Lonster1

Dan zijn die meditatie-oefeningen wel goed om te doen, lijkt me. Weer een beetje vanuit je lijf leven in plaats van uit je hoofd. Hou je van wandelen? Dat is voor mij ook een goede manier om te aarden.

Er wordt niet bij vermeld of deze verslaafde zorgmijder wel hulp nodig heeft.

Dat vraag ik me ook af, waarom al een half jaar van tevoren plannen om te gaan drinken. Maandenlang verlekkerd denken aan een glas amberkleurig bier. Je verheugt je op de rondleiding, de geuren. En dan als klapper ga je aan de toog zitten en krijgt zo'n glas. Het schuim druipt er iets over. Het prikkelt in je neus. Je zucht eens diep tevreden en neemt een slok. Het smaakt zuur en muf. Je bent niet meer gewend aan de smaak en kan het dus niet waarderen. Nog maar een slok dan, en nog een. Het glas is leeg. Zal ik er nog een nemen? De laatste slok was lekker. Nu wil ik er echt van genieten dus ik neem nog een glas. Een snelle, voordat we gaan. De volgende dag loop je terug naar de abdijwinkel. Die mooie buikvormige flesjes staan mooi in de kast thuis. Dan kan ik er af en toe van genieten. En dat lukt in het begin ook. Je maakt af en toe zo'n flesje open. En dan ontdek je dat in de bierwinkel in de stad ook die flesjes te krijgen zijn. Het wordt een ritueel, een gewoonte. Als het weekend is. Op de zondagmiddag. Op de vrijdag. Als er bezoek is. Als... etc. etc.

Leven en laten leven, zei de man en hij nam er nog eentje.

Als ik een boek wil kopen, is dat vaak online. Heb je het de volgende dag al in je brievenbus. Meestal non-fictie. Romans wissel ik uit met vriendinnen, of haal ik uit een boekenkastje in de buurt of op het station. Die gaan na het lezen meestal ook weer retour, behalve als ik het echt in mijn boekenkast wil. Ik heb één boekenkast, koop ik teveel boeken, dan moeten er anderen weg. Net als met kleren. Alleen lukt dat niet altijd. Soms sta ik vertwijfeld bij zo'n weggeefkastje. Wil ik daar mijn boeken kwijt, maar liggen er ook heel interessante om mee te nemen... Dus weer met een stapeltje terug naar huis. Zo schiet dat niet op met het ontspullen natuurlijk. Ik lees voor mijn werk en studie, verder ontbreekt het me vaak aan concentratie. Terwijl ik wel heel lang achter de laptop kan lummelen...

Tegenwoordig heeft ze een chauffeur voor haar limo, wel zo makkelijk.

Dáág, zwaaide de favoriete suikertante vanuit de limousine naar haar neefjes.

Het is niet lachwekkend, maar wel heel filmisch inderdaad. Roberto weet het mooi te beschrijven. De buurman die de beddenleverancier opwachtte terwijl Roberto wijn ging halen was een andere buurman. Degene die zegt dat hij wel wat over heeft voor Roberto, maar niet voor de man met het halve zakje wiet.

Is meedrinken verboden? vroeg de man toen het aangeboden glas werd geweigerd.

Nou wat een verhaal. Twee buurmannen die wijn uit pakken drinken. De een dondert van de fiets en de ander sluipt naar binnen en steelt zijn wiet.

Als er van je verwacht wordt dat je wijn drinkt, dan werkt bij mij de zin; ik neem eerst iets anders. Straks misschien. En dat herhaal je nog een keer. Daarna begint niemand er meer over.

8 eenheden, dat is een literfles wijn. Eenheden zijn standaardmaten. Het zou niet moeten uitmaken of je wijn of whiskey drinkt, omdat je de hoeveelheid aanpast (een borrel in een klein glaasje en bier in een groot glas) en dus evenveel alcohol binnen krijgt. In mijn beleving is dat niet zo, maar zo wordt het wel omschreven in de voorlichting bij Jellinek bijvoorbeeld. Nuchter gezien zou mijn advies zijn om af en toe een dag alcohol over te slaan, en dat steeds vaker te doen. Maar dat is niet voor iedereen een ideale methode.

Hee muts, ik had toch gezegd géén bier!!!

De laatste maanden schaar ik mezelf niet meer onder de gezellige partypeople. Ik ben saai, ga graag op tijd naar bed en dat hangen in de kroeg of een verjaardag houd ik niet zo lang meer vol. Als het kan mijd ik borrels. Het scheelt ook wel dat ik 50+ ben, dat maakt het makkelijker op een of andere manier om te accepteren dat ik een frisse ochtend verkies boven een lollige doorzak-avond.

Wat doe je jezelf aan zbb, ik vind het echt droevig om te lezen.

Gaat dat weer gebeuren dan?

DAGPACT: Fonny Beatrix Yvonne Zbb Freekie marian Pytje Lonster @Pytje je gooide twee mensen van het dagpact, waaronder @Zbb Voor hem is het weer een goede start.

Maar niet het hele dorp was aanwezig, begrijp ik, de yogaclub mensen niet bijvoorbeeld. En andere mensen die niet om alcohol geven misschien ook wel niet?

Ooit zal ik het leren, zei de dronkaard terwijl hij er nog eentje nam.

Mag ik alvast een volgende stelling plaatsen? Als je als kind goed leert om met je emoties om te gaan, grijp je later minder snel naar de drank (of een ander middel). Een bang of huilend kind krijgt vaak snoep, afleiding, knuffel etc maar leert niet om zichzelf te troosten.

Bijna te laat voor mijn afspraak vanmorgen, omdat ik me nog eens omdraaide nadat de wekker afging.

Het zoeken naar een vervanging kan dan ook weer een verslaving zijn. Zo'n periode heb ik wel gehad, en kan ik nog wel hebben. Ik voel onrust (of iets anders) en wil dat verdoven. Drank en sigaretten zijn geen optie. Valeriaan, thc, hennepthee, wat is er nog meer verdovend? Vet eten. Voor mij is het ook een accepteren dat ik onrust voel, of verdriet etc. Een stuk gaan lopen, of het gewoon uitzitten. Je hoeft je gevoelens niet weg te drukken.

Wat een fijn verhaal Guus, en herkenbaar. Het besef dat je iets, dat je al heel erg lang doet en normaal vindt, opeens in een ander licht ziet. Op een gegeven moment word je er ook gewoon te oud voor, dat dagelijkse gebruik. En het nodig hebben in sociale gelegenheden. Dat is toch ook vrij absurd als je de 50 al gepasseerd bent. Voor mij geldt dat niet (of weinig) drinken hoort bij eigenwijs zijn en niet met de meute meelopen. Om je eigen gezondheid geven en voelen in plaats van verdoven.

Het gaat om de aandacht voor de woorden en hoe je brein werkt. Als je zegt: "Niet hardlopen!" gaat de ander een voorstelling van 'hardlopen' maken in zijn brein. Als je zegt "Blijf rustig wandelen" denk je aan een rustig tempo. Je hebt dan meer kans van slagen, als je niet wilt dat de ander gaat rennen. Zoals je zelf ook al schreef, in het voorbeeld van het niet denken aan de roze olifant.

Ik houd het bij soulsearching en inslijten. Geen knop maar een proces.