Het is goed dat je het hier allemaal opschrijft, maar je weet het dus zelf volgens mij ook. Probeer het echt Lars, ervalt niets te verliezen en veel te winnen. Accepteren en overgeven ja. Echt voor jezelf gaan. LJ en ik proberen hetzelfde te zeggen. Het is ontzettend moeilijk. Merk zelf ook de weerstand die ik heb in de therapie af en toe. Ik ben vreselijk bot en onredelijk en boos daar soms. En dan mag ik weer naar huis. Ik heb wel gemerkt dat de weerstand overwinnen loont . En soms lukt het niet ( genoeg). Tijd, tijd, tijd nemen. Zo moeilijk....

Lars, ik volg (lees) je nog hoor.

Ik denk dat je keer op keer tegen jezelf mag zeggen: ik ben het waard; ik neem de tijd omdat ik het waard ben.  Ik werk eraan omdat ik het waard ben.
(leer van jezelf te houden) Ik zeg zelf soms: ik ben een kind van God (dus ik mag er zijn, net als een ander). Dat geeft mij een zekere rust.

Lars,ik reageer niet veel op jouw draadje,maar volg je wel.

Misschien ben ik de enige,maar ik vind dat sinds het hele opname gebeuren niet veel vooruitgaat,eerder achteruit.

Wat je wel hebt gewonnen is dat je niet meer drinkt!

Het hele gewroet naar het waarom is volgens mij niet zo relevant,je hebt een vreselijke jeugd gehad,maar hoeveel je hierover praat het is niet meer terug te draaien.

Door langdurige opname,verlies je je identiteit,je eigen initiatief,omdat men alles voor je regelt en je je aan de regels moet houden.

Geen alcohol meer maar wel volgestopt worden met allerlei medicijnen.

Op jezelf wonen kan ook met allerlei hulp van buitenaf,je hoeft dan niet meer in verzet,

Want in een instelling moeten leven en daar alleen maar in verzet gaan is kansloos.

Poeh....accepteren is niet doen alsof.

 

Ik heb geen ervaring met het leven in instellingen,

zou hier dan ook geen advies over kunnen geven.

Of jij wel of niet op de juiste plek zit. En of de medicatie 'moet'

En of je voor- of achteruit gaat.

En of je beter zelfstandig kunt zijn, met heel veel hulp.

 

Praten over hoe je je voelt, ervoor staat, in alle eerlijkheid.

Dat is wat in mij opkomt.

Met niet open zijn, en je anders voordoen is niemand geholpen. Vooral jij niet.

 

Heel veel wijsheid Lars, en moed, en liefde.

Maar Lars, neem je in je overwegingen dan wel mee het verschil tussen wat je wilt horen en wat je zou moeten horen?
Een sprong in het diepe kan wel spannend zijn, maar als je niet kunt zwemmen is het hoogst onverstandig.

O Koh..je neemt me de woorden uit de mond...

Niet omdat ik het Lars niet zou gunnen...maar het lijkt me zo onverstandig op dit moment.

Wijsheid en moed wenste ik je Lars...maar ook geduld.

Diepe zucht Lars.  

Lars, ik denk aan je 

Ik ben even de advocaat van de duivel,

Natuurlijk heeft je dochter geen zin dat je op jezelf gaat proberen,ze is nu moeder en in verwachting van de 2e/

Zolang jij daar zit hoeft ze zich verder niet druk over je te maken of je wel goed voor jezelf zorgt.en hoeft ze jou niet achterna te lopen.

En dat het niet goed met je ging op jezelf dat was vorig jaar.

Het enige wat ik wil zeggen,je ging ergens heen om van de drank af te komen,en je bent ondertussen een patient geworden,met autisme,een depressie,medicijnen gehad tegen een bipolaire stoornis,een jeugdtrauma en er zal binnenkort best nog wel een diagnose bij komen.

Hou jezelf goed in de gaten LArs.

Als ik jullie lees vind ik dit een nadeel van ons forum;

iedereen bedoelt het goed, en lijkt te weten wat goed is voor Lars.

Dan volgen er projecties en suggesties die nog wel eens gevaarlijk verwarrend kunnen zijn.
En beetje eng als die zo maar opgevolgd worden vind ik dat.

Lars, misschien is het mogelijk een second opinion te halen? Extra info, neutrale mensen,

misschien een nieuw onderzoek, verslavings-ervaring erbij te halen?
Impulsief besluiten n.a.v. schrijfsels hier lijkt me niet het juiste voor je.

Je gaat besluiten voor iets groots misschien en de rest van je leven heeft dat invloed.

Je bent kwetsbaar (en misschien erg be invloedbaar in deze kwetsbaarheid). Geen idee of je dochter

het goed aanvoelt, maar ze is geen puber meer, kent jou beter dan wij hier, en ook al kan ze niet objectief zijn, ze

houdt wel van je en wil het beste voor jou (en haarzelf en haar kinderen).

