erik

Krijg een winters gevoel van je bericht. Schaatsbaan of een vooruitziende blik (ik hoop het laatste) en succes op de schaatsbaan als ze geslepen zijn. Lekker met chocomelk met slagroom na

Het leven bestaat imo uit patronen en bij verpleegkunde leer je de patronen van Gordon. http://www.verpleegkunde.net/GORDON/gordonverder.htm Van uitscheidingpatroon, relatiepatroon,....., seksualiteitspatroon, stressverwerkingspatroon en waarde/overtuigingen patroon. Op AdB hebben we het heel vaak over stressverwerkingspatroon vanwege de directe relatie met verslavingen. Maar die andere patronen zijn ook heel belangrijk en geen enkele zouden we taboe moeten verklaren. Ben blij dat je je ruimte op je eigen draad gebruikt zoals je deed en ik hoop dat je ermee doorgaat. Ik heb ook jaren lang verhalen laten staan over verliefd worden op een prostituee en haar prive leren kennen. Dat verhaal is nu weg, niet omdat ik mij er voor schaam maar omdat ik klaar ben met dat verhaal. Uit het gevoel van eenzaamheid komt nu eenmaal meer voort dan roken en blowen alleen. Lichamelijke aanraking is een levensbehoeften, baby's gaan dood als je ze slechts eten en drinken geeft maar onthoud van lichamelijke aandacht en het gevoel van verbinding tussen moeder en kind. Hoe kil en koud en vrouwonvriendelijk die branche van prosititutie is waar ik dan terecht kwam, ik zocht slechts wat aandacht en lichamelijk contact toen ik daar wanhopig naar opzoek was. Nu is dat niet meer, ik raak nu eenmaal betrokken bij mensen ook in die wereld en kan dat emotioneel niet aan en wil het de dames ook niet meer aandoen. Wat ik bedoel is dat ik mij al jaren verbaas over dat er een roken, alcohol, gokken, cannabis forum is maar waar kan je online delen over relatie problematiek of als je daarmee zit specifiek seksuele problemen? Tactus moet de cijfers kennen van mensen die met seksualiteit en relatie dingen zitten. Dat gaat over veel meer mensen als dat er gokkers of blowers zijn. Maar bijvoorbeeld het beleid rondom schuttingtaal zorgt ervoor dat er een taboe ontstaat. Dat heel normale zaken niet genoemd mogen worden. En jij bleef nog heel netjes zonder expliciet details te noemen. Maar puur omdat het mannen betreft zou het niet kunnen. Ik heb de reactie van Bor niet gelezen jammergenoeg. Lars wil je doorgaan met schrijven over precies daar waar het hart van vol is......wat dan ook.

Ik ga slapen, doe jij het licht straks uit Jannigje. Trusten.

Net uit de bios. Naar Brimstone geweest. Loop nog wat verdwaasd rond. Wat een film. Wat een gruwelijke beelden. Heb toch al veel films gezien......

Sterkte Spud

Ben ontroerd om te lezen dat ik de enige niet ben die hier zo mee zit. Dank je wel voor je mooie herkenbare tekst Rupsje. Voor mij is dit ook het onderwerp waar alles om draait. Hoeveel ik ook geleerd heb over hoe ik geluk in de ander en niet in zelfliefde zocht. Ook bij mij komt dit altijd weer terug. Er is een deel wat ik mis en niet kan vullen met zelfliefde hoe veel er ook veranderd is tov vroeger. Ik kan niet stoppen met geloven dat die liefde er wel is. Als ik die hoop loslaat wat blijft er dan nog over...... Genoeg om te overleven met de zelfliefde die er inmiddels is maar echt gelukkig word ik er niet van. Er zullen mensen zijn die dit een gebrek aan zelfliefde noemen, dat ik er nog niet ben met echt van mezelf houden. Maar ik denk dat dit blijft. Wil het ook niet loslaten die hoop. Hoop om samen met iemand verder te leven. Niet omdat ik het niet zou kunnen alleen maar omdat ik niks liever wil als wel samen. Over waar ik niet meer en waar ik nog wel in geloof. Ik geloof niet meer in dat iets pas echte liefde is als het voor altijd duurt. Ik geloof ook niet meer in vasthouden en verandering tegen houden. Alles in het heelal is veranderlijk. Ook liefde. Er is wel de hoop dat het voor altijd duurt maar niet de zekerheid of iets wat je aan elkaar beloven kan. Met vasthouden proberen we een moment van geluk te bevriezen en voor altijd te laten duren maar daarmee is de levendigheid eruit. We proberen de ander ook vast te houden en wat geluk was wordt een gevangenis. Liefde gaat stuk als we gaan grijpen en vasthouden. Geen symbiotische relatie van gebondenheid maar vrije liefde echte verbinding. Het is er wel die echte liefde. Ik geef die hoop niet op ook al zijn er heel veel momenten dat die hoop wel bijna weg is. Over de liefde waar mijn hart en geloof in liefde een deuk heeft opgelopen, heel lang heb ik gedacht, het was de ware liefde niet want het ging uit. Maar in dat moment was het wel liefde, alleen het leven gaat verder en dingen worden anders. Daarin vind ik troost of zo. Dat het wel ware liefde was, dat ik het tenminste ooit gekend en ervaren heb. Dat het toen wel echt was ook al ging het uit. Artikel hierover http://www.mynd.nu/liefde-van-je-leven-verliezen/

