Even voorstellen: ik ben nieuw en heet Jannigje

[Jannigje]

2 uur geleden zei Lika:

Ja en afstotend vaak. Mensen willen er ook geen deel van uitmaken. Dat maakt het vaak dubbel eenzaam voor mijn gevoel. Terwijl je zo graag erbij wil horen op zo’n moment. Gewoon opgaan in het geheel. En dat dat juist niet lukt. Alsof het ook nog een soort straf is. 
 

Maar… dat is het niet! We willen je er helemaal bij @Jannigje!

Dank je @Lika. Het klopt wel dat mensen er geen deel van uit willen maken, vaak uit angst. Ik had een mooi gesprek met een meneer, daarin vroeg ik hem precies dit. Daarin lijken de ziektes wel op elkaar. Hij had ook gemerkt dat mensen afhaken, zeker nu hij in een stadium was waarin er geen behandeling meer mogelijk blijkt. Juist dan heb je mensen zo nodig, maar niet iedereen kan dat aan. Maar als een vriend van 40 jaar dat niet kan is het toch wel erg verdrietig. 

2 uur geleden zei Quinn:

Misschien is dat ook wel een deel van het psychisch lijden, dat het eenzaam is.

Ja waarschijnlijk wel. Het is zo niet te begrijpen, voor mijzelf al niet, laat staan voor anderen. Maar dat is blijkbaar lastig om te zeggen: ik begrijp het niet. terwijl dat voor mij zo'n opluchting zou zijn.
Nee, natuurlijk begrijp je het niet, ik ook niet. Maar geloof me ajb.

2 uur geleden zei Reacher:

Ik begrijp je @Jannigje. Mensen vergeten soms dat het psychische ook fysiek is, en net zo tastbaar is als andere ziektes. 

Dak je @Reacher. Ja mensen zien psychisch lijden toch nog vaak als zwakte, als iets wat ik zelf kan verhelpen als ik maar beter mijn best doe, of meer naar het positieve kijk.

[Jannigje]

2 uur geleden zei Lika:

Gewoon opgaan in het geheel. En dat dat juist niet lukt. Alsof het ook nog een soort straf is. 

Ja inderdaad, dat lukt juist niet!