Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas

Aanbevolen berichten

Hoi allemaal,

Ik zal me eerst even voorstellen, Ik ben Frudge, 27 jaar en intussen 1 maand en 18 dagen (lang leve zo'n app) volledig gestopt met verdovende middelen. Hiervoor heb ik vanaf mijn 21ste tot mijn 27ste elke dag gedronken, variërend van 3-4 biertjes tot 2 flessen wijn per dag.

Daarvoor heb ik vanaf mijn 16de tot en met mijn 21ste elke dag geblowd en verscheidene andere drugs gebruikt op wat latere leeftijd (psychydelische en stimulerende, al kon ik daar goed halt op houden door deze maar 1 á 2 keer per maand te gebruiken). Hiermee was ik op mijn 21ste zo mee klaar dat ik daar mee ben gestopt, maar dat ging een stuk gemakkelijker vergeleken met hoe ik mij nu voel. Behalve hele heftige dromen, die niet naar waren maar meer apart had ik er verder niet zoveel moeite mee. 

Intussen dus helemaal gestopt met verdovende middelen. Nadat mijn vriendin bij me weg ging via een appje met, het ligt niet aan jou maar aan mijzelf heb ik 4 weken later radicaal het roer omgegooid. Ik weet niet of ze uiteindelijk weg is gegaan door het alcohol gebruik, of dat ik dat voornamelijk zelf bedacht heb maar het geeft motivatie om door te gaan. Daarnaast heb ik nieuw werk in een voor mij compleet andere omgeving dan wat ik gewend was, van de horeca naar de zorg. Ik ben er trots op dat ik nu eindelijk de motivatie heb gevonden om gezonder te gaan leven, al moet ik toegeven dat ik het eerst voor haar deed (met de gedachte, dan komt ze terug, al dronk ze zelf altijd net zo leuk mee). Maar intussen weet ik dat ik het voor mezelf doe.

Probleem is alleen, ik hou niet van veranderingen, voel mij neerslachtig en mijn stresslevels rijzen de pan uit. Iedereen gaat verhalen lezen op internet wat het met je kan doen en dit gevoel is dus normaal, ik ben hier ook vooral om even alles van mij af te kunnen schrijven. De 5 gesprekken met een POH-GGZ hebben niet geholpen al sport ik door hem nu wel weer en hij heeft mij doorverwezen naar een psycholoog en vervolgens heeft het beestje een naam: depressieve stoornis. Voor nu ben ik er voornamelijk wijzer van geworden dat ik mijzelf nooit heb aangeleerd om stress situaties, en andere gevoelens nuchter een plekje te geven. Alles ging gepaard met 1 of andere verdovend middel en nu heb ik het gevoel dat elke feeling recht op me af word geschoten. Ik kan ze geen plekje geven. Mijn gedachten cirkelen door elkaar, voornamelijk dezelfde. (Mijn ex, nieuw werk en wanneer word alles weer redelijk normaal). Dat chaotische en drukkende gevoel in mijn hoofd mag intussen weggaan van mij.

Ik hoop in ieder geval dat de somberheid en de stress snel weg gaan, en voor nu is het doel in ieder geval een half jaar niet meer drinken en de nuchtere ik ontdekken. Van de alcohol afblijven gaat mij gelukkig goed af al blijven er momenten, maar ik word wel helemaal doorgedraaid van de somberheid en de stress. Word er intussen naar mijn idee een beetje paranoia van. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom!

Ik denk dat we dat probleem vrijwel allemaal hebben hier, na x jaren verdoven hoe om te gaan met emoties. Er is geen tovermiddel voor, gewoon tijd voor nodig om dat (eindelijk) te leren.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom. Je bent nog jong dus als je nu doorzet heb je nog een heel leven voor je waarin je jezelf niet meer hoeft te verdoven. Het is moeilijk waar je nu doorheen gaat, maar ook een nieuw avontuur (klinkt beetje stom maar zo voelt het) Goed dat je een half jaar neemt, dan kun je je daarop instellen en daarna zie je wel verder. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@bumperjim, @Pytje & @Rosee

Bedankt voor het welkom heten!

