Spring naar bijdragen

Stoppen


Aanbevolen berichten

Geplaatst

Het zijn rare weken geweest. Eerst met mijn dochters naar Parijs. Mooie dagen gehad goede gesprekken en gelachen. Vlak daarna kom ik te vallen en is mijn elleboog gebroken. Krijg ik een wondontsteking erbij. Weer eens de griep. Maar ach ik ben er nog en ik waardeer het leven steeds meer. Mijn huis is mijn thuis. Ik mag hier graag wonen en zijn. Met de feestdagen was er veel gezelligheid waar ik van heb kunnen genieten. Hulp accepteren word makkelijker. Omdat ik niet meer zo krampachtig ben gaat het ook allemaal wat makkelijker. Ik verheug mij op het voorjaar. Hoop dan toch weer wat meer zelfstandig de deur uit te gaan. Fietsen wandelen. Eigenlijk ben ik tevreden. Het niet drinken gaat van strijd naar vanzelfsprekendheid. Het enigste wat ik lastig vind op dit moment is homo zijn. Niet omdat ik een homo ben of spijt heb dat ik uit de kast gekomen ben. Maar ik kan er zo weinig mee. 

Geplaatst

Misschien komt dat ook nog wel Lars. Dat gevoel heb ik. Je wordt meer jezelf, je accepteert jezelf meer.  Maar het waren vele grote stappen deze afgelopen tijd. Misschien dat in deze nieuw gevonden rust ooit nog wel iets ontstaat. Het kan bijna niet anders zou je zeggen. Mooi mens. Ik ben zo blij dat jij er bent en hier schrijft. 

Geplaatst

Er zijn wel sites maar er zitten niet veel mannen te wachten op een man van 60 hulpbehoevend en wonen in zorginstelling. Zo werkt dat nu eenmaal

  • 3 weeks later...
Geplaatst

In 1 keer uit het niets en ja ik heb het aan gegeven bij de begeleiding ook al gesprek gehad met psycholoog. Zal wel weer goed komen moet hier even weer door heen 

Geplaatst

Niet fijn man. Ik hoop dat je er ongeschonden en snel weer doorheen komt.
Tja, aan mij heb je niks. Geen idee wat ik voor je zou kunnen doen. Ben zelf ook nogal futloos de laatste tijd en totaal geen
interesse in wat voor toekomstplannetjes dan ook. Ben elke keer weer blij als het 's avonds weer bijna bedtijd is.
Jammer eigenlijk, want straks kom ik misschien weer in een flow waarin ik tijd tekort lijk te hebben.. maar ja, zo jojo ik m'n leven lang al.
Ups en downs.
Ik wil me al een tijdje wat meer gaan verdiepen in portret- en dieren schilderen. Maar als ik naar een stukje houtskool kijk word ik al moe...:(

Geplaatst

Sterkte Lars, hopelijk gaat dit gevoel snel voorbij. Wees lief voor jezelf. Je zei eerder dat je uitkijkt naar het voorjaar, nog even en dat komt eraan. De zon op je gezicht, lekker naar buiten. Houd moed!:rose:

Geplaatst

Zeg lieve Lars... wat nou joh...

Rot om te horen!!

Is er iets met je med.gebruik? Kun je achterhalen wat dit triggert? Waardoor...??

Goed dat je het hebt aangegeven daar. Ik hoop dat je goed slaapt!

Ook hier is het niet altijd lollig.. zacht uitgedrukt. Zoiets als wat Koh schetst maar ietsje anders... een gezapige downheid haast... wachten op voorjaar en pensioen en te hard moeten werken.

Ga dit ook weer aan!!

Denk aan je....:heart:

Geplaatst

Ha lief Hartje :heart: Moeilijk hè, dat leven soms. Soms na een periode van superfijne gebeurtenissen komt er een terugslag. Misschien is dat het wel. Ik hoop dat je snel weer een sprankje licht voor je komt. 

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
×
×
  • Nieuwe aanmaken...