erik

Vorige week in een kleinere groep gedeeld over mijn laatste echte verslavingsverhaal. Omdat ik open en eerlijk zo belangrijk vind deel ik het ook hier. Ik trainde vaak in de sportschool en gespierder worden was mijn doel alleen heb ik niet veel aanleg denk ik. Dit ging veel verder als een hobby. Ik heb eerder in mijn draad geschreven over mijn vrouwelijke en mannelijke kanten. Ik ben niet zo goed in het volledig accepteren in de vrouwelijke kanten. Daar zit een serieus stuk non-acceptatie op, bovendien heb ik altijd het gevoel dat mijn vrouwelijke kant veel verder sterkt dan bij andere mannen die ik ken. Het krachthonk in de sportschool was het (over)compenseren van het zorgzame deel en ik die van vrouwelijke kleuren houd, veel meer en makkelijker contact met vrouwen heb.....de vraag hoe vrouwelijk voel ik mij soms is de non-acceptatie. En daar had ik een nogal rigoureus maar zeer effectief middel voor gevonden. Ik ben denk ik een jaar of 4 geleden begonnen met anabolen omdat ik wilde groeien en dat bleek op gevoelsniveau zeer effectief om geen last te hebben van mijn vrouwelijke kanten. Ik merkte met mijn eerste kuur dat de androgene werking van een kuur precies het middel is waar alle twijfel en dubbele gevoelens over hoe mannelijk of vrouwelijk ik mij voel in een keer weg is. In een keer ben ik puur mannelijk in al mijn denken en doen. Die bijwerking werd het hoofddoel om anabolen te nemen. Het deed veel dingen, het was samen met wat andere middelen super effectief met afvallen en ja ik ben nogal obsessief als het gaat om vet kwijtraken en daarbij horend middelen gebruik. Het deed samen met blowen mij over seksuele grenzen heen stappen. Anabolen zijn werkzaam om mijn zijn te veranderen in een mannetje dat ik niet ben en niet meer wil zijn. En het is een korte termijn oplossing want in een nakuur lig ik helemaal met mijn identiteit overhoop en voel mij nog vrouwelijker als ik normaal al ben want dan giert oestrogeen door mijn lijf en heb ik 0 aan eigen testosteron. Ik wil die hormonale rollercoaster niet meer. Ik wil niet meer een imago ophouden van nonchalant en ongeraakt in emoties en mijn mannetjes gedrag in de sportschool. Ik ervaar deze verslaving als het minst maatschappelijk geaccepteerd. En je komt er tegelijkertijd het meest makkelijk mee weg. Niemand ziet die spuit in je bil of die pilletjes en iedereen ziet dat je gezond sport gezond eet en er gespierder en sterker gaat uitzien. Maar niemand ziet hoe je in de war raakt van zoveel hormonale disbalans. Agressief werd ik er niet van in tegenstelling tot veel spierbundels maar wel emotioneel heel onstabiel. Het gaf me een tool om een stuk non acceptatie in mezelf te realiseren. Het om zeep helpen van alles wat vrouwelijk was gaf rust tot die kant alsnog gezien wilde worden. Ik volg hypnotherapie wat tegelijkertijd ook begeleiding/psychotherapie voor HSP is. Hier komt het verhaal van ik op de kleuterschool die altijd elke dag naar de verkleedhoek ging en een jurk en hoge hakken aandeed, het spelen en later contact met meisjes/vrouwen en nauwelijks mannelijke vrienden terug. En het wennen aan helemaal mijn zorgzame kwaliteiten te benutten in de zorg die ik vaak zag als vrouwelijke kanten. Ook volg ik vaker alternatieve workshops met dingen als mannen en vrouwencirkels en lichaamswerk workshops waar mannelijke en vrouwelijke energie centraal staan. Elke keer wringt dit dat ik niet in een hokje pas en ook niet wil passen. Doordat ik minder eenzaam ben de laatste maanden en iets van een basis van een veilige ruimte gevonden heb bij mensen die ik vertrouw en mij uitdagen juist echt mezelf te zijn is er een drive om dat stuk non-acceptatie te manifesteren. Maar ben ik in godsnaam mee bezig met aan de ene kant zelfontwikkeling en zelfacceptatie en toch zo een cruciaal onderdeel als Hoe mannelijk of vrouwelijk voel ik me via hormonen zo grondig om zeep te helpen. Gisteren voor heel veel geld een doos vol rotzooi naar de apotheek gebracht. Daarna voelde ik mij zo opgelucht en het gaf zoveel rust. Maar zelfs nu zie ik op tegen alles wat ik overhoop haal waar het juist rustig is afgelopen jaren (door hormonale onderdrukking). Maar ik ga het open minded maar aan.....Onderzoeken wie en hoe ik wil zijn puur als mezelf. Ik ga avonden, lezingen en workshops rondom man vrouw thema's bewust opzoeken. Ik ben nu van die middelen af sinds juni en dat betekent dat ik zo sinds September hormonaal weer in balans ben en zo voel ik mij nu ook. Zo dat was weer een lang verhaal en mijn laatste verslaving los van wat iedereen heeft met zijn laptop en mobiel en dat soort dingen. Dit was de laatste waar ik mij voor schaam en ik stiekem deed. Ik haat stiekem zo grondig inmiddels........

