Dood

[Lika]

Dat het triggert als je erover praat of schrijft @Quinn.

[Quinn]

O, zo. Nou ja, ik werd gewezen op dat ik moet opletten wat ik schrijf vanwege het triggeren, dus ja.

[Lika]

Weet ik. Maar het kan mensen ook helpen lijkt mij. Het is fijn je niet de enige te weten. En rondlopen met zo’n zwaar is zo eenzaam weet ik. Ik voelde me bij bijna niemand echt welkom.

[Quinn]

Nee, ik ook niet.

[bumperjim]

1 uur geleden zei Quinn:

@Yana omdat ik niemand triggeren wil.

Of angst aanjagen.

Ik heb vroeger geleerd dat als iemand anders in de sloot springt...

Niet dat wij ergens een sloot hadden trouwens toen ik klein was

[Rosee]

4 uur geleden zei Mormel:

Eigen input: heb al sinds mijn tiende zelfmoordgedachten (dus ondertussen ruim dertig jaar) en mij zou het niet uitmaken. De dood is volgens mij enkel lastig voor de nabestaanden, opgaan in het niets, ik heb er geen vrees voor. 
Verbaas me wel over sommige reacties, want als we niet verlangen naar dat niets, waarom zuipen we dan? 
 

Dat je af en toe heel graag wilt ontsnappen, betekent niet dat je dat voorgoed wil. Ik wil er soms even niet zijn, maar wil wel graag weer terugkomen. 

[Rosee]

Eigenlijk vind ik zelfmoord best aanmatigend, want je gaat toch dood.

[Rosee]

Heb vroeger een paar keer in mijn leven een poging gedaan, maar sinds ik kinderen heb weet ik dat dit echt uitgesloten is.

47 minuten geleden bewerkt door Rosee

[Rosee]

Overigens @Mormelheb je dit topic aangemaakt onder invloed? Daar vind ik dit echt een topic voor namelijk. 

[Rosee]

@Likazo herkenbaar! Ik durf nooit meer van die AD af.

[Lonster1]

5 minuten geleden zei Rosee:

Overigens @Mormelheb je dit topic aangemaakt onder invloed? Daar vind ik dit echt een topic voor namelijk. 

Ja precies, dramatisch redeneren onder invloed. Ik vind het een soort kinderlijke fantasie om te wensen dat je niet meer wakker wordt, om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen. 

@Yana ik hoorde laatst iemand in een podcast beweren dat het zo werkt in het leven; dat je een opdracht hebt. Iets te leren in het leven. Dat het niet zomaar is, dat jij in dat gezin opgroeit en die dingen meemaakt in je leven. Of het echt zo is, geen idee. Maar ik vind het wel een mooie gedachte. 

[Quinn]

12 minuten geleden zei Rosee:

Eigenlijk vind ik zelfmoord best aanmatigend, want je gaat toch dood.

Aanmatigend? Geen idee. Mooi dat het krijgen van kinderen voor jou reden was om van de gedachten af te komen, voor mij werkt dat niet zo.

[Spud]

Interessant onderwerp de dood. Vanaf dat ik met de dood te maken kreeg en daar bang voor was, ben ik altijd wel heel erg nieuwsgierig geweest naar wat doodgaan eigenlijk was en betekende? 

Ik kan wel zeggen dat ik mijn angst voor de dood eigenlijk heb kunnen overwinnen door gefascineerd te raken over de dood met heel zijn mysteries. (niemand kan je echt zeggen hoe doodgaan eigenlijk is) Ik ben er in ieder geval niet meer bang voor. En ja ik heb ook weleens over zelfdoding nagedacht. Maar omdat je nooit zeker weet hoe dat dan weer zit? En of dat dan wel voldoet aan je wensen? Omdat er wel veel verteld wordt over dood maar niemand kan vertellen hoe het is. Had ik toch altijd wel zoiets van, tsja dat is wel onzeker heb ik nog meer zin in meer onzekerheden? 

De enige zekerheid die de dood je geeft, is de zekerheid dat het je ooit eens overkomt. Daar heb je eigenlijk niks over te zeggen. Wat de dood wel vaak doet, als je het zo mag noemen. Als ik deze een soort van regie wil geven. Is boelveel afwijzen. Want als je aan zelfdoding doet, wordt je heel vaak afgewezen. En heb je weer een sticker van de suïcidale. Dus in mijn beleving is de dood overal en ook nergens. En ook heel erg kieskeurig. En ook wel behoorlijk hard. 

Ik bedoel, deze kapt mensen af die het zelf willen en mensen die het niet willen wel af.

En daardoor is de dood, voor mij een soort van iets geworden wat niet aan te raken voelt, net zoals god en Allah en nog meer goden. Gewoon het geloof op dezelfde hoop. Ik ben dus van mening dat er wel over de dood gesproken mag worden. Want het leeft wel over ons mensen.

Ik denk niet echt dat de dood een persoonlijkheid is of een god. Ik denk altijd wel dat we er vaker en beter over kunnen leren praten omdat we dat allemaal meemaken. Verlies, hoop, uitvlucht en van dies meer. Iedereen vermijd gewoon de dood, als we dat nu eens niet meer zouden doen? En open over de dood praten? Zou dat niet helpend zijn? Voor mij helpt dat wel in ieder geval. 

Succes Mormel 

 

[Rosee]

11 minuten geleden zei Quinn:

Aanmatigend? Geen idee. Mooi dat het krijgen van kinderen voor jou reden was om van de gedachten af te komen, voor mij werkt dat niet zo.

Het is niet dat ik van die gedachten af ben, maar ik weet dat ik die deur wel dicht moet gooien omdat ik ze dit nooit zou kunnen aandoen.

[Rosee]

Daarom twijfelde ik vroeger ook om aan kinderen te beginnen, omdat je dan de verantwoordelijkheid hebt dat je zoiets nooit kan doen.

[Reacher]

Ik denk dat sommige mensen depressies hebben waarbij ze gaan denken dat ze hun kinderen juist ontlasten door te gaan. 
 

[Rosee]

@Reacherdat heb ik vroeger ook gedacht en dat vind ik ook het enge. Want ik weet dat ik ze dat nooit mag aandoen.

[Rosee]

Maar ik heb het idee dat ik verkeerd word begrepen of ik druk me verkeerd uit denk ik.

[Rosee]

Merk ook dat ik er somber van word door hieraan terug te denken dus ik blijf weg uit dit draadje.

[Reacher]

Depressie liegt. Het zegt dingen waar je in gaat geloven als je diep zit. 
Zoals dat iedereen beter af is als je weg bent. 
Je ziet dat nu, nu je niet meer in de depressie zit. 
Fijn dat je dit nu niet meer zo voelt. 

 

[Reacher]

Ik geef je een knuffel op de dagdraad @Rosee