Heb het zelf nog niet gelezen dus kan er nog niks over schrijven. Het is wel een boek dat ik wil lezen. Mijn to-do lijst van boeken is alleen nogal lang.......

Mijn indruk is dat mannen ten alle tijden en kosten wat het kost de schijn ophouden, om maar geen softie te lijken. Er is niks ergers als mietje gevonden worden als man, Tenminste dat is mijn ervaring van voordat ik die schaamte voorbij ben en me hier niet meer druk over kan maken.Gebleken is dat de op 1 na grootste risico factor om te komen te overlijden man zijn is. Dit wordt veroorzaakt door dit gedrag. Zie ook http://www.dyingtobemen.com/ Behalve het stigma dat een man zonder pint maar een halve vent is, drinken we meer, drinken om onderliggende oorzaken te verdoven in plaats van die aan te zien en mee te dealen. Dat doen mannen blijkbaar nog veel meer als vrouwen. Oorzaken: Quotes komen uit: "Waarom vrouwen wel boksen maar mannen niet aan Zumba doen" een erg goed artikel uit de Correspondent.Over hoe het zou zijn om een man te zijn. Een journaliste deed precies dat. Ze ging anderhalf jaar lang undercover als man. Ze dacht het makkelijk te krijgen, maar het viel haar zo tegen dat ze uiteindelijk een zenuwinzinking kreeg: ‘Het leven is doordrenkt met alledaagse mannelijkheidsangst. [...] Kijk niemand te lang aan. Toon niet te veel enthousiasme. Verontschuldig je nergens over. Toon geen zwakte.’ Dit is haar boek Self-Made Man My Year Disguised as a Man Tja en ik heb er best vaak over gedacht dat het mij heel erg interessant zou lijken om eens een tijd een vrouw te zijn en echt te ervaren hoe dat is.

Ook eens wat betreft eigen verantwoordelijkheid. Vind de overheid wel een dubbele standaard heeft als ik de vergelijking tussen drank en roken maak. Waar de overheid zich beroept op het belang van de volksgezondheid en de meest gruwelijke plaatjes verplicht stelt en straks sigaretten geheel uit het zicht moeten liggen........waarom als ik de supermarkt binnen kom word ik doodgegooid met de wekelijkse bieraanbieding waar niet aan te ontkomen is en waarom laat de verpakking van drank niet plaatjes van drank zien die ook de waarheid zijn en wij ons herinneren uit onze tijd van gebruik? Als de overheid het dan toch als haar plicht ziet om preventief dit soort verslavende stoffen te ontmoedigen en uit zicht te halen, waarom dan niet gelijke monniken en kappen? Voelt voor mij alsof de overheid de schade door roken wel onderkent maar van alcoholisme niet. Wij worden niet onderkent echt, wij zijn blijkbaar niet echt de moeite waard om beleid op te maken........ Dus nee eigenlijk vind ik dat alle drugs legaal moeten zijn en eigen verantwoordelijkheid. En indien er wel beleid is dan geen discriminatie en wel anti roken en wel anti harddrug beleid maar geen anti alcohol beleid (immers ook een harddrugs)

Size does matter......bij nader inzien bedenk ik me na het lezen van Fruitvlieg over veiligheid dat coda groepjes vooral lekker klein en knus zijn. Het is met 5-10 mensen zo ongeveer. Ik heb begrepen dat NA groepen in het centrum van Amsterdam (en andere grote steden) zo 10x zo groot kunnen zijn. Daarin zit voor mij een verschil in veiligheid. En meningen in de vorm van oordelen heb ik ook niet graag en helaas is dat wel een gevaar met crossharen.

