Kohtje

(.....)Maar ik heb goede hoop dat ik het ga redden.(.....) Hou vast, ploffie. Misschien dat je het dan redt..

Ja jowan, er zijn wat (rare) methodes bedacht. En het is mooi als een verslaafde na kort of lang zoeken een methode vindt die past.

Met een eierwekker zeg je ook stop. Als ie af gaat kun je weer beslissen of je stopt. Eierwekker weer zetten en je bent weer een half uur verder. Als je de eierwekker op een half uur zet kun je zelfs tot 48x 'STOP' zeggen in een etmaal.

Met die eierwekkermethode breng je 'van dag tot dag' terug tot nog kleinere brokjes van bijv. 'een half uur tot een half uur', of nog kleiner...

Geen irritant zingende vogeltjes, geen piepende bolletjes maar een natte hondenneus in m'n gezicht. Vanmorgen vroeg om half vier. Doet ie anders nooit, alleen bij hoge nood.. Hij heeft altijd al last van z'n darmen, pas uitgebreid onderzoek gehad, kuur van twee weken achter de rug. Maar echt veel verbetering zien we nog steeds niet. Het viel me op dat er om half vier 's nachts al veel autoverkeer is op de weg. (weinig oudere dames op de fiets, dat gaf wel een veilig gevoel) Joris, ken je de eierwekkermethode? (volgens mij van onze vroegere forumster H.)

Jan, ik ben hier geen trouwe volgeling, in die zin dat ik niet op de lijst sta. Maar ik volg jullie wel. Van harte gefeliciteerd met je vier jaar droog. En chapeau voor jou dat je hier al drie en een half jaar deze draad bijhoudt.

enne... veel herkenning in je laatste bericht, Kruidenthee. Behalve dat van die maandelijkse perikelen.

Kruidenthee, die dreiging, zoals jij het noemt, is niet beangstigend, slechts realiteit. Maar dan alleen als ik er vandaag een potje van maak. Zolang ik in elk geval vandaag niet drink/gebruik, kan ik die dreiging omzetten in waarschuwing voor waar ik vandaag kom. Ervaring. We zijn (ook hier) allemaal ervaringsdeskundige. Zolang we vandaag niet drinken, kan die ervaring uit het verleden ons tot nut zijn om zich in de toekomst niet net zo te herhalen.

Net weer terug van een meeting. Vandaag 2315 dagen clean. Regelmatig denk ik dat ik geen meetings meer nodig heb. Maar elke keer in een meeting voel ik me weer als nieuwkomer. Belangrijk. Vandaag ben ik clean. Die andere ruim 2000 dagen hiervoor tellen dan niet mee. In één moment kan dat weggevaagd worden, kan ik weer volop in actieve verslaving zitten. Door vandaag clean te blijven heb ik dat doemscenario in elk geval vandaag niet in werking gezet. Gisteren is geweest, morgen is morgen pas. Dan krijg ik misschien de kans om weer alleen voor die dag clean te blijven. Zo hou ik het voor mezelf overzichtelijk en behapbaar.

......... Ik lach trouwens niet om die "vuilnisbakman". In en in triest. Bedenk me vaak dat ik zelf niet zo heel ver van zo'n levenswijze verwijderd was. Op de (zon)dagen dat ie aanspreekbaar is groeten we elkaar altijd vriendelijk. Komt steeds minder voor. Je ziet hem achteruithollen.

Ja, dát ook, rapilos..

Zondags als ik in de vroegte met het hondje (daar is ie weer...) door de stad loop zie ik vaak iemand van vuilnisbak naar vuilnisbak alle afvalblikjes tot de laatste druppel leegdrinken. Ook wel restjes cola, sinas etc. Dan denk ik: die heeft zoute borstvoeding gehad....

Eén van de mafste bijwerkingen, zelden voorkomend weliswaar, is dorst.

Soms zijn typefoutjes wel leuk. Ik neem tenminste aan dat vleesmuis een typefoutje is. Zoniet, dan heb ik ze ook nog nooit gezien.