Ik wens je veel wijsheid en kracht om voor jou het juiste te doen. En het heeft geen haast! Neem je tijd! Heel veel kleine stapjes

kunnen wel eens een betere basis vormen dan 1 hele grote.

 

 

Wat heb je een slimme, wijze vrouw opgevoed Lars 

Hoi Lars. Ik heb maar 1 wens je voor je (vandaag, er komen vast wel meer wensen voor je in de toekomst van mij voor jou) en dat is dat je de beslissing niet impulsief neemt. O.a. tijd nemen voor je een beslissing maakt. Erover praten, lezen, denken, schrijven. Maar ook een vangnetscenario voor jezelf maken als je een bepaalde situatie niet meer trekt. Als je terug gaat naar je vorige afdeling, wat zijn dan de maatregelen die moeten worden genomen als de onrust je weer bij de keel grijpt. wat heb je dan nodig. Schrijf het samen met R of je dochter als je zelf niet goed weet wat je nodig hebt op zo n moment. Twee of drie personen weten meer dan 1. Je bent en blijft een baas 

Jeetje Sowhat, ik schrik wel van jouw benadering. 

Pas als je weet waar je mee te dealen hebt, kun je er mee aan de slag. 

5 maart 20179 jr. bewerkt door Vol

Dat lijkt me heel fijn voor je. Vanuit daar verder. Met een ander gevoel hoop ik. Beter gevoel dus.

Keeping up doing the good work! Fijn Lars!

Ha Lars, hoe is het met je?

Dat is helemaal niet erg om te zeggen Lars. Soms is het zo. Dat je het niet weet. Beter dan maar wat zeggen. Ik oefen mezelf daar ook in. Je komt er wel achter. Ik begrijp elke zin die je schrijft heel goed. 

Je weet natuurlijk dat drinken een 'oplossing' is die je de verkeerde kant op laat bewegen. Weg van alles wat je wilt bereiken. Het was ooit wat je deed. Maar nu niet meer. Je kunt het wel. Je eigen afdeling is dus ook heel spannend om weer naar toe te gaan. Kijk maar hoe het gaat. Jezelf zijn. Ook al weet je even niet hoe dat precies is. 

En Lars soms is meedoen met je behandeling doen alsof ook een oplossing.

Want ook dat is een stap.

En het echte weten komt pas achteraf.

Klopt...het is jezelf een beetje voor de gek houden maar wel in jou voordeel ook al voelt dat niet zo

Dat doe ik met sport ook...geen zin wel gaan.

 

misschien heb je iets aan dit stukje Lars, en er is nog veel meer over te lezen (en ervaren) natuurlijk;

https://www.verheijdenconsult.nl/blog/fake-it-till-you-make-it

Zou je nu misschien die strijd voelen .. omdat je iets WIL (terug naar oude afdeling) maar je eigenlijk wel voelt dat dat niet juiste richting op is? 

Ik voelde me vaak een stuk rustiger/opgeluchter als ik de strijd opgaf door me neer te leggen bij wat het was.

Ja..doe dat maar 

hopelijk morgen wat minder boos en teleurgesteld!

x trusten

Hoi Lars, ik lees net de strubbelingen op de dagdraad. Dan kom je toch weer veilig hier naartoe.

Iedereen reageert anders op jouw strijd, vaak ook uit onmacht. Dat is onderdeel van het ingewikkelde in de omgang met anderen. Als je jezelf niet kunt vertrouwen (ik las net dat je bang bent om drank te gaan halen als je op de open zit) en je kunt de hulpverleners niet vertrouwen dan zit je ook klem. Vertrouwenspersoon is in ieder geval een stap om zelf weer de controle in handen te nemen als dat je helpt. Het is constructief 

Ik denk dat Reacher met het begrip "constructief zijn" iets belangrijks heeft gezegd. Op dit moment heeft zoeken naar samenwerking tussen verschillende visies in en buiten jezelf volgens mij kans een doorbraak ten goede teweeg te brengen. Met dwarsliggen en jezelf of anderen op argumenten vangen in een "discussie" waar op dit moment naar mijn idee niemand op zit te wachten blijft alles zoals het was.

Tegen de stroom inzwemmen kost nu te veel energie en levert te weinig op.

Ik wou dat ik je beter kon helpen. Sterkte!

7 maart 20179 jr. bewerkt door Bob

Ik heb de dagdraad nog niet gelezen Lars, dus weet niet wat daar speelt. mijn reactie nu heeft daar daarom niets mee te maken

Ik weet wel dat het moeilijk is om echt goede raad te geven omdat je nooit in iemand schoenen staat en dus altijd van de buitenkant kijkt. Soms kan dat heel verhelderend zijn, maar niet altijd. Onderstaande spreekwoord vind ik erg mooi en heel waar:

"Oordeel niet voordat je drie manen in iemands mocassins hebt gelopen" Een mooi Indiaans gezegde, nog steeds erg van toepassing denk ik.