Mormel

(Misschien dat dit werkt) Zie het als een tegendraadje alvorens sommige beginnen denken dat ik een depressieve pessimist ben. Post hier de dingen waar je die dag gewoon vrolijk of blij van wordt en geef anderen hart onder de riem.

Beste dames en heren: gelieve u te houden tot het beantwoorden van de vraag. Voor ethische discussies bestaan er andere draadjes. Tot hier deze mededeling. Bedankt voor uw aandacht.

X

Zowel dertig dagen als zestig dagen zijn fout. En bedankt @Sanity voor de aanvulling want het is werkelijk schandalig wat ze als bio kip mogen verkopen.

Als je dit schrijft kan ik mij voorstellen hoe je nachten eruit zien en zou ik je een knuffel willen doorsturen. Het is droevig om te horen van je moeder maar tegelijkertijd vind ik het fantastisch dat in Nederland net als in België deze mogelijkheid momenteel wettelijk bestaat. Enkele maanden geleden had ik een schriftelijke conversatie met een oom en daarin haalde ik op een gegeven moment aan dat ik sterk overwogen heb op mijn wijlen grootmoeder te "helpen" in haar laatste jaren (medicatie en een fles sterke drank). Dat bericht is niet goed geland terwijl ik destijds wel haar mantelzorger was en hoorde hoe vaak ze zich afvroeg wat ze hier eigenlijk nog zat te doen en hoe moeilijk ze het fysiek kreeg. @Spud: als je graag hebt dat ik dit verwijder uit je draadje, laat het dan maar weten.

Hej, het is een forum voor (gewezen) zuiplappen. Als ze al zo'n zwak karakter hebben dat ze hun drinkgedrag niet kunnen controleren, dan ga je toch niet verwachten dat ze weerstaan om iemand te schoppen die al op de grond ligt. (Hoop wel dat een mod even dit draadje opkuist want dit lijkt me allerminst helpend voor Renaldo)

Weet niet hoe dit in Nederland zit, maar wat ik hier heel spijtig vind is dat er in sommige supermarkten aan de kassa die kleine flesjes sterke drank staan. Kan me voorstellen dat dit voor sommige personen de verleiding te veel is.

@Sanity: dat dubbel gevoel over zelfmoord kan ik heel goed begrijpen. Zelfs al had ik er zelf ervaring mee toch was ik vrij kwaad (en dat is niet het goede woord, want het was een complete mengeling van gevoelens) toen een gewezen collega van mij eruit stapte. Kerel was midden twintig, ging al een poos niet goed met hem, dronk te veel en op een avond was hij een fles whisky gaan kopen en vervolgens van de brug op de autosnelweg gesprongen. Dat is bijna vijftien jaar geleden en nog altijd voel ik me wat schuldig omdat ik het niet had zien aankomen en niet meer gedaan heb om hem te helpen, terwijl ik natuurlijk besef dat je weinig kunt doen.

@Mariposa: ik ben hier niet goed in. Toch een poging. Hoelang leeft een doorsnee kip alvorens deze geslacht wordt (in de industrie, dus niet bij particulieren). Antwoord in dagen en ik reken vijf dagen verschil goed.

Hiervoor ben ik nog niet lang genoeg lid. Sorry, de humor in je vorige bericht was me ontgaan.

Inderdaad, eerste woorden en vervolgens conclusie getrokken ipv heel de zin te lezen.