Stak net met hondje de normaal gesproken drukke weg langs de IJssel over op een rustig moment. Kwam alleen in de verte een oudere dame op de fiets aan. Werd bijna door haar van de sokken gereden. Onder luid gefoeter. Ze scheurde rakelings langs op zo'n fiets met trapondersteuning... Fietsende oudere dames zijn niet meer wat ze eens waren. Ik wil schoenen met stapondersteuning. Een soort van zevenmijlsschoenen. (m'n hondje ook.. die wordt met de dag, net als het baasje, langzamer)

Sorry Yvonne, ben het begin van de startbaan even helemaal kwijt... Kan eigenlijk die hele startbaan niet meer vinden. Beetje veel rook om m'n hoofd.. pfffff...

Hai Blekje, fijn dat je er weer bent. Jammer dat je weer/nog veel trek hebt. Meteen maar even reageren hier, op een draadje waar ik eigenlijk niks te zeggen heb. Maar er valt me iets op dat niet zozeer met refusalgebruik te maken heeft alswel met het "sneaky verslaafden denken".. Je zit (nog steeds) met dat fluisterende duiveltje. Zal ik wel, zal ik niet..? Je zegt dat je het kinderachtig vind om je casemanager te vragen om je twee keer per week ter controle te bellen. Maar denk je niet dat je het eigenlijk niet zozeer kinderachtig als wel nutteloos vindt? Oftewel, eigenlijk wel makkelijk te beduvelen? Door de telefoon valt immers niet te controleren of je daadwerkelijk je refusal slikt. Dan zeg je ook dat je je man hier niet mee wilt belasten omdat je die strijd niet met hem wilt aangaan. Welke strijd?? En hoezo vergeet hij het toch te vragen? Als jij echt refusalcontrole wilt, kun je hem toch vragen om ernaar te vragen? Hem betrekken bij je (eenzame) strijd? Hij staat dichter bij je dan iemand aan de telefoon. Je vraagt wat wijsheid is. Geen idee, maar je moet het ergens zoeken in het verschil tussen aanvaarden van wat je niet kunt veranderen en moed om te veranderen wat je kunt veranderen. Zo mogelijk mét hulp. Het lijkt me niet wijs om (controle)hulp niet dichtbij te zoeken (man) maar ver weg (telefoon). Tenminste, voor iemand die echt anders wil.. De pest is echter dat veel verslaafden het liefst willen gebruiken. Daarom heet het ook verslaving. En om daadwerkelijk wat aan die verslaving te doen is het nodig om over allerlei drempels heen te stappen. Het gaat niet vanzelf over, en zeker niet met onze verslaafde manier van denken. Dat laatste lees ik in je bericht hierboven. (vorige pagina) Kalmte, moed en wijsheid gewenst.

Geen woordspelletjes. Op zoek naar de essentie van m'n herstel. Dank voor je weerwoord. Excuus voor het boos maken.

Da's geen atruïsme maar egoïsme, A3. Een altruïst stopt puur voor zichzelf zonder daarbij de beloning bij anderen te zoeken. Beloning is (misschien) een gevolg. Uitgaan van een beloning heeft mij juist aan de drank gebracht.

Goeiemorgen. Weet even niks te verzinnen. Op dit korte zinnetje na. Nou ja, twee zinnetjes dus. O nee, drie zinnetjes. Ach nu zijn het er al vier. En dan staat er ook al goeiemorgen boven. Is dat nou ook een zin? Als dat ook als zin gezien kan worden dan zit ik nu op negen zinnetjes. Meer weet ik echt niet nu.. Met deze mee, elf zinnetjes dus.

Nu douchen. Wil vanavond weer clean naar de meeting.

Kaboutertje, je zult morgen hoogstwaarschijnlijk géén spijt hebben van dat je gisteren niet gedronken hebt.