En jullie hebben gelijk, ben pas 27 dus heb nog genoeg tijd om het om te gooien. Het is inderdaad een nieuw avontuur al voelt het nog niet echt prettig maar dat komt wel. Het is alleen een rollercoaster van emoties, en niet degene waar ik nu bepaald blij van word. Het verdoven werkte allemaal een stuk makkelijker maar dat is niet de juiste manier. 

Ik durf in ieder geval weer vooruit te kijken, maar hoop voor nu dat dit jaar snel voorbijgaat. Vandaag ging het prima, al blijf ik in die vicieuze cirkel van gedachten. Vanochtend en vanmiddag haalde ik er motivatie uit maar nu begin ik er vooral heel moe van te worden en gaat dat allemaal toch wat lastiger.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom!

26 minuten geleden zei Frudge:

Vandaag ging het prima, al blijf ik in die vicieuze cirkel van gedachten. Vanochtend en vanmiddag haalde ik er motivatie uit maar nu begin ik er vooral heel moe van te worden en gaat dat allemaal toch wat lastiger.

Ik vind het zelf soms ook lastig om de balans te vinden qua denken. Soms ben ik in mijn hoofd teveel bezig met het stoppen, wat juist contraproductief werkt. Misschien heb jij dat ook? Dan kun je soms beter wat gaan doen met je blik op oneindig ipv na te denken. En op die manier proberen de ontspanning te zoeken die je nodig hebt om het stoppen met drinken lang vol te kunnen houden.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei Frudge:

Het is alleen een rollercoaster van emoties, en niet degene waar ik nu bepaald blij van word. Het verdoven werkte allemaal een stuk makkelijker maar dat is niet de juiste manier. 

 

Ja... en.... hoe zie jezelf over 20 jaar? Over 50 jaar? Een afgeleefd bezopen kreng? Als je lever het zo lang nog trekt? Want dat zuipen kan alleen maar erger worden als je er niks aan doet. 
Doe er mooi nu wat aan. 20 jaar eerder dan ik :P 

bewerkt door bumperjim

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Frudge,

Welkom! Ik herken veel in je verhaal. Ik lees dat je ook in de horeca hebt gewerkt. Ik zelf ben 31 jaar en heb vaak in de horeca gewerkt toen ik in de 20 was. Het is een kweekvijver is voor uitleefgedrag en wegdrinken vind ik. 

Als je al jaren gewend bent om je gevoelens te onderdrukken met een verdovend middel kun je verwachten dat het ook een tijd gaat duren voordat je gewend bent aan de nieuwe situatie waarin je niet wegloopt maar gevoelens doorstaat. Je word er vanzelf beter in uiteindelijk. Verwacht vooral dat het lang kan duren en dat je je kut gaat voelen. Het helpt mij heel erg om er gewoon in te duiken en te benoemen hoe ik mij voel, zoals vandaag,

Ik voel mij overprikkelt door al die mensen om mij heen en ik vind het helemaal niet leuk om mijn partner te zien bij thuis komst. Mijn vader reageert al twee dagen niet op mijn bericht, misschien vind hij mijn vraag die ik hem stelde onbelangrijk, lees MIJ onbelangrijk.

Ik praat dan tegen mezelf zoals ik tegen een kind zou praten die geruststelling nodig hebt: Het is oke om je zo te voelen. Je gevoelens zijn prima en ik accepteer ze hoe lelijk een ander ze ook zou vinden. Ik vind het prima, het zegt niks over je. Je mag depressief zijn je mag je kut voelen je mag iedereen haten het gaat vanzelf weer over en er zit ook geen tijdslimiet aanvast wanneer het voorbij moet zijn.

Hierdoor onstaat er juist ruimte voor andere gevoelens

Dit is geen slachtoffer gedrag, vaak leren we van onze omgeving dat we er 'hup' weer overheen  moeten stappen want het leven gaat toch door?  Maar niemand verteld je dat alles wat je onderdrukt gewoon weer naar bovenkomt net als een strandbal die je onderwater probeert te drukken, dat werkt natuurlijk ook niet.:)

Dingen op je eigen tempo verwerken is prima en de juiste mensen geven je daar ook de tijd voor.

