Het was niet echt een gemakkelijk weekend.
Trigger warning. Voor het geval dat. Het was niet leuk.
Ik zak neer in het gras, rug tegen de steen. Tik een sigaret uit het pakje, rook hem langzaam op. Ik rook hetzelfde merk als jij. Ik zie ze nog voor me, hoe je die rotdingen tussen wijsvinger en duim hield. Ik voel ze nog. En nu steek ik ze zelf op, meestal zonder erbij na te denken.
De steen is van koud glanzend marmer, twee namen staan erin gebeiteld. Jij boven, zij eronder. Geboortedatum, die van jou vijftien jaar voor die van haar. Sterfdatum, ze overleefde je bijna zes jaar. Het ziet er best netjes uit, wie zou ervoor zorgen? Ik niet, ik betaal alleen de jaarlijkse rekening en het heeft me nooit genoeg geïnteresseerd om die te lezen.
De laatste keer dat ik hier was, was toen ma werd begraven. Het is wel je moeder, vond D en ze stond erop. Dus ik ging. Dat heeft me ervoor en erna wel een paar flessen gekost.
Wie heeft die steen eigenlijk bedacht? Ma? God ziet alles, staat er bovenaan. Nou, dat hoop ik niet zeg, dan zou ze haar ogen waarschijnlijk uit klauwen. Wat een wereld.
Long time no see. Maar ik hoor je wel, elke dag. Jouw stem in mijn hoofd. Met je scherpe accent en je Engelse woorden als je het Nederlandse equivalent niet wist. Doe ik ook, wist je dat? Om woorden kracht bij te zetten, of juist te verzachten. Vreemd, dat je zulke gewoonten overneemt. Maar ja, dat ik op je lijk hoeft niemand me te vertellen, dat zie ik elke dag.
Dus, nou, hier ben ik dan. Ik zou graag met je afrekenen. Opgraven en je botten in de hens steken. Maar ja, tussen droom en werkelijkheid... Mag je over een graf pissen als die in feite van jou is? Hoe zou dat werken? Again, wetten en praktische bezwaren. Ook maar niet.
Het cadeau dat ik je zou bezorgen vandaag moet nog maar even wachten. c was mordicus tegen en zoals dat gaat, als die echt tegen is, geef ik toe. Ik heb hem net wel mijn mes afgetroggeld, rotzak die ik ben. C: ik heb hem niet. Q: ik weet dat ie in de rechter binnenzak van je jas zit. Long story short, ik heb heb hem nu en straks geef ik hem netjes terug.
Derde sigaret. Wat ik hier voor nu wilde doen, heb ik gedaan. Misschien kom ik nog eens terug, we zijn nog niet klaar tenslotte. Maar misschien ook niet, want om klaar met je te zijn, heb ik jouw toestemming niet nodig.
Voor nu, klaar. Terug naar die kliniek, je weet wel, waar de mentally ill wonen.
