Ik weet het niet. Spontaan zou ik zeggen dat geen enkele liefde onvoorwaardelijk is. Ik ken niet anders dan ik houd van je, tenzij... Of, ook een mooie variant ik houd van je, mits...
Kan liefde ooit op raken? Of blijft er altijd zo'n stug vezeltje verbonden, altijd hopend op een kleine trilling van leven? Als mijn kinderen zouden bellen, vlieg ik er binnen een minuut heen, dat zeker. Is dat onvoorwaardelijk? Het komt in de buurt.
Als ik iets kon doen of laten, waardoor mijn pa of ma (of doe gek, beide!) zou zeggen ik houd van je, zou ik dat dan doen? Ik denk het wel, want ik zou dat zo graag willen, dat ze trots zouden zijn op me, van me zouden houden misschien zelfs.
Proberen een beter mens te zijn.