Ik heb je gelezen Bert en kom erop terug. Wat een mooi werk doe jij. Precies wat ik ook zou willen doen, als ervaringsdeskundige en als hulpverlener (verpleging)

Lijn 54 AR denk overstappen en dan op bijvoorbeeld Amstel od Spaklerweg overstappen op lijn 51...... uitstappen bij Ouderkerkerlaan denk ik......ja ik ken je route

Vind het erg om te lezen dat het je allemaal niet meer zo kan rotten. Hoop dat het je lukt om daar nu nuchter anders naar te kijken. Probeer te werken aan je zelfliefde ook al komt dat niet vanzelf. Fruit gisteren en Yo vandaag hebben hele goede punten. En ik wilde met het wat ongelukkig gekozen gratis geld ook niet over je oordelen. Ik denk een soort drempelvrees te zien bij je (wellicht heb ik dat fout, sorry dan) zou je graag stimuleren over die drempel juist omdat ik denk dat het voor jou goed zal zijn een paar uur werken. Desnoods vrijwilligerswerk met behoud van uitkering maar wel iets op dagelijkse basis wat je regelmaat geeft en een groep collega's met wie je samen kan werken en een team kan zijn. En in dat team.....wees nu maar jezelf anderen zijn er al genoeg. Je hoeft geen clown te zijn behalve als je je clownesk voelt op een moment.

Laat het maar allemaal over je heenkomen AR. Veel sterkte en

Luister nu pas goed naar de woorden van dit nummer dat ik al kende. Indrukwekkend. Krijg er kippenvel van! En een ding viel mij op; "you are someone else I am still right here" Die gedachten die ken ik en ook dat het een illusie is dat slechts de ander veranderd en ikzelf er nog steeds (onveranderd) ben. Het thema van terugkijken op je leven en stel dat dingen overnieuw konden sluit dynamiek uit. Dat ik mijn ex mis ondanks alles wat er gebeurd is, ondanks alle verhaal lagen en dingen die ik ondernomen heb.....in de kern is het een verlangen naar zoals het ooit was. Maar zo is het niet meer. Alles is anders. Niet alleen de ander is someone else geworden, ik ben dat ook en alles is dat ook. Het leven is niet statisch, niks blijft hetzelfde en soms is dat jammer en soms is dat een zegen.......

Klopt dat ik hier minder schrijf maar soms wil ik wel wat schrijven en dat deed ik. Ik snap je niet zo goed. Als je openbaar iets met ons deelt mogen we daar toch op reageren en een mening over hebben? Weet je wat niet netjes is; mijn naam noemen en mij het oordeel werkschuw in de mond leggen. Dit terwijl ik erg mijn best doe om niet te oordelen over je met zulke woorden. Ik ken je situatie niet en ik houd niet van oordelen. Wat zegt het over jou spirit dat je bang bent dat men oordeelt over dat je werkschuw zou zijn?

Dit is emotionele chantage en jezelf wentelen in slachtofferschap in optima forma. Dat jij gaat drinken spirit is altijd jou keuze, je mag niet zulke drogredenaties opzetten en je verantwoordelijkheid buiten jezelf plaatsen. Niemand anders als jij is verantwoordelijk voor jou geluk. Ga voor je geluk of doe dat niet maar ga dan niet jou drinken als gevolgtrekking van hun handelen neerzetten. Dan maak jij de keuze als alcoholist om je stuk te drinken en niemand anders.