Voor mij is dit verband heel duidelijk, maar ik merk dat anderen het zo niet zien. Alcohol is initieel plezierig maar als je doordrinkt (wat ik veronderstel dat iedereen hier doet of gedaan heeft) eindig je steeds met avonden waarvan je niets herinnert, dus voor mij grenst dit zeer nauw aan het wegvegen van je eigen bewustzijn. Daarnaast zal iedereen hier wel duidelijk zijn dat alcohol vergif is en dat het drinken daarvan jezelf beschadigen is dus daarom kan ik mij moeilijk voorstellen dat personen die graag leven ook stevige drinkers kunnen worden. Corrigeer me in dit laatste alsjeblieft want dat was mijn vraag. Dat laatste is trouwens ook de reden dat ik absoluut niet kan begrijpen dat mensen met mentale problemen bewust voor kinderen kiezen, je ervaart het leven als moeilijk en dan toch kies je er voor om een nieuw wezen te creëren, de gedachtengang daarachter is voor mij een raadsel. @Lonster1: "Ja precies, dramatisch redeneren onder invloed. Ik vind het een soort kinderlijke fantasie om te wensen dat je niet meer wakker wordt, om maar geen verantwoordelijkheid te hoeven nemen. " Is net die hele gedachte van verantwoordelijkheid geen kinderlijke fantasie die mensen hebben? De gedachte dat we door regels, wetten en handelingen ons leven kunnen bepalen terwijl iedereen beseft hoezeer toeval een rol speelt in het leven? Waarmee ik niet wil zeggen dat we ons leven niet kunnen sturen, maar als ik terugkijk op mijn eigen leven heeft toeval toch meer dan eens een rol gespeeld. Voor mij is dit ook niet dramatisch redeneren maar een constante manier van zijn. Ik heb geen doelen of verlangens meer en eigenlijk zijn er maar twee redenen waarom ik 's morgens uit bed kom: mijn nieuwsgierigheid om te zien hoe de wereld evolueert en daarnaast de belofte aan mezelf dat ik de rit uitzit en geen poging meer onderneem om er vroeger uit te stappen. Misschien moet ik hierbij wel vermelden dat ik al vele jaren AD slik dus misschien is dit weer een opstoot van een depressieve periode, eigenlijk voel ik dat verschil niet langer. Sommige speculeerden over wat er na de dood komt. Volgens mij niets. Heb ooit drie dagen in coma gelegen (nog altijd geen idee hoe ik daaruit ontwaakt ben) en ik herinner mij niets van die tijd, het was als een droomloze nacht. Het was trouwens niet mijn bedoeling om mensen te triggeren, maar is het niet absurd dat we over zoiets absoluut waarmee iedereen te maken krijgt amper spreken? Maar misschien is dit forum niet zo geschikt voor zulke topics.

Slechtvalk Had vorig antwoord niet gelezen.

Kun je misschien een foto maken van je puzzel? Gewoon zodat we weten wat je aan het maken bent.

Als dit je nuchtere aard is hoop ik dat je snel terug begint te zuipen. Ik zag je nochtans als een van de meer verstandige personen op dit forum.

Eigen input: heb al sinds mijn tiende zelfmoordgedachten (dus ondertussen ruim dertig jaar) en mij zou het niet uitmaken. De dood is volgens mij enkel lastig voor de nabestaanden, opgaan in het niets, ik heb er geen vrees voor. Verbaas me wel over sommige reacties, want als we niet verlangen naar dat niets, waarom zuipen we dan?

Zet me niet op het dagpact, maar wou wel deze even delen. Een wijze man zei ooit: het was pas toen een mug op mijn ballen lande dat ik besefte dat geweld niet altijd de oplossing is.

116

Waarom zou dit zonde zijn?

Ik denk dat dit zich voornamelijk richt tot de personen die nog in de worsteling zitten. Zijn er hier nog personen wie het eigenlijk niet uitmaakt of ze morgen nog wakker worden?

Even een positief bericht. In mijn tuin heb ik drie kleine grasvelden. Bij twee daarvan mocht ik mijn ding doen maar het grasveld grenzend aan ons huis wou mijn vrouw altijd een strak gazon houden. Ik heb dit vorig jaar ook zo behouden, maar daar inmiddels duidelijk is dat mijn vrouw niet terugkeert, laat ik het gras zijn ding doen. Heel blij daarstraks toen ik dus op die grasveldje al de volgende planten zag: paarse dove netel, paardenbloem, heermoes en vergeet me nietjes. Zo simpel en daar wordt ik blij van.

Het lastige met iemand met borderline is dat je die altijd moet benaderen met empathie en dit is net je zwakke kant. Een simpele behulpzame opmerking kan door deze persoon aanzien worden als een aanval, waardoor deze persoon om zich heen begint te schoppen en het spel op de wagen zit. Mijn ervaring is dat alleen onvoorwaardelijke vriendschap helpt in deze situatie, ongeacht hoeveel je zelf ook moet incasseren op sommige momenten.

Mocht ik het niet zo moeilijk hebben om onder mensen te komen zou ik je voorstellen om dit weekend af te spreken en samen te puzzelen, zodat je wat extra afleiding hebt, maar ik ben meer fan van roomijs dan van waterijsjes. Enfin, het weekend begint, hoop dat je het goed doorkomt.

@renaldo61: ik heb het je al eerder geschreven, maar ik denk echt dat jij er baat bij zou hebben om iemand te leren kennen die je onvoorwaardelijk steunt, iemand die je echt kunt vertrouwen. Probeer tot die dag vooral in je hoofd te houden dat iedereen hier zit met zijn eigen problemen en dat niemand (naar wat ik geloof) echt de intentie heeft om je weg te jagen.

Ik geef deze beurt graag aan @Oskar. Michael Jackson was echt wel een aardverschuiving in de muziekwereld. Dat gezegd zijnde heb ik ook enorm genoten van Pink Floyd.