Spring naar bijdragen

Aanbevolen berichten

Geplaatst

Mijn rondvaart op de Roze Wolk lijkt na bijna een half jaar langzaam te eindigen. Kleine dingen, geen paniek. Het gaat niet meer ‘vanzelf’. Geen zin meer in dingen, soms. Een belangrijke fase breekt aan. Denk ik. Volharden. En meer nog: opmerkzaam zijn om op een goede manier verder te kunnen blijven gaan. Ik heb de neiging om luidkeels verslag te doen van het positieve, en om het negatieve weg te moffelen, te relativeren; ook voor mijzelf. Daar valt winst te boeken.

Geplaatst

Dat herken ik wel. Ik vind het al gauw gezeur van mezelf als ik sommige dingen moeilijk vind want er is ook zoveel moois. Maar het ene sluit het andere kennelijk niet uit. Het is wel even wennen.

Geplaatst
51 minuten geleden zei Bob:

Wat mij vaak helpt: als ik iets negatiefs opmerk bedenk ik wat ik daaraan kan doen.

Dat is een goed idee als je er iets aan kunt doen maar aan veel gevoelens is niets op te lossen. Je kunt ze wel ontkennen en er overheen leven of je kunt ze erkennen en voelen.

Geplaatst
15 minuten geleden zei Yana:

Dat is een goed idee als je er iets aan kunt doen maar aan veel gevoelens is niets op te lossen. Je kunt ze wel ontkennen en er overheen leven of je kunt ze erkennen en voelen.

Zo sta ik er ook een beetje in. Waarom moeten alle 'negatieve ' gevoelens altijd meteen gefixt worden vraag ik me af. Laat ze er gewoon zijn.

Geplaatst (bewerkt)
1 uur geleden zei Yana:

Dat is een goed idee als je er iets aan kunt doen maar aan veel gevoelens is niets op te lossen. Je kunt ze wel ontkennen en er overheen leven of je kunt ze erkennen en voelen.

Als ik er niets aan kan doen is het ook goed. Dan realiseer ik me dat en kan ik er ook mee stoppen er over te blijven piekeren. Dus niet ontkennen inderdaad. Ook niet "wegmoffelen" zoals @Oskar schreef.

Overigens gaat het vaak in kleine stapjes als je er wel iets aan kunt doen en lukt dat vaak ook niet meteen. Elk stapje zie ik weer als iets prettigs.

bewerkt door Bob
Geplaatst (bewerkt)
21 minuten geleden zei Rosee:

Zo sta ik er ook een beetje in. Waarom moeten alle 'negatieve ' gevoelens altijd meteen gefixt worden vraag ik me af. Laat ze er gewoon zijn.

Ik schreef "bedenk ik wat ik eraan kan doen". Dat is niet hetzelfde als meteen willen fixen. Er laten zijn als het blijft knagen vind ik echter niet prettig. Als ik besloten heb dat het niet oplosbaar is denk ik  als het later weer terugkomt "O, daar heb je het het weer. Nou ja, dat heb ik wel vaker" en ga ik over tot de orde van de dag.

De grote lijn is dat het natuurlijk aanvoelt als positieve en negatieve gevoelens ongeveer in balans zijn. 

bewerkt door Bob
Geplaatst

Mijn grootste probleem met negatieve gevoelens is het tijdig opmerken ervan. Ik ben nu vooral bezig met zelfobservatie. Lusteloosheid en onrust vallen als eerste op. Dan: kan ik dat ergens toe herleiden? Ook als ik het opmerk ben ik geneigd om dit te relativeren of negeren. Maar als ik er geen lucht aan geef kan het zich opblazen tot immense proporties. Vandaar dat ik het ook hier nu hardop zeg, ook al voelt dat belachelijk voor mij. ‘Die arme mensen hebben zelf thuis al problemen genoeg’. Maar met dit soort gedachten moet ik ophouden van mijn psycholoog 🙃 Dus tsja.

Overigens weet ik ook weer niet of ik alles hier moet gaan opschrijven. Doseren blijft lastig. Zwijgen of overstromen.

Geplaatst
16 minuten geleden zei Oskar:

 

Overigens weet ik ook weer niet of ik alles hier moet gaan opschrijven. Doseren blijft lastig. Zwijgen of overstromen.

Doe t maar want vaak worstelen anderen met soortgelijke problemen. De dagdraad domineren mag best als t maar niet voortdurend is 😁

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...