bumperjim Geplaatst 20 uur geleden Rapport Geplaatst 20 uur geleden (bewerkt) 47 minuten geleden zei Reacher: Ah. En bedankt. Ik zal er voortaan op letten. Group hug jongens Jongens en meisjes Meisjes en jongens En overig 20 uur geleden bewerkt door bumperjim
Lonster1 Geplaatst 19 uur geleden Rapport Geplaatst 19 uur geleden Er komen reacties op omdat het herkenbaar is wat je schrijft. Het is ook mijn valkuil. Laat maar zitten, ik ga lekker in mijn holletje zitten, het heeft allemaal geen zin. Als ik drink, voel ik me prima. Je wilt iets, namelijk een nieuwe poging. Ja die shit, die leven heet. En tegelijk is er dat sprankje hoop. En weet je dat je je beter voelt, als je ...
Quinn Geplaatst 16 uur geleden Rapport Geplaatst 16 uur geleden Misschien moeten we maar gewoon allemaal onszelf blijven, accepteren dat het soms botst en als we elkaar niet begrijpen, vragen wat iemand nou bedoelt? #twocents hub02 reageerde hierop 1
lady jane Geplaatst 13 uur geleden Rapport Geplaatst 13 uur geleden jaren geleden sprak ik met mensen via de luisterlijn en onder de bellers die vaker belden waren een man en een vrouw die niets met elkaar te maken hadden, maar gemeen hadden dat ze beiden voor de trein waren gesprongen en dat overleefd hebben. Beide zaten zonder benen voor de rest van hun leven in een rolstoel. Een nieuwe poging zouden ze niet eens kunnen proberen (zonder hulp) Gek genoeg waren ze ook beide dat niet van plan, want blij dat ze het hadden overleefd. Van de ene is iets van een docu gemaakt en hij gaf ook lezingen erover. De ander wilde er alleen af en toe over kunnen praten. Het leven geeft dus geen garanties maar de dood ook niet.
Lika Geplaatst 13 uur geleden Rapport Geplaatst 13 uur geleden Lieve @hub02. Morgen! Maar dan ook echt?
hub02 Geplaatst 4 uur geleden Auteur Rapport Geplaatst 4 uur geleden 14 uur geleden zei Lonster1: Er komen reacties op omdat het herkenbaar is wat je schrijft. Het is ook mijn valkuil. Laat maar zitten, ik ga lekker in mijn holletje zitten, het heeft allemaal geen zin. Als ik drink, voel ik me prima. Je wilt iets, namelijk een nieuwe poging. Ja die shit, die leven heet. En tegelijk is er dat sprankje hoop. En weet je dat je je beter voelt, als je ... Ja, dat is een precieze samenvatting van hoe ik denk. Vooral (helaas) die eerste paar zinnen. En ik moet proberen me te richten op wat je daarna zegt. Helaas breng ik daar tot nu toe niet veel van terecht. Altijd is er wel iets waardoor ik.... je weet wel..... En je moest eens weten hoezeer ik een hekel aan mezelf heb als ik drink. Tja, en daartegen helpt dan natuurlijk weer "een" glaasje wijn. Ik ga de dingen rigoureuzer aanpakken, anders wordt het niks.
hub02 Geplaatst 3 uur geleden Auteur Rapport Geplaatst 3 uur geleden 9 uur geleden zei Lika: Lieve @hub02. Morgen! Maar dan ook echt? Lieve Lika (ha, dat heet alliteratie, begin- of stafrijm). Ik zei gisteren maar weer wat, ik hufter. Als ik drank in huis heb, dan komt er geen zak van terecht. Elke donderdag komt een vriend bij mij op bezoek. Schaken, dom kletsen, drinken. Ik bestel natuurlijk drank voor als hij komt. Ha, maak ik mezelf wijs tenminste. Ook als hij een keer niet komt, wat ik van tevoren altijd weet, bestel ik voor hem. En wegkiepen is dan natuurlijk zonde. Nou ja, door mijn strot wegkiepen vind ik dan weer minder zonde.... Mijn vriend heeft werkelijk begrip voor alles. Blijkbaar kunnen sukkels en idioten goed met elkaar opschieten. Maar ik heb met hem gebeld, hij neemt voor zichzelf drank mee als hij weer komt. Dus dat smoesje om toch drank in huis te hebben zal ik niet meer hebben. Dus zover ben ik al met mijn schitterend plan. Dus vandaag wordt het weer niks met me, eikel dat ik ben. Morgen dan maar weer...., hoop ik.