Wat jowan schrijft over sharen over een stap, traditie, patronen of een willekeurig persoonlijk verhaal over verslaving gerelateerd onderwerp ken ik, zo gaat dat ook bij groepen die ik ken. Dat is dus altijd met de mededeling dat crosssharen niet gewenst is. En dat begrijp ik enerzijds wel en soms heeft het dus voordelen. Maar na de meeting blijven we dan hangen en gaan dan echt praten met elkaar. Dan krijg je tips over bijvoorbeeld iets wat je kan lezen, dan reageer je op wat je herkent bij elkaar. Niet om gelijk te willen hebben juist niet. Als men het gelijk willen hebben kan temperen dan vind ik delen met elkaar juist zinvol. Zo zie ik dat men dat hier ook virtueel doet. Juist in de interactie zit voor mij de meerwaarde. Dat zou ik graag anders zien in xA groepen. De tijd na de meeting vind ik zoveel waardevoller.

Mijn eerste AA meeting was ook pas na 1 jaar en 8 maanden nuchter. Kreeg een uitnodiging van AR van hier dit forum toen hij opgenomen was en ik hem wel eens opzocht. Ging met hem mee in eerste instantie en daarnaast ben ik zelf ook alcoholist. Best gek dat ik nooit eerder puur voor mezelf gegaan was en nu wel met een ander mee. (wat zegt dit over mij dat ik niet voor mezelf ging maar wel mee met een ander.....) Niet dat ik nu geen steun nodig heb, niet dat ik nu klaar ben met mijn verslaving. Juist niet. Wat dat betreft deel ik wat MG schrijft over overtuigd zijn van nut en noodzaak voor mij om te gaan. Herken wat Fruit schrijft over iets gewoon gaan vinden. Na mijn AA meeting was ik weer eens duidelijk met mijn neus op de feiten gedrukt en te erkennen dat ik alcoholist ben. Echt te accepteren dat ik nooit met alcohol kan omgaan. En ja het middel maakt niet uit. Mijn verslavingsgedrag van blowen roken drinken relaties/hulpverlenersgedrag (codependancy) is allemaal een pot nat. Ik ga naar codependancy meetings (CODA) die werken volgens hetzelfde model (Minnesota model) Dit omdat daar de gespreksstof gaat over codependancy gedrag. Mijn verslaving waar ik het meeste werk nog in te verzetten heb in het accepteren en er mee leren omgaan. Gezonde gelijkwaardige relaties leren aangaan. In die meetings ben ik zeker ook niet de enige alcoholist. Meerdere mensen zijn ook beide. Hebben de ziekte verslavingsgedrag. Ook al ga ik niet naar de AA op dit moment maar naar CODA, ik besef mij heel goed dat ik met al mijn uitingen van verslavingsgedrag te dealen heb. Ben en blijf een alcoholist ook al ben ik nu 2 jaar nuchter. Ben het verder eens met MG dat ik de voorkeur zou hebben voor een groep die qua vorm meer een gesprek zou hebben in plaats van sharen zonder crosssharing (reageren op elkaar) Soms is het wel fijn dat je een paar minuten ononderbroken je verhaal mag doen maar heel graag zou ik met codependancy meer van gedachten willen wisselen in een groep. Zoals dit AdB forum ook is. Met elkaar wisselen en delen, soms in een forum soms in het echt op een meeting. Maar er bestaan geen vormen voor codependancy in die vorm bij mijn weten.

Ik ga heel snel huis schoonmaken en hopelijk om 22.55 NPO 2 David Bowie kijken. Dank je wel Jane.

Zo een mooie versie van Fragile (orgineel van Sting) nu meer Zuid Amerikaans en met klassieke instrumenten en een heel mooie vrouwenstem.

Jan dank je wel voor het intitiatief van dit topic maken en het zo serieus onderhouden.

Jij wordt blij van hardlopen SvDolphin, een ander die doet wellicht graag dansen, of zwemmen of weet ik veel. Als je iets doet buiten je comfortzone dan krijg je daar een trots gevoel van als het lukt maar als je je doel te ver buiten je comfortzone stelt; wat je niet kan halen dan wordt je elke keer bevestigd in je falen in het bereiken van dat doel. Vaak is het dan een doel dat niet van jezelf is maar een ander die op jou projecteert dat hardlopen goed is (bedrijfsarts, leidinggevende....) Want eigenlijk is de gedachtegang ik word enthousiast van hardlopen en mij helpt het dus bij een ander werkt het ook op die manier. Terwijl die ander anders is. Daarom vind ik zo sterk van laat diegene zelf kiezen waar diegene blij van word. Waar je zelf blij van word en energie van krijgt, dat is wat je moet doen bij een burnout en eigenlijk altijd in je leven.... Wef fijn voor jou dat je zo gelukkig word van lopen Dolfijn.