M'n beste A3, Als er geen anderen waren had ik ook geen reden gehad om te stoppen met drinken. Dan had ik me ellendig gevonden door de afbraak van m'n lichaam en geest en me doodgezopen.. Zo snel mogelijk, liefst. Natuurlijk speelt de wens van de (directe) omgeving een rol, een belangrijke rol. Wat ik al zei, en wat Jopie ook zegt in mijn ogen: inspiratie. Die komt van buitenaf.. ingeving, hoe je het noemen wilt. Iets van buiten af heeft me een seintje gegeven dat het zo niet langer kon. Dat seintje hield niet in: stop met drinken omdat ik (het seintje, de inspiratie, de ingeving) het zeg, maar dat seintje hield in: stop met drinken zodat je anders in het leven kunt gaan staan, van jezelf kunt houden zoals je bent. Stop met jezelf te vernietigen. Drinken was keer op keer mezelf verdoven in de hoop dat het leven mij niet zou opmerken, dat ik ongestoord m'n gang kon gaan zonder dat ik daar verantwoording voor hoefde af te leggen. Als ik zou zijn gestopt omdat een ander mij zei dat dat beter zou zijn voor iedereen, incl. mezelf (en dat heb ik meermaals gedaan) dan zou ik me na verloop van tijd hebben onttrokken aan mijn opgelegde verantwoordelijkheid door stiekem toch weer te gaan drinken, in de hoop, zelfs overtuiging, dat niemand dat zou merken (en ook dat heb ik meermaals gedaan). Maar toen ik stopte omdat ik in een helder ogenblik zag wat ik mijn omgeving aandeed door mijn eigen gedrag, mijn eigen instelling, was het niet die omgeving die me deed besluiten te stoppen met drinken, maar ik zelf. Doordat ik van de mensen om me heen hield en m'n eigen aandeel zag in het leed dat ik aanrichtte, zag ik ineens dat ik zélf moest stoppen, om mezelf, door mezelf, voor mezelf. Alleen zó kon ik met diepgewortelde overtuiging het besluit nemen om te kiezen voor een alcoholloos bestaan. Alleen zó hoefde ik me niet meer te bewijzen naar mijn omgeving maar alleen maar trouw te zijn aan mezelf. Trouw zijn aan mezelf was één van de moeilijkste dingen om te doen toen ik nog naar de wens van anderen leefde In dat eerder genoemde heldere ogenblik zag ik, dat als ik echt van anderen wilde houden, ik allereerst van mezelf moest leren houden. En ook dat viel niet mee omdat ik me bewust was van al dat leed wat ik anderen aandeed. Door een inventaris op te maken van mijn leven met al z'n negatieve kanten maar ook (met hulp gevonden) positieve kanten, kon ik een balans opmaken. Die sloeg nogal door naar de negatieve kant, maar door me te richten op de positieve kanten (ook met hulp) en de drank te laten staan kwam er een proces op gang van groeiend zelfvertrouwen, zelfacceptatie en een besef van de werkelijke waarde van anderen. Die waarde zag ik vooral in het spiegelen. Ik kon mezelf steeds meer ontdekken in anderen, in hun tekortkomingen en in hun goede kanten. Zo leerde ik langzaam dat ik gewoon mens ben. En zo leerde ik langzaam van mezelf houden. Naarmate ik meer van mezelf kan houden kan ik ook makkelijker trouw aan mezelf blijven. Anderen zijn mijn springplank geweest, maar de sprong zelf konden anderen niet voor mij maken..

:rose: voor Toine ne man

Dan komt het toch uit jezelf? Puur uit jezelf... Bewust van je eigen verantwoordelijkheid naar je omgeving.. Dan doe je het niet voor de genoegdoening op de een of andere manier van een ander, dan heeft een ander er "profijt" van. En dat straalt terug.. zo ontstaat er wisselwerking. Maar het ultieme begin, de start, de basis, de beslissing, de wortel van je stoppen met drinken ligt bij jezelf. Ik heb niet gezegd dat je je niet mag laten inspireren door de wens van anderen. Inspiratie is gewoon nodig, waar vandaan die ook komen mag. Maar met inspiratie een leuke kopie maken van wat al bestaat is lang zo waardevol en -vast niet als met inspiratie vanuit je eigenste zelf tot iets volkomen nieuws komen. Iets waar je jezelf hebt ingestopt en waar je aan niemand anders dan alleen jezelf verantwoording over hoeft af te leggen.