Veel succes in je procces:heart:

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ja, vind het ook een mooi inzicht, dat benoemen van gevoelens is best n goeie oefening, gewoon vaststellen zonder te oordelen en dat het gewoon mag. Ik weet soms zelf niet wat en hoe ik me voel, word er dan later door verrast. Tnx!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
3 uur geleden zei Sandro:

Welkom!

Ik vind het zelf soms ook lastig om de balans te vinden qua denken. Soms ben ik in mijn hoofd teveel bezig met het stoppen, wat juist contraproductief werkt. Misschien heb jij dat ook? Dan kun je soms beter wat gaan doen met je blik op oneindig ipv na te denken. En op die manier proberen de ontspanning te zoeken die je nodig hebt om het stoppen met drinken lang vol te kunnen houden.

@Sandro Dankjewel! Ik merk aan mezelf dat ik dat ook lastig vind, vandaar dat ik nog steeds veel dingen in plan om te doen als afleiding. Al zie ik er steeds heel erg tegenop om de geplande afspraken uiteindelijk te ondernemen, maar (deels) daarom ben ik ook wekelijks in gesprek met mijn psycholoog. 

 

2 uur geleden zei bumperjim:

Ja... en.... hoe zie jezelf over 20 jaar? Over 50 jaar? Een afgeleefd bezopen kreng? Als je lever het zo lang nog trekt? Want dat zuipen kan alleen maar erger worden als je er niks aan doet. 
Doe er mooi nu wat aan. 20 jaar eerder dan ik :P 

@bumperjim Ferme taal, maar daar hou ik van. Je hebt er in ieder geval voor gezorgd dat ik hardop heb moeten lachen vandaag, juist omdat je 100% gelijk hebt. In mijn achterhoofd weet ik waar ik het voor doe maar een herinnering word zeer gewaardeerd! 

@Soberbunny31 Dankjewel! En dat is zeker een mooie ingeving, en de gevoelens benoemen ga ik zeker proberen. Ik hoop daarmee ook dat ik ze op die manier beter een plek kan geven waardoor er ruimte komt voor andere gevoelens. Gelukkig heb ik de juiste mensen om mij heen die begrijpen dat het tijd kost, en zelf begrijp ik het ook, maar dat neemt niet weg dat ik het echt een vreselijke periode vind. Ook daarin zal ik niet de enige zijn. Had alleen niet verwacht dat mijn stresslevels zo zouden stijgen. Hoofdpijn, slechte slaap en een beetje onrustig lag meer in de lijn der verwachting. Maar genoeg met mijn zelfmedelijden, vol goede moed en motivatie gaan we door!

Jullie ook allemaal succes met je process!  :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Geen woorden even. Ik vind je moedig @Frudge. Ik ben net zo oud/jong als jij en het schijnt dat we er dan nog best vroeg bij zijn. Ofwel, ik wens je alle moed en sterkte die je wel kan gebruiken denk ik. Oké, wijsheid dan ook. Het staat allemaal in de verkeerde volgorde maar meen het.

Je komt er wel met de instelling die je nu hebt  en aangeeft. ;)

Sterkte :rose: Hou het vol. Kan je!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Myle

Ik zie aan de leeftijden om ons heen dat we er best vroeg bij zijn, en zoals Bumperjim zei. Hoe zien we onszelf over pakweg 20 - 50 jaar? Beter om er nu iets aan te doen in plaats van het uitstellen ook al is het een rot periode, maar ook daar komen we weer uit. Ik lees ook al een tijdje mee zonder zelf een bericht te plaatsen maar ik heb je eigen draadje redelijk gevolgd, inclusief anderen en ik ben zeker niet de enige met moed hier. 

Ik wens jou ook alle moed, sterkte, succes en motivatie toe voor je opname! :rose: Je kan het! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...