Vandaag dus een heel volwassen beslissing genomen. Niet op eigen houtje eruit om bij c te kunnen zijn, maar hier blijven om er straks ook echt voor hem te kunnen zijn.
En ja, eerlijk is eerlijk, dat iemand me van het dagpact af flikkerde, triggerde zeker het nou, prima dan idee. Dus helemaal geen goed idee om naar buiten te gaan in m'n eentje. Want dan ben ik er niet alleen niet, dan gaat het ook weer om en over mij. En dat moet niet. Dus, volwassen en verstandig.
Verder zou ik graag willen dat het overmorgen is. Of nog beter, volgende week donderdag, want dan zal de uitslag ook al wel geweest zijn. Denk ik. Ik heb veel te weinig onthouden van het hele proces.
Waar een uurtje naar papier staren allemaal goed voor is.