Ik ben

[Sanity]

Op 8-4-2026 om 20:23 zei Quinn:

Alsnog, het voelt alsof ik net een bergtop heb bereikt en nu pas weer om me heen kan kijken. Dus dat ga ik ook maar doen, om me heen kijken.

zelfs dan nog. Ken je die (waargebeurde) film Alive (vliegtuigcrash in de Andes).
Wel de originele versie uit 1993 https://nl.wikipedia.org/wiki/Alive_(1993)

Gaan op een gegeven moment een paar mensen op pad om de bewoonde wereld te bereiken.
Nadat ze in 'hun ogen' maar weer eens een hoge laatste bergtop bereikt hebben, zien ze alleen maar nog meer bergtoppen.

Uitzichtloos toch hebben ze het gered!

 

[Marjolijn]

*

%s om %s bewerkt door Marjolijn

[Yvonne]

Och Quinn, ik hoop.....  
 

[Rosee]

Ik hoop dat je snel weer terugbent. 

[bumperjim]

Come on Q 💪🏻

[lady jane]

[Quinn]

Op 11-4-2026 om 23:35 zei Mormel:

En weet je @Quinn ik kan je reactie begrijpen maar daarvoor keur ik het niet goed. Ben zelf iemand die opgegroeid is met een moeder die haar handjes niet kon thuishouden en toch voel ik geen haat tegenover personen met pedofiele neigingen. Eigenlijk vraag ik me af in hoeverre je uiting geen weerspiegeling is van je eigen gedachte, of dat je dit zelf had uitgelokt, of je dit soms fijn vond en zelfs de gedachte dat je ditzelfde verlangen hebt. En ja ik ga grof. 

 

Wauw. En dan serieus vinden dat ik vervelend reageer op iemand? Maar goed, je kunt je zo gewenste antwoorden krijgen. Nee, mijn uiting is geen weerspiegeling van mijn eigen gedachten. Nee, ik heb niet zelf uitgelokt te worden misbruikt door mijn pa. Nee, ik vond het niet leuk dat hij dingen in me stopte. En nee, dat verlangen heb ik zelf niet.

Ik blijf liever weg van mensen die mijn driftbuien aanwakkeren, maar dat lukt me helaas niet altijd. En ik sta momenteel inderdaad niet sterk in m'n schoenen. Ze proberen me hier juist te leren dat het niet mijn schuld was, dat ik zelfs beter verdiende. Ik probeer om te gaan met mijn suïcidale gedachten en drang naar automutilatie. En dat knalde allemaal keihard terug en ontplofte in m'n gezicht.

Ik weet niet wat ik hier nog kan en wil delen, vandaar mijn out of order bordje. Ik wil niet wegblijven, niet gaan drinken, niet alleen oppervlakkig kletsen, maar ook niet triggeren. Tegelijkertijd wil ik ook niet zo getriggerd worden. Gekwetst tot diep in mijn kern, al dan niet met opzet. En al helemaal niet achteruit geholpen worden in mijn vechten voor mijn leven.

Dus, ik weet het even niet. Wat is wijsheid, wat is onvermijdelijk. Maar het gaat nu om de vraag hoe ik staande kan blijven. Dat is egoïstisch en in dit stadium mag dat. Daarom mag ik er ook voor kiezen de rest van de smerige en kwetsende en pertinent onware discussie te negeren. 

Ik ben Quinn. Ik worstel, maak fouten en probeer het beter te doen.

[Marjolijn]

53 minuten geleden zei Quinn:

 

....

Ik ben Quinn. Ik worstel, maak fouten en probeer het beter te doen.

Lieve Quinn. Ik weet hier geen woorden. Maar weet dat ik aan je denk. 💕

[lady jane]

Ben niet bijgelezen, maar grof gaan op kwetsbare mensen vind ik misdadig.
 

[Yana]

Het is lastig dat de dingen die je hier deelt niet alleen door zachtaardige mensen gelezen worden, er zitten ook dronken hufters tussen. Gelukkig kun jij met overtuiging zeggen dat het niet jouw schuld was! Soms is het waarschijnlijk beter om je kwaad te maken dan in een hoekje weg te kruipen. Er zit kracht in jou en moed en liefde en een vrije geest! Dat kunnen wij hier dagelijks lezen.

[Yvonne]

Ik lees nu pas het bericht dat mormel  plaatste. 
Onbegrijpelijk, walgeijk. 

%s om %s bewerkt door Yvonne
het woordje 'hier' verwijderd

[stroumfke]

Op 10-4-2026 om 11:36 zei Quinn:

Ik neem je even mee naar mijn draadje, okay? Tenminste, ervan uitgaande dat je ook een reactie van mij wilt. Als je die niet wilt, pech, want ik wil het eigenlijk ook wel kwijt.