Over burnout en fysiek bezig zijn. Wat moet je niet zeggen tegen iemand met een burnout (en zegt juist iedereen) http://www.famme.nl/5-dingen-die-je-nooit-moet-zeggen-tegen-iemand-met-een-burn-out/ Het hardnekkige punt bij bedrijfsartsen, leidinggevenden en fanatieke sporters.....Weet je wat jou goed zou doen? Hardlopen!’ (of een andere intenstieve workout) Voor veel mensen met burnout is het juist het punt dat ze uitgebrand zijn (tja het zit in de naam he) en dus niet het restje energie over de balk moeten gooien met hardlopen. Nu zeg ik niet dat je in bed moet gaan liggen of dat hardlopen nooit zou werken. Als hardlopen hetgeen is wat je heeeeel blij maakt moet je gaan hardlopen. Maar als je blij wordt van dansen of wandelen of ...... ga dat dan doen. Whatever makes YOU happy. Ik herken het wel, ik word blij van sporten en het hielp mij over een depressie heen elke dag gaan zwemmen voor het ontbijt vroeg in de ochtend een jaar lang. Daar zit de denkfout van veel mensen. Omdat het mij hielp, omdat ik dat nu eenmaal graag doe hoeft het een ander nog niet te helpen. Ga iets doen wat je voldoening geeft, blij van wordt, trots op jezelf kan zijn dat je het doet. Kies dat goed want je hebt met een burnout maar een beetje energie. Spend it wisely.

Ja dat komt uit de kracht van kwetsbaarheid dat stuk over schaamte. Dat was voor mij ook zo een eye opener. Ik vind het boek erg de moeite waard en het is heel makkelijk geschreven. Haar andere boek moet ik nog lezen.

Bij gisteren.

Goed je weer zo te lezen Smart. Maakte me wat zorgen nav gisteren. Echt duidelijk zijn voor jezelf. Niet deurtjes openhouden...

Anna Rosa en Claartje jullie ook gefeliciteerd, zullen we er met zn 4-en een feestje van maken.

Zeg Lars. ben ik nu die aap die zijn handen niet kan thuishouden Dank je wel dat je denkt aan mijn 2 jaar droog. Kwam gisteren laat thuis van mijn werk en bedacht me echt om 00:00 van nu ben ik jarig. Jarig zijn zo voelt het toch wel. Gestopt op 07-01-2015 met drinken. Tijdens een meeting op mijn echte verjaardag op 07-06-2015 inzicht gekregen in onderliggende patronen door de ontmoeting met hele fijne mensen. Toen werd niet meer drinken geen doel op zich meer maar onderdeel van mijn echte zelf terug vinden. Ben denk ik best veel veranderd in twee jaar en daar ben ik trots op en dat vier ik vandaag.

Wat naar Jannigje kan je wellicht hier iets schrijven wat je eigenlijk op therapie kwijt wilde of is dat lastig op een openbaar forum? Hoop dat je mobiel kan blijven ondanks de val. Begrijp Jane heel goed met bemoeizucht als donkere kant zien. Dat helpen eens leren loslaten......of in elk geval anders doen als ik deed. Gelukkig zie ik het nu en kan kiezen het niet te doen. Gaat al veel beter als vorig jaar. Op straat ben ik als er wat gebeurd ook altijd degene die meteen gaat helpen. Ik heb geen acute schrik reactie, die komt altijd achteraf. Ook op het werk, wordt dan juist rustig en ga aan de slag. Erover denken doe ik achteraf en soms kan ik dan zelfs gaan trillen van uitgestelde schrik reactie. Maar dat is pas als er ruimte voor is om dat toe te laten. Tja en sommige mensen nemen dat verhaal over kerstbomen wel heel letterlijk. http://abcnews.go.com/blogs/health/2013/12/23/can-viagra-boost-a-limp-christmas-tree/

Vol voor onder de riem en om van te geven aan je dierbaren. Sterkte

Gewoon je puur gevoelsmatig blijven uiten Kohtje, knettergek Het zou best kunnen dat ik mij morgen niet lekker voel, ik was al verkouden en ook niet helemaal lekker. Zie morgen wel hoe het uitgepakt heeft. Trusten iedereen....(nu echt warme douche en slapen)