Kohtje

in stand houden vergt liefde en geduld wat moeilijker is dan afbreken en opnieuw beginnen

Mooi Blekje, jezelf vergeven. Ik denk dat mezelf iets vergeven nog moeilijker is dan een ander iets vergeven. "Een ander iets vergeven is het mooiste cadeau dat ik mezelf kan geven", zei Marc Marie Huijbrechts vorige week in een one-man show op tv. Ik geef hem daarin groot gelijk. Pas als ik een ander iets echt vergeven heb hoef ik geen wrok meer te koesteren en kan ik dóór met m'n leven i.p.v. te blijven hangen in oud zeer. Maar mezelf iets vergeven is iets waar ik niet zo gauw aan denk. Toch helpt me dat ook om door te gaan, zonder mezelf ziek, zwak en misselijk te blijven vinden..

Fruitvlieg, ik denk wel dat ik eerst tot het uiterste gedreven moet worden voor ik dié beslissing kan nemen..

Ha, eline.. had je berichtje bijna geliked, maar dan lijkt het weer net of ik blij ben dat je een dagje uitlogt. Nee, ik vind het leuk dat je beseft dat het zomaar kan. Dat dingen niet altijd eerst tot een uiterste gedreven hoeven te worden om tot een bepaalde beslissing te komen.

Goedemorgen, Dagpact: jowan Lucide Kaboutertje BillyBob Agnieta Vol Blondie Joris Kohtje jOwan, ik wens je een goede reis en een mooi verblijf. Blij dat Kaboutertje weer meedoet met het dagpact. Bolletje, pfffffff... en het gaat maar om één huis?? Soms heb ik het idee dat je een hele Vinex-wijk aan het bouwen bent. En Agnieta, ai sink ai lof joe.., mallerd.

Dank je jowan.. (zoals in een meeting ) In een meeting is wat je net zei dan ook alleen bedoeld om te delen. Niet om een discussie te starten, cq uit te lokken.. Een ieder kan daar voor hem of haar uithalen wat ie kan gebruiken in zijn of haar herstel en de rest laten voor wat het is: jouw ervaring. Hier op het forum wordt wél op elkaar gereageerd. Op zich niets mis mee, maar ik heb soms het idee dat ik me hier moet verdedigen, dat ik mijn manier van herstellen moet rechtvaardigen, dat ik hier niet thuis hoor als ik mijn manier vertel omdat dat ik vanuit een enge, gevaarlijke sekte of zo hier zieltjes kom winnen.. En dat vind ik wel jammer, het voelt voor mij of ik een etiket opgeplakt krijg: Pas Op!! AA-er!! Ik ben geen AA-er. Er bestaan geen AA-ers. Er zijn wel een heleboel mensen die het programma van AA volgen, de 12 stappen van herstel. Ieder op zijn of haar persoonlijke manier. En stap 12 zegt alleen: geef de boodschap door. Nergens staat: je mag alleen bij AA blijven komen als je andere verslaafden aan de haren meesleept.. Er wordt niet aan zieltjeswinnerij gedaan. Of eigenlijk wel: je eigen zieltje kun je (terug)winnen door niet meer te vluchten in de waanwereld van alcohol..

Ja, jowan, ik weet wel wat je bedoeld, hoor. Maar zoals ik al zei, ben een beetje melig. Als ik er geen vertrouwen in had ging ik niet al ruim zeven jaar naar meetings. Meerdere malen met tegenzin gegaan, maar altijd, altijd!!! met een goed gevoel weer thuisgekomen. Zelfs na meetings waar mensen met een kwaaie kop zijn weggelopen. Ik ben zélf één keer met een kwaaie kop uit een meeting gelopen. Buiten gewacht tot ik weer afgekoeld was en teruggegaan om te bedanken voor de les die ik daar leerde: "mijn werkelijkheid is slechts een onderdeel van de werkelijkheid".

Ik ook. Maar of het helpt weet ik pas altijd na afloop. Sorry, jowan.. beetje melig.

verwijderd wegens niet meer van toepassing

M'n hele jeugd komt weer boven, alleen maar doordat Suikertje Ietjefietje Letje noemde...

Niet dat we thuis nou zo graag Russisch wilden spreken, hoor... Ik spreek ook geen woord Russisch..