In de ochtend zit ik met groepstherapie. Vet gezellig, want ik ben echt een groepsmens. Niet dus, maar meestal doe ik mijn best. In de middag is het gesprekken of beeldende therapie en dat soort dingen en dat lukt steeds een beetje beter. Maar om vier uur komt mijn liefde en om zeven uur ook en dan weet ik weer waar ik het voor doe. Tussendoor kijk ik hoe andere mensen eten en werk ik yoghurt of Brinta of een appel weg. En koffie, veel koffie. Ze geven me pillen, maar omdat het me niet boeit, weet ik niet welke precies. Antidepressiva, antipsychotica en soms iets om te slapen. En als ik lief vraag, krijg ik meer. Om m'n gedachten kwijt te kunnen, wat me hier hardop slecht lukt, krabbel ik het forum vol. En omdat mijn beste vriend hier woont, log ik zo vaak als ik kan in. Mooi buiten met een pak sigaretten. Bij voorkeur als het miezert, want dan blijft iedereen verder binnen.

Ik voel me niet goed, nee. Maar ik voel me wel wat minder slecht. En dat is vooruitgang.

ik weet wat het is opname therapie volgen

ik ben nu 6 dagen nuchter en ik voel mij qua alcohol beter

deze nacht is er iets in mijne rug geschoten ik loop krom en heb veel pijn

de huisdr komt deze namiddag

[Quinn]

Afgelopen weekend was fantastisch. Uitdagend en veel te druk natuurlijk, dat zeker. Maar hell, wat was het prachtig om c te zien genieten en stralen omdat we zoveel heel gewone dingen aan het doen waren. Na een tijdje vergat hij zelfs om me steeds te vragen of het nog ging. Het was soms moeilijk. Nee, dat lieg ik. Het was voor een groot deel van de tijd behoorlijk moeilijk. Maar niemand zei dat het gemakkelijk hoeft te zijn. 

En dan komt na de high ook de domper. Wat heftigheid van mij, een schofterig bericht mijn kant op en daar gaat de moeizaam verworven stabiliteit. Down the drain. Hoewel de beschuldigingen nergens op slaan, raken ze me diep, precies zoals de schrijver wilde. Kom me niet aan met excuses dat het niet persoonlijk bedoeld was, dat is gelul. 

Maar daar gaat het niet om. Waar het om gaat, is wat dit alles de afgelopen dagen met mij deed. Egoïstisch, ja, mijn proces, mijn draad, mijn.

Maandagochtend las ik de shit pas, want ik ging mooi niet het weekend verpesten. M'n reactie schreef ik nog kalm genoeg. En toch kwam langzaam het kookpunt dichterbij, net als de paniek. Zoals ik eerder schreef, alles waar ik zo hard voor werk, knalde in mijn gezicht uit elkaar. Ook soort van letterlijk. Ik heb mijn hand stukgeslagen tegen een muur en een stoel uit zijn lijden getrapt. Uren liggen janken omdat ik niet anders kon. Op het punt gestaan de deur uit te lopen en de eerste kroeg in die ik kon vinden, omdat alles uit m'n handen was getrapt. Alle vooruitgang in het herstellen van acuut trauma, maar ook dat kleine beetje vooruitgang in de rest. Het hele niet mijn schuld. Niet mijn schuld. NIET MIJN. SCHULD.

Het zal me wat. Dit is mijn traject. Ik zal herstellen en ik ga herstellen. Ik wil niet drinken en ik zal niet drinken. Wie niet voor me is, is tegen me. En wie tegen me is, heb ik niet nodig. Die afleiding kan me gestolen worden.

[bumperjim]

Forza 💪🏻💪🏻💪🏻

[Rosee]

Dat schofterige bericht heeft niks, maar dan ook niks met jou te maken, maar alles met die persoon zelf. Maar heel naar, want dit is wel het laatste wat je nu kon gebruiken. Hopelijk kun je het loslaten en doorgaan op je eigen weg. 

[Rosee]

Blij dat je lieve mensen om je heen hebt.

[Quinn]

Ik ook @Rosee ergens moet ik toch wel iets goeds doen, om zulke mensen te hebben.

[lady jane]

dan daar je aan vast houden Quinn
want dat zijn de mensen die om je geven.
Die je kwetsen niet, al denken die daar misschien wel zo over.
Maar ook hier zijn we kwetsbare mensen.
Jij mag selectief zijn en dat is niet zo maar egoistisch, maar gezond egoisme.
Positieve dus. Je mag jezelf beschermen door jezelf centraal te stellen.
Dat mogen anderen ook.
En dat de kwetsures meer over de kwetsenden zegt, dat is relativeren, soms
helpt dat, maar meestal niet als je middenin de konfrontatie zit.
Voor wat het waard is; in mijn ogen ben je een sterke dappere dodo, met een groot hart.