Spirit weet dat er wisselend gedacht wordt over de vanzelfsprekendheid waarmee ze zelf denkt een uitkering te verdienen. Als ze daarover schrijft weet ze welke reactie ze kan verwachten. Dit is een uiterst politiek onderwerp en tja daarover lok je discussies uit. Wil je dat niet dan kan je beter er niet over schrijven en hopen dat de gemeente wel gratis geld geeft. Ik krijg geen gratis geld, ik moet 32 uur hard werken met onregelmatige diensten om een woning van 32 vierkante meter te betalen. Slaapkamer keuken.....alles in een ruimte. Dat geeft niet woon prima maar moet er wel hard voor werken.

Roberto, https://www.vitamindcouncil.org/about-vitamin-d/am-i-getting-too-much-vitamin-d/ Ga maar eens rekenen, die 10,000 eenheden ga je met je beetje olie, boter en je Nederlandse vitamine D tablet echt niet redden en zeker never nooit niet 3 maanden structureel elke dag. Vitamine B6 en vitamine A die kan je overdoseren en zijn potentieel risicovol. Vitamine D6 zit extra in heel veel voeding, vitamine A kan je overdoseren door supplementen vooral samen met lever eten. Je hebt gelijk dat teveel kalk samen met een megadosis D3 vreemde kalkafzettingen kan geven maar dat is pas bij supplementen van extreme dosis. Sterker nog ik raad iedereen zowat vitamine D aan. Zeker in de wintermaanden maken we onvoldoende aan.

En ik lees over jowan en vier jaar. Feestje waard...in alle nederigheid natuurlijk maar toch een slinger

Ben weer eens online en lees de dagdraad mee. AR weer aanwezig wat goed. Je gemist man! Weer op de goede weg. En dat van je schouders afmeppen.....ineens is 2008 weer terug. Dat is lang geleden dat drank als een gremlin gevisualiseerd werd

Bertje1953, hoe gaat het nu met overweg kunnen met je gevoelsleven, emoties? Ik lees spijkerharde criteria en veel aandacht voor hoeveel je wel mag drinken per dag? Maar heb je ook criteria hoeveel tijd en energie je dagelijks steekt in omgaan met je gevoelsleven. Lijkt me zo een gevaar dat je aandacht voor hoeveel je mag drinken de aandacht afleid van het centrale thema namelijk overweg kunnen met je gevoelsleven? Wat doe je zoal om daar stappen in te maken?

Sterkte Lidia hoop dat je het voor je gevoel goed hebt kunnen afsluiten die dag.

Ik lees hier eigenlijk nooit mee dus had het gemist dat je gestopt bent Fruit. wordt helemaal blij van je laatste bericht. Voor mij voelde het ook zo eigenlijk dat ik pas na roken gestopt zijn het besef doordring van nu echt lopen op eigen benen zonder middelen en daarmee mijn ervaring van een begin aan zelfvertrouwen. Rust vinden in jezelf zonder middel, dat is ook mij mij de hamvraag. En dan blijkt het toch gewoon in jezelf te zitten die rust....wat fijn

Fijne dag In Zwolle voor de mensen die naar de meeting gaan. Heb al een andere afspraak, tot een andere keer dan maar......

Blij met dit draadje. De eerste jaren hier van 2008 tot mijn stoppen in 2015 wilde ik eigenlijk niet stoppen. Zo vaak de discussie gehad over minderen, zo vaak het gevoel dat je er als minderaar toch minder bijhoort. Elke keer moeten uitleggen dat als ik op vakantie ging ik de keuze maakte om te drinken en mij niet liet overvallen door drank. Ik wilde die jaren 3 weken helemaal los kunnen gaan met reizen, uitgaan en echt veel drinken en daarna weer stoppen. Ik wilde af en toe een wijntje bij bepaald soort eten. Ik wilde dat ik het zou kunnen dat stoppen na die vakantie maar dat kan ik niet. Heb ik er spijt van dat ik niet eerder resoluut nee zei tegen drank? Nee want dan zou het komen door peer-pressure van de Adb groep en geen intrensieke motivatie. Die was er op mijn stopmoment wel. En toch kan ik naar plof kijken van wat lijkt mij dat heerlijk om met echt een bijzondere maaltijd een glas wijn te kunnen drinken. Drank los van emoties (zoals Yo schrijft) Genieten van een hele goede wijn.....ik zeg altijd drank hoeft voor mij niet meer maar eigenlijk zou ik dat bijzondere glas willen kunnen drinken. Helaas voor mij, dat kan ik niet. Vind eigenlijk dat dit op de dagdraad ook moet kunnen maar een losse draad vind ik heel waardevol. Merk zelf ook dat ik weer zin krijg in lezen en schrijven als het echt ergens over gaat. Dank voor de mooie bijdragen van mensen.