Quinn Geplaatst 3 uur geleden Rapport Geplaatst 3 uur geleden Behalve dat jij je volgens mij niet prima voelt als je drinkt, wel? Maar dat je eigen verstopplek het veilige gebied is, ja, natuurlijk. Top dat je die afspraak hebt gemaakt. hub02 reageerde hierop 1
hub02 Geplaatst 3 uur geleden Auteur Rapport Geplaatst 3 uur geleden 10 uur geleden zei lady jane: jaren geleden sprak ik met mensen via de luisterlijn en onder de bellers die vaker belden waren een man en een vrouw die niets met elkaar te maken hadden, maar gemeen hadden dat ze beiden voor de trein waren gesprongen en dat overleefd hebben. Beide zaten zonder benen voor de rest van hun leven in een rolstoel. Een nieuwe poging zouden ze niet eens kunnen proberen (zonder hulp) Gek genoeg waren ze ook beide dat niet van plan, want blij dat ze het hadden overleefd. Van de ene is iets van een docu gemaakt en hij gaf ook lezingen erover. De ander wilde er alleen af en toe over kunnen praten. Het leven geeft dus geen garanties maar de dood ook niet. Ik kan zo heerlijk piekeren over dit soort dingen. Ik vraag me dan af hoe dingen zo lopen. Iemand springt voor een trein, toch een radicale, definitieve actie. Ze overleven dat, en willen dan, zonder benen, niet meer dood. Het lijkt me vreselijk moeilijk, aan zo’n luisterlijn te zitten. Ik zou dat niet kunnen. Waarom wil iemand dood in een erge situatie, en waarom wil iemand leven in een, op het oog, nog ergere? Vreemd, wat onze gedachten met ons doen. Misschien is dit precies datgene, waarom ik een klap van de molen heb, en de meeste anderen niet. Ik hou niet van carnavalsmuziek, en ik kan me daarom niet voorstellen dat iemand anders dat wél doet. Ik denk echt wel dat ik een schroefje los heb en dat ik hele constructies bedenk om mijn denken in het normale te trekken. En toch is dat hoe mijn brein werkt, en ik kan dat niet veranderen.
Rosee Geplaatst 1 uur geleden Rapport Geplaatst 1 uur geleden En toch denk ik soms dat het universum ons iets wil leren, ook als ik dit verhaal van @lady janehoor. Misschien geldt dat ook voor jou Hub, ook al weet je nu bij god niet wat. Aan de andere kant ben ik daar ook vaak cynisch over (vooral toen ik dronk) met alle ellende die er in de wereld gebeurt. Maar toch voel ik het soms.
Rosee Geplaatst 50 minuten geleden Rapport Geplaatst 50 minuten geleden Ik kan nog steeds gefrustreerd zijn omdat er een aantal dingen die ik zo graag wilde en waar ik zo dichtbij zat niet door zijn gegaan. Heb mezelf nachtenlang op lopen vreten en het op een zuipen gezet, het leven en mezelf vervloekt. Maar besefte ineens: misschien moet ik eens kijken naar wat ik wel heb en leren dankbaar te zijn? Moet ik dat leren. Dus dat probeer ik nu. Ik probeer nog wel de dingen te verwezenlijken die ik graag wil, maar tegelijk te beseffen wat ik allemaal voor moois heb in mijn leven. Voor mijn part een vogel in mijn tuin. @Yanaheeft me geïnspireerd bumperjim en Yana reageerden hierop 1 1
Aanbevolen berichten
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen
Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten
Account aanmaken
Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!
Registreer een nieuw accountAanmelden
Ben je al lid? Meld je hier aan.
Nu aanmelden