Als dat Lets is, eline, ik spreek geen woord Lets. En Russisch was bij ons thuis verboden taal. Taal van de bezetter..

Maar dat vind ik te lang, ik heb mezelf dus Kohtje genoemd.

Nee, KohtjehalfLetje...

Ik doe niet mee aan het veranderen van andermans naam. De naam is niet voor niks gekozen. Eerbied voor iemands naam. Alleen getallen in een naam wil ik nog wel eens weglaten.. als dat niet voor verwarring zorgt als er iemand met dezelfde naam hier rondschrijft maar met een ander of geen nummer.

Mijn vader was een Let. Mijn moeder niet. Ik ben dus een half Letje...

Alles even lekker helemaal uit z'n verband rukken.. Het is een knal-gele aca diane en een gewone dyane. Bij de aca is de Y vervangen door een i. Waarom?? Geen idee..

Ik heb dat ook hoor, Lucide. Voornemens lijken klaarhelder, bevrijdend en "verlichtend", tot het moment dat ze in daden moeten worden omgezet. Dan lijken ze ineens het tegenovergestelde te zijn.. donker, mistig en beklemmend. Ik heb ervaren dat die stap van theorie (voornemen) naar praktijk niet zonder slag of stoot gaat, dat dán pas het echte vallen en opstaan begint. Dat kwam in m'n voornemen niet voor, dat vallen en opstaan.. dat dacht ik zo even te doen. Maar juist door dat vallen en opstaan, dat regelmatig m'n neus stoten doordat ik mezelf tegenkom, kom ik m'n tekortkomingen tegen. En pas als ik ze tegenkom en onderken kan ik de stappen nemen die nodig zijn om ze te overwinnen. Wat voor jou één en al ellende lijkt, is voor mij als toeschouwer mooi om te zien. Je bent, zolang je jouw proces blijft delen, voor mij een prachtig voorbeeld van hoe ik het bij mezelf kan, moet of mag bijsturen.. daarom is délen zo belangrijk. Niet om wat weggegeven wordt, maar om wat ontvangen wordt. En dat werkt vice versa.. Daarom bedankt dat je jouw proces van herstel zo gedetailleerd beschrijft.

@ Jopie, vorig en dit jaar in het vroege voorjaar daar geweest. Apart gebied.. Mooi ook wel. @ Gerrit, ja, ik denk zelfs af en toe dat niets menselijks mij vreemd is..

Aan de voet van de Externsteine?

Ik weet niet wat er gebeurde, maar ineens waren we vanmiddag naar de Ikea in Duiven.. Alleen maar voor twee thermosflesjes en een snijplankje. Nou ja, de zondagmiddag is zo wel lekker snel voorbijgegaan. Zat er een beetje mee wát te doen.. Soms gebeuren er dingen bijna vanzelf als je helemaal geen zin hebt in wat dan ook. Als ik het zelf had moeten verzinnen dan was dít niet gebeurd. Nu wel en het is goed.

Dat is nou juist datgene in AA / NA wat mij zo aanspreekt. Ik begrijp er ook geen snars van en maak er mijn eigen potje van. Toch werkt het. Het is een programma vol suggesties, tips, ervaringen.. maar géén wetten en dogma's Het feit dat ik er geen snars van snap en ik het wel wíl snappen, maakt dat ik er mee bezig ga en blijf. Ik hoop voor mezelf dat ik het noooit zal snappen, dat de "waarheid" altijd nét achter de horizon blijft..

Misschien dat het doen zélf niet zozeer van moed getuigt, maar als ik mijzelf nu even in gedachten in jouw (deze) situatie probeer te zetten, dan denk ik niet dat ik de moed bijeen kan rapen om daadwerkelijk te gaan doen wat ik doen moet.. Die moed bedoelde ik eigenlijk.

20 Redenen, fruitvlieg? Da's inderdaad veel om te onthouden als het elastiekje te strak staat. Die ene reden: 'één is teveel', is misschien makkelijker te onthouden.

Het soort moed waar het mij meestal aan ontbreekt. Omring me nog altijd graag met een soort van gezelligheid en gemakkelijkheid. Jopie, maak er wat van. Of niet. Geheel aan jouzelf.