2 jaar alweer nuchter. Van harte Yogajuf, altijd een voorbeeld voor mij van hoe jij dingen aanpakt. Dat nuchterheid werken aan persoonlijke ontwikkeling is en meer dan alleen niet drinken. Kate ook van harte met weer een maand. Lang niet gezien......

Niet drinken past in mijn ogen heel goed in het kader van gezonde leefstijl van goed voor jezelf zorgen. Zowel fysiek met voeding en sporten als qua zelfontwikkeling op emotioneel vlak. Het hoeft geen zwaar verhaal te zijn....Het is een succesverhaal waar ik heel trots op en gelukkig mee ben. Ik vertel het regelmatig aan mensen. Daten doe ik gelukkig niet meer. Wat wordt je daar een partij ongelukkig van zeg...dat focussen op wat er niet is en geluk in een ander zoeken. Afgelopen maanden aan mezelf werken was stukken nuttiger dan daten. Ben er stukken gelukkiger met mezelf van geworden.

Veel bewondering voor je hoe je zo intensief alles aanpakt. Ik ga je gewoon feliciteren met anderhalf jaar droog, je bent immers zo droog als je je voelt toch Van harte Annette

Je zegt toch ook niet snuif cocaïne met mate. Een goed artikel over dat het in wezen abnormaal is dat drank zo heel normaal wordt gevonden en er standaard bij lijkt te horen. http://www.nrc.nl/nieuws/2016/10/04/het-begint-bij-een-glas-per-dag-4637333-a1524797 Het begint bij een glas per dag.....en vandaag nemen we de eerste niet, toch?

Op de dagdraad stond een keer een verhaal van iemand die een kaarsje voor zichzelf aan stak. Daar ben ik over na gaan denken. Ik ben iemand die graag kaarsjes brand om een ritueel te hebben dat ik aan een ander denk, sterkte en succes wens waar ik soms de woorden niet heb om dit tot uitdrukking te brengen. Zoveel zieke mensen en mensen die mijn aandacht nodig hebben heb ik een kaarsje voor aan gestoken maar toen nog nooit voor mezelf. Waarom niet? Begint zelfliefde daar niet mee? Een beloning koppelen aan een prestatie voelt voor mij als wie zoet is krijgt lekkers wie stout is de roe. Ik probeer meer mezelf te belonen als ik tevreden ben over mijn zijn. Als ik kan denken en voelen dat ik goed ben zoals ik ben. Dat is niet helemaal losgekoppeld aan de dingen die ik doe of niet doe maar niet een 1:1 koppeling. Ja heel soms steek ik een kaarsje aan voor mezelf, sws standaard als ik voor vrienden familie en patiënten op mijn werk een kaarsje brand zoals afgelopen vakantie. Voor mij is dat belangrijk en ik integreer nu het denken aan mezelf en mezelf helemaal oke vinden. Ben veel meer tevreden over mijn zijn als met drinken. En precies dat is mijn beloning. En de sauna die ik deed in het kader van mijn stopdatum na 1 jaar.....ook die is belangrijk. Maar dan wel met mate en niet de ijscoupe zoals jowan noemt. Die neiging van dan hier en nu het grootste willen gelijk onderken ik, ja ook ik ben en blijf ergens verslavingsgevoelig.

Ik herken mij in jarenlang niet goed weg weten met mijn gevoeligheid voor prikkels en emoties van mezelf en van anderen die zo hard binnen komen. Daardoor juist heel erg in mijn hoofd gaan zitten zodat ik maar niet hoef om te gaan met die overweldigende stroom prikkels van gevoelens. In dit kader was drank, blowen en roken ook een vorm van middel die de prikkels kon verdoven. Na stoppen met drinken opnieuw leren met die emoties te leren omgaan en eigenlijk helemaal opnieuw want doordat ik zo in mijn hoofd was gevlucht kon ik er helemaal niet mee omgaan. Daar een weg in vinden zie ik als mijn uitdaging. Veel meer dan dat niet meer drinken alleen. Ja ik denk dat onder gevoelige mensen vaker verslavingen is. Denk hier op het forum ook best veel gevoelige mensen te herkennen.

Hai Suikertje Was ook wat ongerust en ben blij je te lezen.