lady jane

nee Yvonne, ik denk het niet komt uit schuldgevoel het niet zelf te kunnen lijkt me maar weet niets beters @Zbb nu is je kans je verantwoordelijkheid te nemen bel iemand met wie je afspreekt please. Met alleen twijfelen gaat het mis ooit. ps, wat jopie schrijft idd, neem hem dan nu in

bij ditjes en datjes, hebben we dag/week en maandpacten, en een jaarpact zelfs voor als je er wat steviger in staat. we slepen elkaar er doorheen als je je maar meldt, wanneer je het moeilijk hebt. Je moet zelf aangeven wat je nodig hebt, maar je hoeft dit niet alleen te doen.

goeiemooiemorgen frummers heerlijk saunadagje weer (nu het nog kan??) @Zbb neem het in onder toezicht van je maatje spirit als dat mag? Ik zou mezelf nu niet helemaal vertrouwen geloof ik, en zoals Mijn Gerrit vaak schreef; zorg dat je een (waterdicht) plan hebt!

neverending

en kippensoep voor ons Bollewopsje

sperciebonen met kofte (Turkse gehaktballetjes) en frites met Belse mayo

column van Annemarie Haverkamp, over zoon Joran, die gisteren gestorven is. (ze noemde hem al die jaren Job i.v.m. hun privacy) Wij-wij Job (12) kent de woorden kut-Marokkaan, kankerlul en aandachtshoer niet. Een hoofddoek zet geen kwaad bloed bij hem. Die zal hij leuk vinden omdat je eraan kan trekken. Kroeshaar kriebelt tegen zijn hand en glad haar wil hij aaien. Job raakt mensen graag aan. Racisme is hem vreemd, vooroordelen kent hij niet. Gaat thuis de bel, dan roept hij ‘mama open doen’. Job is nieuwsgierig en verwelkomt iedereen. Niks wij-zij. Gezellig wij-wij. Hij vindt mensen leuk en lief, tot het tegendeel bewezen is. Job zal je nooit op je verleden pakken, hooguit pakt hij je hand. Job snapt niet wat een homo is, laat staan wat hetero betekent. Hij maakt evenmin onderscheid tussen dik, dun, rijk, arm, Tokkie of elite. Job kijkt op niemand neer - vanuit zijn rolstoel kijkt hij altijd omhoog. Aan zijn hemel staat de zon of het regent. Job zegt sorry als hij je pijn heeft gedaan. Dankjewel als je hem helpt. En toont belangstelling door te vragen ‘hoe is het met jou’? Kijkt hij voetbal op televisie, dan juicht hij bij ieder doelpunt, ongeacht de clubkleuren. Job is kampioen in het delen van blijdschap. Het veld op stormen zou hij niet kunnen - vanwege die rolstoel. Spelers van de tegenpartij slaan al helemaal niet; hij heeft een lage spierspanning. Het is dat krakkemikkige lijf, waardoor hij bijna niks kan. Job moet altijd wachten. Op eten, op gezelschap, op de taxi, op een nieuwe rolstoel, op iemand die zijn luier verschoont. Toch voelt hij zich nooit tekort gedaan. Zal nimmer klagen. Wijst niet verongelijkt naar mensen die het beter hebben en is onbekend met de begrippen jaloezie, misgunnen en kwaadspreken. Liever zingt hij een liedje. Job geeft geen anderen de schuld en wenst niemand dood op sociale media. En dan noemen we hem verstandelijk beperkt.

lieve mensen verdienen lieve huisartsen

beterschap Bol

goeiemooie morgen frummers volgens mij slaap ik jouw uren er soms extra bij @Claudius ben je wel geminderd met je koffie inname? Ik kan zelf ook niet zonder(denk ik) dus was benieuwd of jou het wel is gelukt.

er zijn gezonde en ongezonde verslavingen Zbb ik ken beide kies vandaag sauna dus

goeiemooiemorgen frummers hier lekker de boel de boel laten en de sauna weer eens induiken, altijd goed☺

79,7

graag gedaan, en het is simpel: je googlet je nummer, kopieert de adresbalk en plakt die hier.

aardappel, ui en een geknipt braadworstje in de Actifry met een groot bord salade vooraf

Op school leerde ik van docenten die ik mocht het meeste trainde voor de trainers die ik mocht harder dan voor anderen en ik stel me ook nog steeds meer open voor de woorden van mensen die ik mag, kan begrijpen en vertrouwen. En ja ik oordeel over de anderen. Sommige dingen veranderen andere niet.

en dat lukt dus duidelijk niet

beiden zijn er nog hoor. en wie weet hoeveel persoonlijkheden mensen hebben hier ik kan er geen wijs uit worden en wil me er niet meer mee bezighouden

de de urgentie van mijn stotteren behelst een klein aanloopje

ik kon jaren heel bewust sjoemelen, op wilskracht matigen, de 0 zelfs, maar ik was er dus wel altijd mee bezig juist. Teveel aandacht is ook niet goed voor mij.

..... en met emancipatie;