets fout deed,

Erg verdrietig om dit zo te lezen. Super knap deze stappen van jou zeker  zelf op jaarpact erbij. ❤️ 

Geplaatst

Tweede week van het traject. Ik ben nog steeds niet normaal verklaard.

Het is moeilijk om te praten met de psych over de traumatische ervaringen. Dus we beginnen klein, met neutrale dingen ja Reacher, zo neutraal mogelijk is dat dus. En hij vraagt door, niet sturend, wel gravend. We praten, ik in halve zinnen, daarna denk ik na, schrijf erover door en lever dan weer een stukje bij hem in. En dan is het de bedoeling dat mee te nemen naar de groep. Ben ik ook slecht in. Want de klein beginnen dingen, die vinden ze niet allemaal klein. En het idee is dat je hier mag zeggen wat je vindt, zolang het steunend is. Dus maken ze de kleine dingen groot, zo groot dat ze me overweldigen. Als de kleine dingen zo groot zijn voor anderen, hoe kan ik dat ooit aan de grote dingen beginnen?

Geplaatst

Dat is een goede vraag voor de volgende keer met je psych.
Begin je er aan als jij er aan toe bent, of die je rekening met de groep te houden?
Het lijkt mij, het eerste. Maar misschien zijn er afspraken over hoeverre een groep iets aankan?
Of misschien is het veiliger voor je om de grote dingen individueel eerst met de psych door te nemen, als dat nog niet is gebeurd? Of gaat het er juist om dat jij leert delen in een groep nu?

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...