Ik ben

[Quinn]

Ik ben niet zo goed in delen. Wel in tastbare zaken, je kunt alles van me krijgen, geen probleem. Maar emoties? De dingen in mijn hoofd? Not so good. 
 

Dus toen een heel goede vriend zaterdagavond zei als we bij jou waren konden we gewoon warm binnen zitten roken en waarom zijn we eigenlijk steeds hier? schoot het er zomaar uit, zonder dat ik het wilde en ik had er ook meteen spijt van. Ik kom nog niet in m'n eigen huis, omdat. (reden hier wel bekend.)

Tyfus, ik ken de man al zeker dertig jaar, maar hij heeft nog nooit zo zwaar en zo lang om m'n nek gehangen en geknuffeld en gedaan. Compleet overstuur en hoe erger het bij hem werd, hoe afstandelijker ik in het geheel kwam te staan. Steeds meer afstand van mijn eigen emotionele paniek, die maar niet weggaat. 

Ik was blij dat ze eindelijk de deur uit waren, al heb ik de liefde heus gewaardeerd, maar hell, de tsunami aan medeleven en opkomende woede en later vanochtend de oproep tot recht, ik kan het er niet bij hebben, die emoties van een ander. Het zinspelen op het belang van en voor de community, dat soort dingen.

Al had ik vanmiddag wel een compleet voorstel in de mail voor volledige herinrichting van mijn appartement. Dat is wel verrot schattig. Misschien toch voordelen aan dat delen en mensen dichterbij laten komen.

Maar niet te vaak en niet te.

[Etty]

Je omschrijft heel treffend hoe het is als iemand aan de haal gaat met jouw ervaring. 
Dan gaat het niet meer over jou.  Soort van. 

Is herinrichting een optie? 

[Quinn]

3 uur geleden zei Etty:

Is herinrichting een optie?

Ja, waarom niet? Zoveel boeit de hele inrichting me toch niet. Maar wat het helpt, geen idee.

[Etty]

Misschien dat associaties minder sterk kunnen zijn, misschien ook niet.  Als het in ieder geval maar in jouw tempo gaat, als jij het wil, er aan toe bent.  Lijkt me. ❤️

[Yvonne]

Pfff, dat is dus hartstikke heftig geweest zaterdag Quinn. 
Mooi dat je er toch iets positiefs uit weet te halen... 
En zaterdag dus de stad in voor boodschappen, een giga stap!!! 
 

[Yana]

Oh ja, ik herken dat wel. De mannelijke vrienden aan wie ik vertelde dat ik verkracht was werden woedend, en bleven maar roepen wat ze die klootzak aan zouden doen en hoe vreselijk zij het vonden maar écht aandacht voor mij was er daardoor eigenlijk niet. Gelukkig was er een vriendin die het snapte en die mij liet praten en vragen stelde over hoe het voor mij voelde, dat hielp me.

Herinrichten is wel lief bedacht en kan misschien helpen, andere energie , andere associaties?